Regelmatig maken Lisanne & Laura de Witte vlogs over hun wedstrijden en trainingen. In de nieuwste vlog zie je de laatste wedstrijd van het seizoen van Lisanne in Newcastle.
Hoofdfoto: Evert Woutersen
Elke maand geven atleten een inkijk in hun leven als topsporter. Deze week is Merel van der Marel aan de beurt. De atlete uit Zwaanshoek behoort tot één van de snelste loopsters van haar lichting.
Monday
De start van een nieuwe week. Om 08:00 uur vertrek ik op de fiets naar school en kom om 15:00 weer thuis. Vaak relax ik eerst een half uurtje en neem een snack. Ik trek mijn sportoutfit aan en doe van 16:00 tot 17:30 krachttraining. Buikspieroefeningen, core, krachttraining… alle oefeningen kosten redelijk wat tijd, maar ik vind het een hele fijne training! Spotify workoutafspeellijst aan en gaan! Soms doe ik na het avondeten nog een korte fietstraining om de vermoeidheid van de krachttraining eruit te fietsen. Nog snel wat huiswerk. Moe maar voldaan kruip ik in bed.
Tuesday
Nadat ik thuiskom van school eet ik eerst wat om daarna naar de duinen te vertrekken. Ik doe een intervaltraining van in totaal 11 kilometer (inclusief in- en uitlopen). Na elke kilometer interval dribbel ik 60 seconden door. Meestal loop ik 2 kilometer in en 1 km uit. De snelheden variëren: ik vind het fijn om rond mijn omslagpunt te trainen. Vandaag rende ik op mijn gevoel, gewoon wat lekker loopt (4.00 – 4.25 min/km) Eiwitshake erin en door naar Joost voor een fysiosessie. S’avonds na het avondeten doe ik nog wat buikspieroefeningen die ik volg via YouTube (ja echt, en het is nog zwaar ook 😉
Wednesday
Mijn rooster voor school wisselt een aantal keer per jaar, maar op dit moment heb ik op woensdag vrij in de ochtend hallelujaaa! Om 07:45 sta ik op, eet snel wat en kleed mij om voor een wisselduurloop in de duinen. Zo’n 10 kilometer en heel wat herten verder ben ik klaar. Daarna douchen, eten en ik spring op de fiets voor een kort dagje school. Super fijn gevoel: de ochtend is net voorbij, maar je bent al heel productief geweest, heerlijk! In de avond blijf ik meestal thuis, maar soms heb ik nog zin om een zwemtraining van 30 minuten te doen (met het oog op de hopelijk toekomstige triathlon). Kort maar krachtig. Ik zwem dan mee met de groep van de reddingsbrigade in Heemstede. Zonder badmuts, want daar vind ik mezelf nog te langzaam voor, haha!
Thursday
Om 15:10 ben ik blij dat de dag school erop zit. Na al die uren in een leslokaal gezeten te hebben, heb ik zin om te sporten. Ik app mijn pa of het uitkomt met zijn werk om te gaan wielrennen. Om 16:50 pakken we de racefiets, bidon en nog véél meer dingen (zie mijn vorige post). Vandaag deden we een half rondje ringvaart. 32 kilometer, meestal zijn we iets langer dan een uur bezig. Als we thuis komen en gedoucht zijn, staat het eten klaar op tafel. Pasta Bolognese à la mama, yum! Na het maken van wat huiswerk, kruip ik lekker op de bank voor de eerste aflevering van Expeditie Robinson.
Friday
Thank god it’s Friday! Na een dagje school, relax ik eerst eventjes thuis en trek daarna mijn Adidas schoenen aan. Tijd om te rennen!Na de training nog een uurtje autorijles en in de avond heb ik afgesproken met een vriendin om ergens wat te eten in Haarlem. Super gezellig én lekker!
Saturday
Na ongeveer een aantal jaar één per week krachttraining per week, ben ik nu overgestapt op 2 keer per week. Na mijn blessure wil ik sterker en meer belastbaar worden. Met twee keer per week en wat aangepaste, nieuwe oefeningen voel ik mij sterker en fitter. Mijn blessure gaat de goede kant op, so happy me! Na de krachttraining heb ik een teamuitje met de AVH-milasquad, gezellig!
