hardloopnetwerk

SANDNES – De Nederlandse atletiekéquipe is bij de Europese Kampioenschappen voor Landenteams in het Noorse Sandnes als vierde geëindigd. Portugal werd kampioen.

„Teleurstellend” noemde hoofdcoach atletiek Charles van Commenée de prestaties van Oranje. „Wij gingen hier naartoe om te winnen en dat is bij lange na niet gelukt. Beide sprintestafettes 4×100 lieten het afweten door wisselfouten en Jamile Samuel kon niet van start op de 200 meter vanwege achillespeesklachten. Daardoor lever je al bijna 30 punten in. En er waren ook teveel midden- en langeafstandlopers die te weinig in de tank hadden op het laatste stuk.”

Superieur

Van Commenée zag ook lichtpunten: „Nadine Visser krijgt hier de prijs voor de beste prestatie van het hele kampioenschap. Zij loopt 12.98 op de 100 meter horden met een forse tegenwind en ze verslaat een wereldtopper uit Wit-Rusland (Europees kampioene Herman, red.). Maar er waren er meer. Chris Garia liep sterk op de 200 meter, Denzel Comenentia was bij het kogelstoten superieur. En er waren ook veel atleten die gewoon naar vermogen hebben gepresteerd. Alle waardering daarvoor.”

Lees verder op de website van de Telegraaf.

Tijdens het Jeugd WK Skyrunning in Italië heeft Luna de Bruin in de categorie 16-17 jaar een schitterende zilveren medaille behaald. Ze deed dit door op vrijdag bij het eerste onderdeel, de Vertical KM, op een tweede plek te eindigen, en vervolgens op zondag bij de Skyrace als derde te finishen. De Vertical KM werd afgewerkt in enorm slecht weer, met regen en zelfs hagel. De atleten moesten 3,5 km afleggen en 1000 hoogtemeters. De Skyrace ging over een afstand van 16 km met 1500 hoogtemeters. Wij spraken met de kersverse vice-wereldkampioen.

Hoe staat het met de spierpijn na al die hoogtemeters dit weekend?

Ik heb veel spierpijn. Vooral van het afdalen, omdat ik dat niet gewend ben. Het laatste stuk van de Skyrace bestond uit een afdaling van 6km dus de trap aflopen gaat nu wat lastiger.

Hoe ben je met Skyrunning in aanraking gekomen?

Mijn vader en moeder renden al vaak in de bergen voordat ik geboren was. Zij hebben veel races gedaan, waaronder bijvoordeeld 3x de Ultra-Trail du Mont-Blanc (UTMB) van 170 km lang. Dus van jongs af aan ging ik naar de bergen op vakantie, waar we dan vooral wandelden en later ook rennen.

Wat maakt jou zo’n goede Skyrunner?

Ik kan goed omhoog lopen en mijn stokken helpen daar veel bij omdat je dan uit je armen kracht kan halen.

Waar ben je het meest trots op: je prestatie bij de Vertical KM op vrijdag of bij de Skyrace op zondag?

Ik denk de Skyrace, omdat ik daar erg mijn best voor moest doen. Voor de laatste klim zag ik een Spaans meisje in de verte en ik liep toen derde. Zij kon erg hard dalen en ik ben daar niet zo goed in. Dus ik wist dat zij mij in de laatste afdaling zou inhalen. En dat deed ze, maar ik kon er achter blijven waardoor het heel spannend was tot aan de finish. Met uiteindelijk een sprint in mijn voordeel.

Je doet ook aan triathlon. Als je moest kiezen tussen triathlon en Skyrunning, wat kies je dan?

Triathlon. Triathlon is mijn hoofdsport en daar train ik ook echt voor. Skyrunning(/trailrunning) doe ik erbij als het uitkomt met mijn wedstrijden. In de vakanties vind ik het wel erg leuk om door de bergen te rennen.

En nu, vakantie? Of gaan we je nog bij meer races in actie zien?

Het wedstrijdseizoen gaat gewoon door! Deze week ga ik trainen in Sittard met een paar andere triathleten en aankomende zondag doe ik mee aan de Trail des Fantômes met het Scott Running Team. 18 augustus staat er een triathlon in Enschede, onderdeel van het jeugdjuniorencircuit, op het programma. De eerste week na de vakantie heb ik de voor mij belangrijkste wedstrijd in deze paar jaar dat ik triathlon doe: het WK triathlon in Lausanne. Samen met twee andere triathleten doe ik daar mee aan de junioren race (16 t/m 19 jaar). Onwijs gaaf om daar heen te mogen.

