Een ongekende prestatie: op het afgelopen WK in Doha behaalde atlete Sifan Hassan als eerste in de geschiedenis van de atletiek op één WK twee gouden medailles: op de 1500 m en de 10.000 m! En dat terwijlΒ haar coach Alberto Salazar geschorst werd wegens dopingbeschuldigingen. Hassan zat donderdag aan tafel bij de Wereld Draait Door met haarΒ manager Sander Ogink.Β
Bekijk de aflevering hier terug.
Bregje Sloot (19) schrijft ongeveer iedere maand een column voor Hardloopnetwerk. De talentvolle atlete traint bij Running Team Liemers onder coach Titus Fierkens en is Nederlands Kampioen Junioren-A op de zowel de 400 als de 800m. In haar columns geeft ze een inkijkje in haar trainingen, voorbereidingen op wedstrijden, en de wedstrijden zelf. Dit keer schrijft ze echter over haar acute achillespeesblessure.
Door Bregje Sloot
Jullie hebben al een tijdje niet van me gehoord. Ik had eigenlijk niets bijzonders of interessants te vertellen. Ik ben namelijk geblesseerd (geweest). Topsport gaat niet alleen om de mooie, goedlopende momenten, maar ook om de tegenslagen waar elke sporter af en toe mee te maken heeft. Dit keer gaat mijn blog dus over mijn achillespeesblessure die ik twee maanden geleden opgelopen heb. Mijn missie om deze winter niet-geblesseerd uit te komen, is ook dit jaar weer mislukt. MÑÑr het is gelukkig nog vroeg (en officieel nog geen winter π).
Ik was na mijn off-season in eerste instantie weer lekker aan het trainen. Totdat ik ineens bij het inlopen van de tempo-bostraining op 7 september mijn achillespees begon te voelen. Ik dacht dat dit gewoon een pijntje was, iets dat ik zo vaak heb. Dit gaat meestal na een paar dagen weer over met goed rollen en koelen. Ik deed die training 7x een rondje van ongeveer 1000m. De eerste 6 gingen goed, totdat ik bij het laatste rondje heuvelop rende. Ik begon ineens mijn achillespees weer te voelen, maar nu wist ik gelijk dat het niΓ©t goed was. Met uitlopen vervolgens zoβn 3-4 keer gaan wandelen omdat ik te veel pijn had en er eigenlijk niet mee kon rennen. Ik moest toch bij de auto komen dus op dat moment maar terug gerend-gewandeld (wat ik achteraf gezien misschien niet had moeten doen).
“Ik begon ineens mijn achillespees weer te voelen, maar nu wist ik gelijk dat het niΓ©t goed was.”
Na het trainen ben ik natuurlijk gelijk gaan koelen. Ik hoopte dat het meeviel. Mijn achilles werd echter warm en rood en ik voelde vocht. Ik heb hierna gelijk het alternatief trainen opgepakt. Een paar dagen erna ben ik bij de fysio langs geweest. Deze constateerde ook een rode, dikke achilles. Ontsteking dus. De kuit goed los laten maken (en naaldjes erin). Advies: oppassen en zo min mogelijk doen wat de pijn opwekt. Ik had zelf ook nog niet het gevoel dat er veel verbetering in zat ten opzichte van een paar dagen geleden. Ik snapte er niks van, want het was zo acuut gekomen en het voelde al aan alsof het heel βdiepβ zat.
Na ongeveer 2 weken voelde ik nog steeds niet veel vooruitgang. Ik had nog steeds pijn met wandelen. Extra hakjes in de schoen leek wel te helpen. Ook werd er geadviseerd om ibuprofen te slikken om de ontsteking weg te halen, maar ik ben hiermee na een korte tijd al gestopt. Ik kon hiermee namelijk moeilijk inschatten of de pijn nou Γ©cht weg was, of dat het de ibuprofen was die de pijn deed verlichten. Opnieuw naaldjes in de kuit en deze keer Γ³Γ³k in de achillespees zelf. Dit leek in de dagen erna wel wat verlichting te geven, maar niet genoeg om het rennen weer op te kunnen pakken.
“Na ongeveer 2 weken voelde ik nog steeds niet veel vooruitgang.”
