EK terugblik dag 4: Jeff Tesselaar grijpt net naast brons

Op de vierde dag van de EK Atletiek in een recordwarm Birmingham (+36 °C) werden er voor het eerst geen medailles gewonnen door Nederland, maar werd er wel uitstekend gepresteerd. Tienkamper Jeff Tesselaar grijpt net naast het brons, Klaver en Bol plaatsen zich overtuigend voor de finale en het discusduo presteert goed in de finale. Lees alles over dag 4 hieronder, inclusief reacties van de betrokkenen.

Lees hier meer over de EK (10 – 16 augustus in Birmingham)

Trots overheerst bij coach en atleet

Met een forse tegenwind startten de tienkampers donderdagochtend dag 2 op de 110 meter horden. De tijden waren er dan ook naar: Jeff Tesselaar liep 14.65 (-1,9 m/s), Jip de Greef 14.76 (-1,7) en Luuk Pelkmans 14.97 (-1,7). Bij het discuswerpen kwam Tesselaar tot 45,26 meter, niet veel minder dan zijn worp in zijn beste meerkamp tot nu toe (46,00m). De Greef kwam tot 47,42 meter. Luuk Pelkmans wierp tot twee keer toe een persoonlijk record en liet als beste 44,47 meter noteren.

Op het achtste onderdeel, het polsstokhoogspringen, vond hij zijn Waterloo: op aanvangshoogte 4,50 meter sprong hij drie keer af en staakte de tienkamp vanwege fysieke klachten. Tesselaar leverde een geldige sprong op 4,70 meter af, beter dan in zijn beste meerkamp ooit, De Greef vloog over 4,80 meter. Tesselaar en zijn coach Ingmar Vos sloten met nog twee disciplines te gaan een podiumplaats niet uit. Het speerwerpen ging de laatste tijd goed op training en de afsluitende 1500 meter is zijn beste onderdeel, aldus beiden. Na de pauze kwam Tesselaar tot een bescheiden 53,80 meter bij het speerwerpen, maar zijn belangrijkste concurrent voor brons Sander Skotheim uit Noorwegen haalde ook niet verwoestend uit met 59,43 meter. Alles zou dus op de afsluitende 1500 meter worden beslist. Verrassend was dat de Fransman Antoine Ferranti de leiding nam en ook niet meer afstond, met Tesselaar er de hele tijd vlak achter. Tijden waren 4.15.81 en 4.16.13. Skotheim verloor uiteindelijk een kleine tien seconden (4.25.99) waar Tesselaar, die wel het clubrecord van huidig technisch directeur Chiel Warners verbeterde, er dertien nodig had voor brons.

Check ook: Rising Star – Zeb Tesselaar (het broertje van Jeff, die nog nét iets sneller is op de 400 meter)

,,Ik denk dat ik vooraf als twaalfde of dertiende was geplaatst. Als ik hier dan vierde kan worden in zo’n wereldtopveld kan ik niets anders zijn dan trots”, vertelde hij. ,,Ik kan prima ‘atletieken’ maar dat ik hier mee kan doen om de medailles had ik niet kunnen dromen. Ik denk ik vanaf vanavond een van de big boys ben.” Twee dingen speelden door zijn hoofd. ,,Eén is dat het nu grijpbaar is ooit daar te kunnen staan met een medaille. Na dag 1 stonden we tweede, die zat goed, Maar kijken we naar dag 2, dan ben je in de woorden van Ingmar ‘Bambi op het ijs’. Ik ben snel, ik ben lang en maak enorme progressie op een aantal onderdelen. Maar dat je met 53 meter speerwerpen vierde kan worden op een EK is eigenlijk gekkenhuis.”

Jip de Greef eindigde als zeventiende met 7749 punten. Tesselaar is de enige deelnemer die meer punten (8378, +129) behaalde dan ooit, alle anderen leverden punten in ten opzichte van hun beste tienkamp. Met name de toppers scoorden veel minder. Winnaar Leo Neugebauer uit Duitsland behaalde in Birmingham 350 punten minder (8611). Zijn landgenoot Niklas Kaul 118 op een puntentotaal van 8573 en bronzen medaillewinnaar Noor Sander Skotheim 8433 (-476). Het geeft goed weer hoe extra knap Tesselaars prestatie is.

