Eric Roeske

Olympisch marathonkampioene Sifan Hassan zou op 1 november weer de New York City Marathon lopen. Zou, want een klein jaar nadat ze zesde werd in de Amerikaanse 42,2 kilometer meldt ze af met ziekte. ‘Die remde mijn trainingen af en ik sta niet waar ik wil zijn’, vertelt ze op Instagram. ‘Soms gaan dingen niet zoals van plan. Ik was verheugd om sterker terug te komen.’ Eerder dit jaar ging Hassan, die geen marathon liep in 2026, ook niet van start in Londen door een incident op de loopband. In the Big Apple gaat komende maand gelukkig nog wel Abdi Nageeye van start. Hij boekte de grootste overwinning uit zijn carrière in NYC in 2024.

Dit was NYC Marathon 2025

Bij de topfavorieten behoren de Keniaanse atletes Hellen Obiri en Sheila Chepkirui en de Ethiopische Gotytom Gebreslase. De Amerikaanse Fiona O’Keeffe heeft zich afgemeld. De grote uitdagers voor Abdi Nageeye, eerder dit jaar 21e in Boston, na maanden van blessures en opbouwen, zijn de Kenianen Benson Kipruto, Cybrian Kotut en Geoffrey Kamworor. Ook de Ethiopiër Deresa Geleta geldt als grote naam op de startlijst. Opvallend is ook de komst van Andreas Almgren uit Zweden, die zijn marathondebuut gaat maken. De meervoudig Europees recordhouder en Europees kampioen 10.000 meter liet op zijn Instagram weten ‘nog niet klaar te zijn met de baan.’ Jetze Plat en Lito King Anker zijn kanshebbers in de wheelchairrace.

Een lijst van bekende mensen aan de start vind je hier.

In augustus blikte Hassan vooruit

,,Ik heb het rustig aan gedaan dit jaar”, vertelt ze dinsdagavond in de schemering op de atletiekbaan van het vermaarde skioord, dat in de atletiekwereld toch vooral bekend staat als hoogtestageplek. Ze heeft er dinsdag dan inmiddels twee baantrainingen opzitten. Oorspronkelijk had ze het plan om afgelopen voorjaar de Londen Marathon te lopen. Een lichte achillespeesblessure, die ze begin februari opliep op de loopband, deed haar besluiten daarvan af te zien. ,,We hebben toen samen met mijn management (Global Sports Communication, red.) besloten rust te nemen. Niet alleen lichamelijk maar ook voor het hoofd. Dit is geen belangrijk jaar, ik had nul uitdagingen voor 2026. Dus heb ik eerst veel vakantie genomen.” Inmiddels is ze zo’n drie maanden geleden gestart met haar trainingen.

Blik gericht op vierde Olympische Spelen

,,Vanaf nu gaan we slim opbouwen richting de Olympische Spelen van Los Angeles in 2028.” In het gesprek noemt de 33-jarige Hassan veelvuldig dat jaar 2028, waaruit opgemaakt kan worden dat ze na haar unieke successen op de Spelen van Parijs van 2024 alweer een nieuw hoofddoel heeft gesteld: haar vierde Olympische Spelen. In 2016 deed ze in Rio de Janeiro mee aan de 800 en 1500 meter. In 2021 won ze in Tokio olympisch goud op de 5000 en 10.000 meter en ook eens nog brons op de 1500 meter. In Parijs pakte ze eerst twee keer olympisch brons op de 5000 en 10.000 meter om aansluitend de marathon te winnen. 

Hassan prijst Femke Broeders-Bol

Toen Hardloopnetwerk vroeg of ze Femke Broeders-Bol had zien lopen in Birmingham tijdens de EK reageert ze enthousiast. ,,Ik heb al haar wedstrijden over 800 meter dit jaar gezien en nu al heeft ze samen met Ellen van Langen het Nederlands record.” Zelf liep Hassan in 2017 1.56.81 op de 800 meter, na Van Langen haar olympisch goud in 1992 tot afgelopen vrijdag in Birmingham de tweede Nederlandse tijd ooit. ,,Ik denk dat ze het fantastisch gedaan heeft en ze zelf ook blij is met het resultaat. Soms is het ook goed dat je niet altijd goud wint, daar word je beter door.” Hassan zegt zelf daarvan veel geleerd te hebben in haar eigen carrière. ,,Ik heb veel fouten gemaakt toen ik jong was en vaak niet gehaald wat ik wilde. Er zit nog veel meer in voor Femke, deze wedstrijden maken haar beter. Ik hoop dat ze in Los Angeles goud haalt.” 

De marathons van Sifan

Marathon	Datum	Tijd	Positie
Londen	23 april 2023	2:18:33	1e
Chicago	8 oktober 2023	2:13:44	1e
Tokio	3 maart 2024	2:18:05	4e
Olympische Spelen – Parijs	11 augustus 2024	2:22:55	1e
Londen	27 april 2025	2:19:00	3e
Sydney	31 augustus 2025	2:18:22	1e
New York	2 november 2025	2:24:43	6e

Foto’s: Global Sports Communication

• Vijf tips van topatleten om jezelf in het donker de deur uit te schoppen
• Parcoursrecord voor Diriba in Amsterdam Marathon, Schutte & Keetels beste Nederlanders
• Zo voeg je Hardloopnetwerk.nl toe aan je favoriete nieuwsbronnen in Google
• Wat is een Backyard Ultra?
• Fotodagboek van Fenne Ruigrok in Font Romeu

De 4×400 meter gemengde estafette is nog steeds wereldtop, zo bleek zondagavond in Boedapest, ook zonder Femke Broeders-Bol. De olympisch kampioenen van 2024 werden derde bij World Athletics Ultimate Championship. De Amerikanen wonnen in 3.08.32 voor Groot-Brittannië met 3.09.40, Nederland liep 3.09.57, ruim voor nummer vier België. In de opstelling Jonas Phijffers, Lieke Klaver, Keenan Blake en Myrte van der Schoot werd lang de tweede plek verdedigd, totdat de Britse Charlotte Henrich, die een sneller persoonlijk record heeft dan Van der Schoot, passeerde.

,,Het ging een stuk beter dan in mijn individuele race”, vond Phijffers. ,,Het was wel lastig in baan 9, ik had niet door tot hoever ik moest gaan. Ik probeerde een beetje conserverend te lopen en mijn laatste honderd was echt wel goed met veel snelheid, om uiteindelijk goed te kunnen wisselen.” Klaver was blij met het resultaat. ,,We zijn nu met andere teams bezig en we proberen steeds verschillende opstellingen, en toch halen we iedere keer die topposities. Ik zag Jonas met zoveel snelheid aankomen dus ben ik een paar stappen naar voren gegaan om hem extra meters te laten lopen. De Amerikanen kwamen er heel hard onderdoor en dat vond ik prima omdat ik dan de ruimte had er naar toe te gaan.” Blake kreeg het stokje ongeveer gelijk met zijn Amerikaanse tegenstrever Patterson. ,,Ik dacht eerst over hem te gaan, maar met zijn PR (43.78. red.) bedacht ik me en dus bleef ik in de bocht naast hem lopen om daarna alleen maar te volgen. Ik hield het nog best lang vol en de wissel ging gewoon goed.” Van der Schoot was blij in een hele goede positie te worden gebracht. ,,Dat maakt het voor mij wat gemakkelijker om die Amerikaanse in het oog te houden. Toen de Britse er hard overheen kwam probeerde ik mijn plek te verdedigen. Op het laatst kwam ik wel weer iets dichterbij, maar dit was alles wat er in zat.”

Na de finish voelde het wel wat ongemakkelijk dat er geen medailles of vlaggen waren, vonden Phijffers en Klaver. ,,We moeten wel in de Nederlandse tenues maar er zijn geen vlaggen beschikbaar.”  Klaver doet op 18 september nog mee aan 400 meter tijdens de Athlos Women Only wedstrijd in Londen en gaat dan net als de anderen op vakantie. Dat Femke niet meedeed vonden de teamgenoten ‘prima’. ,,Ze gaf gewoon aan dat ze heel graag wilde lopen, maar we begrepen haar”, legde Blake uit. ,,Ze heeft heel veel en heel goed gelopen.” Klaver: ,,Ze was er wel bij tijdens de warming-up, dat zijn wel de kleine dingetjes die voor het team uitmaken.”

Femke Bol meldde zich uitgeput af voor de estafette

Femke Broeders-Bol had zaterdagavond na haar twee races over 800 meter met een derde plaats als resultaat op de warming-up-track tijdens het uitwandelen aan haar coach Laurent Meuwly aangegeven vermoeid te zijn en met pijn in haar hart liever af te zien van de estafette. ,,Haar laatste races in dit voor haar zo nieuwe event van Femke waren zowel fysiek als mentaal zwaar, ze was gisteren echt uitgeput”, aldus Meuwly. ,,Het is de eerste keer in een ontzettend lange tijd dat ze liever niet zou starten.” Vanochtend sprak Meuwly in de teammeeting ook met Lieke Klaver over haar fitheid na twee starts over 400 meter, zij start wel. ,,Iedereen begreep het standpunt van Femke. Ze heeft zich altijd gecommitteerd aan de estafette, zelfs voorafgaand aan haar eigen individuele discipline. Soms is het gewoon te veel. Als het vanavond de olympische of WK-finale zou zijn geweest zou ze zeker gelopen hebben, maar dit is toch ietsje minder belangrijk.”

Maureen Koster beste Europese op 5000 meter

Op de 5000 meter met Maureen Koster en maar liefst zes Ethiopische vrouwen probeerde de Nederlandse het tempo hoog te houden in de hoop steeds meer tegenstanders te zien afvallen. Tot halverwege lukte dat goed, waarna Likina Amebaw uit Ethiopië versnelde en wegliep van de anderen. Een groep van zeven anderen waaronder Koster bleef lang bijeen. In de eindsprint werd de Australische Jessica Hull tweede en de Ethiopische Fantaye Belayneh derde. Koster werd als snelste Europeaanse achtste in 14.38.78, waarmee ze maar net de limiet voor de WK van 2027 in Beijing miste.

,,Het was echt de bedoeling de koppositie in te nemen in rondjes van 71 seconden. Uiteindelijk werd het 72, maar die kon ik wel steady lopen. Ik wilde dat tot het eind volhouden, toen Amebaw het overnam. Daardoor was ik wel even in shock maar dacht al snel dat dit denk ik wel goed voor mij was. Je moet dan wel even schakelen maar ik kon er best bijblijven. Een zevende plek was reëel en ik had iedereen achter me die ik verwacht had. Alleen Jessica Hull was beter dan ik dacht. Als het een boemel was geweest dan had ik net zo goed laatste kunnen worden. Ik heb het netjes af kunnen maken en ik ben tevreden. Koster sluit als 34-jarige hiermee haar beste seizoen ooit af met als hoogtepunt haar zilveren EK-medaille op de 10.000 meter. De vakantie lonkt. ,,Ik ga wat citytrips doen, ik wil ook veel thuis zijn, ben zoveel weggeweest het afgelopen jaar. En ik ga kijken bij de WK in Kopenhagen volgende week.”

