Femke Broeders-Bol is net als bij de Europese kampioenschappen in Birmingham derde geworden op de 800 meter. Winnares werd ook nu weer Audrey Werro waarmee ze haar ongeslagen status dit jaar met glans verdedigde. Keely Hodgkinson ging Broeders-Bol op het laatste stuk nog voorbij. Lieke Klaver werd vierde in de finale 400 meter. Dat was net zo goed als haar vierde plaats in 2022 in Eugene tijdens het echte WK.
Femke Broeders-Bol: ‘Het was een super leuk jaar maar soms ook heel zwaar’
,,De race ging volgens plan’’, vertelde Broeders-Bol. ,,Ik wilde er hard uitgaan de eerste honderd meter en dan voor de tweede positie gaan, een beetje drukken en zorgen dat ik er op 700 meter bijzat. Ik denk dat dat goed ging, daarna konden zij (Werro en Hodgkinson, red.) nog goed door versnellen en ging ik stuk.” De eerste ronde ging niet supersnel in 57 seconden en daarna in 1.27 op 600 meter. ,,Ik denk dat zij harder kunnen door versnellen die tweede ronde. Als we hard openen kan ik even hard finishen en gaat Audrey stuk. Deze race ging anders, zo een heb ik nog nooit gelopen. Ik heb nog dingen te leren. Als ik de race harder had gemaakt ben ik bang dat ik 600 meter een hele goede haas was geweest voor Audrey.” Toch is Broeders-Bol tevreden. ,,Ik heb gedaan wat het plan was maar de benen had ik niet. Waar dat precies aan ligt weet ik niet. Ik denk dat ik toch een beetje moe ben van het seizoen, maar ik ben wel weer gewoon derde hier op dit Ultimate Championship. Ik ben wel een beetje teleurgesteld, want waarom kan ik het nu niet op de laatste honderd meter terwijl het de afgelopen weken wel ging.” Werro won in 1.55.88, Hodgkinson liep 1.56.26 en Broeders-Bol 1.56.74.
Als Broeders-Bol gevraagd wordt naar haar ervaringen dit seizoen, waarin ze de switch maakte van de 400 meter (horden) naar de 800 meter, geeft ze het aan het een zwaar seizoen gevonden te hebben. ,,Indoor begon met pijn met de grootste blessure uit mijn carrière, daarna heb ik best wel veel onzekere momenten gehad. Ik ben er eigenlijk gewoon maar ingevlogen en daarmee verbaasde ik mijzelf. Met Laurent ben ik op mijn taken blijven focussen. Hij zag dat ik veel meer kon dan ik zelf geloofde. Na het EK kon ik alle gordels die ik om mij heen had gezet loslaten en dacht ‘boeien, kijk wat je kunt’. Ik heb vanavond alles in baan twee gerend en zat er op 700 meter bij. Dit seizoen heeft me veel gebracht, ik heb het allemaal ervaren.” Ze kwam nog even terug op de eerste wedstrijden dit zomerseizoen. ,,Ik voelde gewoon heel veel angst voor de laatste 400 meter. Ik kon niet geloven dat ik zo hard zou kunnen lopen en dacht aan tijden van 1.57, niet aan 1.55 of sneller.” De 800 meter is een compleet nieuwe impuls geweest voor haar lijf, legt ze uit. ,,Het is een super leuk jaar geweest, heb er super veel moois uit gehaald maar het was soms ook een heel zwaar jaar omdat het zo anders was.”
Lieke Klaver: ‘We zitten op het goede pad’.
