Foto: Evert Woutersen
Foto: Instagram Lisanne de Witte
Twijfel jij nog op wie jij vanaf morgen gaat stemmen? Wij hebben nog even de belangrijkste hoogtepunten van de atleten op een rijtje gezet.
Door Hardloopnetwerk redactie
Atleet van het jaar
Abdi Nageeye: Sinds Abdi Nageeye lid is geworden van het NN Running Team , lijkt er geen maat te zitten op zijn prestaties. Een fenomenale marathon in Amsterdam leverde hem een Nederlands Record op (2.08,16).
Susan Krumins: Het was afgelopen zomer toch wel een beetje dé zomer van Susan Krumins. Het leek wel of ze elke wedstrijd weer een persoonlijk record liep. Op het WK in Londen belandde ze op de 10 kilometer net naast een podium (5e), maar kon zich als blanke vrouw prima staande houden tussen het ‘Afrikaanse’ veld.
Nadine Visser: Ook Nadine mocht natuurlijk niet op ons lijstje ontbreken. De pupil van Bart Bennema heeft afgelopen jaar weer een sprong gemaakt. Een gouden medaille op EK onder de 23 jaar en de Universiade in Tapei was een bevestiging dat de atlete serieus in de gaten gehouden moet worden.
Anouk Vetter: Anouk was voor ons dé verrassing afgelopen zomer. In 2016 wist zij al goud te winnen op het EK Atletiek in Amsterdam, maar dit jaar wist ze bijzonder knap 3e te worden in Londen op de zevenkamp.
Dafne Schippers: Vrijdag 11 augustus 2017 zal Dafne Schippers niet snel meer vergeten. De Utrechtse atlete won op het WK Atletiek op de 200 meter goud. Twee jaar geleden in Peking veroverde ze haar eerste gouden medaille, maar door haar overwinning in Londen is ze in een illuster rijtje beland. Voorheen wisten alleen Merlene Ottey en Allyson Felix twee keer achter elkaar goud te winnen, maar Schippers hoort daar sinds 11 augustus dus ook bij.
Sifan Hassan: Op de 1500 meter was Sifan Hassan dé favoriet, maar helaas eindigde ze als vijfde. Op de 5000 meter nam ze knap revanche en wist ze in een tijd van 14.42,73 een bronzen medaille te veroveren.
Talent van het jaar 2017
Zoë Frederique Sedney: Het toptalent uit Zoetermeer was op het EYOF ongekend sterk. Met twee individuele gouden medailles (200 meter, 100 meter horden) en een zilvere medaille op de 4x 100 meter mag het sprintkanon spreken van een geslaagde zomer. Haar zus, Naomi Sedney, bevestigde al eens dat haar zusje (nog) harder liep dan toen zij dezelfde leeftijd had.
Laura de Witte: Op zaterdag 15 juli ging de vlag uit in huize De Witte. Laura werd verrassend derde op de 400 meter van het EK onder de 23 jaar. De atlete die een stormachtige ontwikkeling heeft doorgemaakt kon haar geluk uiteraard niet op. Ook voor Laura een bevestiging dat alle trainingsuren zich uitbetalen.
Jasmijn Lau: De opiniemaker van Hardloopnetwerk mocht in augustus meedoen aan het EJK in Grosseto. De atlete, die een voorkeur heeft voor langere afstanden, liep samen met Floor Doornwaard een ijzersterke 5000 meter. Het resultaat; een gouden medaille.
Floor Doornwaard: ‘De journaliste in wording’ was op het EJK in Grosseto bijzonder sterk. Mede dankzij haar inbreng wist Jasmijn Lau een gouden medaille in de wacht te slepen. Een gevalletje ’teamwork’ dus.
Djoao Lobles: De atleet van TDR mocht meedoen aan het EYOF. Dat hij met een gouden medaille weer het vliegtuig naar huis in zou stappen, dat had hij vooraf waarschijnlijk ook niet gedacht. Hij haalde als laatste de 8e gouden medaille voor Nederland binnen.
Succes met stemmen!