Andere finales: Dubbel voor Kung Fu Kenny en Melissa Jefferson-Wooden

De 200 meter mannen werd een prooi voor ‘Kung Fu’ Kenny Bednarek: zijn ‘s werelds jaarbeste 19.52 (bij -0,1 m/s wind) was een toptijd en bovendien zijn tweede Ultimate Championship hier in Boedapest na de 100 meter van zaterdag. Hij neemt 2 x 150.000 dollar mee naar huis. Hetzelfde geldt voor Melissa Jefferson-Wooden, die na een beste wereldjaartijd van 10.62 op de 100 meter stuntte met 21.47 (-0,7 m/s) op de 200 meter, de derde prestatie ooit en niet eens zo heel ver weg meer van het wereldrecord uit 1988 van Florence Griffith-Joyner (21.34).

Op de 800 meter mannen maakte Canadees Marco Arop de race vrijwel geheel. Pas op de laatste meters werd hij bijgehaald door de Algerijn Djamel Sedjati. De tijden waren fameus: 1.41.91 voor Sedjati, Arop liep 1.42.28 en favoriet Emmanuel Wanyonyi 1.42.44. De 1500 meter mannen werd gewonnen door Josh Kerr in 3.29.35. Hij blijkt moeilijk te verslaan. Australiër Cameron Myers was ‘best of the rest’ met 3.29.68, derde werd Amerikaan Hobbs Kessler in 3.30.73. Jakob Ingebrigtsen meldde zich na zijn winst op de 5000 meter af. De 400 meter horden mannen werd een prooi voor wereldrecordhouder Alison Dos Santos, die na de tiende en laatste horde het verschil maakte door Rai Benjamin (eerder al tweede op de 400 meter vlak) en Karsten Warholm op serieuze afstand te zetten met tijden van 45.98, 46.40 en 46.78.

Bij de 400 meter horden voor vrouwen werd de strijd pas beslist na de laatste horde. De snelste van de series, de Amerikaanse Jasmine Jones won voor de Slowaakse Emma Zapletalova, die vrijwel alles won dit jaar, en de Amerikaanse Anna Cockrell die vorige week de Diamond Leaguefinale won. Tijden: 52.45, 52.68 en 53.09. Het was meteen het allerlaatste optreden van voormalig olympisch en wereldkampioene en wereldrecordhoudster Delilah Mohammad (vierde nu in 53.11). De Senegalese Saly Sarr was bij het hinkstapspringen met 15,06 meter twee centimeter beter dan de Cubaanse Velazco (15,04m), de eveneens Cubaanse Perez Hernandez kwam tot 14,90 meter. Olympisch kampioen Gianmarco Tamberi uit Italië won met afstand het hoogspringen: 2,37 meter. JuVaughn Harrison werd tweede met 2,30 meter. Rumesh Pathirage uit Sri Lanka is de allerbeste van 2026 bij het speerwerpen, hij won geheel in stijl met een hele verre 91,09 meter.

Foto’s: Erik van Leeuwen

• Vijf tips van topatleten om jezelf in het donker de deur uit te schoppen
• Parcoursrecord voor Diriba in Amsterdam Marathon, Schutte & Keetels beste Nederlanders
• Zo voeg je Hardloopnetwerk.nl toe aan je favoriete nieuwsbronnen in Google
• Wat is een Backyard Ultra?
• Fotodagboek van Fenne Ruigrok in Font Romeu

Nadine Visser heeft de derde plaats behaald in de finale 100 meter horden tijdens een drie uur lang spektakel in het Gyula Zsivotzky stadion tijdens de eerste editie van de World Athletics Ultimate Championship, dat ook wel omschreven wordt als een mini WK Atletiek. Visser moest alleen de nieuwe en oude wereldrecordhoudsters voor zich dulden. Lieke Klaver en Femke Broeders-Bol staan zaterdagavond in hun finales 400 en 800 meter na hun uitstekende series.

De tot Nationaal Atletiekcentrum gebombardeerde tempel was vrijdagavond in het buitengewoon frisse Boedapest met 20.557 toeschouwers vrijwel geheel uitverkocht (capaciteit 22.000). Alles was iets anders dan anders, beaamden de Nederlandse atleten Klaver, Broeders-Bol, Visser en Jonas Phijffers over dit nieuwe evenement waarbij de wereldbond vooral inzet op snelheid, show en spektakel.

Blije Nadine Visser zet misschien wel haar beste prestatie ooit neer

Nadine Visser werd tweede in haar serie 100 meter horden (12.49, +0,7 m/s wind) en was ook messcherp in de finale, nauwelijks een uur later. Ze moest alleen wereldrecordhoudster Masai Russell (12.09 dit jaar) en voormalig wereldrecordhoudster Tobi Amusan (12.12) voor zich dulden. Russell won in 12.22 (+0,1 m/s), Amusan was goed voor 12.34. Visser liep 12.39, nipt voor de wereldindoorkampioene over 60 meter horden Devynne Charlton (12.40). ,,Heerlijk om zo het seizoen te eindigen”, vertelde ze in de mixed zone voor de Nederlandse pers. ,,Ik ben echt blij. De laatste weken ging het op en neer, en dat is pittig geweest. In Lausanne en Zürich heb ik laten zien heel hard met mijn voetblessure te kunnen lopen. En na Brussel voelde ik dat ik het vandaag weer kon omturnen en ik super scherp was. Zo de vakantie ingaan is toch lekkerder dan vorig jaar.”

Dat er dit kampioenschap alleen een trofee is voor de winnaar boeit haar niet. ,,Dat maakt me echt helemaal niets uit. De twee medailles van dit jaar (WK-zilver indoor, EK-goud outdoor) heb ik thuis liggen maar alles van daarvoor neem ik altijd gelijk mee naar mijn ouders. Die leggen die dan in mijn oude kamer neer.” Ze is er nog niet uit of dit nu haar mooiste prestatie ooit is. ,,Elk jaar en elk toernooi is weer anders, ik kan het niet goed zo met elkaar vergelijken.” Over de race: ,,Ik struggle een beetje met de eerste pas uit het startblok, maar ik zat er eigenlijk gelijk goed bij.” Haar finish was net als bij de EK formidabel, toen ze met 1/1000^e seconde won van de Poolse Pia Skrzyszowska. ,,Ik doe dat totaal niet bewust, maar ik wil gewoon alles naar voren gooien.” Over het nieuwe evenement heeft ze nog niet echt goed nagedacht. ,,Maar zo’n extra toernooi is toch mooi meegenomen, dan kun je weer de mooie sport laten zien en heb je een kans om het goed te doen.” Het nieuwe concept spreekt haar aan. ,,Gisteren was leuk op de rode loper. Ik ga morgen kijken hoe het er op tv uitziet. Ik zag in de callroom al wat zoals van die voorspellingen.” Visser blijft tot maandag in Boedapest. ,,Daarna ga ik naar een zonnig eiland.”

400 meter series: Lieke Klaver maakt indruk, Jonas Phijffers uitgeschakeld

Lieke Klaver liep in de serie 400 meter met 49.76 voor de zesde keer dit jaar onder de vijftig seconden. Opvallend was het laatste rechte stuk waarop ze ogenschijnlijk met gemak in de voorhoede bleef lopen. ,,Ik wilde vandaag echt harder, maar ik merkte dat iedereen een beetje afwachtend was. Ik heb altijd gezegd dat ik dat laatste stuk ook goed kan lopen, het moest er alleen uitkomen. Het kwam er indoor nog niet uit, maar outdoor nu dus wel. ‘Hou je hoofd erbij’, zei onze biomechanicus steeds, ‘hou je aan het plan’.

Hoe kijkt Klaver naar dit Ultimate Championship? ,,Het voelt een beetje als een Diamond Leagueweekend. Het is wel een kampioenschap, want dit is echt getrechterd naar de besten van de wereld. Geen series, die poespas waar je even doorheen moet. En je krijgt er ook echt wel financieel wat voor terug. Bij grote toernooien is het vooral heel veel eer die je krijgt.” Zo’n kleine Nederlandse delegatie vindt Klaver ook wel aangenaam. ,,Je hebt hier alleen de besten der besten. De stad is rustiger, onderling krijg je minder vragen.” De serie van vrijdagavond voelde een beetje alsof ze de EK-finale opnieuw mocht doen, vertelde ze. ,,En morgen is het zeker een soort WK-finale. Ik voel dat ik aan het pieken ben, en eruit wil halen wat ik kan. Ik ben de 49-ers aan het tellen.”

Jonas Phijffers werd zesde in zijn halve finale in een tijd van 45.21 seconden, waar alleen de beste vier zich plaatsten voor de finale. Zijn beste tijd dit jaar liep hij – in een nationaal record – in de EK-finale: 44.41. „Ik heb hier geen reden voor”, reageerde Phijffers na afloop. „Ik voelde me in de warming-up goed. Op 300 meter zat ik nog goed bij de andere mannen. Maar ik kon niet kicken zoals ik eerder dit seizoen deed. De omstandigheden zijn niet super.’’ Phijffers imponeerde daarentegen al dit hele jaar, zowel indoor met een Nederlands record als outdoor met maar liefst acht keer een tijd sneller dan 45 seconden.  Phijffers werd twaalfde overall in Boedapest. Zondag komt hij naar verwachting nog in actie op de 4×400 meter gemengde estafette, wie weet wel met Klaver en Femke Broeders-Bol.

800 meter series: Femke Broeders-Bol met gemak naar de finale

Femke Broeders-Bol liep tegen de beste van dit jaar Audrey Werro in de serie. Broeders-Bol nam meteen de kop en kwam door in een tijd in de 58. Pas na 600 meter nam Werro de leiding over. Bol versnelde vlak voor de finish nog en finishte uiteindelijk in 1.59.19, 14/100e van een seconde achter de Zwitserse. Bij het voorstellen vlak voor de start was het applaus voor Broeders-Bol oorverdovend. ,,Dit stadion voelt een beetje als mijn tweede thuis en zo ontvangen ze me ook, en dat is heel leuk om te hebben. De Hongaar Attila Molnar, die met ons traint, had me er al op voorbereid.” De Ultimate Championship voelt voor haar nog niet echt als een toernooi. ,,Het is het einde van het seizoen. Het EK was een piek maar daarna ben ik nog heel erg gaan groeien in mijn 800 meter. Na de series begint het wel echt als een toernooi te voelen. Dit krijgt een mooie plek in mijn ontdekkingsreis van de 800 meter om op wereldniveau te mogen meestrijden.” Haar optreden donderdag op de loper noemt ze grappig. ,,Het is niet mijn natuurlijke habitat, maar ik zag dat heel veel atleten er echt van genoten.”

Achtste plek voor 4×100 meter gemengde estafette

Net als in Birmingham trad het Nederlands 4×100 meter estafetteteam aan in een fantasieopstelling zonder de op papier snelste vrouwen Minke Bisschops en Isabel van den Berg, maar wel met twee snelle mannen Elvis Afrifa en Xavi Mo-Ajok. De dit jaar even supersnelle Taymir Burnet en Nsikak Ekpo ontbraken in Boedapest omdat beiden nog niet hersteld zijn van blessures. Op basis van een snelle tijd van 40.20 tijdens de World Relays in Botswana in mei werd het team uitgenodigd voor de Ultimate Championship voor de rechtstreekse finale. Daarin werd het team met Britt de Blaauw en Fenna Achterberg achtste in 41.31. De kampioenen werden de vier Amerikaanse atleten in 39.72, tweede de Britten in 40.26, derde Canada in 40.34. In de beste opstelling zit er dus veel meer in voor oranje.