Sunday
Goodmorning! Eerst een lekker ontbijtje met het gezin. Een uurtje later ben ik ready to run! In de middag schrijf ik deze blog en maak ik nog wat huiswerk. Ik facetime met Famke, die nu in Amerika zit en kook in de avond een curry. Een hele relaxte zondag als je het mij vraagt.
Natuurlijk ziet elke week er anders uit. Meestal heb ik 4-5 looptrainingen per week. Soms zwem ik 2 keer per week, maar ik sla het ook weleens over. Sinds ik de racefiets heb, gebruik ik ‘m 1 á 2 keer per week. Wat ik wel elke avond doe is even stretchen en foamrollen.
Hopelijk vond je het leuk om te zien hoe een trainingsweek er bij mij ongeveer uitziet!
Hoofdfoto: Instagram Merel van der Marel
Ps: Wil jij meer weten over Merel van der Marel? Bekijk dan haar site via de volgende link: https://www.merelvandermarel.com/single-post/2017/09/10/Help-Een-week-als-topsporter
Elke week schrijven Anne Luijten en Noah Schutte elkaar voor Hardloopnetwerk over wat hen bezighoudt. Beiden combineren een studie met hardlopen op hoog niveau – Noah aan de Universiteit van Portland in Oregon, Amerika; Anne, die haar studie in Portland net heeft afgerond, in Utrecht. In deze briefwisseling hebben ze het over de verschillen tussen Nederland en Amerika, het combineren van studie en sport, en de actualiteit binnen de atletiek.
Door Noah Schutte
Hi Anne!
Bedankt voor de brief! Ik heb mijn draai zeker weer gevonden. Ik woon nu in een huisje met drie teamgenoten dus dat is erg leuk. Daarnaast is het natuurlijk heel anders dan vorig jaar. Wat vorig jaar als een spannend avontuur voelde, voelde nu veel meer als thuiskomen! Zoals je zegt zijn de meeste lopers hier al lang basiswerk aan het doen, terwijl ik bij aankomst net weer twee weken aan het lopen was. Gelukkig begrijpt mijn coach dat en heb ik rustig de tijd om op te bouwen voordat de crossen weer beginnen. Ik ben hier nu al drie weken en mijn eerste wedstrijd is pas over een maand!
Jouw reden om naar de VS te gaan is vergelijkbaar met die van mij en (denk ik) ook veel andere atleten. Het Amerikaanse schoolsysteem is veel meer op sport gericht en dat maakt het makkelijker te combineren. Waar mijn universiteit in Nederland totaal geen flexibiliteit toonde in het geval van een tentamen in dezelfde week als een stage of internationale wedstrijd, is dat hier allesbehalve een probleem! Ik heb zeker met plezier mijn bachelor gedaan, maar mijn situatie omtrent de combinatie studie en hardlopen is zeker verbeterd. Grappig ook dat we qua bachelor en master precies de omgekeerde weg bewandelen. Laat me alsjeblieft weten hoe het is om nu in Nederland te studeren en of onze ervaringen overeenkomen!
Naast een nieuwe studie ben je ook in een nieuwe groep terecht gekomen. Na 5 jaar met de Portland Pilots zit je nu weer bij een Nederlandse loopgroep. Ik heb zelf het gevoel dat de dynamiek anders is op meerdere vlakken. Wat zijn volgens jou zoal de verschillen? En moet je er nog aan wennen of voel je je al op je plek? Hopelijk heb je het goed naar je zin en ik kijk ernaar uit om weer van je te horen!
Groetjes,
Noah
Ben jij benieuwd wat Anne naar Noah schreef? Lees haar brief naar Noah via de volgende link: https://hardloopnetwerk.nl/briefwisseling/
Voor Maureen Herremans verliep het seizoen wisselend. De hinkstapspringster begon het seizoen uitstekend met een persoonlijk record, maar kreeg vervolgens te maken met blessures. Echter heeft de Brabander wel haar doelstellingen behaald, want dat was een medaille op de NK, een persoonlijk record springen en meedoen aan het EK Landenteams in Lille.
Maureen, jouw zomerseizoen zit er zo goed als zeker op. Hoe kijk je terug op afgelopen zomer?
