Terugblik WK Indoor Atletiek – Dag 2

Wat was het spannend, die twee finales over 400 meter. Lieke Klaver startte in de eerste finale (51.02) waarbij ze op de streep geklopt werd door de Poolse Natalia Bukowiecka (50.83). De eerste drie moesten plaats nemen in de hot seats en wachten wat de andere vier finalisten deden. Uiteindelijk pakte Klaver na de Europese indoortitel (2025) de bronzen medaille op deze wereldkampioenschappen indoor. Verder deze zaterdag voor Nederland twee maal een zevende plaats en een zeer chaotische gemengde estafette. Eric Roeske blikt vanuit Toruń terug op dag 2 van de WK Indoor Atletiek.

Hier vind je alle (Nederlandse) uitslagen bij de WK indoor

Lieke Klaver haalt beste uit omstreden nieuwe 400-meterregels

,,We hadden twee scenario’s doorgesproken”, blikt Lieke Klaver terug. ”De eerste was dat Natalia sneller opende dan ik, waarbij ik vervolgens heel dicht achter haar aan zou blijven lopen. De tweede was dat ikzelf de leiding pakte na de eerste ronde, en vervolgens op een gegeven moment zou aanzetten. Dat moment miste ik, deed het alsnog, maar had bij het uitkomen van de laatste bocht vervolgens een gek klein pasje waardoor ik de verzuring voelde. Ik wist dat ik door moest. Toen ik op de finish 51.02 zag dacht ik dat het niet genoeg zou zijn.” Tijdens de tweede race gingen er allerlei gedachten door haar hoofd, variërend van hopen op valpartijen tot heel hard starten waardoor ze zouden verzuren op het einde. ,,Ik probeerde zo positief mogelijk negatief te denken.” Klaver zag dat de Tsjechische Lurdes Gloria Manuel, die ook bij haar coach Laurent Meuwly op Papendal traint, heel erg goed ging, en dat er een misstap was van de Noorse Henriette Jaeger. ,,Natalia kwam naar mij toe en wilde mij al feliciteren, maar ik zat te wachten tot Jaegers tijd op het bord kwam. En toen bleek ik derde te zijn en was ik blij.”

De ontlading was groot bij Klaver, konden de 6000 toeschouwers zien. Over het nieuwe systeem blijft ze kritisch. ,,Ik had me een week geleden al bedacht dat ik hoe dan ook, medaille of niet, zou gaan inzetten dat ik dit systeem niet goed vind.” De plak bevestigt haar dat ze niet moet opgeven. ,,Niet dat ik dat van plan was hoor”, voegt ze er snel aan toe. Laurent Meuwly, die zijn pupillen goud en brons zag winnen, blijft bij zijn kritiek op het nieuwe systeem van twee finales. ,,Het is niet fijn om in een hot seat te moeten zitten en te hopen dat de anderen langzamer dan jij lopen. Dit heeft niets met sport te maken.” Hij denkt dat dit nieuwe format niet doorgezet wordt. ,,Dit is alleen gewild door Amerikanen en lopers uit de Cariben die niet in de binnenbanen willen lopen, zoals ze doen bij de NCAA-wedstrijden in Amerika. Bij de vrouwen was er geen Amerikaanse in de finales, en alle vier snelste vrouwen vertelden tegen het nieuwe systeem te zijn. Indoor is tactiek en met die nieuwe systeem gaat dit volledig verloren.”

Meuwly bleef na Lieke’s race hoop houden. ,,Er is altijd kans dat er iets gebeurt.” Hij denkt dat de schat aan ervaring Klaver aan een medaille heeft geholpen. ,,We gaan wel analyseren hoe we komende zomer de stap kunnen maken naar snellere races. Het is wel fijn dit te gaan doen met een bronzen medaille om haar nek dan met een vierde plaats.” Over de pas 20-jarige winnares Manuel niets dan lof uit de mond van Meuwly. ,,Ik ben niet verrast, ze is heel erg getalenteerd. Ze moest sneller openen dan Jaeger en ook vechten om de leiding te pakken na de eerste ronde. In tegenstelling tot Metz eind januari, waar ze de Noorse voor liet gaan zette ze nu wel door. Haar doorkomst van 23.20 was erg snel en nadien hield ze Jaeger steeds af, eigenlijk net zoals Lieke dat tijdens de EK in Apeldoorn deed. Dat ze zo jong en onervaren zo’n geweldige prestatie hier levert toont tevens aan dat ze mentaal sterk is.”

Chaos troef bij Mixed Relay 4×400 m

Een zeldzaam vertoonde chaos was het rond het middaguur in de Torun-arena tijdens de 4×400 meter gemengde estafette. Startloper Keenan Blake, wiens race toch al niet vlekkeloos verliep kreeg voordat hij het estafettestokje wilde aanreiken aan Myrte van der Schoot, kreeg te maken met een mêlee aan lopers. Daarbij sneed de eerste Pool overduidelijk Blake en Jamaica stond op de verkeerde plek opgesteld. Een valpartij was het gevolg, met naast Blake ook de Verenigde Staten als voornaamste slachtoffer. Van der Schoot raapte onverstoorbaar het stokje op maar had meteen een grote achterstand. Ondanks de snelste splittijd van Tony van Diepen (45.87) en een goede 400 meter van Eveline Saalberg kwam Nederland nooit in de buurt van de top 3. Snel na de race werd Jamaica al gediskwalificeerd, een protest van Nederland tegen de Poolse verrichtingen haalde uiteindelijk niets uit. Onterechte beslissing vonden velen. Vierde plek dus voor Nederland. België won afgetekend de race in 3.15.60. Startloper Jonathan Sacoor bleef als enige uit de drukte van de eerste wissel. Dat is het voordeel van een snelle startloper. Bondscoach Laurent Meuwly gaf later aan dat er in de race van de Nederlandse startloper teveel fouten werden gemaakt. ,,Wanneer we door diskwalificaties van twee andere teams brons hadden gewonnen was het daarom wel een beetje raar geweest. Je moet voor een diskwalificatie wel grote fouten maken, met name indoor, want zo’n race is complex. Dat de Jamaicanen gediskwalificeerd werden is logisch, omdat ze van plaats wisselden, daarover is geen discussie mogelijk. Wat de jury uiteindelijk doet is alle andere fouten relateren aan die Jamaicaanse fout. Dat terwijl we op de video duidelijk zien dat de Pool ons veel verderop hindert.”

