Tijn Piest

Na een lange marathonvoorbereiding is Bart van Nunen klaar om te schitteren in Valencia. De 25-jarige atleet is op 6 december toe aan zijn derde marathon. Hij heeft zijn zinnen gezet op Olympische kwalificatie, maar is vooral bezig met hoe hij zijn race gaat lopen.

Geslaagde marathonvoorbereiding

In september verscheen de marathon van Valencia aan de horizon van Bart van Nunen. Hij had toen enkele baanwedstrijden achter de rug en genoot vooral van de kansen die zich voordeden op de baan. ‘Het plezier stond voorop. Ik heb in korte tijd best wel veel gedaan. Korte, harde wedstrijden en echt lactische trainingen (vorming van lactaat) vond ik ook heel leuk, maar het hakt er een stuk meer in bij mij. Uiteindelijk was ik daardoor niet goed toen er toch weer echt belangrijke wedstrijden kwamen.’ Behalve op de 2000 meter wist hij zijn persoonlijke records afgelopen outdoorseizoen niet te verbeteren. Zijn marathonvoorbereiding verliep daarentegen erg goed. ‘Eigenlijk sloegen de trainingen gelijk weer aan en lijk ik een hele stap gezet te hebben. We hebben wel wat kleine aanpassingen gedaan in vergelijking met de vorige marathons. Na de afgelopen jaren was ik nu klaar om nog weer wat meer de grenzen op te zoeken. Daarnaast hebben we hier en daar juist wat extra rustige weken ertussen geplakt om toch relatief fris de voorbereiding door te komen. In het krachthonk ben ik ook flink vooruit gegaan.’

‘Ik heb het gevoel dat ik er nu meer klaar voor ben dan ooit.’

Sprinttraining

Tien weken voor de marathon begon Van Nunen aan zijn voorbereiding op Valencia. Dat deed hij ook toen hij voor de marathon van Berlijn (2018 en 2019) trainde. Die aanloop bestaat uit acht weken flink trainen en twee weken ’taperen’. De langeafstandsloper heeft goede weken met veel omvang achter de rug. ‘We hebben vooral gefocust op de lange marathonblokken en lange duurlopen, maar tussendoor ook nog gewoon veel aandacht besteed aan kracht en snelheid.’ Hij mag dan wel marathonloper zijn, Van Nunen blijft gewoon schaven aan zijn sprintsnelheid om geen snelheid te verliezen. ‘Elke week doe ik gewoon nog sprinttraining op maandag, kracht op woensdag en vrijdag en nu ook om de week heuvelsprints op donderdag.’ Voor de atleten op Papendal was het ondanks corona goed te doen de laatste tijd. In het begin van de eerste golf was het wel lastig, erkent de tweevoudig Nederlands kampioen halve marathon. ‘Uiteindelijk weet Grete Koens (zijn coach) altijd wel iets te verzinnen en hebben we nog steeds erg goed kunnen trainen. Krachttraining heb ik in het begin wel erg gemist, maar na een paar weken mocht dat ook gewoon weer.’

Hoofd koel

Over één week klinkt in Valencia het startschot voor het topveld, dat in Spanje twee nagenoeg vlakke rondes voorgeschoteld krijgt. Van Nunen blijft lekker doortrainen, maar dan wel met iets minder omvang. Hij zit dus midden in ‘de taper’ en neemt wat gas terug. ‘In de laatste paar weken heb ik regelmatig een uur aan marathonblokken afgewerkt en dus ook twee keer een duurloop van 2 uur en 30 minuten, waarbij ik over de marathonafstand heen ging. Ook heb ik op dinsdag 17 november twintig kilometer gelopen op net iets hoger tempo dan waar ik op weg zal gaan in Valencia.’ Van Nunen focust zich niet alleen meer op een ticket voor de Olympische Spelen. ‘Voor mij is het belangrijkste dat ik dit keer wel ‘mijn hoofd koel houd’. Daar is het uiteindelijk de vorige keer vooral op mis gegaan. Nu is mijn niveau nog beter en dat geeft al veel vertrouwen, maar daarnaast heb ik ook extra aandacht besteed aan het trainen van de focus vasthouden. Marathons lopen blijft een vak apart, maar ik heb het gevoel dat ik er nu meer klaar voor ben dan ooit.’