Ik kijk met wisselende gevoelens terug op het zomerseizoen. Ik begon het seizoen meteen met een persoonlijk record, dat veel goeds beloofde voor de rest van het seizoen. Maar vanaf toen heb ik last gehad van een blessure. Er zat een blokkade in mijn SI-gewricht (in mijn bekken) wat uitstraalde naar mijn hamstring. Hierdoor heb ik de rest van het seizoen niet op volle kracht kunnen trainen en heel de tijd aangepaste trainingen moeten doen. Dit was erg frustrerend, maar daarom ben ik ook extra tevreden met de afstand die ik op het NK heb gesprongen, omdat ik 1,5 week daarvoor nog twijfelde of ik wel mee zou doen.
Dit zomerseizoen had ik drie doelen; een pr springen, een medaille halen op het NK en meedoen met het EK landenteams. Alle drie deze doelen heb ik gehaald en daar ben ik erg blij mee! Toen ik in het begin van het seizoen meteen een persoonlijk record sprong had ik gehoopt tijdens het NK 12,70m/12,80m te gaan springen. Helaas is dit door mijn blessure niet gelukt.
Dat ik mee mocht doen met het EK landenteams was echt een droom die uitkwam! Het leek mij altijd zo gaaf om voor Nederland uit te komen en in het Nederlandse tenue te mogen springen. Ik had helemaal niet verwacht dat ik hieraan mee mocht doen, dus toen ik dit te horen kreeg was ik best wel verrast en natuurlijk super blij!
Wanneer ben jij begonnen met atletiek en wist jij dat je het onderdeel hinkstapspringen wilde gaan doen?
Ik ben met atletiek begonnen toen ik een jaar of 8 was. Ik vond het toen al meteen heel leuk om te sprinten en te springen. Het werpen en lange afstandslopen was niks voor mij. Ik kan me nog goed herinneren dat ik als pupil een keer moest hinkstapspringen. Ik vond het toen helemaal niet leuk, het was veelte moeilijk en ingewikkeld haha.
Ik ben uiteindelijk een jaar of 4 geleden begonnen met hinkstapspringen omdat we iemand nodig hadden die dit voor de competitie moest doen. Ik vond het toen eigenlijk juist heel erg leuk en uitdagend en ben me er in gaan specialiseren.
Als hinkstapspringster train je natuurlijk anders dan bijvoorbeeld een loper. Hoe ziet een reguliere trainingsweek er voor jou uit in de zomer?
Een trainingsweek voor mij ziet er als volgt uit. Op maandagavond heb ik sprinttraining bij Attila in Tilburg. Op dinsdag doe ik krachttraining bij GM in Best. Deze training doe ik meestal wanneer het die dag het beste uitkomt. Op woensdagavond heb ik een springtraining in Tilburg. Donderdag is een rustdag. Vrijdag doe ik weer een krachttraining in Best en zaterdagochtend is mijn laatste training van de week: een springtraining in Tilburg.
Dit seizoen verbeterde jij je persoonlijk record naar 12,58 meter in Vught. Hoe zorg jij ervoor dat je op het juiste moment kunt pieken?
Toen ik in Vught 12,58 sprong, had ik hoge verwachtingen voor de rest van het seizoen en wilde ik natuurlijk pieken tijdens het NK. Helaas heeft mijn blessure roet in het eten gegooid en lukte mij het niet om nog vaker te kunnen pieken.
Welke rituelen heb jij voor een belangrijke wedstrijd?
Ik heb eigenlijk geen rituelen voor een belangrijke wedstrijd. Wel zorg ik ervoor dat ik mijn spullen de avond van tevoren klaar heb liggen, zodat ik me hier op de dag van de wedstrijd geen zorgen meer om hoef te maken. Ook wil ik altijd ruim op tijd op de baan aanwezig zijn. Ik vind het vreselijk om te moeten stressen of ik wel of niet op tijd ga zijn, dus ik ben liever een uur te vroeg.
Wat staat voor jou de komende maanden op de planning?
Na het NK heb ik volledig rust genomen van mijn trainingen zodat ik goed kon herstellen van mijn blessure. De komende weken staan daarom in het teken van opbouwen. In oktober gaan de echte trainingen weer beginnen in voorbereiding naar het indoorseizoen.
