hardloopnetwerk

De tweede week in Barcelona is alweer voorbij.. Onze coach kwam ook nog even langs om te kijken of we wel goed bezig zijn. Dat bleek niet altijd het geval.. Benieuwd waar we het over hebben? Kijk dan snel de video.

Foto: Instagram Laura de Witte

De Belgische middellangeafstandloopster Louise Carton is weer aan het trainen na een rustperiode. Sinds de zomer kampte ze met overtraining en daarna ook nog met enkelverzwikkingen. Een lastige periode waarin ze het lopen op een lager pitje zette en zich meer moest focussen op alternatieve training. Ze vertelt in deze blessurepraat aan Hardloopnetwerk hoe ze deze periode heeft doorstaan.

Door Floor Doornwaard

Wil je je even voorstellen?

Hoi, ik ben Louise Carton en ben geboren in het Belgische Oostende. Van maandag tot vrijdag ben ik in Leuven te vinden, aangezien ik daar de nodige faciliteiten heb om te trainen. Het weekend breng ik meestal door aan de zee (thuis in Oostende). Ik focus mij vooral op de 5000m, maar 3000m is ook 1 van mijn favoriete afstanden. Toch blijft mijn grootste liefde het veldlopen!

Welke blessure heb je en hoe is dit (denk je) ontstaan?

Na het zomerseizoen had ik te kampen met overtraining/oververmoeidheid. Al sinds juni had ik heel veel rugpijn met uitstraling naar mijn benen, waardoor die altijd zwaar aanvoelden. Dat heeft mentaal ook ontzettend veel energie gekost. Zo was ik tegen september helemaal op. Ik heb weken bijna niet getraind en toen ik opnieuw ging opbouwen, sloeg ik mijn enkel om. Dat was op zich niet zo erg, maar het gebeurde daarna nog 5 keer. De schade wordt iedere keer wat groter en ik moest telkens mijn loopschoenen weer aan de kant zetten.

Wat zijn je hobby’s buiten hardlopen om?

Ik heb vroeger lang les gevolgd in de muziekschool. Als instrument koos ik voor piano, maar ook meezingen in het jongerenkoor vond ik geweldig. Ook nu kruip ik af en toe nog eens achter mijn piano. Daarnaast heb ik ook een passie voor (meestal) gezond eten en koken. Ik vind het leuk om in kookboeken te bladeren, op zoek naar nieuwe recepten.

Welke ervaringen heb jij gehad met het herstellen van een blessure?

Het herstellen van een blessure is uiteraard niet gemakkelijk. Het komt ook nooit op een goed moment. Toch kun je meestal op een of andere manier bezig blijven en aan je conditie werken. Ik vond het dan ook vreselijk toen ik zo goed als niet mocht trainen om te herstellen van mijn oververmoeidheid. Met de enkelblessure die er dan bijkwam kon ik beter omgaan. Liever geblesseerd, maar wel mogen trainen dan helemaal niets mogen doen.

Denk je dat jouw blessures je sterker hebben gemaakt als atleet (zowel mentaal als fysiek)?

Zeker en vast! Vooral mentaal heb ik de afgelopen periode grote stappen kunnen zetten. Ik heb veel tijd gehad om na te denken, maar vooral om aan mezelf te werken. Ik benader veel dingen op een positievere manier en probeer te focussen op de dingen die wel goed gaan.

Door een lange rustperiode heeft mijn lichaam de kans gekregen om volledig te herstellen. Met het langzaam opbouwen heb ik geleerd om naar mijn lichaam te luisteren. Allemaal dingen die me op de lange termijn sterker hebben gemaakt!

Wat voor een alternatieve trainingsvormen beoefen je, om toch je conditie te behouden?

Ik heb een aantal weken intensief alternatief getraind. Toen deed ik mijn intervalsessies in het water (aquajoggen). De duurtrainingen deed ik op de fiets, de crosstrainer en op de ElliptiGo (als het weer dat toeliet).

Heb je boeken/series/films of een quote gekeken/gelezen die je bij je herstel geholpen hebben?