Olympische kwalificatie

Bart van Nunen hoopt in Valencia de limiet van 2:11.30 te slechten. Zijn persoonlijk record staat op 2:13.09, twee jaar geleden goed voor een tiende plaats in Berlijn. Mocht het plan mislukken, dan maakt hij zich daar geen zorgen over. Zijn focus ligt meer op het proces dan de plaats. ‘Ik focus mij niet op de mogelijkheid dat het niet lukt. Ook ben ik niet heel erg bezig met dat ik de limiet wil lopen. Natuurlijk wil ik dat dolgraag, maar als je vooral bezig bent met wat je wil presteren, dan haal je het vrijwel nooit (dat was vorig jaar in Berlijn ook het geval). Ik ben vooral bezig met ”hoe” ik het moet doen: waar moet ik me op focussen om het beste uit mezelf te halen. Normaal gesproken moet het dan lukken, maar garantie heb je natuurlijk nooit.’ Stel dat Van Nunen zich kwalificeert, dan zal hij er alles aan doen om zo goed mogelijk in Tokio aan de start te staan. Door veel in de klimaatkamer op Papendal te trainen kan hij alvast acclimatiseren aan de Japanse hitte. Maar zover is het nog niet. ‘Hoewel ik het heel leuk vind om al over dat soort dingen na te denken, ben ik nu vooral bezig met Valencia. Wat er daarna allemaal gebeurt zien we dan wel weer!’

Foto’s: Erik van Leeuwen en Grete Koens

View this post on Instagram

Shared post on Time

Op 6 december is Andrea Deelstra toe aan haar tiende marathon. Na een goede voorbereiding wil ze zich in Valencia kwalificeren voor haar tweede Olympische Spelen. Het geeft de 35-jarige marathonloopster toegang tot Tokio én de A-status.

Tokio

Positief kijkt Andrea Deelstra terug op haar marathonvoorbereiding van de afgelopen maanden. Deze omvat vooral lange duurlopen en marathonblokken, waarbij ze op haar beoogde wedstrijdtempo traint. De Valencia Marathon wordt na de Halve Marathon van Egmond (januari), Tokio Marathon (maart) en het NK 10.000 meter in Leiden (september) haar vierde wedstrijd van het jaar. Op 1 maart wilde ze kwalificatie afdwingen in Tokio, maar het coronavirus had invloed op haar prestatie. In de Japanse hoofdstad bleef ze met 2:33.34 ruim vijf minuten boven de limiet. ‘Helaas hadden we daar al vandoen met allerlei coronamaatregelen. Zo mochten alleen de elitelopers starten en stond er nauwelijks publiek. Ik kwam al heel snel alleen te lopen en ondanks dat ik dacht de limiet wel in mijn eentje te kunnen lopen, bleek dat op deze winderige dag een te grote opgave. Een tijd in de 2:29 zou mij geen limiet opleveren en dus heb ik gewandeld en gedribbeld om mijn lichaam te sparen. De blessure die ik opliep in 2019 in Berlijn (afgeknelde zenuw in lies) speelde op en iets kapot lopen en dan geen limiet vond ik zonde. Eerst was er natuurlijk enorme teleurstelling, maar omdat ik mij zo gespaard had die laatste kilometers was er nog een optie voor een volgende poging in april. Helaas ging die niet door.’

Financiële steun

Dat ze in het outdoorseizoen maar bij één wedstrijd aan de start verscheen, vindt Deelstra niet erg. ‘Ik heb niet zoveel met baanwedstrijden.’ Haar enige baanwedstrijd was het Nederlands kampioenschap 10.000 meter in Leiden. Ze werd daar vierde in 34 minuten en 33 seconden. ‘Die ging okay.’ Een probleem was wel de financiële impact die de coronacrisis met zich meebracht. De marathonloopster is ervan overtuigd dat ze onder normale omstandigheden in maart de Olympische limiet had gelopen. Dan had ze de A-status van NOC*NSF teruggekregen. Door financiële steun van de sportorganisatie kan ze zich namelijk nog meer op de sport richten. ‘Financieel had het dus impact. Ik had geen inkomsten uit wedstrijden en alle geplande clinics en presentaties werden afgezegd.’

