Ze gold jaren als hét grote sprinttalent van Nederland, maar verdween na het voorjaar van 2024 van de radar. N’ketia Seedo zagen we na de World Relays heel lang niet meer in actie in het oranje. Na een zwangerschap en lange hamstringblessure heeft de 23-jarige alleenstaande moeder haar reguliere trainingen weer hervat. Hoe staat ze ervoor, een paar weken voor haar wedstrijdrentree?
Bijna als vanouds draaien haar trainingen weer op nationaal sportcentrum Papendal. Vijf dagen in de week is Seedo er te vinden. Eén dag werkt ze thuis aan haar revalidatie. Zondag is ze vrij. Afgelopen week maakte ze haar rentree in de gezamenlijke training met de estafettedames, die hard aan de weg richting de EK in augustus timmeren. Het vuurtje om daar weer weer te vlammen is terug bij Seedo. De in Suriname geboren sprintster heeft de afgelopen maand flink in snelheid geïnvesteerd. ‘Alles geven wat je hebt. Het is fijn om alles weer te doen zoals ik deed. Ik hoef niet na te denken over mijn hamstring.’
Zwanger
Terug naar 2024. Met zilver op de NK indoor en een plek in de halve finale van Bij de WK indoor waren de eerste maanden van het jaar niet slecht. ‘Ik begon best wel goed. Maar tijdens het indoorseizoen had ik een beetje last van fysieke en mentale dingen. Ik vond het niet niet meer zo leuk. Het hele seizoen was ik heel erg aan het strugglen. Ik had niet heel veel vertrouwen in mijzelf.’ Een hoogtepunt voor Seedo was nog deelname aan de World Relays in de Bahama’s, waar ze zich met de estafettevrouwen plaatse voor de Olympische Spelen. Dat het verder niet zo lekker liep had achteraf een logische reden. Ze was zwanger. ‘Ik kwam er superlaat achter. Tijdens het indoorseizoen was ik ook al zwanger. Natuurlijk was ik opgelucht toen ik dat hoorde. Eindelijk wist ik waar het niet beter worden aan lag.’
Check ook: Deze kampioenschappen staan je in 2026 te wachten
In oktober 2024 werd haar dochter geboren: Jiyana. ‘Het was zo grappig toen ik haar naam aan Tasa Jiya vertelde’, verwijst Seedo naar haar collega op de baan. ‘Ze was helemaal in shock. Terwijl we bij het bedenken van haar naam helemaal niet aan Tasa hadden gedacht. Ik dacht: Tasa, waarom ben je zo in shock? Dat was erg grappig. Het gaat heel erg goed met Jiyana. Ze is heel erg vrolijk en ze houdt van rennen. Ze houdt heel erg veel van bewegen, dus ze gaat sowieso sporten.’ Of het ook een sprintster kan worden. ‘Het hoeft niet per se atletiek te zijn’, haast Seedo te zeggen. ‘Ze mag alles doen wat ze wil. Ik denk dat ze wel begrijpt dat ik ren, maar nog niet helemaal. Laatst zaten we een Diamond League te kijken en toen riep ze: mama. Ze associeert de atletiekbaan met mij.’
Een jaar revalideren
Het was niet zo dat ze na een maand na de bevalling alweer met sprinten bezig was. Thuis in Utrecht scheurde Seedo haar menisus. ‘Superdom. Ik zat in een kleermakerszit en wilde opstaan, maar één been was nog gevouwen. Ik viel terug op de bank, maar op de knie die gevouwen was. Mijn lichaam was nog erg week en ik denk dat het daarom zo snel is gescheurd. Het was echt een heftige blessure. Ik liep zes weken op krukken en mijn spieren in mijn bovenbenen waren weg. De revalidatie duurde denk ik een jaar.’ In 2025 stond ze slechts één keer aan de start van een wedstrijd, in augustus in Ninove. Eigenlijk had het medisch team op Papendal geen groen licht gegeven, omdat ze nog veel met herstel bezig was. ‘Ik moest gewoon weer even op de baan staan. Ik was 10 tot 12 kilo zwaarder dan normaal en was er nog niet helemaal klaar voor. Ik zat nog in mijn revalidatie. Mijn coaches Brendan Troost en Renaud Longuèvre hadden eigenlijk slechter verwacht’, vertelt ze lachend. ‘Mijn 11.91 was op zich prima, maar ik had zelf hogere verwachtingen.’ Toch was 2025 voor de 100-meterspecialiste een mooi jaar. ‘Ik heb op wat andere aspecten gefocust, die ik normaal in trainingen links zou laten liggen. En ik heb heel erg genoten van mijn dochter. Dat zou ik niet voor iets willen ruilen.’