Aangezien ik een aantal weken weinig kon trainen, had ik best veel tijd om te lezen. De 3 boeken waar ik het meeste aan heb gehad zijn deze:

– You are a badass van Jen Sincero (werkt heel aanstekelijk)

– Overstijg jezelf van Joe Dispenza (over hoe je anders kunt denken, beetje wetenschappelijk)

– De moed van imperfectie van Brené Brown (aanrader voor diegenen die ook wat last hebben van perfectionisme)

Hoe ga je ervoor zorgen dat je niet nog een keer geblesseerd raakt?

Om mijn enkel sterker te maken, doe ik veel oefeningen. Voorlopig moet ik elke training nog met tape lopen en moet ik uitkijken op welke ondergrond ik ga lopen. De bedoeling is om die enkel op te trainen en langzaam weer de impact op te bouwen en vertrouwen te winnen op elke soort ondergrond.

Ik moet wel waakzaam blijven om niet opnieuw oververmoeid te geraken. Op advies van de sportarts neem ik elke week nog een volledige rustdag. Dat was best moeilijk voor mij, maar het is een goeie oefening om mijn lichaam te leren aanvoelen.

Hoe voelde je je de eerste keer toen je weer je hardloopschoenen aan mocht trekken?

Enerzijds was ik vooral blij dat ik opnieuw buiten kon gaan sporten! Anderzijds was ik ook wat onzeker. Ik moet voor elke training een tape laten aanleggen, maar dat wil niet zeggen dat ik die enkel niet weer kan omslaan. Dus het was zeker een loopje met een dubbel gevoel!

Heb je tips voor atleten die op dit moment ook dealen met een blessure?

Probeer het leuk te houden. Natuurlijk wil je niets liever dan gewoon weer lopen, maar je kunt deze periode gebruiken om eens wat nieuwe dingen te doen. Niet alle vormen van alternatief trainen zijn even leuk. Dus… VARIATIE! Combineer verschillende trainingen, dat houdt je ook mentaal fris.

Daarnaast is het ook belangrijk dat je af en toe even stilstaat bij de vooruitgang die je al hebt gemaakt. Noteer voor jezelf waar je stond enkele dagen of weken geleden en kijk dan waar je nu staat. Vaak heb je al veel grotere stappen gezet dan je op dat moment beseft!

En dan de gouden tip… KEEP SMILING!

Foto: Instagram Louise Carton

Hardloopnetwerk.nl en Running de Bilt gaan samenwerken. Wij zullen de 5 kilometer sponsoren. Onze visie is om de 5 kilometer dé kweekvijver voor talenten te laten worden van Midden – Nederland. Binnen vijf jaar willen wij, in samenwerking met Running de Bilt, een sterke vijf kilometer hebben staan. Op zondag 8 april vindt de Hardloopnetwerk Running de Bilt 5 kilometer plaats.

Tim Bolink is de eerste snelle deelnemer van 2018. De Amsterdammer liep afgelopen zomer op de baan nog 14.30,17 op de 5000 meter. Wij maken de komende weken nog meer sterke lopers bekend die aan de start staan van de Hardloopnetwerk Running de Bilt 5 kilometer.

Het snelle parcours (volledig verhard) van de Hardloopnetwerk 5 kilometer voert door het mooie natuurgebied tussen Groenekan en De Bilt. Voor de 3 eerste lopers in elke categorie (mannen én vrouwen) is er een prijs beschikbaar.

Hardloopnetwerk zal in aanloop naar de wedstrijd de favorieten uitlichten én tijdens de wedstrijd live-updates geven. Na afloop vinden er uiteraard ook nog interviews plaats, die later zijn terug te vinden op onze website.

Wil jij een gratis startnummer en loop jij onder de 16:30 op de 5 kilometer (man) of als vrouw onder de 19:00? Stuur dan info@runningdebilt.nl onder vermelding van je PR op de 5 kilometer en wie weet doe jij op 8 april gratis mee!

Voldoe jij niet aan de limieten, maar wil je wel een snelle 5 kilometer lopen? Dan kun je natuurlijk ook gewoon meedoen! Klik hier om je in te schrijven.

• Fotograaf Max Kooijmans zal aanwezig zijn om foto’s te maken.

Foto: Evert Woutersen (Atleet Tim Bolink, startnummer 2 is de eerste snelle loper op de 5 kilometer).