Foto: Kaj Derks (@the_running_monkey)

Bart van Nunen liep vorig jaar in zijn debuutmarathon in Berlijn naar een prachtige 2 uur 13. Dit jaar hoopt hij de limiet voor de Olympische Spelen te lopen, gesteld op 2:11.30. In voorbereiding op zijn limietpoging – wederom in Berlijn – is hij op stage in St Moritz, Zwitserland. De komende weken geeft hij elke woensdag een inkijkje in zijn trainingen daar. Vandaag Deel 2 – een fotodagboek van een belangrijke trainingsdag. Lees Deel 1 (“wennen aan de hoogte”) hier terug. 

Door Bart van Nunen

Vandaag neem ik jullie mee in een dag uit mijn leven als marathonloper. Ik heb expres een van de belangrijkste dagen gekozen om een goed beeld te schetsen van wat er zoal bij komt kijken. Rondom deze dag heb ik een paar rustigere dagen, om te zorgen dat ik op een mooi kilometrage uitkom.

“De training ging vandaag weer erg goed. Ik liep nog steeds een stuk langzamer dan thuis, maar wel alweer 10 seconden per kilometer harder dan vorige week.”

Ochtendritueel

Mijn dag begint rond 7:20 uur. Eerst meet ik mijn ochtendpols en saturatie (zuurstofverzadiging, belangrijk om te monitoren als je op hoogtestage bent). Daarna ga ik gelijk door naar het ontbijt. Mijn ontbijt is relatief klein, een kom met havermout en yoghurt + een banaan zijn voldoende. Eigenlijk doe ik qua voeding precies het omgekeerde van wat je vaak hoort: normaal zou je flink ontbijten, goed lunchen en mager avondeten. Ontbijt kan echter dwarsliggen tijdens de training, en ik maak vaak lange nachten waardoor mijn lichaam ook lange tijd zonder voeding komt te zitten. Een flinke avondmaaltijd is dan geen overbodige luxe, zeker als de tempotrainingen vaak ’s ochtends plaatsvinden.

Marathontraining: 4x15min

Na het ontbijt ga ik weer naar boven om me klaar te maken voor de tempotraining. Ik maak twee bidons met Maurten klaar en neem ook nog een cafeinegel van SIS mee. Er staan deze ochtend marathonblokken op het menu, 4x15minuten met 3 minuten doordribbelen (wat op deze hoogte gelijk staat aan 2 minuten op laagte). De training ging vandaag weer erg goed. Ik liep nog steeds een stuk langzamer dan thuis, maar wel alweer 10 seconden per kilometer harder dan vorige week. Zo aan het begin van de tweede week is dit veelbelovend. Met in- en uitlopen erbij zit ik nu alweer aan bijna 28 kilometer.

Herstellen

“Om optimaal mijn sport te kunnen beoefenen is rust een belangrijke voorwaarde. Het gaat hier echter niet alleen om fysieke rust, maar ook om mentale rust.”

Zodra ik terugkom in de hotelkamer neem ik nog een eiwitreep en als ik weer opgefrist ben, ga ik gelijk door naar de lunch. Ik heb nog niet heel veel trek door de grote hoeveelheid koolhydraten die ik net naar binnen heb gewerkt, maar werk toch maar even een goed bord naar binnen. Ik ben hier met TDR, het team van onder andere Michel Butter en Edwin de Vries. De sfeer is hier erg goed en we proberen ook zoveel mogelijk te combineren. Halverwege de lunch begin ik in te kakken, tijd voor een middagdutje.

Bijna anderhalf uur later word ik weer wakker, het is alweer 14:45. Ik blijf nog even lekker in bed liggen, klets wat met mijn kamergenoot Bram Anderiessen (hij loopt 3:41 op de 1500m, en nam ook deel aan de 3000m op het EK in Glasgow) en werk ook mijn logboek nog wat bij. Zodra Bram naar de krachttraining gaat, ga ik even rustig in mijn boek lezen en eet ik nog wat licht verteerbare broodjes om toch nog wat extra binnen te krijgen voordat ik ook weer op pad ga. Om optimaal mijn sport te kunnen beoefenen is rust een belangrijke voorwaarde. Het gaat hier echter niet alleen om fysieke rust, maar ook om mentale rust. Dankzij mijn hoofdsponsor Asics heb ik nu ook veel meer mentale rust. Asics is daarmee één van de belangrijkste factoren voor mij in het behalen van succes.

Training #2

Rond 17:00 uur stap ik weer het hotel uit, er staan nog 40 rustige minuten op het programma. In het begin voelt het wat stijf, maar al snel gaat het weer draaien en ik merk dat het eigenlijk nog wel heel goed gaat. Ruim 9 kilometer later kom ik weer bij het hotel aan, met een dagtotaal van 37.58 kilometer.

Dagafsluiting

Vervolgens is het weer even opfrissen, en snel door naar het avondeten. Terwijl ik lekker bijpraat met de rest van de groep werk ik nog 2 flinke borden en een kom soep naar binnen. Er wordt uiteraard nog even nagetafeld en een hoop gelachen.