Hoofdfoto: Evert Woutersen
Regelmatig maken Lisanne & Laura de Witte vlogs over hun trainingen en wedstrijden. Dat het niet altijd goed kan gaan bewees Lisanne de Witte in het Italiaanse Rovereto. Wil jij weten hoe het ging? Bekijk dan onderstaande vlog!
Hoofdfoto: Instagram Lisanne de Witte
Vanaf deze week schrijven Anne Luijten en Noah Schutte elkaar voor Hardloopnetwerk over wat hen bezighoudt. Beiden combineren een studie met hardlopen op hoog niveau – Noah aan de Universiteit van Portland in Oregon, Amerika; Anne, die haar studie in Portland net heeft afgerond, in Arnhem. In deze briefwisseling hebben ze het over de verschillen tussen Nederland en Amerika, het combineren van studie en sport, en de actualiteit binnen de atletiek.
Hoi Noah!
Heb je je draai alweer een beetje gevonden in Portland? Het is september, en dat betekent dat in Amerika het cross-seizoen alweer bijna losbarst! Ik weet nog wel hoe dat in andere jaren ging: mijn Amerikaanse teamgenootjes hadden dan al maandenlang alleen maar aan de basis gewerkt, terwijl ik vanwege het Europese seizoen pas weer net in training was. Hoe pak jij dat aan?
Ik schreef laatst voor Hardloopnetwerk een voorbeschouwing voor het EK onder de 23 jaar, en toen viel het me op hoeveel atleten uit het Nederlandse team in Amerika trainden. Niet alleen hardlopers, maar ook hoogspringers, discuswerpers, enzovoort. Waarom is dat denk je? En waarom ben jij eigenlijk naar Portland vertrokken? Ik had meerdere redenen: ten eerste leek het me in Nederland erg lastig om hardlopen en school te combineren. Je ziet toch vaak – zeker bij de vrouwen – dat er of voor het een, of voor het ander gekozen wordt: de atleten die goed genoeg zijn zetten hun studie op een laag pitje en gaan vol voor de atletiek, en voor anderen wordt de sport steeds minder belangrijk. Daar zijn natuurlijk heel veel redenen voor te bedenken. Zo levert in veel gevallen het reizen tussen sport en studie veel stress op, terwijl dat in Amerika helemaal weggenomen wordt. De universiteit heeft immers woonplekken, klaslokalen, en sportaccomodaties op één terrein. Ik kan je over een aantal weken vertellen of het combineren van sport en studie inderdaad zo moeilijk is in Nederland als ik dacht, want vanaf deze week begint mijn master. Naar school in Utrecht en lopen in Arnhem, we zullen zien hoe het mij gaat bevallen!
Verder vond ik het trouwens ook wel gewoon een mooie kans hoor. Of ik ooit goed genoeg word om me met de Europese top te kunnen meten, dat weet ik niet, maar dankzij al dat geloop kon ik ten minste wel op avontuur naar Amerika!
Succes met de trainingen deze week!
Groetjes,
Anne
Hoofdfoto: Facebook Anne Luijten
Bart Bennema is de bondscoach van de het Nederlandse meerkampteam. Afgelopen jaren heeft hij Dafne Schippers intensief begeleid, maar die samenwerking is sinds een aantal maanden geëindigd. De nieuwe oogappel van Bart Bennema, Nadine Visser, behoort inmiddels ook al tot de wereldtop. Uiteraard mag Bart Bennema niet ontbreken als ‘Trainer van de Maand’. Wij mochten hem een aantal vragen stellen.
Wanneer ben jij begonnen als trainer?
Ik ben in 2003 begonnen met training geven in Assen bij mijn club AAC’61 en daar gaf ik een groep A/B-junioren en senioren training. Toen ik zelf besloot om te stoppen als atleet ben ik het trainerschap ingerold. Het leek mij namelijk al een tijdje leuk om te doen. Tot 2008 heb ik bij AAC’61 kunnen werken met een leuke groep atleten.