Hardloopnetwerk.nl en de Gouden Spike gaan samenwerken. Een van de grootste atletiekwedstrijden van Nederland wil meer groeien als organisatie. In samenwerking met ons hopen zij dat de Gouden Spike nog meer aanzien gaat krijgen in Nederland.

Wij zullen aan een aantal onderdelen onze naam verbinden. Welke dat worden? Dat maken wij binnenkort bekend.

Ons doel is om:

• Meer bezoekers naar de Gouden Spike te krijgen;
• De atleten die aan de Gouden Spike meedoen meer in de picture te zetten;
• Tijdens het evenement zorgen voor meer interactie.

Foto: Rechtenvrij

Dit verslag neemt eenmalig de plaats in van de briefwisseling tussen Anne en Noah. Volgende week is de normale briefwisseling weer terug!

Voor Runsupplies, Loopland Gelderland, en Hardloopnetwerk houd ik een verslag bij in woord en beeld over mijn trainingsstage in Potchefstroom, Zuid-Afrika. Ik zal proberen jullie een beeld te geven van hoe een trainingskamp eraan toegaat en wat mijn groep en de andere Nederlandse atleten hier beleven. Dit is deel 2, deel 1 kun je hier teruglezen. 

Tekst: Anne Luijten

Media: Honore Hoedt

Inmiddels heb ik er bijna twee weken opzitten in Potchefstroom, en heb ik nog een aantal dagen voor de boeg voordat ik weer in het vliegtuig naar huis stap. Mijn tante mailde me op basis van het eerste verslag: ”Succes met 4xS: Sport, Studie, Smullen en Slapen”. Nou, dat is eigenlijk wel een goede omschrijving van dit trainingskamp! Twee keer per dag trainen, tussendoor een uurtje op bed liggen en soms een paar uurtjes aan de studie, en een aantal keer per dag heerlijk eten. De Zuid-Afrikanen houden wel enorm van vlees, dat is echt niet normaal. Haast elke avond staan er biefstukken of hamburgers op het menu. Erg lekker natuurlijk en voor atleten misschien niet zo verkeerd vanwege het hoge ijzergehalte (Op hoogte moet je extra op je ijzerinname letten.) maar voor de gemiddelde Zuid-Afrikaan mag het denk ik wel wat minder!

Ook andere dingen zijn schokkend. Zo is mij duidelijk geworden dat, hoewel de Apartheid officieel is afgeschafd in 1990, het waarschijnlijk nog generaties gaat duren voordat de zwarte en witte bevolking als één volk in gelijkheid samenleven. De zwarte taxi-chauffeur die me van het vliegtuig naar Potch reed vertelde me schrijnende verhalen: bijvoorbeeld dat er zwarte en witte scholen zijn (die veel meer geld kosten); dat zwarte mensen bijna altijd werken voor een witte baas (dat is ook inderdaad wat ik in de praktijk gezien heb); en dat er hele steden verdeeld zijn in een deel voor witte mensen, en een deel voor zwarte mensen. In Potch schijnt het wel mee te vallen, maar in de rest van Zuid-Afrika is het dus een stuk erger. Hij zei dat een blanke Zuid-Afrikaanse nooit, zoals ik deed, voorin de taxi zou stappen om een praatje te maken. Mijn blanke fysiotherapeute had weer een ander verhaal, want zij zei dat ”zij”, de zwarte bevolking dus, wel deel uitmaken van de regering en dat die regering zo corrupt is als wat en niets aan de huidige situatie doet. Elk verhaal heeft natuurlijk twee kanten, maar het is wel heftig om te zien hoe zeer de twee bevolkingsgroepen nog steeds verdeeld zijn.

Ook is hier veel armoede: mensen verkopen aan de rand van de weg zonnebrillen en kranten of willen dat je betaalt als je de auto ergens parkeert zodat ze ‘op je auto kunnen letten.’ Om elk huis staan grote hekken tegen indringers. Op weg naar de Lion Farm reden we ook langs een ’township’, een grote slopwijk. Best verdrietig dus allemaal!

Dat is wel genoeg zwaar materiaal voor een trainingskamp-blog. De natuur is gelukkig wel heel mooi. We hebben ondertussen al leeuwen (in de Lion Farm), giraffen (tijdens de lange duurloop), en aapjes gezien (op de grasbaan). De trainingen gaan ook nog steeds goed.