Valencia

Zondag 15 november werkte Deelstra een testloop af, de laatste test voor zondag 6 december. Op maandag 30 november vliegt ze samen met haar vriend naar de op twee na grootste stad van Spanje. ‘Daar hebben we een appartement gehuurd, zodat die laatste week lekker relaxt is en ik me kan aanpassen aan eventuele warme weersomstandigheden.’ Voordat het moment van de waarheid plaatsvindt, staan er nog veel trainingen op haar programma. Ze doet nog haar langste duurloop en enkele blokkentrainingen. De Olympische atlete, die met 2:26.46 de vierde tijd van Nederland heeft staan, kijkt uit naar de Valencia Marathon. Ze is vastberaden. ‘Er staat een mooi veld aan de start en ik verwacht dat er hard gelopen gaat worden. Ik kom voor niks anders dan Olympische kwalificatie.’ Deelstra heeft al een idee over het tempo waarop ze weggaat en het specifieke raceplan dat ze gaat inzetten, maar houdt dit nog even geheim. In ieder geval moet ze onder de 2:28.30 lopen om zich te kwalificeren voor Tokio. ‘Eerst maar eens zien wat voor weer het wordt, hoe de vorm van de dag is en welke verschillende tempogroepen er komen.’

Foto’s: Erik van Leeuwen

Deze reportage maakte RTV Drenthe van Andrea (en haar hoogtekamer).

• Wereldrecord! Sabastian Sawe onder twee uur in Londen Marathon
• Rising Star: Kyan Ridderbos
• Voor thuispubliek stelt Mike Foppen zelden teleur: ‘Als Nijmegenaar is dit perfect’
• Abdi Nageeye kijkt ondanks 21e plek in Boston vol vertrouwen vooruit
• John Korir met parcoursrecord weer beste in Boston Marathon, Nageeye 21e

2020 was voor Bregje Sloot het jaar van haar doorbraak. Op de 800 meter verbeterde ze haar persoonlijk record met ruim zes seconden. Door die progressie mocht de 20-jarige atlete van start bij grote wedstrijden. De overstap naar Papendal zorgt ervoor dat ze zich nog beter kan ontwikkelen.

Running Team Liemers

Per 26 oktober mag Sloot gebruik maken van de trainingsfaciliteiten op Papendal. Via verschillende gesprekken kreeg ze een goed gevoel bij het nationale sportcentrum. ‘Er is veel meer mogelijk in verhouding tot mijn vorige situatie. Er is een heel team om je heen om het optimale na te kunnen streven. Het is een stap richting een wat professionelere omgeving, wat mij ook wat meer structuur kan geven.’ Met trots kijkt de 800-meterloopster terug op de afgelopen jaren bij het Running Team Liemers. Al sinds haar negende trainde ze onder Titus Fierkens en in die elf jaar heeft ze veel meegemaakt. Zo werd ze drie maal Nederlands kampioene bij de A-junioren, in 2018 (800 meter) en 2019 (400 en 800 meter). ‘Van mooie momenten tot minder mooie momenten, maar Titus zorgde ervoor dat ik nooit opgaf. Hij zag talent in mij en wist dat dit er ooit uit zou komen. Al deze momenten hebben mij gemaakt tot wie ik nu uiteindelijk ben en daar heeft Titus een grote bijdrage aan geleverd. Hij kende mij altijd goed en wist precies wat ik nodig had op bepaalde momenten. Daarnaast had ik veel vrijheid bij Titus en vertrouwde ik op keuzes van hem en hij op die van mij. Zonder zijn trainingen en coaching was ik niet gekomen op het punt waar ik nu ben, waardoor ik nu de stap richting de nationale selectie op Papendal kan maken.’ De Zevenaarse groep, die onlangs Yorben Ruiter opnam in de selectie, heeft een grote bijdrage geleverd aan haar ontwikkeling. ‘Het is een leuk en erg gevarieerd team. Elke persoon levert een positieve bijdrage. Ik kijk met een grote glimlach terug op alle trainingen, trainingsstages en mooie momenten van de afgelopen elf jaar.’