Hoofdfoto: Odile Verzantvoort
Hoi Noah,
Eigenlijk hoef ik je deze week natuurlijk geen brief te schrijven, want je bent gewoon weer op Nederlandse bodem en ik heb je afgelopen weekend nog gesproken. Maar… ik kon het toch niet laten. Jij bent inmiddels geselecteerd voor het EK Cross, gefeliciteerd! Ik vond het wel heel indrukwekkend hoe sterk je liep met al twee tien kilometers in je benen en een lange vliegreis met negen uur tijdsverschil slechts een paar dagen voor de race. Je zult denk ik maar wat blij zijn dat je komend weekend even niet in actie hoeft te komen!
Ik was ook erg blij met mijn race. Ik heb me de afgelopen vijf jaar zelden kunnen meten met de Nederlandse top, en als ik die kans al had was ik na een lang seizoen in Amerika nooit op mijn best. De laatste keer dat ik de Warandeloop liep was ook al vijf jaar geleden, toen ik nog een junior was. Ik was dus erg benieuwd of ik me staande zou kunnen houden tussen het seniorengeweld!
We hadden ons in ieder geval erg goed voorbereid op de wedstrijd: we hebben al maanden geen atletiekbaan meer gezien en trainen alleen maar in de bossen, wat natuurlijk goed is voor de cross. Dat is trouwens wel mede uit noodzaak, want de baan op Papendal wordt gerenoveerd. Dat zal nog wel maanden duren, want het is nu te koud om de toplaag aan te brengen. Best onhandig, want het wordt steeds vroeger donker en nu kunnen we niet van de verlichte (gras)baan gebruik maken en moeten we ons behoorlijk haasten om onze trainingen voor het donker te kunnen voltooien – in het bos is natuurlijk geen licht en vroeger dan 15.30 uur beginnen lukt ook niet, want we hebben veel atleten met werk/schoolverplichtingen.
Maar goed, elke donderdag hebben we op de velden van Papendal specifiek getraind op het parcours van de Warandeloop, door het lopen van een rondje met scherpe bochten, korte steile heuveltjes, en vorige week donderdag zelfs imitatie-boomstammen! Dat laatste was maar goed ook, want wie me over de boomstammen heeft zien gaan zondag, kan beamen dat dat er niet bepaald soepel uitzag. Zonder het trainen van die boomstammen was het helemaal drama geweest ? !
Dankzij een klein pijntje in mijn knie was ik trouwens wel genoodzaakt de laatste 10 dagen al te taperen: we wilden geen risico nemen en hadden alle dubbele trainingen eruit gehaald. Misschien achteraf wel een zegen, al die extra rust! In ieder geval ben ik heel blij met mijn tweede plek en ik kan niet wachten op de Sylvestercross. Mijn gok is dat jij die na zo’n lang seizoen dit jaar overslaat en na het EK Cross even rust pakt, maar zo niet dan zie ik je daar!
Groetjes en heel erg veel success op het EK!
Anne
**Oproep: Heb jij een vraag voor Noah of Anne? Of een specifiek onderwerp waar je hun mening over wil? Stuur ons een berichtje via hardloopnetwerk@hotmail.com en wie weet schrijven ze er binnenkort wel over!**
Foto: Max Kooijmans
De Warandeloop heeft afgelopen zondag weer plaatsgevonden. Dit jaar voor het eerst op het nieuwe parcours in de Beekse Bergen. Naast dat deze wedstrijd de eerste is van het Nederlandse crosscircuit, is deze wedstrijd ook altijd het selectiemoment voor het Europees Kampioenschap cross. Het EK cross vindt volgend jaar, in 2018, plaats op hetzelfde parcours als waar de Warandeloop afgelopen zondag plaatsvond. Dit jaar, over minder dan twee weken, zal het EK plaats vinden in Šamorín, een stad gelegen in Slowakije. Vandaag heeft Nederland de selectie bekend gemaakt en met de selectie gaan elk jaar weer de nodige discussies gepaard.