Deze vrijdag start de zevenkamp, met wereldindoorkampioene Sofie Dokter

Discuswerpen: Shaquille Emanuelson en Ruben Rolvink doen mee in top

Na een moeizame kwalificatie stond een twaalftal enorm sterke en brede mannen donderdagavond in de discuskooi. Wonder boven wonder was de wind pal voor de finale gedraaid vanuit het hete zuidoosten (wind mee) naar het koelere noordwesten (tegenwind) waardoor de afstanden meteen door het plafond gingen. De discus gedijt immers het best wanneer met tegenwind wordt geworpen. Zowel Ruben Rolvink als Shaquille Emanuelson wierpen zich meteen in de top 8 waarbij vooral Emanuelson opviel met een uitstekende tweede poging van 67,80 meter. Rolvink opende met 65,45 meter en kon zich daarna niet verder verbeteren. In zijn vijfde poging haalde Emanuelson met 67,97 meter zelfs bijna de 68. Boven hen eindigden beroemdheden als de Sloveen Kristjan Ceh die vier keer verder dan 70 meter wierp en won met 72,51. Wereldrecordhouder Mykolas Alekna uit Litouwen won zilver met 69,89 meter, Henrik Janssen uit Duitsland met 69,53 meter. Wereldkampioen Daniel Stahl bleef Emanuelson met 68,22 meter nipt voor. Mooi om te zien dat onze Nederlandse werpers zo sterk voor de dag kwamen in Birmingham.

Kwalificaties

400 meter: Klaver snel naar finale, records voor Van der Schoot en Saalberg

Lieke Klaver liep rond het middaguur in het snikhete Birmingham gedecideerd naar de finale 400 meter. Van kop af aan pakte ze de leiding en op het laatste rechte stuk vergrootte ze haar voorsprong zelfs nog: 49.71, de tweede tijd overall. ,,Ik moest gewoon winnen en die lichtheid voelen. Beetje spanning en voorwaartse snelheid.” Klaver verwees ook naar haar trainingen die op een ‘abnormale manier beter dan ooit’ gaan. ,,Dat geeft mij een rare hoeveelheid zelfvertrouwen in een hele positieve vorm, en ben ik blij dat ik hier 49.7 loop. Met dat gevoel gaan Laurent en ik nu een raceplan opstellen.”

In de andere twee halve finales liepen zowel Myrte van der Schoot als Eveline Saalberg persoonlijke records. Van der Schoot liep voor het eerst ooit onder de 51 seconden: 50.75, Saalberg voor de tweede keer maar sneller: 50.84. Van der Schoot was blij met haar record, maar baalde toch een beetje vanwege het missen van de finale. ,,Maar ik denk dat de blijheid binnenkort wel weer komt.” En over haar race: ,,Ik denk dat de eerste 200 wel goed ging en de laatste 100 ook. Van 200 naar 300 heb ik het denk ik een beetje laten liggen.” Ze liep ook vooruit op de series 4×400 meter van vrijdag. ,,Eef heeft ook een pr dus dat is goed voor de estafette. Ik heb er alle vertrouwen in dat we de finale halen.” Saalberg was eveneens erg blij met haar record. ,,Ik had liever hoger wilde eindigen dan zesde in de halve finale maar met die snelle tijden, niet normaal. Ik moest vertrouwen op mijn laatste stuk, maar als die anderen 50.3 lopen.” Ook Saalberg heeft alle vertrouwen in een goede afloop op de 4×400. ,,We gaan echt wel met een sterk team de 4×400 in, en dat is leuk. Het wordt zonder Femke en Lieke een pittige klus, maar we houden allemaal van een uitdaging. En de opstelling is nog niet gemaakt, Laurent gaat dat inschatten en dan zien we wie er uit gaat komen en wie er gespaard worden.”

In 2024 sprak coach Laurent Meuwly zijn hoop uit dat er naast Femke Bol-Broeders en Lieke Klaver nog twee nieuwe atletes zouden bijkomen die in de 50 seconden konden lopen. Dat is nu dus gebeurd, een goed teken voor de vrouwenestafette 4×400 meter. De serie daarvan is vrijdagochtend. De kans dat beide finalisten Broeders-Bol (vrijdagavond om 22.46 uur) en Klaver (zaterdagavond 21.10 uur) daarin aantreden lijkt niet groot. Met de in topvorm verkerende Van der Schoot en Saalberg samen met twee van Nina Franke, Vanessa Mercera of Andrea Bouma lijkt een finaleplaats haalbaar.