‘Het is mooi om te zien dat dit jaar al het harde werken beloond werd en het motiveert mij ook om hard te blijven werken in de toekomst.’

Doorbraak

Wat in maart als verloren werd bestempeld, bleek in september hét outdoorseizoen van Bregje Sloot. In binnen- en buitenland wist ze haar persoonlijk record op de 800 meter drie maal te verbeteren. De onzekere coronaperiode gebruikte Sloot om inhoud en basis te trainen, maar tegelijkertijd ook fit, fris en gefocust te blijven voor als er weer wedstrijden plaatsvinden. De atlete voelde zich beter dan ooit. Een goede voorbereiding heeft zijn vruchten afgeworpen. ‘Bij de eerste wedstrijd op Papendal op 4 juli liep ik dan ook al gelijk een PR van 2.04.04. Ik loop nooit een PR in de eerste wedstrijd, dus ik wist en voelde dat er meer dan dit in zat. De volgende wedstrijd op 18 juli werd perfect gehaast, waardoor ik opnieuw mijn PR aanscherpte naar 2.02.51. Met deze tijd kon mijn manager Dave Klink van Bizz-Sports mij gemakkelijker binnenkrijgen bij internationale wedstrijden.’

Zie ook: Bregje Sloot alweer sneller op de 800 meter

Zo gezegd, zo gedaan. Op 1 augustus mocht ze van start in Italië, maar helaas moest ze die eerste kans laten schieten vanwege een acute kuitblessure. Gelukkig stonden daarna nog drie wedstrijden in Zweden, Slowakije en Zwitserland op het programma. ‘Het was een hele gave ervaring om in een topveld te kunnen starten. Het geeft je extra motivatie en energie, maar het was ook wel een beetje spannend allemaal. Ik had namelijk helemaal geen ervaring in het buitenland en moest dus even mijn ritme vinden.’ Tussendoor veroverde ze ook nog zilver op de Nederlandse kampioenschappen. De allermooiste wedstrijd voor Sloot was natuurlijk de Gala dei Castelli in Zwitserland. Tussen internationale topatleten werd ze zesde in een razendsnelle 2.01.53, bijna een seconde onder haar oude toptijd. ‘Het was echt een hele gave wedstrijd door het deelnemersveld en het publiek. Ook mijn vriend Robin Rietman was naar Zwitserland gekomen om mij aan te moedigen. Voordat dit seizoen begon, had ik niet verwacht dat ik mijzelf zo enorm zou kunnen verbeteren. Het is mooi om te zien dat dit jaar al het harde werken beloond werd en het motiveert mij ook om hard te blijven werken in de toekomst. Want dit smaak naar meer!’

Papendal

Sloot is nu ongeveer vier dagen per week op Papendal te vinden. Op maandag, woensdag, donderdag en vrijdag traint ze bij de nationale selectie op de middellange- en lange afstand. Haar nieuwe coach wordt Grete Koens. Eerst wil de atlete haar schoolstage afronden bij Quintes Holding in Gendt, daarna gaat ze van maandag tot en met zaterdag in Arnhem trainen. Wel traint ze al de hele week op de schema’s van de bondscoach. Sloot moet nog even wennen aan de nieuwe trainingsomgeving. ‘Papendal is een wat professionelere omgeving dan wat ik gewend was. Er zijn veel faciliteiten waar ik gebruik van kan en mag maken. Ook is veel op elkaar afgestemd, zoals het medisch team. Afgelopen jaren was ik zelf altijd erg druk met het inplannen en regelen van deze faciliteiten. Een ander groot verschil is dat ik nu veel meer training onder begeleiding krijg. Op dit moment zijn dit er vier en dit wordt uitgebreid naar zes trainingen in de week. Hiervoor had ik ongeveer drie trainingen onder begeleiding. Ik merk wel dat er veel veranderd is wat betreft de trainingen, het team, de coach en de locatie. Voor mij is het altijd even wennen als er veranderingen plaatsvinden, maar ik heb er wel een goed gevoel bij. Ik moet hier weer even mijn ritme vinden.’ Nu reist ze nog heen en weer van Lobith naar Arnhem, maar vanaf december gaat ze met Robin samenwonen in Oosterbeek. ‘Nóg een nieuwe en leuke uitdaging dus!’