Door Jasper Boot
Zondag 10 december zullen de Europese crossers in Šamorín strijden om de titel ”Beste crosser van Europa”. Dit vindt plaats in de categorieën senioren, onder 23 en junioren (onder 20). Naast deze individuele titel wordt er ook gestreden om de beste teamprestatie per land. De klassering van de atleten van een land worden dan bij elkaar opgeteld en het land met het laagste aantal ‘punten’ wint het teamklassement. Voorheen telden voor de teamprestatie vier atleten, maar dit jaar is dat veranderd naar drie atleten. De volgende Nederlandse atleten zijn geselecteerd om hier aan mee te doen:
Nederlandse EK cross selectie
Khalid Choukoud (mannen, senioren)
Bart van Nunen (onder de 23 jaar, team)
Noah Schutte (onder de 23 jaar, team)
Manuel de Backer (onder de 23 jaar, team)
Bram Anderiessen (junioren)
Roos Blokhuis (junioren, team)
Jasmijn Lau (junioren, team)
Floor Doornwaard (junioren, team)
Jasmijn Bakker (junioren, team)
In de categorieën mannen onder 23 jaar en vrouwen junioren, waar meer dan drie atleten zijn geselecteerd, wordt naast de individuele plek, dus ook als team gestreden. Of deze selectie eerlijk en terecht is, daar zullen de meningen over verschillen. Waarom zijn sommige atleten wel geselecteerd en andere niet?
Wat opvallend is aan de selectiecriteria is dat alleen naar de Warandeloop gekeken wordt. Een slechte dag kan dan gelijk funest zijn, terwijl deze atleet misschien wel in staat is hoog te eindigen op het EK. Bijvoorbeeld voor Luuk Maas, al valt daar niet per se van te zeggen dat die een mindere dag had zondag. In Mol eindigde hij nog voor Bram Anderiessen, die wel geselecteerd is voor het EK. In de Beekse Bergen eindigde hij ”maar” twee plekken achter Bram. De Atletiekunie had een mannen-juniorenteam moeten sturen, omdat jongens als Luuk Maas en Tom Hendrikse nog meer internationale ervaring hadden kunnen opdoen.
De Atletiekunie had een mannen-juniorenteam moeten sturen, omdat jongens als Luuk Maas en Tom Hendrikse nog meer internationale ervaring hadden kunnen opdoen.
Nu is het duidelijk in de selectiecriteria dat je tijdens de Warandeloop moet laten zien wat je waard bent en als je daar niet hoog weet te eindigen, dan kun je selectie voor het EK wel vergeten. Maar met hoog eindigen, komt gelijk het volgende punt ter discussie. Er wordt uitgegaan van de mogelijkheid op een individuele top 8 klassering of een top 3 met het team. Kan hier objectief naar gekeken worden? Tom Hendrikse eindigde zondag 5 seconden achter Bram Anderiessen, maar wordt helaas zonder pardon thuisgelaten.
Daarnaast, als elk land alleen atleten zou sturen die top 8 kunnen lopen, dan wordt het wel een heel gek EK, namelijk met maar acht crossers per categorie. Of nou ja, plus negen atleten dan, die voor de top 3 van de teamklassering lopen.
Gelukkig zijn niet alle landen zoals Nederland en zal er ook dit jaar weer een massaal aantal atleten vertrekken als het startschot heeft geklonken in Šamorín. Voor degene die voor het eerst naar het EK cross mogen zal dit een enorme motivatie kunnen zijn en die atleten kunnen zichzelf misschien overtreffen. Neem als voorbeeld het Nederlandse juniorenteam van vorig jaar in Chia (Italië), waar Jasmijn Lau, Merel van der Marel en Jasmijn Bakker hun eerste EK cross liepen. Samen met de zus van Jasmijn Bakker (Veerle) haalden ze met het team een bronzen medaille. Mede door deze prestatie van vorig jaar is het niet gek dat Jasmijn Bakker dit jaar als ‘vierde loopster’ mee mag naar het EK. Daar kan ze mede dankzij die ervaring misschien wel laten zien dat ze bij de beste drie van Nederland zal eindigen!
Mede door deze prestatie van vorig jaar is het niet gek dat Jasmijn Bakker dit jaar als ‘vierde loopster’ mee mag naar het EK. Daar kan ze mede dankzij die ervaring misschien wel laten zien dat ze bij de beste drie van Nederland zal eindigen!
Anderen atleten zullen de eerste keer helemaal overweldigd worden door het enorm sterke veld en door een te harde start of bijvoorbeeld de spanning, veel lager eindigen dan verwacht. Toch zal deze ervaring dan een bijdrage kunnen leveren aan de verdere carrière van deze sporter!