Andere finales: Jakob Ingebrigtsen declasseert handvol Amerikanen

In de zes andere finales maakte Europees kampioen Jakob Ingebrigtsen grote indruk door op het laatste rechte eind van de 5000 meter weg te sprinten van alle vijf Amerikanen en alle anderen (in 12.59.24). Cole Hocker was the best of the rest, voor Parker Wolfe. Een ultiem slot van zijn comebackjaar na een ernstige blessure aan zijn achillespees. Wereldrecordhouder Ja’Kobe Tharp uit Amerika won de titel op de 110 meter horden in 12.94 (-0,6 ms), vlak voor zijn landgenoten Cordell Tinch (12.95) en Bradley Franklin (13.01). De titel bij het verspringen ging naar de Italiaanse Larissa Iapichino, goed voor 6,90 meter (+0,6 m/s). Jasmin Sawyers werd tweede in 6,78 meter, Alyssa Jones derde in 6,77 meter. 

De Oekraïense Yaroslava Mahuchikh verloor onlangs twee keer bij het hoogspringen maar de olympisch kampioene stond er vrijdagavond weer op het juiste moment. Met haar 1,99 meter was ze beter dan Nicola Olyslagers die niet hoger dan 1,95 meter sprong. Mahuchikh probeerde het nog drie keer op 2.04 meter, die goed voor de beste wereldjaarprestatie zou zijn geweest. Mondo Duplantis was weer de beste bij het polsstokhoogspringen, en deed drie pogingen op de wereldrecordhoogte van 6,32 meter. Hij won met 6,20 meter voor Emmanuel Karalis (6,15 meter). Niet de gedoodverfde favoriet Ethan Katzberg uit Canada werd gekroond tot ’s werelds beste bij het kogelslingeren maar de Duitser Marlin Hummel ging er met 81,46 meter met de hoofdprijs vandoor. Thuisfavoriet Bence Halasz werd tweede met 80,30 meter. Katzberg kwam niet verder dan twee foutpogingen.

Foto’s Erik van Leeuwen

• Vijf tips van topatleten om jezelf in het donker de deur uit te schoppen
• Parcoursrecord voor Diriba in Amsterdam Marathon, Schutte & Keetels beste Nederlanders
• Zo voeg je Hardloopnetwerk.nl toe aan je favoriete nieuwsbronnen in Google
• Wat is een Backyard Ultra?
• Fotodagboek van Fenne Ruigrok in Font Romeu

Van vrijdag 11 tot en met zondag 13 september 2026 vond de eerste editie van het World Athletics Ultimate Championship plaats, een nieuw vooral prestigieus én lucratief kampioenschap van de wereldatletiekbond, waarbij op 28 disciplines ‘s werelds allerbeste atleten aan de start stonden. Uitnodigingen werden verstuurd aan olympisch kampioenen van 2024, wereldkampioenen van 2025, Diamond Leaguewinnaars van 2026 aangevuld met de allerbesten van de wereldrangschikking van 2026. Tezamen kwamen er 381 atleten uit 65 landen in actie. Met daarbij vijf Nederlanders en twee Nederlandse estafetteteams.

Terugblik dag 1: Nadine Visser derde 
Terugblik dag 2: Femke Broeders-Bol derde. Lieke Klaver vierde
Terugblik dag 3: Gemende 4x 400 meter estafette ook wereldtop zonder Femk Broeders-Bol

De gedachte van World Athletics is om in de even jaren, waarin er immers geen wereldkampioenschappen outdoor gehouden worden, toch iets te organiseren op wereldniveau. Het is dus een evenement naast de jaarlijkse Diamond Leaguecyclus en alle andere wedstrijden in de World Athletics Continental Tour (WACT), die onderverdeeld is in de vier categorieën goud, zilver, brons en challenger. De meest bekende wedstrijd in de categorie goud is de FBK Games in Hengelo.

Vijf Nederlanders en twee estafetteteams

Voor Nederland hebben vijf atleten zich individueel geplaatst: Jonas Phijffers en Lieke Klaver op de 400 meter, Femke Broeders-Bol op de 800 meter, Maureen Koster op de 5000 meter en Nadine Visser op de 100 meter horden. Daarnaast heeft Nederland zich gekwalificeerd voor de finales 4×100 en 4×400 meter gemengde estafette. Uitgezonderd Koster moeten de andere vier zich via twee series zorgen te plaatsen voor de finale op hun onderdeel. Duidelijk is dat Nederland met de vijf betreffende atleten een belangrijk deel van de crème de la crème van de vaderlandse topatletiek aan de start heeft staan. Allen wonnen vorige maand een of meer medailles tijdens de EK atletiek in Birmingham. Klaver won er net als Phijffers zelfs drie, Broeders-Bol twee, Visser won individueel goud. In tegenstelling tot de Diamond League en WACT-wedstrijden eist de internationale atletiekfederatie dat alle atleten in hun nationale outfit aantreden. Er is geen limiet aan het aantal deelnemers per land. Zo starten er bijvoorbeeld vier Amerikanen in de rechtstreekse finale polsstokhoogspringen van acht deelnemers.

Prijzenpot goed gevuld

Anders dan bij WK’s of Diamond Leaguewedstrijden is het prijzengeld opgekrikt naar voor de atletiekwereld hoge bedragen, in totaal 10 miljoen dollar, een absoluut record. Alle winnaars op de 26 individuele onderdelen krijgen 150.000 dollar. Een tweede plek is goed voor 75.000 dollar, een derde 40.000. Zelfs al je bij de looponderdelen zestiende en laatste wordt verdien je nog altijd 2000 dollar. Teams die de estafette winnen krijgen 80.000 dollar. Voorafgaand aan komend weekend wordt veel publiciteit gezocht met de zogeheten event presentation, die meer dan ooit focust op de afzonderlijke finales. Daarbij wordt naar verluidt de rest van de stadionoppervlakte geheel in het zwart gehuld. Geaccrediteerde sportfotografen zijn zelfs opgedragen zwarte kleding en schoenen te dragen.

Het evenement wordt gehouden in het Gyula Zsivotzky stadion van Boedapest. Dit Nationaal Atletiekcentrum werd speciaal gebouwd voor het WK van 2023 en ligt aan de oostelijke oever van de Donau, in het zuidelijke deel van Boedapest. Het stadion had tijdens de WK oorspronkelijk een capaciteit van 35.000. De tijdelijke bovenste laag werd na de WK verwijderd, waardoor de capaciteit werd teruggebracht tot 15.000. In plaats daarvan werd een cirkelvormig plateau gecreëerd en omgevormd tot openbaar toegankelijke recreatiegebieden. Boedapest is de hoofdstad van Hongarije, gelegen in het centrum van Europa, met 1,7 miljoen inwoners. De stad werd gevormd in 1873 na de samenvoeging van drie naburige steden: Pest, Buda en Óbuda.

Kansen voor Nederlanders

Femke Broeders-Bol is op papier de hoogst geklasseerde Nederlandse atleet. Na de Zwitserse Audrey Werro en de Britse Keely Hodgkinson heeft ze de derde tijd van het jaar. De laatste twee weken heeft ze in Zürich en Brussel aangetoond in topvorm te verkeren door steeds dichterbij de ongenaakbaar geachte Werro te finishen. Vrijdagavond loopt ze de series, zaterdagavond de finale. Een plek bij de top drie ligt in de lijn der verwachting.

Lieke Klaver en Jonas Phijffers lopen beiden op vrijdag eerst hun serie 400 meter; bij plaatsing voor de finale zien we hen zaterdagavond terug. Klaver beleeft het beste seizoen van haar al imposante carrière, Phijffers is dit jaar definitief doorgebroken en heeft de Nederlandse in- en outdoorrecords van Liemarvin Bonevacia verbroken. Nadine Visser grossiert dit jaar ook in toernooimedailles en toptijden. Zij loopt ook vrijdagavond haar serie en bij kwalificatie minder dan anderhalf uur later de finale. Maureen Koster tenslotte is in de vorm van haar leven getuige haar toptijden op 1500, 5000 en 10.000 meter en loopt zondagavond met elf anderen de 5000 meter. Koster won in Birmingham na elf jaar (Praag 2015) weer een EK-medaille.

De vrijdagavond start even na 19 uur met de rechtstreekse finale 4×100 meter gemengde estafette. De 4×400 meter gemengde estafette is zondagavond. Nederland is olympisch kampioen en heeft daarop ook nu weer een sterk team en kan zeker voor een top drie plaats gaan. Voor iedere deelnemer in Boedapest geldt dat het na een lang seizoen natuurlijk de vraag is of iedereen nog in topvorm verkeert. Het systeem van de World Ranking leidt er toe dat de grote Nederlandse verrassing van de EK in Birmingham Stefan Nillessen, die goud won op de 1500 meter, niet hoog genoeg stond voor een uitnodiging in Boedapest. Nillessen is echter niet bij de pakken neer gaan zitten en start zondag in New York tijdens de Fifth Avenue Mile. Een week later loopt hij dezelfde afstand tijdens de WK op de weg in Kopenhagen.

Weerstand tegen nóg een topevenement

De Ultimate Championship is geen volwaardig WK, omdat er maar 28 onderdelen worden opgevoerd in plaats van de inmiddels gebruikelijke 50 disciplines. Buiten de boot vallen dit jaar bijvoorbeeld de 10.000 meter en de 3000 meter steeplechase, maar vooral opvallend is het schrappen van veel werponderdelen zoals het kogelstoten en discuswerpen, naast het kogelslingeren bij de vrouwen. Het lijkt daarmee wel een beetje op de in 2025 financieel jammerlijk mislukte Grand Slam Track-cyclus van viervoudig olympisch kampioen Michael Johnson, waarbij zelfs alle veldonderdelen werden geschrapt. Voor Nederland betekent het sowieso geen deelname in Boedapest van wereldkampioene kogelstoten Jessica Schilder en vice-wereldkampioene discuswerpen Jorinde van Klinken. Beiden werden vorige maand met vlag en wimpel ook nog eens Europees kampioen.

Naast verontwaardiging over het onvolledige programma valt er her en der ook kritiek te beluisteren over het opvoeren van weer een evenement op de toch al zo overvolle wedstrijdkalender. Boedapest is een week na de tweedaagse Diamond Leaguefinale in Brussel en amper een maand na de Europese kampioenschappen in Birmingham. Voor niet-Europeanen lijkt het daarentegen wel een mooi toetje van het seizoen zonder echt grote kampioenschappen. Dat geldt overigens niet voor 2028, wanneer de Ultimate Championship voor de tweede keer opgevoerd gaat worden na de Olympische Spelen van Los Angeles en de gebruikelijke Diamond Leaguecyclus. In datzelfde jaar wordt er in Europa begin juni ook nog een EK gehouden in Chorzów, Polen.