Vanuit baan 5 met de snelsten voor zich startte Lieke Klaver voortvarend en pakte meteen de koppositie. ,,Toen ik de bocht uit kwam op 300 meter merkte ik dat ik op kop lag en dacht ik alleen maar ‘techniek, techniek, techniek’. Heel veel moeite hoefde ik er niet voor te doen, dat verbaasde me gewoon. Maar dan komt toch dat lactaat, daar moet ik nog aan werken. Een resultaat op dit wereldtoneel is goed, want eigenlijk mis je hier niemand.” Haar raceplan was gelijk aan vrijdag lichtte ze toe. ,,Alleen van 200 naar 300 meter wilde ik in plaats van 12.9 nu 12.6 seconden lopen, en dan kijken of ik met die snelheid hetzelfde als gisteren (49.76, red.) zou kunnen lopen of één tiende sneller.” In werkelijkheid liep ze zelfs 12.47, om uiteindelijk te finishen in 49.91. ,,Ik ben in de vorm van mijn 28-jarige leven en we zitten op het goede pad. Een evenaring van mijn PR dit jaar betekent dat ik nog wat heb om voor te werken. Volgend jaar!” Het is al de zevende keer dat ze dit jaar onder de vijftig seconden loopt. ,,De grootste prijs dit jaar gaat naar mijn hele seizoen, gewoon hoe ik het geflikt heb en weer hard gelopen heb.” Vanaf februari begon ze in trainingen te voelen dat er meer in zat dit jaar. ,,Maar dan heb je het hele volume in trainingen er al opzitten. Daarom kijk ik nu extra uit naar het aankomende seizoen. Ik doe heel veel trainingen heel goed, maar wel met extreem veel pijn, week op week op week. Nu ben ik gelukkig iemand die dat aan kan, maar ik gun het mijn lichaam zo om die ontspanning te hebben. Dat kan ik nu dus wel zonder dat harde werken. Daardoor kan ik mijzelf nog meer verbeteren doordat ik daar op het laatste stuk meer profijt van heb.” Marileidy Paulino won zoals verwacht, in een voor haar matige tijd van 49.07. Tweede werd de Noorse Henriette Jaeger in 49.28, derde Nickisha Pryce in 49.56.
We zien zowel Broeders-Bol als Klaver mogelijk terug in de gemengde estafette 4×400 meter. Beiden zijn daarin regerend olympisch kampioen (met Eugene Omalla en Isaya Klein Ikkink). Broeders-Bol hield nog een slag om de arm: ,,Ik ga eerst even bijkomen, uitlopen en dan kijken hoe mijn lijf voelt en dan het met iedereen bespreken.”
Andere finales: Lucratieve week voor Poolse Klaudia Kazimierska
Hij was toch vooral specialist op de 200 meter, maar de Amerikaan Kenneth Bednarek kan ook uitstekend uit de voeten op de 100 meter, zo bleek maar weer eens in Boedapest. Niemand kwam in de buurt van zijn 9.85. Zelfs de Jamaicaan Oblique Seville kwam er met 9.90 niet aan te pas. Wereldkampioene Melissa Jefferson-Wooden liep met 10.62 op haar 100 meter een wereldtijd en troefde olympisch kampioene Julien Alfred (10.74) en Sha’carri Richardson (10.76) eveneens duidelijk af. De 400 meter mannen werd geheel conform verwachting een prooi voor de Botswanees Busang Collen Kebinatshipi, in een tijd van 43.39 (NR), vóór de Amerikaanse hordeloper Rai Benjamin (44.15) die ook de finale 400 meter horden loopt op zondag. Jereem Richards werd derde in 44.23. Na de verrassende overwinning in de Diamond Leaguefinale 1500 meter in Brussel (60.000 dollar) was de Poolse Klaudia Kazimierska ook in Boedapest de allerbeste. Met nog 200 meter te gaan nam ze de kop over en ondanks dat de Britse Georgia Hunter Bell haar weer voorbij probeerde te gaan in baan 2 hield ze stand en kon ze haar weekverdienste met 150.000 dollar opschroeven. Tijd: 3.57.55. Wie anders dan de Griek Miltiadis Tentoglou won het verspringen? Zijn 8,35 meter was net voldoende om de Bulgaar Bozhidar Saraboyukov voor te blijven (8,34 meter). De Zwitserse tienkamper Simon Ehammer kwam tot 8,07 meter. Sandi Morris (34) had enorm veel moeite met 4,80 meter maar vloog als eerste over 4,90 meter. Haar landgenote Hana Moll (21) lukte dat ook maar had een poging meer nodig. De 4,95 meter was te hoog gegrepen voor beiden, zodat Morris die het ook nog één keer probeerde op 5,00 meter, het polsstokhoogspringen won. Haruka Kitaguchi, olympisch kampioene speerwerpenpiekte op het juiste moment en wierp met 68,92 meter een nationaal record voor Japan. Ze was dit jaar onverslaanbaar, de pas 18-jarige Chinese Ziyi Yan, maar werd nu tweede met 68,05 meter.
Foto’s: Erik van Leeuwen