De Diamond League in Stockholm leverde zondagavond een atletiekshow van het hoogste niveau op. In het sfeervolle, zonovergoten Olympiastadion – het oudste nog in gebruik zijnde olympische stadion ter wereld – kregen de toeschouwers verschillende wedstrijdrecords & verrassende ontknopingen voorgeschoteld (onder andere het verlies van de grote ster: Duplantis). Een reportage van de vijfde Diamond League-wedstrijd van het seizoen (Bauhaus-Galan), met hoofdrollen voor de Zwitserse Audrey Werro, de Amerikaanse Cooper Lutkenhaus en de Nederlandse Jessica Schilder.
Duplantis verslagen op eigen bodem
De avond begon met een onverwachte teleurstelling voor het thuispubliek. Veel van de ruim aanwezige fans waren naar Stockholm gekomen voor één man: Armand Duplantis. De wereldrecordhouder polsstokhoogspringen had vorig jaar in hetzelfde stadion zijn eigen wereldrecord verbeterd en ook nu leek alles in gereedheid gebracht voor een nieuwe historische avond. Maar het liep anders. Duplantis slaagde er niet in om de zes meter te bedwingen en moest bovendien genoegen nemen met de tweede plaats. Voor het eerst in drie jaar verloor de Zweed een wedstrijd.
Na afloop stak de olympisch kampioen & wereldrecordhouder zijn teleurstelling niet onder stoelen of banken. ”Ik probeer positief te blijven en te laten zien dat het oké is, maar ergens is dit gewoon een verschrikkelijke dag voor mij. Ik heb verloren op mijn thuiswedstrijd. De helft van de mensen op de tribune kwam hier om mij te zien winnen. Ik had zo veel vrienden en familie uitgenodigd en ik heb simpelweg niet goed gepresteerd.” Toch haalde Duplantis ook iets positiefs uit zijn nederlaag. Waar hij kritiek had verwacht, voelde hij de lof en waardering van het publiek meer dan ooit. “Ik krijg veel meer waardering dan ik had verwacht gezien hoe slecht ik sprong. Misschien is dat wel de belangrijkste les van vandaag. Het gaat mensen kennelijk niet alleen om mijn prestaties. Ze waarderen ook mijn aanwezigheid en de energie die ik probeer uit te stralen. Dat is een heel mooi gevoel.”
Ook voor de Zweed Andreas Almgren, die zeer teleurgesteld was met zijn 3:36.81 op de 1500m meter (het nationaal record staat op 3:30.87), volgden tientallen handtekeningen en foto’s voor kinderen. Dat typeert de bijzondere relatie tussen de sterren en het Zweedse publiek: zelfs op een dag van verlies blijft de waardering torenhoog. Met zijn trouwweekend voor de deur kwam Armand Duplantis nog tot een bijzondere conclusie: “In Zweden hebben we een uitdrukking die ongeveer betekent: óf je hebt geluk in de liefde, óf je hebt geluk in de sport. Na mijn laatste sprong dacht ik: dit is misschien wel de pijnlijkste nederlaag uit mijn carrière, en dat vlak voor mijn trouwweekend. Maar toen moest ik aan die uitdrukking denken en kreeg er gewoon een beetje kippenvel van. Je kan niet geluk hebben in beide. Natuurlijk wilde ik dolgraag winnen vandaag, maar daardoor heeft deze tweede plaats ergens ook iets moois.”
Historische 800 meter voor vrouwen
Het absolute hoogtepunt van de avond kwam op de 800 meter voor vrouwen. Vooraf waren alle ogen gericht op olympisch kampioene Keely Hodgkinson, die haar eerste outdoorwedstrijd van het seizoen liep. Nadat de 24-jarige Britse deze winter indoor al het wereldrecord had verbeterd, waren de verwachtingen hooggespannen. Zeker toen bekend werd dat de Wavelights stonden ingesteld op een eindtijd van 1.54,00. Maar de hoofdrol was uiteindelijk weggelegd voor Audrey Werro. De 22-jarige Zwitserse leverde een sensationeel duel met Hodgkinson en trok in de slotmeters aan het langste eind. Haar winnende tijd van 1:53,98 betekende een Diamond League-record, de derde tijd ooit gelopen en de snelste 800 meter in 43 jaar. Hodgkinson finishte met 1:54,33 eveneens op historisch niveau: een Brits record en de zesde tijd aller tijden.