Hardloopnetwerk is erbij in Boedapest

Iedere avond zijn journalist Eric Roeske en fotograaf Erik van Leeuwen present in het stadion van Boedapest en verzorgen dagelijks reportages van de wedstrijden, waarbij naast de verrichtingen van de Nederlanders ter plekke ook teruggekeken wordt op hun speciale zomerseizoen. Vanzelfsprekend ontbreken alle andere hoogtepunten niet. 

Foto’s: FBK Games en Erik van Leeuwen

• Vijf tips van topatleten om jezelf in het donker de deur uit te schoppen
• Parcoursrecord voor Diriba in Amsterdam Marathon, Schutte & Keetels beste Nederlanders
• Zo voeg je Hardloopnetwerk.nl toe aan je favoriete nieuwsbronnen in Google
• Wat is een Backyard Ultra?
• Fotodagboek van Fenne Ruigrok in Font Romeu

Op de slotdag van de Europese atletiekkampioenschappen in Birmingham heeft Nederland nog eens twee medailles toegevoegd aan haar imposante erelijst. Het is daarmee de meest succesvolle editie van alle 28 EK’s voor Oranje met 5 gouden, 3 zilveren en 6 bronzen medailles, goed voor plek 4 op de medaillespiegel en 5 op de plaatsingstabel, die het aantal top 8 posities bijhoudt. Laurent Meuwly blikte tevreden terug op de EK en keek vast vooruit naar de komende jaren met de Spelen in Los Angeles als stip op de horizon.

EK atletiek 2026: Meest succesvolle EK ooit voor Nederland

Estafettes 4×400 meter: goud en brons

De 4×400 meter vrouwen werd in de samenstelling Myrte van der Schoot, Lieke Klaver, Eveline Saalberg en Femke Broeders-Bol gelopen. De voorsprong was groot en toch werd het nog even spannend toen Femke bijgehaald werd door de Britse Emily Newnham. Met alle ervaring en klasse pareerde ze die aanval en finishte met meer dan een halve seconde voorsprong op Groot Brittannië: 3.21.10. Voor de derde keer achtereen EK-goud. De medailles gaan ook naar Nina Franke en Vanessa Mercera die in de series uitstekend presteerden. INTERVIEW

Veel spannender was het bij de mannen, waar Eugene Omalla startte en het stokje overgaf aan Keenan Blake, die in de drukte het hoofd koel hield en Terrence Agard in stelling bracht. Jonas Phijffers liep vliegend 43.59 seconden en moest alle zeilen bijzetten om België en Hongarije te verslaan. Brons lukte, en alle mannen droegen deze eerste EK atletiek-medaille op aan de afscheid nemende Liemarvin Bonevacia die in de series samen met Daan Kneppers zijn steentje had bijgedragen. De tijd was 2.59.49, kort achter Italië en Groot Brittannië. Vijf landen in de 2:59, ongelofelijk! INTERVIEW

Pauline Hondema komt niet toe aan verre sprongen

Pauline Hondema kwam na haar uitstekende kwalificatie van 6,75 meter niet toe aan goede sprongen in de finale (6,47, 6,41 en 6,41 meter) waardoor ze als elfde na drie pogingen de wedstrijd moest verlaten.

Foute wissel estafette 4×100 meter

Net als bij de mannen en vrouwenteams van de 4×100 meter kwam er vanwege de vele blessures in de sprinttop een fantasieopstelling op de rondbaan met Jaimie Omalla, Britt de Blaauw, Xavi Mo-Ajok en Fenna Achterberg in de gelederen. Bij de derde wissel tussen Mo-Ajok en Achterberg ging het mis, het stokje werd niet overgegeven. Groot Brittannië won waardoor Amy Hunt vier keer goud won, op de 100m, 200m, 4x100m vrouwen en 4x100m mixed, een unicum.

Andere finales

Georgia Hunter Bell won de 1500 meter vrouwen, zoals verwacht. Niemand kwam in de buurt na haar eindsprint. Natuurlijk won Mondo Duplantis het polsstokhoogspringen, met 6,15 meter. Emmanouil Karalis probeerde de Zweed bij te blijven maar werd met 6,00 meter tweede. De Duitse Frederik Ruppert maakte zijn favorietenrol op de 3000 meter steeplechase mannen helemaal waar. De Luxemburg-Belgische atleet Ruben Querinjean won zilver voor Karl Bebendorf, eveneens uit Duitsland. Sara Kolak uit Kroatië won het speerwerpen met 62,43m meteen in haar eerste worp.

Marathonwinst voor Duitsland en Finland

Wat een geluk voor de marathonlopers dat de temperatuur van 36 graden gehalveerd was naar 18 graden. Op het stadsparkoers van vijf kilometer met in totaal maar liefst 700 hoogtemeters won de Duitser Amanal Petros (die vorig jaar tijdens de WK nog gedipt werd op de finish) in 2.09.11, bij de vrouwen was met een voorsprong van bijna vijf minuten de Finse Alisa Vainio in 2.22.26 de snelste.

Laurent Meuwly prijst topsportmentaliteit maar is ook bezorgd over blessures

Laurent Meuwly oordeelt vanzelfsprekend positief over de veertien gewonnen medailles. ,,Dat was precies het aantal kansen die we vooraf hadden ingeschat. Natuurlijk kwamen sommige verwachtingen niet uit, maar tegelijkertijd waren er ook grote verrassingen, aldus Meuwly. ,,We willen dat het succes ook op de langere termijn aanhoudt. Daarom is Birmingham een mooi checkpoint richting de Olympische Spelen in Los Angeles.” Daarbij zijn er zorgen maar zeker ook positieve punten.

,,Net als bij veel andere landen zijn er bij ons blessures, voorafgaand aan dit toernooi maar ook hier in Birmingham. Al deze gevallen moeten we analyseren.” Meuwly geeft daarbij aan dat grote landen als de Verenigde Staten zulke tegenvallers makkelijker kunnen opvangen dankzij een omvangrijkere pool aan talenten. Treffende voorbeelden zijn Nsikak Eppo en Minke Bisschops op de sprint, Niels Laros op de midden- en lange afstand en Sven Roosen op de tienkamp. Toch ziet Meuwly ook dat vrijwel alle atleten hier gezond zijn. Als lichtend voorbeeld noemt hij Stefan Nillessen. ,,Die heeft uit voorzorg in zijn weg naar Birmingham maar één wedstrijd in de laatste weken gelopen, en piekt hier met goud.” Het succes dat nu al een aantal jaar aanhoudt in de Nederlandse atletiek inspireert volgens hem vele jonge atleten. ,,En daarbij is de mentaliteit niet meer dat ze naar dit EK komen om deel te nemen, maar om succesvol te zijn. Die topsportmentaliteit maakt van mij een gelukkig mens.”  

Foto’s: Erik van Leeuwen

• Vijf tips van topatleten om jezelf in het donker de deur uit te schoppen
• Parcoursrecord voor Diriba in Amsterdam Marathon, Schutte & Keetels beste Nederlanders
• Zo voeg je Hardloopnetwerk.nl toe aan je favoriete nieuwsbronnen in Google
• Wat is een Backyard Ultra?
• Fotodagboek van Fenne Ruigrok in Font Romeu

Wat een avond in Birmingham en wat een successen voor Nederland met goud, zilver en brons voor Jorinde van Klinken, Maureen Koster en Femke Broeders-Bol. We blikken terug op de vijfde dag in het Alexander Stadium in Birmingham: Ladies Night. Lees alles over dag 5, inclusief reacties van de betrokkenen.

Lees hier meer over de EK (10 – 16 augustus in Birmingham)

Discuswerpen: Jorinde van Klinken wint goud, Alida van Daalen vierde

Jorinde van Klinken nam bij haar eerste discusworp meteen de leiding met 67,67 meter en stond die positie nooit meer af. Toen ze wist dat ze gewonnen had haalde ze nog één keer uit richting die 69 meter, maar deze werd ongeldig verklaard. ,,Het doel was om hier volle bak goud te halen”, vertelde ze nadat ze haar gouden medaille omgehangen had gekregen. ,,Ik kom steeds dichterbij het niveau waar ik echt wil zijn op beide onderdelen: medaillekandidaat zijn bij de komende Olympische Spelen op zowel het kogelstoten als bij het discuswerpen.” Alida van Daalen wist zich gedurende de wedstrijd iets te verbeteren maar bleef achter bij haar verwachting met 64,22 meter als beste. 

Op de wedstrijdkalender staan nog een kogel cityevent tijdens de Diamond Leaguewedstrijd van Polen, een wedstrijd in het Zwitserse Bellinzona met kogel én discus en de Diamond Leaguefinale in Brussel. Op de afsluitende nieuwe kleine WK Atletiek, de Ultimate Championship in Boedapest, waar veel geld kan worden verdiend, staan haar beide disciplines niet op het programma.

Op onze Instagrampagina check je video-interviews met Jorinde, Maureen & Femke

10.000 meter: Kers op de taart voor zilveren Maureen Koster 

Eindelijk lukte het Maureen Koster dan toch haar eerste EK-medaille in de buitenlucht te veroveren. Samen met drie anderen, Nadia Battocletti, Jana van Lent en Megan Keith scheidden zij zich enkele ronden voor de finish af. Vanaf dat moment moest er nog een afvallen om een zekere medaille te veroveren. Toen de Britse Keith op achterstand raakte lag de medaille in het verschiet. Op 250 meter voor de meet ging de Italiaanse veelwinnares Battocletti er vandoor, maar reageerde Koster alert en stelde ze het zilver veilig. Elf jaar na haar bronzen indoormedaille op de 3000 meter van Praag 2015, die in 2024 vanwege een dopingzaak omgezet werd naar zilver, pakte de 34-jarige Koster dan eindelijk haar medaille. ,,Toen het harder ging in de wedstrijd wist ik gewoon dat het in mijn straatje paste. Ik wist ook wie ik er op het eind af kon sprinten. Toen we nog met zijn vieren waren wist ik ook dat ik Jana en Megan kon hebben. Ik moest vooral rustig blijven. Ik stond op de 5000 én 10.000 meter als snelste Europese op de startlijst en wilde het niet laten gebeuren dat ik met lege handen naar huis zou gaan. Dit is echt de kers op de taart en het bewijs dat ik naast heel hard kan lopen ook medailles kan winnen.” 

Jennifer Gulikers werd achttiende in de wedstrijd. Diane van Es, die twee jaar geleden nog zilver won, stapte uit en gaf aan onvoldoende voorbereid te zijn geweest op de tempowisselingen. Van Es liep twee weken geleden nog 14:48.61 op de 5000 meter, dus met de vorm zit het wel goed. 