Plezier teruggevonden op Papendal
Maandag, dinsdag, woensdag, vrijdag en zaterdag traint Seedo op Papendal met de Nederlandse sprintselectie, onder leiding van Troost en Longuèvre. ‘Mijn trainingsgenoten hebben mij echt plezier gegeven om naar de trainingen te komen tijdens mijn revalidatie. Ik ben bijvoorbeeld heel blij dat Minke Bisschops het nu heel goed doet op de 100 meter. Zij is mijn beste vriendin en ik gun haar het beste. Ik kijk altijd een livestream als zij loopt. Samen zijn we ook een hele hechte groep.’ En haar dochter? ‘Die is vier dagen in de week bij een gastouder. Dan is ze op een plek die als thuis voelt. Een klein groepje kindjes, waarbij ze genoeg aandacht krijgt. Ik kan met een lekker rustig gevoel naar een training als ze bij haar tweede thuis is. Op vrijdag en zaterdag is Jiyana gewoon thuis en passen mijn moeder en nicht op. Haar papa woont in Londen. Ik heb heel veel mensen die mij helpen. Dat zit ook in de Surinaamse cultuur.’
Check ook: Rising Star – Zeb Tesselaar
Via Hengelo naar Birmingham?
Net als voor haar meeste trainingsgenoten staat één toernooi centraal deze zomer: de EK atletiek in augustus. ‘Ik wil sowieso mee met het estafetteteam’, stelt Seedo helder. ‘Gewoon meegaan met de trein. Ik heb zin om naar de EK toe te werken. Iets wat ik gemist heb de afgelopen twee jaar. Verder staat dit jaar in het teken van terugkomen. Ik wil weer racen, daarvan genieten en er verder niet te veel druk op leggen.’ Het NK 100 meter staat alvast gemarkeerd in haar agenda. Voor die titelstrijd op zaterdag 25 juli in Hengelo loopt ze nog in het Belgische Kortrijk, twee weken eerder. ‘Als mijn hamstring daar nog niet klaar voor is, doe ik het niet. Maar die twee wedstrijden staan vast. En ik hoop nog een estafettewedstrijd te lopen voor de EK.’
Haar laatste optreden bij het NK in de buitenlucht was bijna drie jaar geleden. Het was ook 2023 toen ze haar persoonlijk record op de 100 meter noteerde (11.11). Hoe realistisch het is die tijd ooit nog aan te scherpen? ‘Daar heb ik zeker vertrouwen in. Ik ga misschien niet dit jaar 11.11 lopen, maar ik weet zeker dat ik daar weer kom. Ik ben nog jong en heb geen haast. Het komt allemaal wel goed. Vooruitkijken mag iedereen doen. Maar ik bekijk het maand voor maand, wedstrijd voor wedstrijd. Anders maak je presteren ook te groot in je hoofd.’
Foto’s: Erik van Leeuwen
- Pak een Strava Course Record op vakantie en win mooie prijzen!
- Frans Thuijs (oud-trainer Ellen van Langen) over de recordkansen van Femke Broeders-Bol
- Uitstellen van verzuring met bicarbonaat
- Hoe is het met N’ketia Seedo? ‘Ik wil weer racen’
- Hardlopen vervangen door fietsen, wat doet dat met je prestaties?