Zo op het einde van de dag rek ik nog een beetje en neem ik een goede portie kwark voor het slapen gaan. De dag wordt afgesloten met een meditatiesessie, iets wat ik nu elke dag tot aan de marathon doe om zo ontspannen mogelijk te blijven. Rond 21:00 uur ga ik tevreden weer slapen.

Marathonliefhebbers opgelet: er staan dit najaar heel veel Nederlandse toppers aan de start in achtereenvolgend Berlijn, Eindhoven, Amsterdam en New York in een poging zich te kwalificeren voor de Olympische Spelen. Via dit artikel geven we jullie de laatste updates.

Laatste update: Butter naar New York

Michel Butter kondigde aan dat hij niet – zoals veel andere Nederlandse toppers – in Berlijn loopt, maar in plaats daarvan terugkeert naar New York. De keuze lijkt risky, want New York heeft een zwaar parcours met veel heuvels en bochtjes. Het is daarom een stuk moeilijker om daar onder de Olympische limiet te duiken dan in Berlijn. Butter lijkt in te zetten op een top-10 positie in New York, want ook dat levert een ticket op. In 2017 kwam hij in deze marathon al tot een 6e plek. De TCS New York City Marathon is op 3 november. Butter’s persoonlijk record dateert van 2012, toen hij in Amsterdam 2:09.58 liep.

Berlijn: op jacht naar Olympische kwalificatie op supersnel parcours

Bart van Nunen, Edwin de Vries, Andrea Deelstra, en Jesper van der Wielen starten op 29 september in Berlijn. De eerste 3 mannen zijn op dit moment op trainingskamp in St. Moritz, Zwitserland, om zich voor te bereiden. Hier schrijft Bart van Nunen exclusief voor Hardloopnetwerk een wekelijkse blog over, die elke woensdag verschijnt. Edwin de Vries heeft aangekondigd na Berlijn te stoppen met topsport. Het is voor Van der Wielen juist zijn debuut op deze afstand. Hij maakte eerder dit jaar indruk door Nederlands Kampioen halve marathon te worden in Venlo in een snelle 1:02.56, maar raakte daarna geblesseerd. Inmiddels is hij op de weg terug en kiest hij dus voor het marathonavontuur.

Zicht op Olympische Spelen

Er start een grotere groep Nederlandse toppers in Berlijn dan in andere jaren, waarschijnlijk omdat Berlijn bekend staat als snelste parcours ter wereld en de atleten er alles aan willen doen om Olympische kwalificatie binnen te harken via een snelle tijd of hoge positie. De Nederlanders die aan de start staan in Berlijn zullen op het uiterst snelle parcours van de World Marathon Major azen op een tijd van 2:11.30 (mannen) / 2:28.30 (vrouwen) of een plek bij de top-10 (mannen) / top-8 (vrouwen). Daarmee kunnen ze zich kwalificeren voor de Olympische Spelen van 2020 in Tokio. Bart van Nunen, die ondank een toiletstop in zijn debuut al dicht in de buurt kwam van de limiet (2:13.09, Berlijn 2018) en Andrea Deelstra (2:26.46, Berlijn 2015) lijken de meeste kans te maken. Deelstra zal gehaast worden door voormalig topatleet Dennis Licht.

Eindhoven: Khalid Choukoud & Kim Dillen doen limietpoging

Khalid Choukoud en Kim Dillen hebben aangegeven van start te gaan bij de 36e editie van Marathon Eindhoven, op zondag 13 oktober 2019. Kwalificatie voor de Olympische Spelen zal een hele kluif worden: Dillen’s persoonlijke record van 2 uur 33 minuten en 24 seconden (2017, Berlijn) moet met een volle 5 minuten worden aangescherpt. Lees en kijk hier naar een item dat over haar voorbereiding werd gemaakt. Choukoud liep al eens 2 uur 10 minuten en 52 seconden, maar die tijd stamt al van heel wat jaartjes geleden, namelijk van 2014.

A’dam: Abdi Nageeye gaat voor verbetering eigen Nederlands record, Bo Ummels maakt debuut

Amper een maand na Berlijn en een week na Eindhoven zullen atletiekliefhebbers waarschijnlijk weer op het puntje van hun stoel zitten. Op 20 oktober onderneemt Abdi Nageeye namelijk een poging om in Amsterdam zijn Nederlands record op de marathon verder aan te scherpen. In april liep Nageeye een knappe tijd van 2:06.17 in Rotterdam. Daarmee haalde hij bijna twee minuten van zijn tot dan toe best gelopen prestatie af, maar hij denkt dus dat het nog harder kan.