800 meter: Bronzen debuut voor Femke Broeders-Bol in allersterkste discipline 

Het is ongetwijfeld het koninginnennummer deze EK, de 800 meter voor vrouwen. Met drie vrouwen die grenzen verleggen dit seizoen. De Britse Keely Hodgkinson, de olympisch kampioene die traint in Birmingham, de Zwitserse Audrey Werro die al dichtbij het wereldrecord van Jarmila Kratochvilova uit 1983 kwam, en natuurlijk Femke Broeders-Bol, die voor het eerst op deze voor haar nieuwe afstand een compleet toernooi afwerkte. Hier kwamen de mensen vrijdagavond voor naar het uitverkochte stadion, halsreikend werd uitgekeken naar de strijd. En het werd een enerverende wedstrijd. Al in de eerste ronde nam Werro het initiatief en bleef maar door versnellen met Hodgkinson en Broeders-Bol er vlak achteraan. Pas op 150 meter voor de finish moest Femke een gaatje laten, om op het laatste rechte stuk toch weer iets dichterbij te komen bij Keely, die Audrey wel zag winnen in 1.54.81, een kampioenschapsrecord. Na de 1.55.01 van Hodgkinson liep Broeders-Bol 1.55.54, exact dezelfde tijd waarmee Ellen van Langen in 1992 olympisch goud won in Barcelona.

,,Supergaaf, ik vind het echt een eer om nu samen met record met Ellen van Langen te hebben. We hebben vaak contact gehad. Ik heb veel aan haar ervaringen en het is zo ’n fijn persoon, heel bijzonder.” Het plan voor de finale was te ‘plakken’. ,,Zolang als ik kon. In de race kon ik mijn plek best goed verdedigen. Ik had door dat het hard ging en dat anderen weg zouden vallen op den duur.” 

Gevraagd naar haar race weet Broeders-Bol nog feilloos het verloop terug te halen. ,,Ik had een goede start, tussen 100 en 200 meter was ik iets te ontspannen, terwijl iedereen dacht ; ik ga ervoor’. Dat is een goed leerpunt geweest. Op 300 meter versnelde Audrey. Daar had ik iets meegewild. Tussen 400 en 600 meter ben ik degene die denkt dat het nog zo ver, is terwijl anderen juist dan aanzetten. Ik probeerde bij te blijven en alles te geven, omdat je nooit weet wat er kan gebeuren. Met de finish in zicht komt er bij mij iets omhoog, maar met deze meiden is dat te laat. Ik moet er dan bijzitten. Als je er achter zit, vertelde Laurent (Meuwly, haar coach, red.), dan moet je nog ene halve seconde goed maken, en dat is niet te doen nog.” Ze kijkt alvast uit naar Boedapest, de Ultimate Championship. ,,Dat is een voorproefje van hoe volgend jaar de WK er uit ziet.” Zondag hoopt ze mee te kunnen strijden op de 4×400 meter estafette. ,,Het zou zonde zijn als ik niet kan lopen.” 

Zevenkamp: alles is nog mogelijk voor Sofie Dokter en Emma Oosterwegel

Wat een opening op vrijdagochtend van de zevenkamp. De Zwitserse Annik Kälin liep 12.59 op de 100 meter horden, maar ook Emma Oosterwegel (12.98) en Sofie Dokter (13.01) knalden uit de blokken. Dat er te veel rugwind (+3,3 m/s) was kon de pret niet drukken. Geen persoonlijke records dus maar voor een reglementair meerkamptotaal is de hoop nog niet vervlogen. Daarvoor geldt dat de opgetelde rugwindtijden op de horden, de 200 meter en het verspringen niet meer dan +6,0 m/s mogen zijn, waarbij per onderdeel het maximum is gesteld op +4,0 m/s.

Lees ook: Na wereldindoortitel veranderde niet veel voor Sofie Dokter richting EK: ‘Een nieuwe spanning’

Na deze flitsende opening moesten beiden een teleurstelling verwerken toen een hoogte van 1,77 meter niet gehaald werd 1,74 meter als beste achter hun naam genoteerd werd. Vooral voor Dokter, met een persoonlijk record van 1,89 meter, was dit een forse tegenvaller. ’s Avonds startte Dokter weer sterk met 14,75 meter bij het kogelstoten, een persoonlijk record. Oosterwegel deed het ook goed met 14,26 meter. Op de 200 meter schitterde Dokter net als op de horden en kogel. Haar tijd van 23.05 was fenomenaal, maar geen persoonlijk record vanwege het teveel aan rugwind van +2,4 m/s. Oosterwegel deed het ook uitstekend met 23.55 (ook met +2.4). Alles lijkt nog mogelijk op dag 2. Het verspringen is een cruciaal onderdeel, maar ook bij het speerwerpen en de afsluitende 800 meter kunnen nog verschillen worden gemaakt. Na dag 1 leidt de Poolse Adrianna Sulek voor Dokter, Kate O’Connor, Sophie Weissenberg, Oosterwegel en Annik Kälin.  

Kwalificaties

4×400 meter mannen en vrouwen lopen perfecte kwalificatieraces 

De 4×400 meter mannen en vrouwen streden om een finaleplaats en dat ging van een leien dakje. Liemarvin Bonevacia (37), die tijdens dit toernooi afscheid neemt na een imposante carrière, ging sneller dan ooit uit de startblokken (reactietijd 0,115 sec.) en liep met 46.0 zelfs bijna zijn snelste seizoenstijd (45.98). ,,Het was mooi, ik heb niet genoeg woorden om te zeggen hoe mooi het was. Toen ik daar stond voelde ik het helemaal, het was een droom om hier te staan. Ik wilde die blijdschap voelen om naar de finale te gaan. Ik deed het voor Eugene, Daan en Jonas. Of het de laatste keer is weet ik niet: dat is aan de coach. Maar we willen voor het eerst een EK-medaille op de 4×400 meter mannen.” Derde loper Daan Kneppers sprak een eerbetoon uit aan ‘Lie’. ,,Dat ik hier met hem in de estafette mag lopen is echt geweldig. Hij is een van de grote namen in de atletiek.” Er werd uitstekend gewisseld op Eugene Omalla, die met 44.9 een puike tijd liep. Debutant Daan Kneppers (ook de snelste dit jaar op de 400 meter horden) gaf na 47.5 het stokje aan Jonas Phijffers, die na 250 meter pas echt de gashendel opentrok en een kopie van een van Femke’s beroemde inhaalraces tentoonspreidde. Van plek 4 naar plek 1 in 44.38, zo indrukwekkend. ,,Het team bracht mij in zo’n goede positie dat ik lekker in de slipstream kon volgen, en dat ging zo makkelijk, ik had nog zoveel over. Op het einde dacht ik ‘ik ga er langs’. Ik deed niet eens heel veel extra, gewoon mijn passen afmaken, terwijl het me niet eens heel veel energie kostte.” Het team won zijn serie in 3.00.98. Opvallend was het supersnelle Italiaanse team in de andere serie: 2.58.10. Ook de Belgen liepen daarin rap met 2.59.35. 

De 4×400 meter vrouwen wonnen eveneens hun serie, met als startloopster een nieuw gezicht: Vanessa Mercera van Curacao en studerend in de US of A. Ze ontbreekt in de Nederlandse ranglijsten omdat ze niet lid is van een Nederlandse club. Maar ze is een uitstekende meerkampster en heeft al 51,83 op de 400 en 55.39 op de 400 meter horden gelopen. Ze bewees meteen haar waarde voor het team met 51.8 op de eerste 400 meter. Eveline Saalberg hield de kop in 50.6, Nina Franke lukte dat ook in 51.7 en Myrte van der Schoot finishte flitsend en juichend met een vuist in 50.90 naar 3.25.00. Saalberg en Van der Schoot liepen donderdag beiden een persoonlijk record op de 400 meter maar liepen de finale mis. Die knop was vrijdagochtend alweer omgezet. ,,We gingen met superveel positieve energie erin”, vertelde Saalberg. ,,Dat vuistje had niets met gisteren te maken, maar we missen wel twee hele sterke lopers dus moesten wij het toch maar even doen. Het was meer een ontlading.” Mercera prees het mooie moment om toe te treden tot het estafetteteam. ,,A nice welcome to the club-moment.” Ook Franke was tevreden met haar aandeel. ,,Ik ben wel gewend achter iemand anders te plakken maar nu liep ik zelf op kop.” 

1500 meter mannen: Nillessen makkelijk door, Samuel Chapple uitgeschakeld

Stefan Nillessen keek op de laatste 100 meter in zijn kwalificatiereeks meer achterom dan vooruit om er zeker van te zijn dat hij bij de beste zes mannen eindigde, en dat ging helemaal goed met een vierde plek. Samuel Chapple kwam niet uit gedrang in aanloop naar de eindsprint en werd teleurstellend tiende in zijn serie. De Europees indoorkampioen 800 meter dacht dat een trage race voor hem wel gunstig zou zijn, maar miste wedstrijdritme na een hardnekkige knieblessure.

Polsstokhoogspringen: Menno Vloon geblesseerd tijdens kwalificatie

Menno Vloon houdt geen goede herinneringen over aan Birmingham. Hij bleek in de wedstrijd een hamstringblessure opgelopen te hebben waarvan hij aanvankelijk dacht dat het louter om kramp ging. Na een mislukte sprong op aanvangshoogte 5,45 meter sloeg hij telkens over om uiteindelijk de lat te laten leggen op 5,70 meter. Uiteindelijk kwam het er niet meer van en meldde hij zich af. 

Andere finales: Sterren Karsten Warholm en Gianmarco Tamberi schitteren

Na zijn bronzen medaille was de Duitser Owen Ansah op de 200 meter duidelijk de allersnelste in 19.95 (+2,5 m/s). De atleet heeft een geweigerde out-of-competition dopingcontrole aan zijn broek hangen dus of hij de gouden plak binnenkort over moet doen aan de Brit Zharnel Hughes is vooralsnog onzeker. Op de 400 meter horden liet Karsten Warholm er geen gras over groeien. Zijn 46.63 was een kampioenschapsrecord en ook nog eens een dikke seconde voor op zijn naaste concurrent. Het hoogspringen voor de mannen werd voor de vierde achtereenvolgende keer een prooi voor de Italiaanse ster Gianmarco Tamberi met 2,32 meter.

Foto’s: Erik van Leeuwen

• Vijf tips van topatleten om jezelf in het donker de deur uit te schoppen
• Parcoursrecord voor Diriba in Amsterdam Marathon, Schutte & Keetels beste Nederlanders
• Zo voeg je Hardloopnetwerk.nl toe aan je favoriete nieuwsbronnen in Google
• Wat is een Backyard Ultra?
• Fotodagboek van Fenne Ruigrok in Font Romeu

Op de vierde dag van de EK Atletiek in een recordwarm Birmingham (+36 °C) werden er voor het eerst geen medailles gewonnen door Nederland, maar werd er wel uitstekend gepresteerd. Tienkamper Jeff Tesselaar grijpt net naast het brons, Klaver en Bol plaatsen zich overtuigend voor de finale en het discusduo presteert goed in de finale. Lees alles over dag 4 hieronder, inclusief reacties van de betrokkenen.

Lees hier meer over de EK (10 – 16 augustus in Birmingham)

Trots overheerst bij coach en atleet

Met een forse tegenwind startten de tienkampers donderdagochtend dag 2 op de 110 meter horden. De tijden waren er dan ook naar: Jeff Tesselaar liep 14.65 (-1,9 m/s), Jip de Greef 14.76 (-1,7) en Luuk Pelkmans 14.97 (-1,7). Bij het discuswerpen kwam Tesselaar tot 45,26 meter, niet veel minder dan zijn worp in zijn beste meerkamp tot nu toe (46,00m). De Greef kwam tot 47,42 meter. Luuk Pelkmans wierp tot twee keer toe een persoonlijk record en liet als beste 44,47 meter noteren.