In 2002 ging ik voor het eerst met de Atletiekunie op pad in de begeleiding van EC meerkamp en jeugdtoernooien. Ik kon mezelf goed ontwikkelen bij mijn eigen club, waar ik ook alle mogelijkheden kreeg. Naast mijn werkzaamheden bij mijn eigen club, kreeg ik van de Atletiekunie de mogelijkheid om stage te lopen tijdens de Centrale Meerkamptrainingen. Sinds 2008 ben ik werkzaam als Talentencoach bij de Atletiekunie en vanaf 2012 werd dat omgezet naar bondscoach.
Waar haal jij als trainer de meeste voldoening uit?
Voldoening haal ik altijd uit het feit dat atleten beter worden door wat je met ze doet. Ze hoeven geen Wereldkampioen te worden, maar hun potentieel benutten. En het is altijd leuk als ze je verrassen met bijzondere prestaties!
Je werkt samen met supertalent Nadine Visser die tot de wereldtop behoort. Op welk onderdeel kan zij zich nog het meest verbeteren?
Ik denk dat Nadine op elk onderdeel van de zevenkamp zich nog kan verbeteren! Ze is nog erg jong voor een zevenkampster, die vaak pas na hun 24e echt tot bloei komen. Op dit moment is het zaak dat haar springen weer op het niveau van 2015 komt, maar daar werken we hard aan.
Wat verwacht je van Nadine Visser op het WK in Londen?
Ik verwacht dat ze een goede meerkamp gaat draaien en bij de top 8 kan eindigen, net als 2 jaar geleden. Toen was het nog een beetje een verrassing, maar nu denk ik dat ze dat niveau zeker heeft.
Het wordt in Londen een pittige wedstrijd, want het niveau van de zevenkamp is mondiaal erg hoog op dit moment! Ik durf zelfs te zeggen dat het één van de best bezette nummers is in de huidige atletiek.
Begin dit jaar besloot Dafne Schippers over te stappen naar een nieuwe trainer. Hoe zorgde jij ervoor dat de verhouding kracht en explosiviteit een positieve uitwerking hebben op haar sprintprestaties?
Sinds april is onze samenwerking volledig geëindigd, dus ik doe nu niks meer in haar begeleiding. Ik heb haar krachtschema’s altijd zo geschreven dat ze sterker werd, maar niet te veel kilo’s aankwam.
Dit seizoen heeft ze wel meer kracht gedaan dan in voorafgaande jaren. Dit was een van de vernieuwingen die het begeleidingsteam wilde uitproberen. Over het algemeen zijn mijn krachttrainingen compact en gericht op maximaalkracht en explosiviteit.
Op welke prestatie ben jij als trainer tot nu toe het meest trots?
Ik ben trots op veel prestaties, maar een paar bijzondere zijn:
1) De omschakeling van Dafne als zevenkapster naar sprintster;
2) De bronzen medaille van Dafne op het WK 2013 op de zevenkamp;
3) De 12.99 seconden van Nadine Visser als junior, dat was toen de 1e tijd aller tijden.
Edwin de Vries is een man van zijn woord. De atleet van TDR zag in 2010 zijn ploeggenoot, Michel Butter, onder de 2 uur en 10 minuten duiken en wist zeker dat hij ook in Amsterdam zou gaan debuteren. Wij besloten Edwin de Vries uit te roepen als ‘Atleet van de week’ en met hem voor te beschouwen voor zijn eerste marathon.
Door Jasper Boot
De afgelopen weken was je in St. Moritz op trainingskamp om je voor te bereiden voor je eerste marathon. Waarom heb je voor de Amsterdam Marathon gekozen als debuutmarathon?
Ik heb voor de Amsterdam Marathon gekozen om diverse redenen. Allereerst omdat ik de start en finish in het Olympisch Stadion mij heel euforisch lijkt. Ten tweede is het een redelijk snel parcours en regelt de organisatie voor de atleten alles tot in de puntjes. Dit heb ik mee mogen maken tijdens mijn stageperiode bij Le Champion. Le Champion is de organisatie achter de TCS Amsterdam Marathon. Ten derde heb ik tijdens mijn stageperiode toegezegd aan Cees Pronk, adjunct directeur Le Champion, dat mijn eerste marathon in Amsterdam zal zijn. En ik ben een man van mijn afspraken. In 2012 mocht ik ook tempo maken voor mijn teamgenoten Rens Dekkers en Ronald Schröer tijdens de TCS Amsterdam Marathon. Ik heb toen een halve marathon gehaast en ben toen naar het metrostation gerend. Ik vergeet nooit meer dat ik stond te wachten op de metro en een man van de GVB zijn jas aanbood, omdat hij zag dat ik het koud had. Toen ik uiteindelijk bij het Olympisch Stadion aankwam, zag ik mijn teamgenoot Michel Butter onder de 2.10 duiken. Ik had kippenvel en wist het toen zeker dat ik in Amsterdam wilde debuteren.