Elke dag naar de sportschool maakte me eerlijke gezegd best gedemotiveerd. Crosstrainen kon ik niet, want dit deed ook pijn. Fietsen was dus de enige optie. Met mijn ongeduldige kop op gegeven moment besloten om gewoon wat te gaan rennen. Heel rustig. Dit leek best goed te gaan, maar de reactie na het rennen kwam al snel. Resultaat: niet lopen dus. Kuit rekken, kuit rollen, achilles koelen, compressiekousen aan, Voltarengel smeren, warm-koud stimuleren. Allemaal dingen die ik gedaan heb om die pijn ook maar iets te verminderen.
“Crosstrainen kon ik niet, want dit deed ook pijn.”
Uiteindelijk heb ik besloten om op 1 oktober langs de sportarts te gaan. Niet alleen voor mijn achillespees, maar ook omdat ik me het laatste halfjaar niet fit voel. Ik voel me moe, herstel slecht, zie vaak zwart voor mijn ogen en ben heel snel kortademig en benauwd. Bij het eerste consult kon de sportarts niet veel over mijn achilles zeggen, dus ik moest een week later terugkomen voor een echo. Ook kon ik op die dag een uitgebreid bloedonderzoek laten doen. Het rare was dat ik die dag ervoor gerend had met pijn en de volgende dag bij de sportarts ineens alle oefeningen zΓ³nder pijn kon doen. Op de echo op 10 oktober was dan ook geen ontsteking/scheurtje/vocht (meer) te zien. Waar de pijn wel vandaan kwam is en blijft een groot raadsel, want met rennen bleef ik last houden. Oefeningen meegekregen van de sportarts waar ik mee aan de slag kon gaan. Advies van de sportarts: nog 2 weken niet rennen.
“Waar de pijn wel vandaan kwam is en blijft een groot raadsel, want met rennen bleef ik last houden.”
Diezelfde dag ging ik naar de fysio. Olaf heeft mijn kuit weer goed losgemaakt en de achilles op een pijnlijke manier βgepluktβ, zoals hij het noemde. Deed erg veel pijn, maar ik hoop dat dit helpt. Ook heeft hij de achillespees strak ingetaped. Met Olaf overlegt en hij raadde mij aan om rustig te gaan lopen. Dit om de achillespees te prikkelen en het herstel te stimuleren. Het mag geen over-reactie geven, dus ik moest het Γ©cht rustig aandoen, en niet meer doen dan ik aan kon.
Uit het bloedonderzoek kwam dat ik een tekort aan ijzer heb (bloedarmoede) en een te hoge cortisol. Mijn B12 zat ook wat aan de lage kant. Ik heb gelijk een medicijn voor ijzer mee gekregen. Dit moet ik 2 maanden lang slikken, en hierna volgt een nieuw bloedonderzoek. Dit verklaart in ieder geval het gevoel van moeheid van de afgelopen tijd.
De looptrainingen, die ik op advies van Olaf weer rustig ging opbouwen, gingen eigenlijk wonderbaarlijk goed. In het begin wel iets last, maar de hele heftige reactie bleef uit. Ik merkte erg veel steun aan het tapeje op mijn achilles. Vandaag de dag ben ik nog steeds aan het opbouwen. Ik zit ondertussen op 30β en dit gaat goed. Ik merk wel dat als ik veel moet wandelen, mijn achillespees gevoeliger wordt. Ook bij heuvels voel ik de achillespees nog een beetje βstijfβ. Hier moet ik dus nog mee oppassen, maar ik ben blij dat ik weer kan rennen! Ook merk ik dat de ijzertabletten een beetje aan gaan slaan. Ik ga me tijdens het rennen al wat fitter voelen en ik merk dat ik wat beter en vrijer kan ademhalen.
“Ik ben blij dat ik weer kan rennen!”
Twee maanden en een paar afspraken bij de dokter, sportarts, fysio en diΓ«tist verder, hoop ik dat ik nu eindelijk weer op de goede weg ben en mijn trainingen (en wedstrijdjes) weer kan oppakken! Ook de achillespeesblessure kan ik nu toevoegen aan mijn blessurelijstje π.
De olympische marathon wordt volgend jaar waarschijnlijk niet gelopen in Tokio, maar in het 800 kilometer verderop gelegen Sapporo. Daar is het een stuk koeler dan in de Japanse hoofdstad. Tenminste, als het aan het Internationaal Olympisch ComitΓ© (IOC) ligt, dat dit nieuws twee weken geleden bekend maakte. De beslissing van het IOC, die daarbij niet heeft overlegd met de stad of met de lokale organisatie, heeft echter kwaad bloed gezet bij de leden van het stadsbestuur van Tokio.