Op het achtste onderdeel, het polsstokhoogspringen, vond hij zijn Waterloo: op aanvangshoogte 4,50 meter sprong hij drie keer af en staakte de tienkamp vanwege fysieke klachten. Tesselaar leverde een geldige sprong op 4,70 meter af, beter dan in zijn beste meerkamp ooit, De Greef vloog over 4,80 meter. Tesselaar en zijn coach Ingmar Vos sloten met nog twee disciplines te gaan een podiumplaats niet uit. Het speerwerpen ging de laatste tijd goed op training en de afsluitende 1500 meter is zijn beste onderdeel, aldus beiden. Na de pauze kwam Tesselaar tot een bescheiden 53,80 meter bij het speerwerpen, maar zijn belangrijkste concurrent voor brons Sander Skotheim uit Noorwegen haalde ook niet verwoestend uit met 59,43 meter. Alles zou dus op de afsluitende 1500 meter worden beslist. Verrassend was dat de Fransman Antoine Ferranti de leiding nam en ook niet meer afstond, met Tesselaar er de hele tijd vlak achter. Tijden waren 4.15.81 en 4.16.13. Skotheim verloor uiteindelijk een kleine tien seconden (4.25.99) waar Tesselaar, die wel het clubrecord van huidig technisch directeur Chiel Warners verbeterde, er dertien nodig had voor brons. 

Check ook: Rising Star – Zeb Tesselaar (het broertje van Jeff, die nog nét iets sneller is op de 400 meter)

,,Ik denk dat ik vooraf als twaalfde of dertiende was geplaatst. Als ik hier dan vierde kan worden in zo’n wereldtopveld kan ik niets anders zijn dan trots”, vertelde hij. ,,Ik kan prima ‘atletieken’ maar dat ik hier mee kan doen om de medailles had ik niet kunnen dromen. Ik denk ik vanaf vanavond een van de big boys ben.” Twee dingen speelden door zijn hoofd. ,,Eén is dat het nu grijpbaar is ooit daar te kunnen staan met een medaille. Na dag 1 stonden we tweede, die zat goed, Maar kijken we naar dag 2, dan ben je in de woorden van Ingmar ‘Bambi op het ijs’. Ik ben snel, ik ben lang en maak enorme progressie op een aantal onderdelen. Maar dat je met 53 meter speerwerpen vierde kan worden op een EK is eigenlijk gekkenhuis.” 

Jip de Greef eindigde als zeventiende met 7749 punten. Tesselaar is de enige deelnemer die meer punten (8378, +129) behaalde dan ooit, alle anderen leverden punten in ten opzichte van hun beste tienkamp. Met name de toppers scoorden veel minder. Winnaar Leo Neugebauer uit Duitsland behaalde in Birmingham 350 punten minder (8611). Zijn landgenoot Niklas Kaul 118 op een puntentotaal van 8573 en bronzen medaillewinnaar Noor Sander Skotheim 8433 (-476). Het geeft goed weer hoe extra knap Tesselaars prestatie is. 

Deze vrijdag start de zevenkamp, met wereldindoorkampioene Sofie Dokter

Discuswerpen: Shaquille Emanuelson en Ruben Rolvink doen mee in top

Na een moeizame kwalificatie stond een twaalftal enorm sterke en brede mannen donderdagavond in de discuskooi. Wonder boven wonder was de wind pal voor de finale gedraaid vanuit het hete zuidoosten (wind mee) naar het koelere noordwesten (tegenwind) waardoor de afstanden meteen door het plafond gingen. De discus gedijt immers het best wanneer met tegenwind wordt geworpen. Zowel Ruben Rolvink als Shaquille Emanuelson wierpen zich meteen in de top 8 waarbij vooral Emanuelson opviel met een uitstekende tweede poging van 67,80 meter. Rolvink opende met 65,45 meter en kon zich daarna niet verder verbeteren. In zijn vijfde poging haalde Emanuelson met 67,97 meter zelfs bijna de 68. Boven hen eindigden beroemdheden als de Sloveen Kristjan Ceh die vier keer verder dan 70 meter wierp en won met 72,51. Wereldrecordhouder Mykolas Alekna uit Litouwen won zilver met 69,89 meter, Henrik Janssen uit Duitsland met 69,53 meter. Wereldkampioen Daniel Stahl bleef Emanuelson met 68,22 meter nipt voor. Mooi om te zien dat onze Nederlandse werpers zo sterk voor de dag kwamen in Birmingham. 

Kwalificaties

400 meter: Klaver snel naar finale, records voor Van der Schoot en Saalberg

Lieke Klaver liep rond het middaguur in het snikhete Birmingham gedecideerd naar de finale 400 meter. Van kop af aan pakte ze de leiding en op het laatste rechte stuk vergrootte ze haar voorsprong zelfs nog: 49.71, de tweede tijd overall. ,,Ik moest gewoon winnen en die lichtheid voelen. Beetje spanning en voorwaartse snelheid.” Klaver verwees ook naar haar trainingen die op een ‘abnormale manier beter dan ooit’ gaan. ,,Dat geeft mij een rare hoeveelheid zelfvertrouwen in een hele positieve vorm, en ben ik blij dat ik hier 49.7 loop. Met dat gevoel gaan Laurent en ik nu een raceplan opstellen.” 

In de andere twee halve finales liepen zowel Myrte van der Schoot als Eveline Saalberg persoonlijke records. Van der Schoot liep voor het eerst ooit onder de 51 seconden: 50.75, Saalberg voor de tweede keer maar sneller: 50.84. Van der Schoot was blij met haar record, maar baalde toch een beetje vanwege het missen van de finale. ,,Maar ik denk dat de blijheid binnenkort wel weer komt.” En over haar race: ,,Ik denk dat de eerste 200 wel goed ging en de laatste 100 ook. Van 200 naar 300 heb ik het denk ik een beetje laten liggen.” Ze liep ook vooruit op de series 4×400 meter van vrijdag. ,,Eef heeft ook een pr dus dat is goed voor de estafette. Ik heb er alle vertrouwen in dat we de finale halen.” Saalberg was eveneens erg blij met haar record. ,,Ik had liever hoger wilde eindigen dan zesde in de halve finale maar met die snelle tijden, niet normaal. Ik moest vertrouwen op mijn laatste stuk, maar als die anderen 50.3 lopen.” Ook Saalberg heeft alle vertrouwen in een goede afloop op de 4×400. ,,We gaan echt wel met een sterk team de 4×400 in, en dat is leuk. Het wordt zonder Femke en Lieke een pittige klus, maar we houden allemaal van een uitdaging. En de opstelling is nog niet gemaakt, Laurent gaat dat inschatten en dan zien we wie er uit gaat komen en wie er gespaard worden.”  

In 2024 sprak coach Laurent Meuwly zijn hoop uit dat er naast Femke Bol-Broeders en Lieke Klaver nog twee nieuwe atletes zouden bijkomen die in de 50 seconden konden lopen. Dat is nu dus gebeurd, een goed teken voor de vrouwenestafette 4×400 meter. De serie daarvan is vrijdagochtend. De kans dat beide finalisten Broeders-Bol (vrijdagavond om 22.46 uur) en Klaver (zaterdagavond 21.10 uur) daarin aantreden lijkt niet groot. Met de in topvorm verkerende Van der Schoot en Saalberg samen met twee van Nina Franke, Vanessa Mercera of Andrea Bouma lijkt een finaleplaats haalbaar. 

800 meter: Femke Broeders-Bol opgelucht naar finale, Werro opgevist 

Femke Broeders-Bol liep een goede halve finale 800 meter. Ze bleef continu rechtsachter Keely Hodgkinson lopen, zodat ze niet in het gedrang kwam en tegelijk een goed overzicht op het verloop van de race had. Ze finishte als tweede in 1.57.46, vlak achter Hodgkinson (1.57.38). ,,Moeiteloos is een 800 meter nooit, net zo min als de 400, maar ik ben blij hoe het ging. Ik ben opgelucht. In de finale mag je gewoon gaan, hier moet je nog een beetje denken, het was best wel spannend. Maar ik ben door en het ging goed.” Vlak na een dramatische val van de Zwitserse topfavoriet Audrey Werro in de eerste halve finale zat de schrik er wel een klein beetje in bij Broeders-Bol. ,,Ik zag alleen Audrey vallen, daarna heb ik niet meer gekeken. Het zette me wel op scherp, want dit hoort wel bij de 800. Ik wist vooraf al dat ik of aan de voorkant of buitenkant van Keely wilde, want dan blijf je uit het gedrang. En dat was ook zo en daar ben ik blij mee.” Bij Hodgkinson blijven was het devies voor Broeders-Bol. ,,Meegaan meegaan dacht ik, er stond best veel wind van 300 tot 400 meter, en daarna gewoon bijblijven. Als Audrey alsnog mee mag doen wordt het wel een ander soort race. Ik denk dat zij graag hard de kop wil pakken.” 

Later werd bekend dat uit beelden te zien was dat de Française Anaïs Bourgoin met haar hand per ongeluk de voet van Werro raakte, waardoor die ten val kwam en de Litouwse Gabija Galvydyte meenam. Beiden werden alsnog toegevoegd aan de finale. 

Speerwerpen: Ryan Jansen niet naar finale

Ryan Jansen heeft de finale speerwerpen niet gehaald. Zijn 76,81 meter in de eerste worp was onvoldoende, want 78,88 meter was nodig om bij de beste 12 te komen. Tijdens de NK in Hengelo wierp hij verrassend 79,55 meter. Onvoldoende voor uitzending, dacht hijzelf toen. En toch kwam die. ,,Fantastisch.” Zijn optreden was sowieso een mooie ervaring voor hem. Dat beaamde hij ook in de mixed zone: ,,Het was prima deze finale, hebben we weer van geleerd. Ik heb gedaan wat ik kon, maar het was niet goed genoeg.” 

Andere finales: Dubbel voor Hunt, Ier English schittert

Maar liefst vijf finales zonder Nederlandse inbreng. Slotstuk was de 200 meter vrouwen waarin de Britse Amy Hunt, die eerder de 100 meter won, nipt ook de dubbele afstand opeiste (22.19, +0,7 m/s). Dat wsa voor Rhasidat Adeleke uit Ierland (22.28, NR) en good-old Dina Asher-Smith (22.29). De 33-jarige Ier Mark English schitterde op de 800 meter, waarin hij met speels gemak de tegenstanders zijn wil oplegde na een niet zo snelle eerste ronde. De Kroaat Bloudek werd tweede en de Spanjaard Attaoui derde.

Spektakel op de 3000 meter steeple vrouwen met drie Duitsers die samen met een Française streden om de medailles. Gesa Krause won in 9.12.69, Alice Finot pakte zilver en Olivia Gürth brons. Ongelukkig was Lea Meyer die een snoekduik in de waterbak nam maar toch vierde werd. Hinkstapspringen vrouwen werd een prooi voor de Italiaanse Dariya Derkach met 14,53 meter (+1,9 m/s). De Belgische Salliya Guisse sprong voor het eerst (drie keer!) over de 14 meter en won met 14,46 meter (+2,4). De Bulgaarse Nacheva werd derde. Angelica Moser uit Zwitserland won het polsstokhoogspringen met 4,80 meter, net als op de EK van 2024, maar ook de Finse Wilma Heltela (4,75) en Marie-Julie Bonnin (4,70) deden het uitstekend. 

