Een jaar nadat haar zwemcarrière eindigde begon voor Kira Toussaint de zoektocht naar een nieuwe sport. De meervoudig Nederlands recordhoudster rugslag leek hardlopen niet zo leuk, maar langzaam groeide enthousiasme voor de marathon. Dan wel in haar thuisstad: Amsterdam. Inmiddels geniet de 32-jarige zwemster volop van intervallen en sluit ze een tweede 42 kilometer en 195 meter niet uit.
Om maar iets te doen trok Toussaint afgelopen winter regelmatig haar hardloopschoenen aan. ‘Een uitdaging miste ik best wel. Het was ontdekken wat ik wilde gaan doen.’ Dat die eerste kilometers zouden leiden tot haar debuut op de klassieke afstand in de hoofdstad, had ze niet zien aankomen. ‘Mijn manager van Brands Connected vroeg: zou je voor een marathon willen trainen? Euh… nee, was mijn eerste reactie. Ik was echt een sprintster. In het zwembad duurde mijn beste afstand 25 seconden’, vertelt ze lachend. ‘Toch trok de marathon mij even later wel, vanwege het extreme.’
Amsterdam logische keuze
Al haar doelen bereikte ze in het zwembad, op een olympische medaille na. Toussaint, die drie keer op de Spelen zwom, haalde diverse EK-medailles op de korte en lange baan. De rugslagspecialiste – op de 50 meter had ze het wereldrecord in handen – groeide op in Amstelveen en woont inmiddels in Amsterdam. Trainingen draait Toussaint, die in haar actieve carrière bijna nooit hardliep, regelmatig op de vierbaansatletiekbaan van ASV Arsenal. Op een steenworp van het olympisch stadion, daar waar ze 18 oktober hoopt te finishen. ‘Ik zou eerst de marathon in Lissabon gaan lopen, op uitnodiging van een merk. Maar Amsterdam lijkt me eigenlijk leuker, met mijn ouders, zus en vrienden langs de kant.’
Check ook: Deze vijf wegwedstrijden mag je niet missen in september
Knieën hebben het zwaar
Inmiddels neemt ze haar voeding en hydratatie zeer serieus en heeft ze twee paar schoenen die ze afwisselt. ‘Ik gebruik altijd tabletten met elektrolyten van Powerbar. Mijn vriend lacht me uit dat ik met 8 kilometer lopen al water neem. Ik heb met gelletjes geëxperimenteerd en koop nu alles van SiS, want daar krijg ik geen last van.’ Op 20 september neemt ze nog deel aan de 10 Engelse Mijl bij de Dam tot Damloop. ‘Ik denk dat ik niet volle bak loop, om niet geblesseerd te raken. Ik kom uit een sport waarin geen schokbelasting is, mijn knietjes hebben het wel zwaar. Daarom heb ik begeleiding van een fysiotherapeut. Ik startte met een enkelblessure, maar na een bezoek aan de podoloog heb ik betere schoenen en steunzolen.’ Komende zaterdag loopt Toussaint haar langste afstand in de voorbereiding: 31 kilometer.
Check ook: Vijf stellingen aan Bas Stigter, die het masterrecord van zijn vader afpakte en voor de Berlijn Marathon traint
We vragen haar naar een paar paralellen tussen zwemmen en hardlopen. ‘Trainen, gewoon gaan’, zegt ze resoluut. ‘Dat is de enige manier om beter in beide sporten te worden. Qua trainen is echt weinig hetzelfde hoor. Zwemmen was kort kort kort. Intervallen vind ik nog steeds echt het allerleukst. Met zwemmen deed ik bijvoorbeeld nooit twee uur duurtraining. De liefde voor de interval heb ik meegenomen naar het lopen. Ik doe één of twee keer per week interval. Twee kilometer tempo vind ik al best wel lang duren’, geeft Toussaint toe. ‘Ik ben geen duursporttalent. Het doel in Amsterdam is uitlopen. Daarna wil ik misschien voor een record gaan, want een tweede marathon sluit ik niet uit. In mijn hoofd heb ik stiekem 4u15, maar in de realiteit denk ik helaas dat het in Amsterdam langzamer gaat worden.’ Met klachten aan enkel en knie in de voorbereiding wil ze andere marathondebutanten waarschuwen voor een langslepende blessure. ‘Luister echt naar je lichaam. En herinner jezelf: voor wie doe je het?’
Foto’s: Arena, eigen bezit & Tom Kant
- Oud-zwemster Kira Toussaint maakt marathondebuut in thuisstad: ‘Ben geen duursporttalent’
- Nieuw in dit theater: World Athletics Ultimate Championship
- Vijf stellingen aan Bas Stigter, die het masterrecord van zijn vader afpakte: ‘Leuke gimmick’
- Maastunnelloop: langs en over Rotterdamse highlights
- Hoe werkt GPS (en waarom loopt niet iedereen dezelfde afstand)?