Ik merk dat de snelheid zich langzaam weer een beetje laat zien. Het is erg fijn om uitgebreide warming-ups te doen met aandacht voor techniek (in mijn geval ligt de focus met name op het hoger krijgen van mijn kniehef tijdens het lopen en op wat meer voorover leunen) en zonder te hoeven haasten of koud te worden.

Na een rustige dag op vrijdag met alleen wat alternatief trainen, een fysio-behandeling, en core/oefeningen, stonden Anita (op haar verjaardag nog wel!) en ik op zaterdagochtend om half 8 klaar voor een mooie training op de zandpaden. We moesten 3×6 minuten gevolgd door 4×3 minuten, een typische ‘Warnsborn-training’ die we ook regelmatig in Arnhem doen op zaterdag. We konden de training mooi samen afwerken totdat Anita er onvermijdelijk in de laatste herhaling vandoor ging 😉

Zondag stond er weer een lange duurloop op het programma, alleen nu met een veel grotere groep. Vijf auto’s vol met atleten uit allerlei landen stonden om 7 uur klaar voor de group-run:

Erg leuk, om met zo’n grote groep te trainen! Coaches reden mee met de verschillende groepjes zodat we elk kwartier water konden drinken, waar ik (als enige blijkbaar) dankbaar gebruik van maakte:

Dat mag ik wel nog even oefenen voor als ik ooit mijn marathon-debuut ga maken!

Julia en ik liepen het grootste deel samen en op het laatst draaiden Joep Staps en Jorit Van Malsen nog even om, om me ook de laatste tien minuten door te slepen. Hard nodig, want ik was weer eens te hard gestart en met de wind, hitte en heuvels werd het tweede deel weer zwaar! Komende zondag heb ik nog 1 kans om wel het juiste tempo te lopen ;). Joep was de held van de dag; hij was de enige die de hele 25 kilometer-loop voltooide.

Op maandag stond er wat nieuws op het programma, of eigenlijk twee nieuwe dingen! Ten eerste deden we pilates, en ten tweede mochten we voor het eerst in maanden op een echte tartanbaan trainen! Bij de pilates moesten we verschillende oefeningen heel rustig uitvoeren om zo een betere controle te krijgen over alle kleine spiertjes in het lichaam.

De training op de baan bestond uit 10x200m, snel, maar onder controle. Heerlijk! Het ging alweer duizend keer beter dan vorige week, fijn om te merken.

Gisteren zijn we wederom naar de zandpaden gegaan voor 3 x 10 minuten:

Ook Sarah en Harvard, de andere twee leden van Loopland Gelderland die mee zijn op trainingskamp, draaien lekker. Beiden komen terug van blessures en combineren de fiets en de crosstrainer met de Alter-G en hardlopen.

Het leventje hier bevalt goed en het zal wel weer even wennen zijn om volgende week weer het normale leventje op te pakken! Eerst nog maar even genieten van de laatste daagjes hier. Ik hoop dat ik jullie een goed beeld heb kunnen geven van het trainingskamp.

Groetjes!

Anne

Elke week geven wij een inkijkje in het leven van een topsporter. De eerste week van 2018 namen wij de week van Minke Bisschops door. Minke won het afgelopen jaar goud op het EYOF in Hongarije.

Door Jasper Boot

Onderstaand heb ik een overzicht uit een weekje uit mijn leven gegeven. Het is een bijzondere week, omdat het een vakantieweek is. Normaal sta ik elke morgen om 07.00 uur op en ga naar school tot 16.00 uur. Ik zit in 4 HAVO met als profiel NT. Vervolgens heb ik hetzelfde trainingsprogramma als onderstaand beschreven.

Maandag

Ik heb uitgeslapen tot 13.00 uur, omdat ik het met Oud & Nieuw laat had gemaakt. Samen met mijn vriendinnen hadden we een gezellig avond. We hadden gekletst, muziek geluisterd, lekker gegeten en naar vuurwerk gekeken. Later die dag hebben we met vrienden van mijn ouders gegeten en het spel ‘Weerwolven’ gespeeld.

Maandag is voor mij één van de twee dagen dat ik geen training heb en dan heb ik altijd veel tijd voor het maken van huiswerk.