Blessurevrij

Op dit moment is elke dag anders voor Sloot. ‘Op de maandag train ik op Papendal. Dinsdag loop ik stage op kantoor en train ik na afloop voor mezelf. Op woensdag staat ’s ochtends een ochtendloopje op het programma en ’s middags de gezamenlijke krachttraining. Op donderdag loop ik weer stage op kantoor tot 14:00 uur en ga ik vervolgens gelijk door naar de fysio en naar de training op Papendal. Vrijdags loop ik de hele dag stage op kantoor en werk ik ’s avonds zelf nog een krachttraining af. Op zaterdagochtend trainen we met het team in het bos en op zondag heb ik zelf een duurloop of een duurloop in blokjes.’ Deze wedstrijdloze periode vindt de meervoudig Nederlands kampioene erg jammer, maar ze is niet iemand die per se wedstrijden in het vooruitzicht moet hebben om hard te kunnen trainen. Kleding- en schoenensponsor Nike, die Sloot sinds eind oktober ondersteunt, zal ongetwijfeld bijdragen aan haar motivatie. De aankomende periode wil ze zich vooral focussen op een verdere ontwikkeling van haarzelf. ‘Dit wil ik bijvoorbeeld doen door mijn inhoud verder uit te breiden en aan mijn snelheid te werken. Bovendien wil ik werken aan een sterk en blessurevrij lichaam. Dit laatste is namelijk elk jaar weer een uitdaging.’

2-minutengrens

De eerstejaars senior denkt dat je jezelf altijd verder kunt verbeteren. Daarom heeft ze grote doelen voor de komende jaren gesteld. ‘Mijn doel voor volgend jaar is vooral dat ik mijn PR weer kan aanscherpen en nóg dichterbij die grens van 2.00 kan komen. Het lijkt me echt heel erg gaaf als ik uiteindelijk eronder zou kunnen duiken. Verder wil ik me uiteraard kwalificeren voor verschillende toernooien, zoals een EK onder 23 jaar of een EK of WK.’ Uiteindelijk is het halen van de Olympische Spelen haar ultieme doel in de toekomst. ‘Een droom van een kleine Bregje die ooit misschien wel werkelijkheid kan gaan worden. Nothing is impossible.’

Foto’s: Erik van Leeuwen, Robin Rietman en Jasmijn Lau

View this post on Instagram

Shared post on Time

Drie weken zou Victor van der Wel met vier atleten op hoogtestage gaan in Font Romeu. Trainen met als doel een goede basis te leggen in de bergen. Maar afgelopen vrijdag kwam daar een eind aan, toen de Franse lockdown inging.

Font Romeu

Font Romeu, officieel Font-Romeu-Odeillo-Via, is erg geliefd onder de topsporters. ’s Winters is de gemeente populair onder schaatsers en rodelaars, maar in de zomer wemelt het van de hardlopers. Een ideale trainingsomgeving dichtbij de Spaanse grens: op 1800 meter hoogte en gelegen in de Pyreneeën. De weinige hoeveelheid zuurstof die long en bloed bereikt, zorgt voor de productie van natuurlijke epo en rode bloedcellen. Dat moet weer zorgen voor een betere vorm op zeeniveau. Frank Futselaar, Marissa Damink, Mike Foppen, Victor van der Wel en Stan Schipperen hebben echter weinig aan deze voordelen gehad. Van 24 oktober tot en met 16 november stond de trainingsstage gepland, maar door de Franse lockdown zijn de vijf atleten na minder dan een week weer terug in Nederland.