Volgens het stadsbestuur is een verandering van locatie niet nodig en bovendien prijzig. Het zou ten minste 34 miljard yen kosten – 280 miljoen euro. Voor het IOC was het welzijn van de atleten reden om zowel de marathon als het snelwandelen te verplaatsen. De temperaturen in Tokio begin augustus zijn namelijk zeer hoog; in Sapporo, 800 kilometer ten noorden van Tokio, is het al gauw vijf tot zes graden Celcius lager. Leden van het stadsbestuur hebben echter het gevoel dat de beslissing niet in het belang is van de atleten, niet in dat van de toeschouwers, die in sommige gevallen al tickets en overnachtingen geboekt hebben, noch in het belang van de organisatie.
Het stadsbestuur laat in een verklaring weten eerst βgenoeg wetenschappelijk bewijsβ te willen zien dat de wijziging rechtvaardigt. Het IOC lijkt echter niet van plan zijn plannen te veranderen. Ze zijn namelijk bang voor een herhaling van de WK in Doha, toen televisiekijkers wereldwijd zagen hoe 28 van de 68 deelneemsters in de vrouwenmarathon de finish niet haalden, en 18 van de 73 mannen de wedstrijd niet wisten af te maken. TV-beelden lieten zien hoe lopers in elkaar zakten op het parcours. Deze beelden schokten het IOC dusdanig dat een wijziging voor Tokio noodzakelijk leek.
Het lokale stadsbestuur snapt de risico’s van de hitte voor de atleten. Ze hebben daarom voorgesteld de start te verplaatsen naar 5 uur ’s ochtends, of zelfs naar 3 uur. Volgens het stadsbestuur is de temperatuur dan niet heel anders dan in Sapporo. Rond 5 uur is het volgens schattingen rond de 27 graden Celcius in Tokio. In Sapporo zou het 25.4 graden zijn als de races om 7 uur ’s ochtends starten. Bij de vrouwenmarathon in Doha was het bij de start 32.7 graden.
De totale kosten voor de organisatie van de Olympische Spelen zouden inmiddels uitkomen op het duizelingwekkende bedrag van 23 miljard euro. Tokio had in hun bid in 2013 aangegeven dat de kosten ruim onder de 7 miljard zouden blijven. Een groot gedeelte van dit geld is publiek geld, en niemand wil opdraaien voor de extra kosten van het verplaatsen van de marathons en het snelwandelen.
De Olympische Spelen beginnen over minder dan negen maanden, op 24 juli.
Wie alles uit zijn of haar sportcarriΓ¨re wil halen, moet kiezen. Soms vallen die keuzes goed uit, andere beslissingen helpen je niet – ook al lijken ze zo voor de hand te liggen. In een reeks interviews met oud-toppers vraagt Cors van den Brink namens de Atletiekunie hen om te vertellen over hΓΊn keuzes, omdat de talenten van nu daar wellicht hun voordeel mee kunnen doen. Dit keer: Karin Ruckstuhl.
Ze heeft zich grotendeels teruggetrokken uit de sport en is momenteel een groot deel van de tijd niet in Nederland. Meerkampster Karin Ruckstuhl woont met haar man Chiel Warners en twee dochters van vijf en drie jaar voor twee jaar in Luxemburg. Ze komt wel regelmatig naar Nederland, waar ze als onderzoeker voor Shell werkt. βIn de sport ben ik alleen nog actief binnen Sporttop, de organisatie van Jochem Uytdehaage waarin ervaren sporters jonge talenten als een soort mentor begeleidenβ, zegt ze. Zelf werkt ze met wielrenster Fleur Nagengast. Ze vindt het ook een leuke uitdaging om leerpunten uit haar eigen atletiekcarriΓ¨re in deze rubriek over het voetlicht te brengen, zegt ze.
βMijn belangrijkste keuze is geweest dat ik mijn sport- en mijn academische carriΓ¨re altijd naast elkaar heb laten staan. Voor anderen ligt dat misschien niet zo, maar ik wilde niet helemaal de sport binnen gezogen worden. Ik was bang dat ik dan oogkleppen op zou krijgen. Gelukkig waren mijn coach in die tijd, Ronald Vetter, en Peter Verlooy, bij wie ik eerder getraind had en die toen technisch directeur van de Atletiekunie was, het met me eens. En ik kreeg binnen mijn studie alle ruimte voor trainingsstages en toernooien, als dat nodig was.β
Lees meer op de website van de Atletiekunie.