Check ook: Deze kampioenschappen staan je in 2026 te wachten
Werro kon haar geluk nauwelijks bevatten. “Ik moet dit allemaal nog verwerken. Ik
ben vooral verbaasd over de tijd. Het was absoluut niet mijn doel om dit seizoen al zo snel te lopen, laat staan vandaag. Hodgkinson verslaan betekent enorm veel voor me. Ik zeg al jaren tegen mezelf dat ik de beste ben en ooit kampioen zal worden. Na vandaag wordt het een stuk makkelijker om dat ook echt te geloven.”
Met deze prestatie ziet de Zwitserse veel van haar doelen veranderen, waaronder
haar ambities voor de Europese kampioenschappen. Hoofddoel van Werro ligt nog steeds in augustus, als het titeltoernooi in Birmingham wordt gehouden. “Ik hoopte daar een medaille te winnen. Misschien moet ik dat doel nu aanpassen naar goud. Het is nog vroeg in het seizoen en ik heb nog een trainingsblok ingepland, dus ik denk zeker dat ik nog sneller kan. Maar ik moet eerlijk zeggen dat als ik aan het eind van het seizoen deze tijd nog steeds achter m’n naam heb staan, ik ook meer dan tevreden ben.”
Ook Hodgkinson keek ondanks haar tweede plaats met tevredenheid terug. “Dat is het mooie van deze sport: je weet nooit wat er gaat gebeuren. Als je een persoonlijk record loopt, kun je eigenlijk niet al te teleurgesteld zijn, al voelt dat nu wel een beetje zo. Ik had niet verwacht dat Audrey me nog zou passeren. Toen ik haar schaduw zag opkomen, wist ik hoe laat het was.” “Ik ben blij met hoe ik geraced heb. Ik heb mijzelf in het diepe gegooid door op zo’n snelle tijd weg te gaan. Dat vraagt lef. Ik heb veel geleerd van deze race en kijk nu al uit naar de volgende 800 meter om de wereldjaarprestatie terug te pakken.”
Tekst gaat hieronder verder.
17-jarige sensatie schrijft geschiedenis
Ook op de mannen 800 meter werd geschiedenis geschreven. De pas 17-jarige Amerikaan Cooper Lutkenhaus maakte in Stockholm zijn Diamond League-debuut en kreeg direct te maken met wereldtoppers als Marco Arop en Mohamed Attaoui. De Canadees trok de wedstrijd al vroeg open en leek op weg naar een overtuigende overwinning toen hij halverwege het veld uit elkaar liep. Maar Lutkenhaus weigerde zich gewonnen te geven. Meter voor meter kwam hij dichterbij, om in de laatste vijftig meter alsnog voorbij Arop te stormen. In 1:42.70 schreef hij niet alleen de overwinning op zijn naam, maar werd hij ook de jongste winnaar ooit op dit onderdeel in de geschiedenis van de Diamond League.
“Natuurlijk ben ik verrast dat ik hier meteen win”, vertelde de Amerikaan achteraf. “Ik probeer mezelf niet te veel druk op te leggen tijdens mijn eerste Diamond Leagues en mijn eerste wedstrijden in Europa. Ik wilde vooral genieten en in een goede positie zitten. Dat is vandaag zeker gelukt.” Het historische stadion maakte extra indruk bij de jongen. “Ik wilde perse mijn Diamond League-debuut in Stockholm maken. Er zit zoveel geschiedenis in dit stadion. Het is oud, prachtig en het publiek zit ontzettend dicht op de baan. Dat maakt racen hier echt bijzonder.”
Zweedse trots Ståhl
Voor de Zweedse fans viel er ondanks de nederlaag van Duplantis nog genoeg te vieren. Discuswerper Daniel Ståhl, met 69.60 meter de enige Zweedse winnaar op het hoofdprogramma, stelde het thuispubliek niet teleur en genoot zichtbaar van zijn optreden in zijn geboortestad. “De discuswereld is momenteel ongelooflijk sterk en dat motiveert me alleen maar meer. Het is geweldig om hier in Stockholm te zijn, de stad waar ik ben geboren en opgegroeid. Dit is voor mij het mooiste stadion ter wereld.”
Met vier mondiale titels op zak voelt Ståhl geen druk meer. Ook niet als er duizenden fans hun ogen op hem hebben gericht. “Ik probeer simpelweg zo ver mogelijk te gooien. Mijn focus ligt op verbeteren en klaar zijn voor het EK in Birmingham. Technisch moet het beter, want vijf ongeldige worpen is natuurlijk niet goed genoeg.”