Foto’s: Erik van Leeuwen

• Vijf tips van topatleten om jezelf in het donker de deur uit te schoppen
• Parcoursrecord voor Diriba in Amsterdam Marathon, Schutte & Keetels beste Nederlanders
• Zo voeg je Hardloopnetwerk.nl toe aan je favoriete nieuwsbronnen in Google
• Wat is een Backyard Ultra?
• Fotodagboek van Fenne Ruigrok in Font Romeu

Ook op de derde dag van de EK Atletiek heeft Nederland succes geboekt met een podiumplaats: Jonas Phijffers won brons op de 400 meter in een nieuw Nederlands record. Jeff Tesselaar staat halverwege de tienkamp onverwacht tweede. De hordelopers konden niet doordringen tot de finale, de discuswerpsters boekten wel een ticket.

Lees hier meer over de EK (10 – 16 augustus in Birmingham)

400 meter: Jonas Phijffers stunt met bronzen medaille in Nederlands record

Jonas Phijffers (23) rijgt al even de successen aaneen. Maar deze bronzen medaille op de 400 meter tijdens de EK Atletiek in Birmingham in een nieuw Nederlands record is het absolute hoogtepunt van zijn nog prille loopbaan die pas vijf jaar beslaat. Dinsdagavond verbeterde hij zich al naar 44.63, in de finale ging het nog een stuk sneller: 44.41. Een verbetering van het Nederlands record van Liemarvin Bonevacia (44.48) uit 2021. ,,Dat Nederlands record kwam onverwachts toen ik de tijden zag. Heel erg gaaf.” Zo startte Phijffers zijn gesprek in de mixed zone voor de Nederlandse pers. ,,Ik voelde me echt zo moe vandaag, maar ik was sterk in mijn hoofd. Gisteren opende ik best wel langzaam de eerste 100 meter, vandaag deed ik het beter. Toen ik de laatste 100 meter op kwam voelde ik mij nog steeds best sterk en kon ik dichterbij komen. Wanneer ik dan zoiets moois kan neerzetten is dat heel erg mooi. Wanneer ik drie dagen achtereen zulke constante tijden kan lopen betekent dat ik gewoon in bloedvorm ben.” Pas over de finish realiseerde hij zich wat hij gedaan had. ,,Dat ik op éénhonderdste geen zilver win maakt mij niet uit. Ik kwam hier om een medaille te winnen op mijn eerste individuele toernooi.”

Zijn coach Betty Hofmeijer vindt desgevraagd het besluit om niet mee te doen aan de WK Indoor in maart geslaagd. ,,Dan moet het deze zomer wel lukken natuurlijk, want anders heb ik een soort lariekoek verkocht. Maar het is dus gelukt, we hebben na gisteren en maandag weer een vrolijke dag.” Ze omschrijft Pfijffers als iemand met ‘een hele goede kop’. ,,Ik wist ook dat hij fysiek goed was, en kennelijk kan hij het onder deze omstandigheden opbrengen om hier te presteren. Geduld bewaren was vandaag het sleutelwoord waardoor hij die laatste 100 meter zijn inhaalrace kon beginnen.”

Lees ook: Het doorbraakjaar van Jonas Phijffers

Tienkamp: Jeff Tesselaar halverwege tienkamp op plaats 2

Jeff Tesselaar, Jip de Greef en Luuk Pelkmans komen voor Nederland twee dagen in actie in Birmingham op de tienkamp. Op de 100 meter liep Tesselaar een goede 10.75 (+0,2), terwijl De Greef en Pelkmans met een forse tegenwind van -2,1 m/s tot 11.12 en 11.28 kwamen. Bij het verspringen haalde Tesselaar enorm uit in zijn derde sprong met 7,67m, en dat bij een tegenwind van -1,7 m/s. Ook Pelkmans deed het goed met 7,44 meter bij 0,7 m/s tegenwind, De Greef kwam tot 7,02 meter (-0,1). Het kogelstoten verliep ook al geweldig voor Tesselaar, een huisgenoot van Phijffers in Apeldoorn, met een nieuw persoonlijk record van 15,11 meter in zijn eerste poging. Pelkmans stootte ook een mooie 15,13 meter, De Greef kwam tot 13,40 meter. Aan het begin van de avond sprongen de mannen tijdens de gedeeltelijke zonsverduistering in de schemering naar 2,02 (Pelkmans), Tesselaar en 1,96 meter (De Greef) bij het hoogspringen. De afsluitende 400 meter op dag 1 werd een feest voor Tesselaar met weer een persoonlijk record van 47.06. Pelkmans liep 49.18 en De Greef 49.76.

,,Maar ik ben nog steeds langzamer op de 400 dan mijn broertje Zeb, die zes jaar jonger is dan ik”, lichtte Tesselaar na dag 1 toe. Het is wel een persoonlijk record, net als bij het kogelstoten. En dan met 1,7 meter per seconde tegenwind 7,67 meter verspringen, ik had eindelijk weer dat oude gevoel terug waarin ik dacht wel weer te weten hoe ik acht meter moet gaan springen. Dat is een magisch gevoel.” Ten opzichte van zijn concurrenten heeft Tesselaar altijd een iets mindere tweede dag, desalniettemin staat hij in de prognose, gebaseerd op zijn beste meerkamp ooit, op plek 6. ,,Op ieder onderdeel heb ik één of twee taken die ik goed moet uitvoeren. En als die lat bij polshoog op 4,80 meter hangt of ik die 110 meter hordenrace onder de 14 seconden loop kom je helemaal goed mee. Als ik rationeel nadenk en gewoon mijn ding doe komen daar de beste prestaties uit.”

Kwalificatieronden

Discuswerpen: Jorinde van Klinken en Alida van Daalen bij beste vier naar finale

Jorinde van Klinken hoefde maar één keer te werpen. Haar 62,74 meter was over de vereiste 62,50 meter. ,,Ik merkte dat ik echt nog in de kogelbeweegpatronen zat. Eigenlijk ging het helemaal niet goed, maar wel goed genoeg. En dat is prima. Voor vrijdag moet ik er voor zorgen dat het zenuwstelsel helemaal weet dat het discustijd is.” In die omschakeling is ze wel veel beter geworden, legt ze uit. ,,Ik denk dat het voor vrijdag goed komt. Ik heb natuurlijk mijn beste kogelstoot ooit gedaan, dus zat ik nog meer ‘in kogel’ dan eerder. Het is lastig maar het is natuurlijk ook mijn baan.” Alida van Daalen maakte het spannender met een foutpoging en een half mislukte worp van 56,19 meter. In de slotworp kwam alles dan toch goed: haar 62,58 meter. Uiteindelijk waren er maar vier werpers die de eis haalden. Acht anderen werden toegevoegd. ,,Het is natuurlijk zenuwslopend en ik heb wel vaker voor zulke momenten gestaan, zoals met twee ongeldige pogingen. Het is mentaal zwaar maar als je hem pakt ben je echt wel ready voor de finale en verdien ik het dat ik er vrijdag mag staan. Hier mag je ook maar weinig inwerpen, daar moet ik een beetje aan wennen. Ik moet ook nog wel een beetje bijkomen van het kogelstoten.” Het hoort ook bij topsport, vindt ze. ,,En we gaan gewoon 1 en 2 worden in de finale.”

400 meter: Myrte van der Schoot en Eveline Saalberg azen op sub-51

In de series 400 meter hebben Myrte van der Schoot en Eveline Saalberg op eenvoudige wijze de halve finale behaald, waarin ze ook de al geplaatste Lieke Klaver ontmoeten. Saalberg won haar serie in 51.65, en versloeg onder andere de Spaanse Paula Sevilla, vorig jaar derde op de EK Indoor. ,,Ja daar ben ik heel blij mee dat ik haar versloeg. Ik heb mij dit jaar toegespitst op de 800 meter, en we wilden die kracht inzetten op de 400 en dat kan niet als je als een malle weg gaat. Ik wilde heel relaxt de eerste 300 meter lopen en dan de laatste 100 echt knallen, en dat ging nu nog goed, zelfs met tegenwind. Hopelijk komt er morgen nog een tandje bij. Mijn trainingen gaan dit jaar echt heel goed en ik hoop dat ik nog sneller kan.” Myrte van der Schoot werd in haar serie tweede in 51.21. ,,Ik moest er deze eerste race nog wel een beetje in komen. Ik denk dat hij een beetje rommelig was. Ik probeerde zo ontspannen mogelijk te lopen en denk dat dat wel is gelukt. Morgen gaat het veel beter.”

110 meter horden: Trio komt te kort voor finale

De eerste halve finale liep voor Matthew Sophia (PR 13.28) uit op een deceptie. Bij de start leek hij een struikelpas te maken waardoor hij nooit meer in het juiste ritme kwam: 13.55 (-0,1), ook al passeerde hij als eerste de eerste horde. Ook Joas van Hellemondt (PR 13.39) kwam tekort met 13.49 (-0,7) in de tweede reeks. Hetzelfde gold voor Liam van der Schaaf (PR 13.53) met 13.55 (-0,5) in de laatste semi. De mannen werden 13^e, 14^e en 15^e. Voor een finaleplaats was een tijd van 13.35 nodig. Daarin ging de winst uiteindelijk naar de Zwitser Jason Joseph in 13.12, die voor zijn land het eerste EK-goud over 110 meter horden boekte. Tweede werd de Fransman Kwaou-Mathey en derde Jakub Szymanski.

800 meter: Ryan Clarke redt het na 600 meter kopwerk niet

In de halve finale nam Ryan Clarke de leiding tot aan 600 meter. Daar werd hij zowel aan de binnenkant als buitenkant ingehaald, waardoor hij uiteindelijk als achtste en laatste finishte in 1.46.17. In de andere halve finale liepen maar liefst vijf mannen in de 1.43, met de Ier Mark English als allersnelste: 1.43.49. Hij verbrak er het kampioenschapsrecord uit 1978 (!) mee.

Andere finales: Zapletalova en Kosonen goudhaantjes

De gedoodverfde winnares op de 400 meter horden uit Slowakije Emma Zapletalova won in 52.91 voor de Britse Emily Newnham en Fatoumata Diallo. Silja Kosonen uit Finland won het kogelslingeren met 76,28 meter voor de Italiaanse Sara Fantini en Noorse Beatrice Llano. 

Foto’s: Erik van Leeuwen

• Vijf tips van topatleten om jezelf in het donker de deur uit te schoppen
• Parcoursrecord voor Diriba in Amsterdam Marathon, Schutte & Keetels beste Nederlanders
• Zo voeg je Hardloopnetwerk.nl toe aan je favoriete nieuwsbronnen in Google
• Wat is een Backyard Ultra?
• Fotodagboek van Fenne Ruigrok in Font Romeu

In haar negende 100 meter hordenfinale (twee olympische, drie keer WK en vier keer EK) is het dan toch eindelijk gelukt: Nadine Visser behaalde haar eerste medaille en het was meteen een gouden! Elvis Afrifa miste op de 100 meter net het podium met een vierde plek maar mag op termijn wellicht toch nog hopen op een bronzen plak. 