Het is zover, ons online coaching platform is live! Kun jij wel een hardloopcoach gebruiken om je lopen naar een nieuw niveau te tillen? Maak dan kennis met Gewoon Lekker Rennen. Als je aan het eind van dit artikel nog steeds geΓ―nteresseerd bent kun je vanuit Hardloopnetwerk flinke korting krijgen op de eerste maand!
Hardlopen is populair, vaak ongeorganiseerd en makkelijk uit te voeren. Toch zitten er wat nadelen aan deze vorm van sportbeoefening. Hardlopers raken bijvoorbeeld in hun enthousiasme vaak geblesseerd en trainen over het algemeen eenzijdig en niet altijd verstandig. Een deel van deze nadelen kan verzacht worden door lid te worden van een atletiekvereniging maar ook daar kleven minpunten aan. Hardlopers die graag op een voor hen serieus niveau aan de slag willen met hun sport vinden daar niet altijd de begeleiding die ze graag zouden willen. Daar wil Gewoon Lekker Rennen verandering in brengen.
Volgens Gewoon Lekker Rennen verdient elke hardloper, ongeacht zijn of haar niveau, goede begeleiding om zijn of haar doelen te behalen. Bij Gewoon Lekker Rennen betaal je voor de begeleiding, onafhankelijk van je niveau. Je kunt zelf kiezen hoe serieus je het wilt aanpakken. Van een algemeen schema, een gepersonaliseerd trainingsschema met monitoring en feedback via het online trainingslogboek Trainingpeaks, tot een nauwkeurige video-loopanalyse en telefonisch contact: het kan allemaal, afhankelijk van het pakket dat je kiest. Op die manier kunnen ook recreanten ervaren hoe ver ze kunnen komen als ze top-begeleiding hebben!
Gewoon Lekker Rennen is begonnen als trainingsgroep vanuit een hardloopspeciaalzaak onder begeleiding van Ben Vriends. Na verloop van tijd is dit kleine groepje enthousiastelingen uitgegroeid tot een bedrijf waarbij lopers van elke niveau welkom zijn om te trainen met de begeleiding die elke hardloper zou moeten hebben. Ben is opgeleid als docent lichamelijke opvoeding en heeft daardoor veel kennis over trainingsleer Γ©n hoe dat over te brengen, om zo lopers hun doelen te laten halen. Zelf is hij ook een toploper met bijvoorbeeld 31:27 op de 10 km en 1.08:55 op de halve marathon.
Michael Beuwer is eerst aangesloten als invaltrainer en later als vaste trainer en eigenaar. Ook hij is een fanatiek loper met persoonlijke records van 31:14 op de 10 km en 2.32:33 op de marathon. Hij wil graag zijn passie voor het lopen overbrengen om zo lopers vanuit plezier naar hun persoonlijke doelen te begeleiden. Naast zijn eigen loopervaring heeft hij de cursus looptrainer gevolgd om ook theoretisch goed onderlegd te zijn.
Emilie Ruijssenaars is in 2019 aangesloten bij Gewoon Lekker Rennen om haar specialisme in het schrijven van triatlonschemaβs toe te passen. Hierdoor kan Gewoon Lekker Rennen een nog bredere doelgroep binnen de duursport begeleiden. Emilie is opgeleid als sportcoach op het CIOS in Sittard en heeft 8 jaar binnen de Landmacht gewerkt als sportinstructeur. Tevens is ze in deze periode lid geweest van het Nationale Militaire Triatlon team onder leiding van triatloncoach Rik van Trigt. Hier heeft Emilie veel ervaring opgedaan in het coachen en begeleiden van verschillende soorten atleten. Emilie werd onder andere derde op het EK Duathlon in 2012.
Gewoon Lekker Rennen is nieuw op het gebied van online coaching, maar is al meerdere jaren succesvol in het trainen van lopers naar een persoonlijk doel. Dit kan zijn het lopen van een eerste 5 km, 10 km, halve of hele marathon, het voorbereiden op een triatlon, of het lopen van een specifieke tijd, zoals een marathon onder de 3 uur. Wij zorgen dat de begeleiding klopt, dat de schemaβs goed doordacht zijn en dat je fris aan de start staat, jij hoeft alleen maar Gewoon Lekker te Rennen.