Lac de Matemale

1500-meterloper Victor van der Wel neemt ons mee in de hoogtestage. ‘De eerste trainingen stonden vooral in het teken van acclimatiseren. Dat betekent op gang komen met drie rustige duurloopjes en een alternatieve training in de eerste twee dagen. Dinsdag stond de eerste baantraining op het programma: 12x 300 meter met een minuutje pauze om de benen op gang te brengen. Nog niet zoveel spannends, maar wel lekker om het kamp met een goed gevoel te beginnen. Woensdag hebben we de gym verkend door een korte krachttraining met aansluitend een core circuitje. Meestal ben ik rond een uurtje of acht wakker en ga ik naar de bakker om vers brood te halen. We trainen hier meestal twee keer op een dag, dus gaan we vaak direct na het ontbijt weg voor onze eerste training. Lac de Matemale is een groot meer op een kwartiertje rijden van ons appartement en heeft hele mooie vlakke rondes voor duurloopjes of tempotrainingen. Meestal sluiten we aan bij de Britten en Zweden die dan ook lopen daar.’ Tussen de trainingen door is er genoeg ruimte voor eigen tijd. ‘We doen het meestal rustig aan. Ik probeer wat colleges te kijken en opdrachten te maken, ik doe een middagdutje en vaak spelen we nog even een potje Fifa of Call of Duty tegen elkaar.’

Lockdown

Iedereen is met een doel naar het zuiden van Frankrijk gereisd. Frank om zich voor te bereiden op de Valencia Marathon op 6 december. Mike, Marissa, Victor en Stan wilden vooral beter worden. Maar na een kleine week is het gedaan met de drieweekse hoogtestage. Victors coach kwam woensdagavond met het nieuws. ‘We zaten nog na te tafelen met z’n vijven, tot mijn coach een persbericht doorstuurde dat Frankrijk vanaf vrijdag in locdown zou gaan. Dat was natuurlijk super zuur, maar gelukkig konden wij heel soepel onze tickets omboeken, zodat wij vrijdag direct terug konden vliegen.’

‘Door middel van een constant volume en goede trainingen wil ik me zo goed mogelijk voorbereiden op het indoorseizoen.’

Aerobe basis

In Nederland traint Van der Wel al snel weer verder. Op de baan van Zaanland loopt hij meerdere keren per week zijn rondjes bij de Milers van Peter Wolters. ‘Tussen september vorig jaar en dit voorjaar woonde ik ook in Castricum, waar ik veel liep met de andere atleten die daar ook wonen. Door de coronacrisis ben ik dit voorjaar weer terug naar mijn ouders in Den Haag verhuisd. Maar, na een pauze van een paar maanden, ga ik komend maand tóch weer terug verhuizen naar mijn eigen appartement in Castricum.’ Naast hardlopen zit Van der Wel in het tweede jaar van de bachelor Econometrie en Operationele Research aan de Vrije Universiteit. ‘Door corona zijn alle lessen online, wat studeren op trainingskamp wel lekker makkelijker maakt.’ De rest van het jaar richt de middellange afstandsloper zijn vizier vooral op het bouwen van een stevige aerobe basis. Veel zuurstof naar de longen dus. ‘Door middel van een constant volume en goede trainingen wil ik me zo goed mogelijk voorbereiden op het indoorseizoen (als dat nog doorgaat natuurlijk).’ Een sterke basis moet volgend jaar resulteren tot persoonlijke records op zowel de 1500 meter als de 800 meter.

View this post on Instagram

Shared post on Time

De afgelopen maanden verliepen voor Yorben Ruiter niet vlekkeloos. Door een kuitblessure was hij vier maanden uit de running en daarna kreeg hij ook nog eens te horen dat op Papendal geen plek meer voor hem is. De 25-jarige atleet ging zijn gevoel achterna en traint vanaf nu bij Running Team Liemers.

Geblesseerd

Het laatste half jaar was voor de middellange- en langeafstandsloper heel zwaar. Zijn laatste echte wedstrijd was een 1000 meter in Letland afgelopen januari. Daarna kreeg hij lichte klachten aan zijn hamstring, waardoor hij het indoorseizoen liet voor wat het was. In mei verscheen Ruiter weer in goede vorm. Toen won hij een testwedstrijd van zijn team, 2,38 kilometer in het Warnsborn, in 6 minuten en 20 seconden. Twee weken later raakte hij opnieuw geblesseerd. Ditmaal aan zijn kuit. ‘Wat een kleine blessure leek, heeft er uiteindelijk voor gezorgd dat ik vier maanden niet heb kunnen hardlopen. Op het moment dat ik geblesseerd raakte begonnen de wedstrijden weer, waardoor het extra pijnlijk was en mentaal moeilijk. Ik ben erg gelukkig dat ik nu weer gezond en fit ben. Het gaat goed met mij. Ik loop nu weer een aantal weken.’