Dinsdag

Dinsdag heb ik weer uitgeslapen en daarna een rustige dag gehad.

Rond 16.30 uur zijn we naar de atletiekbaan van AV Unitas en het RTC gereden (20 km van mijn woonplaats). Op dinsdag heb ik altijd training bij mijn club Unitas. Gelukkig krijg ik dan ook training van mijn trainer van RTC, Joachim, en ook veel van mijn trainingsmaatjes zijn er dan ook.

Normaal bestaat mijn training op dinsdag uit een aantal versnellingen, een kort loopprogramma en de sprongkracht te trainen (met twee benen over de hordes springen). Vandaag hadden we een afwijkende training. We begonnen met stabiliteitsoefeningen op een grote fitnessbal en hebben dat vervolgens ongeveer ’n uurtje gedaan. Vervolgens hebben we op onze frequentie getraind en als laatste de sprongkracht trainen m.b.v. de hordes.

Om 19.00 uur was ik weer thuis en hebben we gegeten en ben ik om 22.30 uur naar bed gegaan.

Woensdag

Vandaag ben ik iets eerder opgestaan en heb ik voorzichtig in mijn schoolboeken gekeken. Ik moet dit jaar meer tijd besteden aan school, omdat ik het een moeilijk jaar vind.

Om 17.00 uur zijn we weer naar Sittard vertrokken. Vandaag heb ik training met de RTC groep A. Mijn training bestond toen uit coördinatie over de horden, daarna werd onze tijd van 30-50 m gemeten. Dit doen we m.b.v. de ‘poortjes’ vanuit de startblokken. Dit hebben we in totaal vier keer gedaan.

Als laatste moesten we een beetje kracht doen om het te leren, omdat mijn trainer mij nog een beetje te jong vindt om écht kracht te doen.

Om 20.30 uur was ik weer thuis en heb ik gegeten en ben ik om 22.15 uur naar bed gegaan.

Donderdag

Vandaag heb ik tot 13.00 uur in bed gelegen. Ik was nog erg moe van de overige dagen. Later op de dag ben ik met mijn moeder gaan winkelen.

Om 18.00 uur zijn we weer naar Sittard gereden. Donderdag is vaak de “zwaarste training” en na het rekken hebben we eerst nog tussen de hoedjes gerend om onze paslengte te trainen en zijn we vervolgens naar buiten gegaan. 120-150-180-120 stond op het programma. De eerste keer 180 meter dit jaar en dat viel gelukkig mee. Normaal bestaat mijn programma uit niet langer dan 150 meter.

Vrijdag

Vandaag heb ik geslapen tot 10.00 uur en daarna ben ik met mijn moeder naar mijn opa gegaan die een week in het ziekenhuis heeft gelegen. Ik was blij dat hij weer thuis was.

Om 16.00 uur ben ik naar Sittard gereden waar elke vrijdag stabiliteitstraining, van fysiotherapeut Frans, op het programma staat. Ook heb ik nog een behandeling gehad, omdat ik een beetje last heb van mijn rug. ’s Avonds ben ik nog naar vriendinnen geweest.

Zaterdag

Om 9.30 uur ben ik weer aanwezig in Sittard voor mijn RTC training. Op het programma stonden 4 maal 30 meter vanuit het startblok. Vervolgens een korte training over de hordes. Daarna 80 – 120 – 120 – 80 meter en daarna beginners oefeningen voor krachttraining. Om 13.30 uur was ik weer thuis en heb de rest van de dag niks zinnigs meer gedaan.

Zondag

Ik ben om 10.30 uur opgestaan en heb mijn huiswerk gemaakt. Morgen begint school weer. De zondag is voor mij altijd een sportvrije dag en doe ik dus altijd rustig aan. ’s Middags ben ik naar mijn vriendin Inez geweest. Vervolgens heb ik nog wat gegeten, dit stuk afgemaakt en ben ik omstreeks 21.30 uur naar bed gegaan.

Foto: Max Kooijmans

Elke week maken wij het Team van de Week bekend. Deze week hebben wij de volgende namen gekozen:

Hardlopen begon voor Lisanne Wever ongeveer dertien jaar terug. Eerst vond ze atletiek helemaal niet leuk, totdat ze in aanraking kwam met de cross. De marketeer van beroep volgt Hardloopnetwerk al bijna sinds de eerste dag van ons bestaan. Wij besloten om Lisanne Wever te benoemen als ‘Atlete van de Week’.