“Wij zorgen dat de begeleiding klopt, dat de schemaβs goed doordacht zijn en dat je fris aan de start staat, jij hoeft alleen maar Gewoon Lekker te Rennen.”
Via de website www.gewoonlekkerrennen.nl kun je zelf het pakket kiezen wat het beste past qua begeleiding. Na aanmelding gaan wij op de achtergrond al aan de slag voor jou. Afhankelijk van de pakketkeuze krijg je begeleiding op maat. Vanaf pakket 2 wordt gebruik gemaakt van het online platform Trainingpeaks waarmee een coach een atleet optimaal kan begeleiden. Binnen dit platform krijgt de atleet een eigen account dat gekoppeld word aan de coach. Daarna gaan wij voor jou een trainingsschema schrijven gebaseerd op jouw huidige niveau, gestelde doelen en voorkeuren. Trainingpeaks kan gekoppeld worden met een sporthorloge en zo worden trainingen automatisch gesynchroniseerd. Zo kunnen wij zien of de trainingen goed zijn uitgevoerd. Daarnaast kun je aangeven hoe zwaar de training was en hoe je je voelde, zodat wij aan de hand daarvan eventuele wijzigen in het schema kunnen doorvoeren. Zie hieronder een voorbeeld van hoe dat eruitziet:
Het is belangrijk voor jou als atleet om duidelijk te hebben waar je naartoe wilt werken, zodat wij een zo optimaal mogelijk schema kunnen maken. Met online coaching is het voor ons mogelijk om elke loper of triatleet te begeleiden zoals wij ook begeleid worden, namelijk met goed doordachte schemaβs afgestemd op jouw persoonlijke situatie en doelen. In de praktijk iets wat nu alleen de allersnelste lopers ontvangen.
“Met online coaching is het voor ons mogelijk om elke loper of triatleet te begeleiden zoals wij ook begeleid worden, namelijk met goed doordachte schemaβs afgestemd op jouw persoonlijke situatie en doelen.”
Lijkt dit je wat en wil je het eens uitproberen? Met de code βHARDLOOPNETWERK50%β krijg je maar liefst 50% korting op de eerste maand. Op deze manier kun je op laagdrempelige wijze uitvinden of online coaching door Gewoon Lekker Rennen wat voor jou is. Je kunt ook eerst nog even de ervaringen van Lore Beckers lezen, die met hulp van Gewoon Lekker Rennen aan het trainen is voor haar tweede marathon. Op naar mooie trainingsweken, fijne begeleiding, snelle tijden, en nog meer plezier in het hardlopen!
Er is al wekenlang een discussie gaande in de hardloopwereld, aangezwengeld door Brigid Kosgei die het wereldrecord op de marathon met twee minuten verbeterde en de geslaagde poging van Eliud Kopchoge om als eerste mens de twee uur barriΓ¨re te doorbreken: is hier sprake van βtechnische doping?β
Door Bert Vreeswijk
Terecht vraagt meervoudig marathon kampioene en bewegingswetenschapper Miranda Boonstra, zij het in andere bewoordingen, zich dit hardop af. βZijn we nog aan het hardlopen, of lopen we op springveren?β zei ze onlangs letterlijk in een artikel van het Algemeen Dagblad. Welnu, Miranda is als bewegingswetenschapper voldoende op de hoogte van de wetten die gelden in de biomechanica en eigenlijk weet ze dus het antwoord wel op haar eigen vraag! De bewuste innovatieve Vaporfly hardloopschoen is weliswaar zeer licht met zijn 195 gram en dus een voordeel voor een loper, maar van veel meer belang is de koolstof/carbon tussenzool die over de gehele lengte van de schoen is geconstrueerd door Nike.
Het grote voordeel voor de loper met deze schoen zit hem namelijk in dit toegepaste koolstof/carbon materiaal. Het is buitengewoon licht, sterk en veerkrachtig. Het βgeheimβ zit hem in het feit dat de schoen, nadat de voet na de landing op het wegdek en van de voorste steunfase naar de achterste steunfase doorrolt, door het gewicht van de loper en de zwaartekracht, kinetische energie opslaat in de vorm van een buigspanning in de koolstof/carbon zoollamel, wat wij potentiΓ«le energie noemen. Wanneer nu de achterste steunfase overgaat in de afzet van de voet, komt opgeslagen potentiΓ«le energie die in de βvervormdeβ zool ligt opgeslagen weer vrij en vergroot daarmee de afzetfase naar omhoog en voorwaartse stuwing, zonder dat het energie kost!