Met het EK Cross volgend jaar in Nederland op de planning, was het logisch geweest om meer atleten te sturen. Door de ervaring en motivatie van dit jaar, zouden die atleten dan beter voorbereid en nog gemotiveerder zijn om hoog te eindigen voor eigen publiek in 2018! De onder 23 atleten liepen zondag tussen de senioren. Veerle Bakker, eerste jaar onder 23, verloor bij de start één van haar spikes, doordat iemand op haar hak ging staan. Op één sok finishte ze de wedstrijd als tweede onder 23! Daarnaast finishte Veerle 20 seconden voor een Zwitserse loopster die vorig jaar nog 37ste werd bij het EK cross in Chia in de categorie onder 23, terwijl Bram Anderiessen zondag achter een atleet finishte die op het EK vorig jaar 38ste werd. Toch wordt Veerle dit jaar thuisgelaten en kan ze niet alvast ervaring opdoen in de onder 23 categorie. Wat een goede motivatie zou zijn geweest voor volgend jaar in Nederland… Een onvergetelijke ervaring die Bram nu wel krijgt en wat van hem een nóg betere atleet maakt.
Door de ervaring en motivatie van dit jaar, zouden die atleten dan beter voorbereid en nog gemotiveerder zijn om hoog te eindigen voor eigen publiek in 2018!
Bij de senioren gaat Khalid Choukoud Nederland vertegenwoordigen. Zondag werd hij derde bij de Warandeloop in het sterke internationale veld. Bij de vrouwen wordt verwacht dat er geen Nederlander bij de top 8 zal eindigen en daarom dus niemand gestuurd. Maar zoals eerder vermeld; gelukkig hanteren andere landen niet dit beleid en zullen er dus ook bij de vrouwen een mooie wedstrijd zijn op het EK.
De selectie en de selectiecriteria blijven altijd voor discussie zorgen en ook nu zijn sommige afwegingen een groot vraagteken. Daarnaast is het aannemelijk dat Nederland niet hoopt dat er volgend jaar ”maar” 8 atleten per categorie meedoen als het EK in Tilburg is!
Wij kijken in ieder geval wel uit naar het EK cross in Šamorín en wensen de loop(st)ers die geselecteerd zijn alvast heel veel succes!
Foto: Max Kooijmans
Via deze weg geef ik jullie een inkijkje in de trainingsweek van mij, Adrienne Herzog. Ik woon in Denver Colorado, op 1700 meter hoogte en ik ben sinds negen maanden een hele trotse moeder van mijn super lieve dochter Layla. Nu ik moeder ben, en moet terugkomen na een lange periode zonder wedstrijden en een zwangerschap, maakt het dat ik zeer goed moet plannen. Stapje voor stapje werk ik toe naar mijn hoofddoel van 2018: een snelle marathon lopen.
Sinds zeven weken train ik bij Mark Plaatjes. Mark was in 1994 de wereldkampioen op de marathon en heeft ook veel grote marathons gewonnen (o.a. Chicago). Sinds ik bij hem train, lijkt alles stapje voor stapje weer op zijn plaats te vallen.
Sinds ik moeder ben moet ik goed plannen. Ik kan niet zomaar gaan lopen wanneer ik wil of zomaar gaan slapen wanneer ik wil. Layla staat op de eerste plek en het is geweldig fijn om weer bij haar terug te komen na een goede training.
Mijn trainingsweek
Monday: am 8 miles easy with 6 x 20 sec strides
Tuesday: am 8 miles easy ( we are meeting at Cafe’ 5x 3 min hills.90 sec recovery). Pm 5 miles easy
Wednesday: 12 miles easy
Thursday: am 8 miles steady, pm 5 miles easy
Friday: 10 miles easy with 6 x 20 sec strides
Saturday: meet at Pott’s field at 7 am , 4 x 1k with 90 sec rest, 4 x 800m with 90 sec rest, 4 x 400m with 1min rest, all at 5k race pace
Sunday: 15 miles easy
Mijn week zag er als volgt uit:
Maandag: Layla slaapt gelukkig heel goed en wordt vandaag pas om 09.30 wakker. Ik kleed haar aan en breng haar naar de kidsclub waar zij aldaar twee uur op haar letten, terwijl ik een 8 mile (12.8 kilometer) super rustig duurloopje doe om te herstellen. Gisteren heb ik 20 mijl (32 kilometer) vrij hard gelopen en was echt uitgeput na afloop en ben erg moe vandaag. 6×20 seconden versnellingen na afloop. Normaal loop ik twee keer op maandag maar vandaag niet omdat ik erg moe ben.