Check hier programma & uitslagen van de EK atletiek (10 – 16 augustus)

100 meter horden: ‘Eindelijk’ succes voor Nadine Visser

In haar negende internationale 100 meter hordenfinale (twee olympisch, drie WK en vier EK) is het dan toch eindelijk gelukt: Nadine Visser behaalde haar eerste outdoormedaille en dan ook nog een gouden. Met een haast perfecte inhaalrace dipte ze één duizendste van een seconde eerder over de finish dan de Poolse Pia Skrzyszowska (12.668 om 12.669 bij een tegenwind van -0,8 m/s). Het duurde zeker een minuut voordat de juiste uitslag op het grote scherm kwam; daarbij stond de Poolse eerst nog boven Visser. Indoor op de 60 meter horden grossierde de 31-jarige Visser wel al in medailles: maar liefst zes stuks waarvan twee Europese titels. ,,Na de finish was ik heel leeg in mijn hoofd. Ik dacht vooral ‘wat heb ik gedaan, waarom heb ik het zo spannend gemaakt’? Ik voelde dat ik van ver moest komen en dat was gewoon nodig. Hoe dat kwam maakt geen zak uit want ik heb gewoon precies genoeg gedaan.” De vreugde daarna was ingetogen. ,,Ik had van tevoren gedacht dat ik mega-emotioneel zou zijn, ook al ben ik niet vaak van de uitbundige reacties. Maar omdat het zo lang duurde had ik vooral het gevoel van ‘eindelijk’. Op zoveel WK’s en Olympische Spelen was ik al de beste Europese, maar nooit op een EK.” 

Visser vertelde ook over een hiel-/achillespeesblessure waarvan ze onlangs last kreeg. Joggen was daarbij pijnlijk en een alternatieve warming-up noodzakelijk. Afgelopen maand kreeg ze echter weer groen licht en kon ze meteen weer een goede hordentraining doen. ,,Dat was wel een hele opluchting, omdat ik even dacht dat ik hier helemaal niet zou mee kunnen gaan doen.” Vooruitblikkend wil ze nog een maand wedstrijden doen. ,,Volgende week is de Diamond League in Lausanne al en ook in Boedapest doe ik mee, aan de World Ultimate Championship. Ik heb er gewoon zin in om nog meer mooie wedstrijden te gaan doen.” 

Laurent Meuwly: ‘Deze medaille is zo ontzettend verdiend’

Haar coach Laurent Meuwly denkt dat de algehele fitheid van Nadine meespeelt bij haar succes. ,,Nadat ze zich in 2018 van meerkampster ging specialiseren op de horden was er na een paar jaar toch sprake van een eenzijdiger belasting met problemen aan hamstrings en andere spieren. Daarom gingen we meer aan ‘aerobic running’ en krachttraining doen en meer algemene omvang draaien. Daardoor is ze fitter en gezonder geworden en is ze niet alleen hier goed maar ook bij veel Diamond Leaguewedstrijden.” Belangrijke factor is ook de topsportmentaliteit van Visser. ,,Nadine is heel erg professioneel en als ik haar toewijding zie is deze gouden medaille zo ontzettend verdiend en dat heb ik haar ook verteld.” 

100 meter: Elvis Afrifa finisht net naast het podium

Elvis Afrifa kwam heel dichtbij het podium maar moest de Duitser Owen Ansah toch voor zich dulden: 10.19 om 10.22 (-0,4 m/s), Winnaar werd de Brit Romell Glave in 10.09 voor Jeremiah Azu (10.16). Vanwege dopingsores van de Duitser (hij weigerde een controle) kan het zo zijn dat Afrifa op termijn alsnog een bronzen medaille uitgereikt krijgt. Taymir Burnet moest in zijn halve finale op pakweg 75 meter het hoge sprinttempo loslaten omdat hij opeens veel last kreeg van een liesblessure. 

5000 meter: Maureen Koster voorbijgestreefd, Amina Maatoug zevende

Maureen Koster is het niet gelukt een medaille te veroveren op de 5000 meter. Op drie ronden voor de finish versnelde ze als snelste Europese van dit seizoen maar raakte haar belangrijkste concurrenten niet kwijt. Het resulteerde erin dat vijf atletes in de laatste 200 meter over haar heen kwamen en ze genoegen moest nemen met een zesde plaats. Kort erachter werd Amina Maatoug zevende, voor haar een geweldige opsteker. Jennifer Gulikers werd dertiende. Titelverdedigster Nadia Battocletti uit Italië won dankzij een vlammende einsprint (15.37.84) voor de Spaanse Marta Garcia en de Italiaanse Micol Majori. ,,Ik had natuurlijk gehoopt het te kunnen afmaken, dus ik baal dat het niet is gelukt. Toch denk ik niet dat ik echt steken heb laten vallen. Je kunt ‘European leading ‘ zijn, maar dat zegt niet alles, blijkt maar weer. Ik was niet goed genoeg op het laatste stuk. Voor mij is het nu een kwestie van de teleurstelling parkeren en prepareren voor de 10.000 meter.” Die wedstrijd is op vrijdag.

Amina Maatoug ging de 5000 meter ‘zonder al te veel verwachtingen’. ,,Want je weet nooit wat er kan gebeuren en ik weet dat ik wel gewoon fit ben. De dames die voor mij zijn geëindigd zijn allemaal wereldtoppers. Ik moet nog een stapje zetten om mee te kunnen vechten voor de medailles, maar ik zat er best wel dichtbij.” 

Check hier een terugblik op dag 1.

Series/halve finales/kwalificatieronde

400 meter: Jonas Phijffers dichtbij record en ziet kansen op medaille

Jonas Phijffers stuntte in zijn halve finale 400 meter door de Britse veelwinnaar uit de regio Matthew Hudson-Smith net voor de streep te verslaan in een nieuw persoonlijk record van 44.63. ,,Ik wilde me niet met de Brit bezighouden maar eerder met de Belg Daniel Segers, met wie ik al zo vaak heb gelopen. Doel was een makkelijke harde 200 meter, dan van 200 tot 300 meter ietsje inhouden om daarna Segers niet het gevoel te geven dat hij achter mij aan kan. Met nog honderd meter te gaan had ik nog zoveel over dus klapte ik gewoon over hem heen. En dat ik Hudson-Smith ook nog een mentale klap kon uitdelen is natuurlijk ook lekker.” Over zijn tijd is hij tevreden. ,,Maar ik denk nog steeds dat ik nog een stuk harder kan, en vandaag was daarheen een stap in de goede richting. Het is fijn om nu te laten zien wat het hele seizoen al in mij zit, en op het moment dat het moet. Ook denk ik dat ik een mooie kans heb om met een medaille naar huis te kunnen gaan.”

Eugene Omalla startte voortvarend vanuit baan 9 en miste met 45.19 op slechts één tiende van een seconde een plek in de finale. 

800 meter: Femke Broeders-Bol aan kop naar halve finale

Femke Broeders-Bol liep haar allereerste 800 meter in een toernooi en won haar serie van kop af aan in 1.59.95. ,,Ik vond het leuk. Het was wel spannend en er werd best wat geduwd, maar ik ben door en ben blij. Er hoorde wat geschreeuw achter me en er werd twee keer op mijn voet gestaan. Maar Laurent (Meuwly, red.) zei steeds dat dit kan gebeuren en dat ik gewoon door moet gaan. Ik probeerde iets meer ruimte te creëren als het gebeurde. Volgens mij hoort dit er gewoon bij.” Ze vertelde dat het haar idee was de leiding te nemen. ,,Ik wilde wel graag op kop. De eerste 200 meter hard is geen probleem voor mij.” Over het lopen van drie races in een week maakt ze zich geen zorgen. ,,Daar hebben we naar toegewerkt dat ik dat kan. Je lijf gaat altijd pijn doen. Ik heb nog nooit fris aan de 4×400 meter gestaan en dan kan ik alsnog hard lopen, dus dat houd ik in mijn hoofd.” De halve finales worden donderdag rond het middaguur afgewerkt. 

Discuswerpen: Shaquille Emanuelson én Ruben Rolvink naar finale

Onder lastige weersomstandigheden (meewind) kwam Nederlands recordhouder Ruben Rolvink in zijn eerste poging tot 62,19 meter en in de resterende twee pogingen niet verder. Hij werd er in zijn kwalificatiegroep A zesde mee. Veelwinnaar Daniel Stahl wierp nauwelijks verder. ,,Ik denk dat het hele deelnemersveld niet wierp wat zij voor ogen hadden. Het voelde bij mij niet zo eens heel slecht, maar toen ik de discus los liet dacht ik ‘oeh dat was niet raak’. Toen die landde wist ik dat het niks was. Ik hoop dat ik de finale haal, maar ik moet het gewoon afwachten en heb er geen invloed op.” Shaquille Emanuelson in groep B wierp met 62,24 meter een fractie verder dan Rolvink. Ook hij werd zesde. ,,In de kwalificatie kan er meer mis gaan dan goed. Uiteindelijk gaat het er om wie het best kan uitvoeren wat hij moet doen. Daar kan nog wel aan gewerkt worden. Daar ga ik nog wel met Corinne (Nugter, red.) over zitten en dan is het in de finale eerst zorgen bij de beste acht te komen. Ik wil in de eerste ronde meteen een goede worp afleveren.” De finale is donderdagavond. 

110 meter horden: Drie Nederlanders in halve finale

Liam van der Schaaf plaatste zich eenvoudig voor de halve finale 110 meter horden, waarin ook Joas van Hellemondt en Matthew Sophia (met een bye vanwege een top 12 ranking) starten. Zijn tijd van 13.70 (-1,1 m/s) was ruim voldoende. Bij het polsstokhoogspringen kwam de jonge en kersverse Nederlands recordhoudster Marijn Kieft niet goed uit de verf. Na een hoogte van 4,10 meter sprong ze drie keer af op 4,25 meter. 

Andere finales: Tentoglou verder dan Ehammer

Bij het verspringen voor de mannen troefde de Griek Miltiadis Tentoglou in zijn vierde poging met 8,44 meter (-1,1 m/s) de Zwitserse Simon Ehammer (8,29 bij -2,7) af. De Bulgaar Bozhidar Saraboyukov completeerde met 8,26 (-1,7) het podium. De Hongaar Bence Halasz was de verrassende winnaar bij het kogelslingeren. Met 84,25 meter zette hij de beste jaarprestatie neer en verbrak hij meteen het nationaal record. De Duitser Marlin Hummel werd tweede met 81.30 meter voor de Oekraïner Mykhaylo Kokhan (79,49 meter). 

Foto’s: Erik van Leeuwen

• Vijf tips van topatleten om jezelf in het donker de deur uit te schoppen
• Parcoursrecord voor Diriba in Amsterdam Marathon, Schutte & Keetels beste Nederlanders
• Zo voeg je Hardloopnetwerk.nl toe aan je favoriete nieuwsbronnen in Google
• Wat is een Backyard Ultra?
• Fotodagboek van Fenne Ruigrok in Font Romeu