Het lijkt mij overduidelijk dat dit weinig met het βpureβ hardlopen te maken heeft. Je kunt nu alle records op de weg wel in de vuilnisbak gooien, maar als de geschiedenis niet belangrijk is, dan kunnen we wat morgen gebeurt of wordt gepresteerd ook wel bestempelen als niet belangrijk! De tijden die βArd en Keesieβ reden op de buitenbaan, scherp langs het sneeuwrandje rijdend op hun βvaste schaatsβ, daar had ik grote bewondering voor. Die gasten van tegenwoordig zouden er hun neus voor ophalen om onder die omstandigheden te rijden. De klapschaats, in een binnenhal zonder barre weersomstandigheden op speciaal geprepareerd ijs, dat is het tegenwoordige schaatsen. Maar of ik dat nu mooier vind om als toeschouwer te volgen kan ik niet beamen. Ik besef natuurlijk ook wel dat je de technologie niet tegenhoud – en ik ben misschien een ouderwetse lul – maar je moet de zaken wel in perspectief blijven zien.
Reglementering op schoeisel (lees materiaal) lijkt mij daarom noodzaak om iedereen gelijke kansen te geven of records te breken in de wedstrijdsport en bovendien betrouwbare vergelijkbare ranglijsten te kunnen blijven maken. Laat de atletiek, die bekend staat als βde moeder aller sportenβ maar zo puur mogelijk blijven, dat vormt namelijk zijn charme.
Bert Vreeswijk is een oud-tienkamper. Negen keer scoorde hij meer dan 6000 punten. Hij schreef meerdere boeken, waaronder Tienkamp Totaal. Tegenwoordig traint hij een selectiegroep binnen AV Typhoon. Meer van Bert Vreeswijk op www.baan-atletiek.nl.
Op zondag genoten er weer heel veel mensen van de prachtige herfstkleuren en gezelligheid tijdens de 10e Heemstede Loop. Van te voren spraken wij Merel van der Marel over haar voorbereiding. Hoe hebben zij en anderen het ervanaf gebracht? Hieronder de belangrijkste uitslagen. De complete uitslagen zijn hier te vinden.
Hebben jullie de meest recente vlog van de Zusjes De Witte al gezien? Ze nemen ons mee naar de WK in Doha, Qatar!
Sifan Hassan is er in het Spaanse Valencia niet in geslaagd het wereldrecord aan te scherpen, maar liet wel een knap staaltje doorzettingsvermogen zien. Na een valpartij vroeg in de wedstrijd knokte ze zich terug en wist toch nog de tweede plek te bemachtigen (1.05:53).
Op 5 kilometer (15:18) zat Sifan Hassan onder het wereldrecord-schema en ze leek goed in de wedstrijd te zitten. Echter, even later lijkt ze op haar hak getrapt te worden door een loper achter haar en gaat ze hard onderuit:
Sifan Hassan stond snel op en probeerde weer aansluiting te vinden met de groep, waarin op dat moment twee vrouwen liepen: de Ethiopische Senberi Teferi (PR 1.05:45, 6e op de 10 km bij de WK in Doha) en Joan Chelimo uit Kenia (PR 1.05:04). Dat leek in eerste instantie te lukken, want op 10 kilometer liep ze nog maar 3 seconden achter en hing ze aan de staart van de groep.
Even later moest ze de groep toch laten gaan. Persoonlijke haas Roy Hoornweg zakte af om haar te helpen. Op 15 kilometer was haar achterstand op de twee koploopsters gegroeid naar 16 seconden.
Tussen 15 en 20 kilometer ging Senberi Teferi ervandoor, maar ze zat niet meer op WR-schema. Ze won in een persoonlijk record van 1.05:32. Het wereldrecord staat op 1.04.54.
Sifan Hassan wist het hoofd koel te houden en zich heel knap terug te knokken naar een tweede plek in 1.05:53, slechts 21 seconden achter Teferi (Hassan’s persoonlijk record en Europees record is 1.05:15, gelopen in Kopenhagen vorig jaar). Chelimo finishte in 1.06:10.
Bij de mannen won favoriet Yomif Kejelcha uit EthiopiΓ« na een lange sprint van zijn drie directe concurrenten in 59:06 minuten. Hij verbreekt daarmee zijn PR van 59:17, gelopen in zijn halve marathondebuut vorig jaar.
Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie
De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.