800 meter: Femke Broeders-Bol opgelucht naar finale, Werro opgevist

Femke Broeders-Bol liep een goede halve finale 800 meter. Ze bleef continu rechtsachter Keely Hodgkinson lopen, zodat ze niet in het gedrang kwam en tegelijk een goed overzicht op het verloop van de race had. Ze finishte als tweede in 1.57.46, vlak achter Hodgkinson (1.57.38). ,,Moeiteloos is een 800 meter nooit, net zo min als de 400, maar ik ben blij hoe het ging. Ik ben opgelucht. In de finale mag je gewoon gaan, hier moet je nog een beetje denken, het was best wel spannend. Maar ik ben door en het ging goed.” Vlak na een dramatische val van de Zwitserse topfavoriet Audrey Werro in de eerste halve finale zat de schrik er wel een klein beetje in bij Broeders-Bol. ,,Ik zag alleen Audrey vallen, daarna heb ik niet meer gekeken. Het zette me wel op scherp, want dit hoort wel bij de 800. Ik wist vooraf al dat ik of aan de voorkant of buitenkant van Keely wilde, want dan blijf je uit het gedrang. En dat was ook zo en daar ben ik blij mee.” Bij Hodgkinson blijven was het devies voor Broeders-Bol. ,,Meegaan meegaan dacht ik, er stond best veel wind van 300 tot 400 meter, en daarna gewoon bijblijven. Als Audrey alsnog mee mag doen wordt het wel een ander soort race. Ik denk dat zij graag hard de kop wil pakken.”

Later werd bekend dat uit beelden te zien was dat de Française Anaïs Bourgoin met haar hand per ongeluk de voet van Werro raakte, waardoor die ten val kwam en de Litouwse Gabija Galvydyte meenam. Beiden werden alsnog toegevoegd aan de finale.

Speerwerpen: Ryan Jansen niet naar finale

Ryan Jansen heeft de finale speerwerpen niet gehaald. Zijn 76,81 meter in de eerste worp was onvoldoende, want 78,88 meter was nodig om bij de beste 12 te komen. Tijdens de NK in Hengelo wierp hij verrassend 79,55 meter. Onvoldoende voor uitzending, dacht hijzelf toen. En toch kwam die. ,,Fantastisch.” Zijn optreden was sowieso een mooie ervaring voor hem. Dat beaamde hij ook in de mixed zone: ,,Het was prima deze finale, hebben we weer van geleerd. Ik heb gedaan wat ik kon, maar het was niet goed genoeg.”

Andere finales: Dubbel voor Hunt, Ier English schittert

Maar liefst vijf finales zonder Nederlandse inbreng. Slotstuk was de 200 meter vrouwen waarin de Britse Amy Hunt, die eerder de 100 meter won, nipt ook de dubbele afstand opeiste (22.19, +0,7 m/s). Dat wsa voor Rhasidat Adeleke uit Ierland (22.28, NR) en good-old Dina Asher-Smith (22.29). De 33-jarige Ier Mark English schitterde op de 800 meter, waarin hij met speels gemak de tegenstanders zijn wil oplegde na een niet zo snelle eerste ronde. De Kroaat Bloudek werd tweede en de Spanjaard Attaoui derde.

Spektakel op de 3000 meter steeple vrouwen met drie Duitsers die samen met een Française streden om de medailles. Gesa Krause won in 9.12.69, Alice Finot pakte zilver en Olivia Gürth brons. Ongelukkig was Lea Meyer die een snoekduik in de waterbak nam maar toch vierde werd. Hinkstapspringen vrouwen werd een prooi voor de Italiaanse Dariya Derkach met 14,53 meter (+1,9 m/s). De Belgische Salliya Guisse sprong voor het eerst (drie keer!) over de 14 meter en won met 14,46 meter (+2,4). De Bulgaarse Nacheva werd derde. Angelica Moser uit Zwitserland won het polsstokhoogspringen met 4,80 meter, net als op de EK van 2024, maar ook de Finse Wilma Heltela (4,75) en Marie-Julie Bonnin (4,70) deden het uitstekend.

Foto’s: Erik van Leeuwen

Schrijf je in voor de Hardloopnetwerk nieuwsbrief!

Schrijf je in voor de nieuwsbrief en mis niks van hardloopnetwerk!