Welke verwachtingen heb je voor je eerste marathon?
De voorbereiding voor mijn eerste marathon begon wat later, dan ik had gehoopt. Tijdens een duurloop ben ik door mijn enkel gezwikt. Ik ben toen naar de sportarts gegaan en die trok de conclusie dat ik een gekneusd bot had bij mijn enkel. Ik had toen eigenlijk willen beginnen met mijn marathonvoorbereiding. Tijdens de opbouw heb ik nog wat achillespeesklachten gehad, omdat mijn voetspieren nog niet sterk genoeg waren door het ontlasten. Tijdens mijn trainingskamp in Sankt Moritz heb ik alles weer goed op de rit gekregen en loop ik weer pijn vrij. Ik hoop dat ik de komende weken mooie stappen kan zetten en kan debuteren onder de 2.20 uur.
Wanneer besloot je om jezelf in te schrijven voor de Amsterdam Marathon?
Toen ik begon met atletiek zag ik de marathon op de televisie. Ik was toen een jaar of negen. Het is altijd al mijn jongensdroom geweest om die afstand te lopen. Ik vond het zo fascinerend om z’n afstand op z’n hoog tempo af te leggen. Toen ik het vorige seizoen had geëvalueerd met mijn coach, Guido Hartensveld, heb ik besloten om voor de marathon te gaan. Ik heb het gevoel dat mijn kracht op de langere afstanden ligt en ik merk dat ik tijdens langere trainingen goed mee kan komen met de marathonmannen in ons team.
Je traint samen met topatleet Michel Butter. Wat kun jij nog van hem leren?
In de afgelopen jaren heb ik al ontzettend veel geleerd van Michel. Wat ik zo ontzettend knap vind is dat hij het elke keer weer voor elkaar heeft gekregen om optimaal te presteren tijdens zijn marathons. Die constantheid wil ik ook graag. Naast zijn talent is zijn toewijding voor de sport en mentale weerbaarheid ongekend sterk. Dat maakt hem z’n goede atleet. Daar kan ik nog veel van leren!
In St. Moritz heb je ongetwijfeld veel kilometers gelopen . Hoe ziet jouw marathonvoorbereiding eruit vanaf St. Moritz t/m de marathon?
In Sankt Moritz heb ik inderdaad flink wat kilometers gelopen, maar ik heb nog niet heel veel kunnen doen in verband met mijn opbouw na mijn blessure. De komende weken staat alles in teken van de TCS Amsterdam Marathon. Alle wedstrijden die ik loop zijn ondergeschikt. Ik loop de Dam tot Damloop, Halve van Haarlem, Breda Singelloop in aanloop naar mijn TCS Amsterdam Marathon. De Halve van Haarlem doe ik als marathonsimulatie. Dat betekent dat ik vooraf bijvoorbeeld 12 kilometer loop richting marathontempo, gevolgd door de halve marathon op marathontempo. Ook zullen mijn weekkilometers wat hoger worden, zal ik mijn lange duurloop uitbouwen en zal ik meer marathonblokken doen. De komende weken gaan heel zwaar worden, maar ik ga er vooral van genieten!
Als wij zeggen; ‘’Edwin de Vries duikt onder de 2 uur en 17 minuten op zijn eerste marathon’’. Wat zeg jij dan?
Dan zeg ik: bedankt voor het vertrouwen!
Hoofdfoto: Instagram Edwin de Vries
Regelmatig maken zusjes De Witte vlogs over hun trainingen & wedstrijden. In de nieuwste vlog van Laura de Witte mogen jullie meekijken met de Diamond League wedstrijd in Zürich, waaraan ze vorige maand meedeed.
Hoofdfoto: Instagram Laura de Witte