Dinsdag: Ik sta om 05:00 uur op en zit om 06:00 uur in de auto en ben om 07:15 in Boulder, waar ik met mijn groep train. We doen 5×3 minuten heuveltraining bij NCAR (National Centre For Atmospheric Research) met 90 seconden terug joggen. Ik heb een super goed trainingsmaatje die mij heel goed pusht en dat helpt enorm. Om 08.30 zijn we klaar en rijd ik weer terug naar Denver. Layla is al wakker en die is bij mijn man. Als ik thuiskom, neem ik haar van hem over zodat hij kan werken.
Ik heb een super goed trainingsmaatje die mij heel goed pusht en dat helpt enorm.
Om 16:00 uur breng ik Layla naar de kidsclub en loop ik 3 mijl (5 kilometer) rustig op de loopband. Na afloop doe ik wat core en light weights en gebruik ik de jazucci voor herstel.
Woensdag: Ik loop 12 Miles (19.2 kilometer) rustig en voel mij wel oké. Layla is bij de kidsclub als ik loop en vandaar kan ik op een super mooie onverharde trail (highline canal) lopen met uitzicht op besneeuwde toppen van de Rocky Mountains.
Om 15:00 uur komt de babysitter en ik vertrek naar de Petteflet (Dutch school of Colorado), waar ik elke woensdag lesgeef aan kleuters. Dit zijn meestal kinderen van expat-Nederlanders die in Colorado verblijven of gemixte gezinnen met een Nederlandse en Amerikaanse ouder. Super leuk om te doen!
Donderdag: Op donderdag doe ik altijd een ‘steady run’. Het tempo moet altijd 20 á 30 seconden per kilometer sneller zijn dan een normaal duurlooptempo. Het voelde echt heel erg goed! In totaal liep ik 10 mijl (16 kilometer) in een heerlijk stralend zonnetje en 22 graden.
Als ik thuiskom maak ik lekker ‘Sweet Potato Pie’ en gaan we naar vrienden om Thanksgiving te vieren. Het was een hele gezellige avond.
Vrijdag: Ik loop 10 mijl (16 kilometer rustig en doe zes versnellingen). Ik voel me vrij moe van gisteren. In de middag loop ik 3 mijl (5 kilometer) super rustig op de loopband in de gym en daarna doe ik core en light weights. In de avond hebben we etentje met de businesspartner van mijn man zijn bedrijf. Helaas moet ik om 21:00 uur naar huis, al had ik wel langer willen blijven, maar morgen gaat om 05:00 uur weer de wekker.
Zaterdag: Vandaag tempotraining met de groep om 07:00 uur ’s ochtends! 4×1 km – 4×800 4×400. Om 07:00 uur ’s ochtends is het nog erg koud doordat we op 1700 meter hoogte zijn hier in Colorado. Als we klaar zijn, is het heerlijk warm en gaan we met de hele groep koffie drinken. Super gezellig. Heel erg goede training en super veel plezier met de groep!
Om 07:00 uur ’s ochtends is het nog erg koud doordat we op 1700 meter hoogte zijn hier in Colorado
Als ik thuis kom blijkt Layla erg ziek te zijn. In de loop van de dag heen loopt haar koorts op tot 40 graden. VRESELIJK! Ik probeer haar rustig te krijgen. Ik bel de dokter, maak eten en bel vervolgens weer de dokter. Gelukkig gaat haar koorts naar beneden en ’s avonds kan ze weer een beetje lachen en ben ik behoorlijk gesloopt.