Menno Vloon nadert 6-metergrens, Duplantis troeft Karalis af

Het werd weer een prachtige polshoogwedstrijd met aan het eind Armand Duplantis die wint. Maar de Griek Emmanouil Karalis wordt steeds beter en durft net als de Zweed te pokeren door hoogtes over te slaan. De 6,25 meter was genoeg, waar Karalis zilver won met 6,05 meter en Kurtis Marschall 6,00 meter. Menno Vloon vloog over 5,85 meter en liet de lat op 6,00 meter leggen. Hij werd er uiteindelijk zevende mee. ,,Ik ben het hele seizoen superfit, het komt nu allemaal een beetje samen. Je moet wel pokeren in deze wedstrijd.”

Jeff Tesselaar zevende van de wereld, wereldrecord Simon Ehammer

Simon Ehammer stuntte door het 14 jaar oude wereldrecord van Ashton Eaton uit de boeken te lopen, springen en werpen. Zijn prestaties waren soms dan ook buitenaards voor een meerkamper. Wat te denken van een 60 meter in 6.69, verspringen 8,15 meter, de 60 meter horden in 7.52 en 5,30 meter polsstokhoogspringen! Bij het kogelstoten kwam hij tot 14,87 meter, op hoog 2,02 meter en 2.41.04 op de 1000 meter. Ehammer scoorde 25 punten meer dan Ashton Eaton in 2012, en het leverde hem naast de gebruikelijke 40.000 dollar voor winst dit WK Indoor ook nog eens een bonus van 50.000 dollar op. De 22-jarige Jeff Tesselaar volbracht zijn zevenkamp vol knappe prestaties, waaronder persoonlijke records op kogelstoten (14,23 meter), de 1000 meter (2.32.49) en het puntentotaal van 5960 punten. ,,Om zevende van de wereld te worden op mijn eerste WK is super, en dat ik er bij ben als er een wereldrecord zevenkamp wordt behaald.” Naast zijn enthousiasme is Tesselaar ook realistisch. ,,Een aantal onderdelen is al goed, maar aan een ander aantal moet ik nog werken. Ver, hoog en polshoog bijvoorbeeld.” Hij voelt zich overigens veel meer een tienkamper. ,,Ik ben lang (2,03 meter) en heb veel baat bij langere afstanden dan de 60 en 60 meter horden. We zijn goed onderweg, dat zeker. Mijn grote doel komende zomer is op ieder onderdeel vooruit te gaan. Jaar in, jaar uit hard werken is wat ik doe.” Hij laat in het gesprek met de pers ook zijn dankbaarheid blijken, voor alle steun die hij sinds hij op zijn achtste startte met atletiek ontving.

Minke Bisschops mist finale 60 meter

In de series van de 60 meter op zaterdagochtend schaarde Minke Bisschops zich gemakkelijk bij de beste drie lopers (7.22). Ze wist dat het aanzienlijk sneller moest in de halve finale, maar dat lukte met 7.25 jammer genoeg niet. Haar indoorseizoen sluit ze af met een razend knap persoonlijk record van 7.10. Volgende maand reist ze met de estafetteploeg naar Potchefstroom voor een trainingskamp in aanloop naar de World Relays in Botswana.

Andere finales: Kerr en Battocletti weer ongenaakbaar

Op de 400 meter bij de mannen kwam het gehele podium uit de tweede finale, waarbij de Canadees Christopher Morales-Williams met 44.76 beduidend sneller was dan de Amerikaan Khaleb McRae (45.03). De 3000 meters werden gewonnen door veelwinnaars Josh Kerr en Nadia Battocletti. De Brit Kerr versloeg daarbij andere grootheden Cole Hocker uit Amerika en Yann Schrub uit Frankrijk, Battocletti deed hetzelfde met de Amerikaanse Emily MacKay en Australische Jessica Hull. De finale 60 meter horden bij de mannen had een hoogstaand niveau, waarbij de Amerikaan Trey Cunningham, nog goed voor 7.35 in de halve finale, het moest afleggen tegen thuisfavoriet Jakub Szymanski (7.40) en Enrique Llopis uit Spanje (7.42). Het hinkstapspringen werd een prooi voor de Cubaanse Leyanis Perez Hernandez, die naar 14,95 meter vloog. De vermaarde kampioene Yulimar Rojas is na een achillespeesblessure eindelijk terug en kwam nog dichtbij met 14,86 meter. Het hoogspringen bij de mannen startte al in de ochtend. Oleh Doroshchuk uit de Oekraïne was met 2,30 meter dankzij minder foutpogingen beter dan de verrassende Mexicaan Erick Portillo, beter dan ooit met dezelfde hoogte.

Foto’s: Erik van Leeuwen

Dit bericht op Instagram bekijken

Een bericht gedeeld door Hardloopnetwerk (@hardloopnetwerk)

Schrijf je in voor de Hardloopnetwerk nieuwsbrief!

Schrijf je in voor de nieuwsbrief en mis niks van hardloopnetwerk!