7 Nederlanders in actie
Jessica Schilder toonde zich verreweg de sterkste bij het kogelstoten met 20.89 meter. Naast een wedstrijdrecord was het slechts 20 centimeter minder ver dan haar nationaal record, dat ze in China op 16 mei vestigde. “Ik hoopte 20.50 te stoten’, reflecteerde Schilder vrolijk. ‘Mijn vinger is een beetje paars door een ongelukje op trainingskamp. En ik ben net verhuisd, in de omgeving van Papendal. Met een tuin, wel lekker.” Over het kasteelachtige decor en de sfeer was ze ook lovend. “Het is een prachtig stadion. Ik geniet ervan.”
Een paar meter verderop lag ook een kans op de overwinning voor Jorinde van Klinken. Zij was uiteindelijk “niet heel blij” met haar tweede plaats bij het discuswerpen. Met 66.57 meter gaf zij zo’n twee meter toe op de de Amerikaanse winnares Valarie Sion maar ze vond het gewoon “een slechte wedstrijd”. “Mijn beste worp was te rustig. Het is jammer dat je weet dat er veel meer in zit.” Nu gaat haar focus op de Los Angeles Grand Prix en FBK Games Hengelo.
Menno Vloon noteerde met 5.80 meter dezelfde hoogte als Duplantis, maar werd vierde bij het polsstokhoogspringen. Hij sprong drie keer fout op 5.90 en jaagt nog steeds op het halen van die magische 6 meter. “Je hoopt dat Duplantis hoog springt. De wind maakte het lastig vandaag. Nu op naar Oslo, al wordt het slecht weer heb ik gehoord.” Ook Minke Bisschops eindigde als vierde, op de 100 meter. Ze had iets meer verwacht dan haar 11.08 seconden. “Ik moet nog met mijn coach bespreken wat er minder ging.”
Op het voorprogramma 100 meter werd Taymir Burnet tweede (10.09 sec, evenaring persoonlijk record) en Xavi Mo-Ajok vierde (10.28 sec, beste seizoenstijd). Beiden waren niet helemaal tevreden met hun optreden en werken nu langzaam toe naar FBK Games. Diane van Es had zichtbaar moeite met het duw-en-trekwerk in de laatste ronde van de 1500 meter, ook een bijonderdeel. De atlete, die in april overstapte naar een Amerikaanse coach en trainingsomgeving, finishte als zeventiende (4:12.64). Zij maakt zich nu op voor het NK 10.000 meter bij de Gouden Spike zaterdag.
Hier vind je de Nederlandse deelnemers tijdens FBK Games (21 juni).
De waarde van Stockholm voor de Zweedse atletiek
Meeting director Jan Kowalski hoefde niet lang na te denken over zijn hoogtepunt van de avond. “Die 800 meter voor vrouwen was fantastisch. Sub 1.54, dat is echt iets heel bijzonders.” Voor de Zweedse fans was Daniel Stahl denk ik het toppunt. Met de winst en 69 meter heeft hij alle verwachtingen overtroffen.” Kowalski hoopte Duplantis opnieuw een wereldrecord te zien springen, maar zag de nationale held struggelen en genoegen moeten nemen met de tweede plaats. “Dat was uiteraard een grote verassing. Iedereen verwachtte dat hij zou winnen. Iedereen presteert wel eens onder zijn kunnen. That’s life. Dat hij verliest laat zien dat hij ook gewoon maar een mens is.”
Volgens de organisatie is de betekenis van de Diamond League voor Zweden veel groter dan alleen de prestaties op de baan. “Dit stadion ademt geschiedenis. Het is dé plek waar Zweedse atletiekfans elk jaar kunnen genieten van de beste atleten ter wereld. Je ziet hier zoveel kinderen die voor het eerst kennismaken met atletiek. Dat maakt deze wedstrijd zo belangrijk voor onze sport.”
Woensdag aanstaande is de Diamond League alweer terug voor de zesde meeting van het seizoen: de Bislett Games in Oslo.
Foto’s: Diamond League AG & Tijn Piest
- Zweedse atletiekfans getrakteerd en verrast tijdens Diamond League Stockholm
- Hoeveel kilometer lopen voetballers tijdens een wedstrijd?
- Programma & Nederlandse atleten FBK Games 2026
- Rising Star: Zeb Tesselaar
- Review: Brooks Ghost 18