Zondag : Layla heeft gelukkig geen koorts meer en heeft gelukkig normaal geslapen… Het eerste wat ik doe, is de uitslagen van de Warandeloop bekijken. Ik had dolgraag willen lopen en had ook Frans Heffels beloofd te lopen, maar met de aanvraag van mijn Greencard mag ik voorlopig niet reizen (of ik kan niet meer terug USA in). Hopelijk kan ik begin 2018 weer reizen. Balen dus…
Layla lijkt gelukkig weer de oude en heeft geen koorts meer, dus de babysitter komt en ik ga met mijn man naar Colorado Springs waar de Air Force Academy is en ook het USA Olympic Training Centre. We hebben een trail uitgezocht waar mijn man kan mountainbiken en ik kan lopen. Super mooie uitzichten over de Bergen en ook de Airforce Academy is indrukwekkend. Ik loop 15 mijl (24 kilometer) met 2000 feet klimmen! Na afloop eten we samen Mexican en gaan terug naar Layla.
In de avond gaan we uit voor een cocktail… Nog één harde week en dan rustig tot mijn halve marathon. Spannend! En thank god dat Layla weer gezond is.
Nog één harde week en dan rustig tot mijn halve marathon. Spannend!
Adrienne Herzog met haar dochter Layla
Hoofdfoto: Ingestuurd door Adrienne Herzog
Ronald Schröer zou eigenlijk afgelopen editie meedoen aan de Rotterdam Marathon. Echter gooide een vervelende blessure roet voor hem in het eten. Inmiddels is hij alweer op de weg terug en traint hij op de schema’s van Gerard van Lent. Wij besloten om Ronald uit te roepen als atleet van de week!
Door Jasper Boot
Ronald, afgelopen winter draaide jij een super sterk crossseizoen. Helaas raakte je in aanloop naar de Rotterdam Marathon geblesseerd. Ben je inmiddels weer volledig belastbaar?
Afgelopen winter ging inderdaad erg goed, ik denk dat ik mag stellen dat ik beter was dan ooit te voren. In augustus 2016 stelde ik mezelf 1 doel en dat was kwalificatie afdwingen voor het EK Cross tijdens de Warandeloop in Tilburg. Vanaf dat moment stond alles in het teken van dat doel. In de Warandeloop liep ik naar een top 10 klassering in een zeer sterk veld en niet ver van de winnaar. Het EK Cross was andere koek! Ik bouwde de wedstrijd erg goed op en schoof op naar plaats 29 in het veld. Ik had wel veel moeite met de warmte. Het was een graad of 18 met een warm middagzonnetje op onze bol. Natuurlijk had iedereen hier mee te maken, maar je zag wel duidelijk dat de Zuid-Europese atleten hier beter mee konden dealen. Later in het seizoen volgde nog het NK 10 km in Schoorl. Hier wou ik graag opnieuw mijn benen laten spreken. In een nieuw weg pr van 29.17 kwam ik als 3e op een zeer sterk NK over de finish. Ik had, zoals al vaker dat seizoen, een prachtige strijd met Jesper van der Wielen.
Na dit NK 10 km in Schoorl vertrok ik vol goede moed naar Kenia. Daar bereidde ik me verder voor op mijn hoofddoel; de Rotterdam Marathon. Bij terugkomst zou ik eerst nog de Stevensloop, tevens het NK ½ marathon lopen. In de laatste dagen van mijn trainingsstage had ik te maken met een vervelende blaar onder mijn grote teen. Toen de blaar opgedroogd was en ik weer klaar dacht te zijn om te lopen, ben ik blijkbaar gaan compenseren. Ik werd na een nacht slapen wakker met een stijve nek en erg stijve hamstring en bil. Eigenlijk trokken deze klachten nauwelijks weg. Ook tijdens het NK ½ marathon kon ik totaal geen rol van betekenis spelen, want mijn hamstring protesteerde te veel. Erg jammer, vanaf dat moment tot en met ca. half augustus heb ik nagenoeg niet kunnen lopen. Ook alternatieve trainingen gaven flinke reactie op mijn hamstring.
Afgelopen zomer besloot je TDR na 17 jaar te verlaten voor een nieuwe omgeving en een nieuwe trainer. Inmiddels train je onder leiding van Gerard van Lent. Waarin verschilt zijn aanpak t.o.v. TDR?