Papendal

In september, toen Ruiter weer kon hardlopen, kreeg hij te horen dat hij niet meer op Papendal mag trainen. Te weinig progressie in de afgelopen jaren en nieuwe atleten die erbij zijn gekomen, zijn de oorzaken voor zijn vertrek. Toen lag voor hem een keuze tussen verschillende trainers. ‘Ik heb voor Running Team Liemers gekozen, omdat ik een goed gevoel heb bij de coach Titus Fierkens. Hij heeft mij in het verleden twee keer een maand begeleid toen Grete afwezig was op Papendal en afgelopen december heb ik al een aantal keer meegetraind toen Grete in Kenia was. Dat beviel zo goed dat ik deze keuze gemaakt heb.’ De baanatleet, gespecialiseerd in de 1500 en 5000 meter, heeft zeven en een half mooie jaren achter de rug op Papendal. Hij werd volwassen op het sportcentrum. ‘Grete Koens is een erg goede en gepassioneerde coach, die er altijd 100% is voor haar atleten. Ik ben nu een hele andere atleet dan toen ik er als 17-jarig broekie aan begon. Daarnaast ben ik vijf keer mee op hoogtestage geweest buiten Europa en heb ik mogen trainen met grote atleten als Arnoud Okken, Susan Krumins, Jip Vastenburg, Maureen Koster, Tony van Diepen en vele anderen.’

Running Team Liemers

Momenteel is Ruiter zoveel mogelijk fulltime-atleet, maar daarnaast werkt hij een aantal uur in de week als boodschappenbezorger bij een supermarkt. Sinds maandag 19 oktober traint Ruiter bij Running Team Liemers. Dat was gelijk zijn eerste baantraining in ongeveer vijf maanden. ‘Wat een heerlijk gevoel is dat toch!’ Drie keer in de week werkt hij zijn trainingen af bij de Zevenaarse groep. De baantrainingen vinden plaats op de atletiekbaan van AV de Liemers en daarnaast traint de groep geregeld in het Montferland. De rest doet hij zelf, maar wellicht dat hij in de toekomst meer gaat lopen bij het team. Zijn voornaamste trainingsgenoten zijn Frank Futselaar en Daan Reintjes. ‘Daarnaast ken ik Saskia Weinans. De rest zal ik snel leren kennen op de trainingen!’

‘Ik wil er komende zomer weer staan op de baan!’

5000 meter

Yorben Ruiter hoopt voor iedereen dat er zo snel mogelijk weer wedstrijden op de planning staan. Voor hemzelf maakt het niet zoveel uit, want hij moet eerst weer opbouwen. ‘Ik wil er komende zomer weer staan op de baan!’ De atleet richt zich vooral op de 5000 meter, maar daarnaast blijft hij zeker nog actief op de 1500 meter. Met de 10.000 meter wacht hij nog even. Ruiter hoopt in 2022 op de 5000 meter deel te nemen aan de EK in München. ‘Ik zou graag de EK halen op de baan en ben er van overtuigd dat ik die tijden zou moeten kunnen lopen in de toekomst! En dan weet je verder nooit hoe raar het kan lopen.’

Hoofdfoto: Danaïd Prinsen

• Wereldrecord! Sabastian Sawe onder twee uur in Londen Marathon
• Rising Star: Kyan Ridderbos
• Voor thuispubliek stelt Mike Foppen zelden teleur: ‘Als Nijmegenaar is dit perfect’
• Abdi Nageeye kijkt ondanks 21e plek in Boston vol vertrouwen vooruit
• John Korir met parcoursrecord weer beste in Boston Marathon, Nageeye 21e