Van het Ronald McDonald Huis in Leiden naar het Casa Ronald McDonald bij Rome. David Korebrits heeft de ultrabijzondere hardlooptocht bijna voltooid. Vrijdagmiddag hoopt hij in de Italiaanse hoofdstad te finishen, in de armen van zijn familie, met ruim 2000 kilometer in de benen. Een eerbetoon aan zijn broertje Levi, die een bloedziekte overwon.
Op 28 maart vertrok de 32-jarige David Korebrits uit Leiden voor een groot hardloopavontuur van een kleine twee maanden. ‘Ik ben blij dat de finish in zicht is’, meldde hij afgelopen maandag, nabij het Bolsenameer. ‘Het voelt best lang geleden dat ik vertrok. Donderdag (vandaag) heb ik rust en vrijdag loop ik nog 100 kilometer. Lekker door Rome hardlopen. 20 familieleden en vrienden zijn gekomen, dus ik moet er ook weer niet te lang over doen’, vertelt hij met een glimlach aan de telefoon.
Donor voor zijn broertje
Zijn tocht draait om zijn broertje Levi, die op 6-jarige leeftijd werd opgenomen in het Ronald McDonald Huis. Hij werd geboren met Diamond-Blackfan-anemie, een aandoening waarbij het beenmerg te weinig rode bloedcellen aanmaakt. Ernstige bloedarmoede zorgde ervoor dat de toekomst van Levi zeer bedreigend was. ‘Voor een beenmergtransplantatie had hij een donor nodig’, vult broer Korebrits aan. ‘Daarbij moet het DNA overeenkomen. Ik was een 100 procent bloedmatch.’ Zo werd een 8-jarige David donor van zijn broertje. ‘Een heftige ingreep, waarbij ik op mijn buik moest liggen. Mijn broertje heeft twee maanden in het ziekenhuis gelegen, zodat het beenmerg goed door zijn lichaam werd opgenomen We woonden in Breda en werden behandeld in Leiden. Ik mocht daar bij hem blijven. De sfeer was superhuiselijk. Dat was mooi in een moeilijke periode.’
Lees ook: Tips voor hardlopen in de warmte
Heftig en emotioneel
Korebrits kan zich veel momenten nog voor de geest halen. ‘Ik merkte dat hij superziek was. Ik vroeg: kan hij ook doodgaan? Er was een grote kans dat Levi er niet levend uit ging komen. Zijn chemo vond ik heftig en emotioneel. Je mag hem niet aanraken na zo’n transplantatie. Op zijn kamer lag een andere jongen die het niet heeft overleefd. Met de familie van die jongen heb ik nog steeds contact. Als ik er doorheen zit, denk ik daaraan. Mijn broertje had het ook niet kunnen overleven.’ Maar het liep zeer goed af. Levi slikt geen medicatie meer en heeft zelfs een kindje. ‘Dat bewijst dat hij zo gezond is’, gaat David verder. ‘Sinds coronatijd heeft hij een eigen cateringbedrijfje. Hij woont in Breda en ik in Amsterdam. Vanwege het Ronald McDonald Huis ben ik in Leiden gestart. 50.000 euro ophalen was het doel voor deze tocht en dat is gelukt.’
Ruim 67 duizend euro
De teller staat deze donderdag op ruim 67.360 euro. Een dikke 2000 kilometer zit in zijn benen, met zo’n 22.000 hoogtemeters. Meestal liep hij ruim 40 kilometer per dag. Mentaal gaat het nog lekker bij Korebrits, die vooral pasta naar binnenwerkte en iedere dag andere muziek luisterde. ‘Ik ben door zeven landen gekomen. Het lopen is telkens anders. Ik kan je niet vertellen hoe de laatste etappe gaat zijn.’ Avontuurlijker dan dag 29 zal het niet worden. Korebrits liep hardlopend een berg pas over, via een afgesloten weg. ‘Dat was heel dom’, vertelt hij met serieuze toon. ‘Blijkbaar was er een lawine, nadat ik al 23 kilometer had geklommen. Ik voelde mij onoverwinnelijk. Ik heb daar heel veel geluk gehad. In de lawine gleed ik van de berg af. Geluk had ik dat ik bij rotsen kwam en mij vast kon klemmen. Adrenaline en angst kwamen samen: ik kan de situatie niet meer helemaal voor de geest halen. Ik had in een ravijn kunnen vallen.’ Nogmaals zag hij de dood van dichtbij. ‘Dat gevoel ga ik niet meer vinden. Ik bedacht me: dat had het einde kunnen zijn.’
Dit is de donatiepagina van David.
- Emotionele ultratocht van Leiden naar Rome: David Korebrits nadert finish
- 10 van Noordwijk: slingeren door de duinen met Noordzee in zicht
- Van boterham tot gelletje: sportvoeding voor junioren
- Tips voor hardlopen in de warmte
- Wat is het RED-S syndroom? Dit moeten hardlopers weten