Ik train sinds half augustus op de schema’s van Gerard. Grootste verschil is dat ik nu een schema heb dat volledig op mij is afgestemd, simpelweg omdat ik nu geen teamgenoten heb. Of ja toch, Team Schröer- Holterman! Misschien interessant voor sponsoren? Er zit nu meer tijd tussen de keysessies en de omvang is hoger en de duurlopen worden anders benaderd.
De afgelopen tijd heb je meegedaan aan de Singelloop van Breda (halve marathon), de Dam tot Damloop en De 10 van Cuijk. Hoe kijk je terug op deze drie wedstrijden?
In de Damloop was ik pas week 4 weken in training na 5,5 maand nagenoeg niet te hebben gelopen. Ik voelde dat mijn niveau en snelheid wel snel weer terug kwamen. Na een doorkomst van 15’36” voelde ik mij nog redelijk goed, maar mijn benen begonnen wel al erg stijf te worden. Eigenlijk was het vanaf dat moment ook over en finishde ik in 52.45. 2 weken later liep ik Breda. Ik had vooraf ingeschat dat mijn niveau 67.30 zou zijn. We kwamen op 16.1 km ca. 51.10 door, dat was een flinke verbetering t.o.v. de Damloop. Maar ook nu kreeg ik weer stijve benen en hield ik het tempo niet meer vast en verloor ik best veel in de laatste 5 km. Ik finishde in 1.08.02. Voor mij waren dit twee wedstrijden die me geholpen hebben op weg naar een hoger niveau. De eindtijden waren voor mij niet belangrijk, want het ging mij om het gevoel en de progressie die ik weer maakte.
Op 22 oktober liep ik De 10 van Cuijk, een kleinschalige wedstrijd, maar wel met wereldtoppers aan de start. Ik ging direct mee met de Kenianen. Ze liepen een voor mij comfortabel tempo van 3.00 tot 3.01 per km. Na iets meer dan 3 km waren de mannen onderling in gesprek en viel het woord muzungu (blanke). Er werd direct flink gas gegeven en na een 500 meter in rondjes 66 moest ik hun groep laten gaan. Deze tempoversnelling kostte me flink wat energie en ik verloor in de tweede ronde over 5 km nog 28 seconden tegenover de eerste ronde. Ik finishte in 30.26. Wederom weer een mooie progressie.
Na iets meer dan 3 km waren de mannen onderling in gesprek en viel het woord muzungu (blanke)
Doordeweeks werk jij bij de hardloop- en wandelschoenspecialist Oosterbaan Alkmaar. Is de combinatie topsport en werken in een winkel goed te combineren?
Op de eerste plaats heb ik een werkgever die mij alle ruimte geeft en meedenkt om mijn sport op een hoog niveau uit te kunnen oefenen. Zo mag ik om 10.00 uur beginnen en zijn er dagen bij dat ik ook weer eerder naar huis kan om aan een keysessie te beginnen. Voor Jill en mij handig, want dan hoeven we niet pas om 22.00 uur of later te beginnen aan de avondmaaltijd. Ook heb ik een auto van de zaak waarmee ik naar trainingen en wedstrijden kan rijden. Het werken in een winkel geeft mij ook weer energie, want ik heb veel ervaring en kennis die ik graag deel met mijn klanten. Natuurlijk, je staat ook veel in een winkel. Maar met goed schoeisel dat een hogere drop, stevig contrefort en goede demping heeft kom je de dag goed door. Sinds september ben ik ook begonnen aan een 4-jarige opleiding tot Register Podoloog. In de toekomst wil ik graag hardlopers helpen aan een goede hardloopzool.
Wat zijn jouw plannen voor de komende periode?
Gisteren liep ik de Warandeloop in Beekse Bergen. Vervolgens ga ik nog een aantal crosswedstrijden doen en daarna staan de Noord-Hollandse klassiekers zoals de Egmond halve marathon en Schoorl 10 km op het programma. Prachtige wedstrijden in mijn eigen achtertuin!
Ten slotte, je gaat trouwen met de snelste advocate van Nederland. Jill heeft de afgelopen maanden fantastisch gepresteerd en mag zich serieus gaan meten met de nationale top. Waar denk je dat het plafond van Jill ligt?