Door Jasper Boot

Lisanne, leuk dat we jou mogen interviewen! Als één van de eerste volgde je Hardloopnetwerk trouw. Je bent natuurlijk voor ons ook geen onbekende loper. Wanneer begon het hardlopen voor jou allemaal?

Hardlopen begon voor mij ongeveer dertien jaar terug. Ik deed fanatiek aan paardrijden en aan tennis, maar ik was toch op zoek naar iets anders. Mijn zusje Marije Wever deed toen al aan atletiek en zo ben ik er ook mee in aanraking gekomen. In het begin deed ik alle onderdelen, maar ik vond eigenlijk geen van de onderdelen echt leuk. Behalve het in- en uitlopen, haha! Dat bracht mijn vader op het idee om mij een keer mee te nemen naar een cross. Sinds die cross was ik om en wist ik; ”ik wil gewoon rennen!”

In het begin deed ik alle onderdelen, maar ik vond eigenlijk geen van de onderdelen echt leuk.

Je bent in het dagelijks leven werkzaam voor 2Basics in Haarlem. Een passende baan die perfect aansloot bij je opleiding ‘sportmarketing’ aan de Johan Cruijff University. Zie jij jezelf altijd werkzaam blijven in de sport?

Ik ben inderdaad momenteel al twee jaar werkzaam bij 2Basics, een mooi bedrijf vol mensen met passie voor marketing en voor sport. Dit kan niet anders met twee ex-topjudoka’s als oprichters van het bedrijf. Voor mij is marketing belangrijker in werk, dan het sport aspect. Wel vind ik het heel gaaf om sport als middel te gebruiken binnen de marketingwereld. Dus terugkomend op de vraag: ik zie mijzelf wel altijd werkzaam blijven in een omgeving waar een topsportmentaliteit heerst of sport zelf altijd van toepassing zal zijn, dat weet ik nog niet.

Via jouw Insta-stories zien wij vaak voorbijkomen dat jij supporter bent van voetbalclub Bayern Müchen, eveneens als Marcella Herzog. Hoe is de liefde voor Bayern München ontstaan?

De liefde voor Bayern München is er zeker! Maar waar het vandaan komt? Geen idee! Ik kijk altijd al graag voetbal, maar het gaat mij om het spel. Nederlands voetbal ben ik bijvoorbeeld geen fan van, maar Engels en Duits voetbal vind ik mooi. Het spel van Bayern München onder verschillende coaches heb ik altijd fascinerend gevonden, het samenspel, de snelheid, combinaties, ik kijk er altijd graag naar!

Nederlands voetbal ben ik bijvoorbeeld geen fan van, maar Engels en Duits voetbal vind ik mooi.

In je biografie op Instagram staat ‘Travel the world’. Wat is jouw droomplek om ooit nog op vakantie te mogen gaan?

Travel the world is zeker wat ik graag doe en mijn ultieme bestemming: Seychellen.

Naast het hardlopen fiets je ook nog graag een rondje op je racefiets. Ambieer je ooit een duathlon te doen?

Afgelopen jaar heb ik inderdaad ook een fiets aangeschaft. Eerlijk, fietsen leek mij niets maar.. ik ben om! Het is niet te vergelijken met hardlopen, maar je kan wel heerlijk afzien als je wil. Een duathlon zie ik nog niet zo snel gebeuren, maar je weet het nooit!

Op welke prestatie ben je tot nu toe het meest trots?

Als junior in 2011 mijn gouden medaille op de 1500m NKJ en op het feit dat ik nu weer ren na een kwellende blessure en operatie. Dit heeft mij fysiek en mentaal veel moeite gekost.

Wat zie jij het liefst in de Nederlandse atletiek veranderen?

Ik zou de Nederlandse atletiek graag commerciëler zien. Denk bijvoorbeeld aan geldstromen vanuit andere bronnen dan NOC*NSF die commerciële teams zouden kunnen ondersteunen.

Wat is jouw levensmotto?

Je moet het gewoon doen.

Foto’s: Instagram Lisanne Wever