Het plafond van Jill ligt daar waar zij zelf de eerste verdieping plaatst. Ik zal de eerste zijn die haar naar het trapgat loodst op weg naar de volgende verdieping. Ze zal doorgaan totdat ze de blauwe hemel zal zien. Of het moet donker buiten zijn, dan ziet ze een sterrenhemel.
Het plafond van Jill ligt daar waar zij zelf de eerste verdieping plaatst. Ik zal de eerste zijn die haar naar het trapgat loodst op weg naar de volgende verdieping
Het belangrijkste is en blijft de basis. Deze bestaat simpelweg uit 3 onderdelen. Trainen, zonder training is er geen prikkel en dus geen progressie. Voor Jill is het belangrijk dat ze zo traint, dat ze de volgende dag weer kan trainen. Dit gaat haar steeds beter af, de grote pieken in trainingen raken er steeds meer uit. Het gevolg is dat de grote dalen er ook steeds meer uit gaan, dus winst. Arbeid- rustverhouding, tegenover training en werk staat rust. Hoe meer en hoe harder je traint/werkt hoe meer rust je nodig hebt. Rustmomenten kun je ook creëren in de auto of op je werk (ontspanningsoefening). Jill heeft een hele drukke job en in haar aard is ze ook een druk beestje. Dat betekent dat zij dus heel scherp moet zijn op voldoende ‘rustmomenten’, hier valt nog veel winst te behalen om in de toekomst nog een grote stap te kunnen zetten. Structuur. Een mens is gebaad bij vaste structuren of het nou een vast slaap-, eet- of trainingspatroon is. Vaste structuur geeft houvast en rust in je koppie.
Daarnaast is het belangrijk om mensen om je heen te verzamelen die heilig in jou geloven. Mensen die beperkende opmerkingen en handelingen hebben moet je vermijden. Deze mensen denken klein en hebben waarschijnlijk zelf niet veel bereikt in hun leven en gaan ook nooit iets groots bereiken. Gedachten zijn krachten en kunnen de cellen in het lichaam positief sturen.
De absolute top halen is niet makkelijk, maar ik weet wel dat Jill uit het juiste hout is gesneden en dat zij dat kan halen. Ik zal haar in ieder geval helpen op weg naar 2020 of 2024.
Ronald gisteren in actie op de Warandeloop.
Foto’s: Odile Verzantvoort
Hoofdfoto: Instagram Laura de Witte
Gisteren was het een spektakel op de vernieuwde Warandeloop. Wij besloten om de tien bijzonderste momenten op een rijtje te zetten. De foto’s zijn van Max Kooijmans en Odile Verzantvoort.
Stan Schipperen won met overmacht zijn wedstrijd bij de B-junioren. Foto: Max Kooijmans
Een ontketende Khalid Choukoud werd knap derde op het Crossgala. De Hagenaar kon zijn geluk niet op. Foto: Max Kooijmans
Een opmerkelijk moment bij Veerle Bakker gisteren. Al vlak na de start moest de Amersfoortse de 8000 meter voltooien met één spike. Foto: Odile Verzantvoort
Anne Luijten kon haar geluk niet op na haar sterke race op het Crossgala bij de vrouwen. Foto: Odile Verzantvoort
Ook op de vernieuwde Warande lagen er gewoon weer boomstammen. Foto: Max Kooijmans.
Noah Schutte en Bart van Nunen stonden op het podium bij de mannen onder de 23 jaar van het Crossgala. De Zweedse Emil Danielsson werd derde. Foto: Max Kooijmans
Napoleon Solomon was gisteren oppermachtig en vierde zijn overwinning met het publiek. Foto: Max Kooijmans
Dat Andrea Deelstra weer op de weg terug is, dat werd gisteren weer duidelijk. De atlete die onder toptrainer Bram Wassenaar traint, kwam als eerste Nederlandse dame over de finish. Foto: Odile Verzantvoort
B-juniore Roos Blokhuis liep met de A-junioren mee, maar wist toptalenten Jasmijn Lau en Floor Doornwaard knap van zich af te schudden. Foto: Max Kooijmans
Dat een korte cross altijd onvoorspelbaar is, dat werd gisteren wederom duidelijk. Luuk Wagenaar (nummer 333) werd vorig jaar nog 20e op de Warandeloop, maar stond gisteren verrassend op het podium (3e). Foto: Odile Verzantvoort