Nageeye liep twee keer eerder in Amsterdam, in 2015 en 2017. Bij beide edities liep hij uitstekend: de eerste keer liep hij de Olympische limiet voor Rio de Janeiro en in de editie van 2017 verbrak hij voor de eerste keer het Nederlands record.

Bij de vrouwen staat Bo Ummels aan de start in haar debuut over deze afstand.

Kipchoge onderneemt #Breaking2 in Wenen

Er is ook nog internationaal marathonnieuws: in eerste instantie leek het erop dat de Keniaanse wereldrecordhouder Eliud Kipchoge in Londen zijn tweede #Breaking2-poging zou wagen, maar inmiddels is bekend dat hij Wenen heeft uitgekozen. De recordpoging, dit keer de INEOS 1.59 Challenge genoemd, is vastgesteld voor 12 oktober, met een uitloop (vanwege de weersomstandigheden) tot uiterlijk 20 oktober.

De recordpoging wordt gedaan in De Prater, een beroemd Weens park, op een 9 km lang parcours. Kipchoge is de wereldrecordhouder op de marathon met een tijd van 2.01.39.

Bregje Sloot, onze maandelijkse columniste, pakte als juniore een bronzen plak op het NK Atletiek voor Senioren, nadat ze eerder al twee gouden plakken bij het NK Junioren had gepakt. Dat en meer deelt ze met ons in haar derde column!

Ik heb drie wedstrijden gelopen in dit deel van het baanseizoen, dat geheel in het teken stond van de Nationale Kampioenschappen in Alphen aan den Rijn (junioren) en Den Haag (senioren).

“Het maakte niet uit hoe hard we door zouden komen, ik mocht pas na 550m écht gaan versnellen.”

NK Junioren Alphen aan den Rijn

Eind juni was het tijd om mijn titel te verdedigen op de 800m. Op vrijdagavond liep ik de series 800m en deze kwam ik, zonder al te veel moeite, door. Na 20’ rustig uitlopen ging ik naar ons hotel in Alphen aan den Rijn, waar ik het hele weekend verbleef met mijn ouders en Robin. Bij dit soort drukke wedstrijd-weekenden vind ik het altijd fijn om een verblijf/overnachting in de buurt te hebben. Zo hoef ik niet te veel energie te besteden aan het heen en weer reizen.

“Deze zaterdag beloofde een zware en pittige dag te worden met drie keer rennen en een temperatuur boven de 30 graden.”

Die volgende ochtend moest ik me al om 8:45 uur melden bij de organisatie. Deze zaterdag beloofde een zware en pittige dag te worden met drie keer rennen en een temperatuur boven de 30 graden. Om 10:15 uur stond mijn eerste “wedstrijd” van die dag op het programma: de 400m series, die ik wederom gemakkelijk doorkwam in een tijd van 58,97. Na deze series op advies van Titus [Fierkens, Bregje’s coach bij Running Team Liemers, red.] even uitgelopen in blokjes: 5×2’. Om 12:19 uur was de 800m finale. Tijd om echt uit te rusten zat er niet bij, want zodra je uitgelopen bent, moet je je alweer opladen en klaarmaken voor de volgende wedstrijd. Daarom besloten om niet al te lang in te lopen voor de 800m. Ik had immers toch al een 400tje gelopen in de ochtend, een goede snelheidsprikkel voor mij. Net voor de 800m finale kwamen mijn broer, zijn vriendin en mijn oma langs om te kijken. Dit was een leuke verrassing.

800m-finale

De tactiek bij deze 800-finale was dat ik moest meegaan met de groep. Niet voor een snelle tijd gaan, maar voor de boemel. Het maakte niet uit hoe hard we door zouden komen, ik mocht pas na 550m écht gaan versnellen. Dit deed ik dan ook toen pas, maar achteraf gezien had ik deze versnelling harder aan moeten gaan. Nog een te groot deel van de groep kon aanhaken waardoor ik het nog wel een beetje spannend maakte. Maar ik vertrouwde op mijn laatste 100m: hier zette ik nog een extra versnelling in en toen was ik los van de nummer 2: ik werd voor de tweede keer Nederlands Kampioene op de 800m!

400m halve finale

Na wat uitgewandeld en uitgerust te hebben, stond als laatste op deze zaterdag om 14:40 uur de 400m halve finale op het programma. Dit was denk ik de zwaarste van heel het weekend. Het was lastig om mezelf opnieuw op te laden. Vooral omdat je net daarvoor Nederlands Kampioene bent geworden en natuurlijk al drie races in je benen hebt. Maar ook hier hoefde ik me geen zorgen te maken: ik werd tweede in mijn serie in 57,70 en kwalificeerde me rechtstreeks voor de finale op zondag. Dat zou een spannende race worden: van tevoren op papier stonden vier meiden erg dicht bij elkaar en dit werd bevestigd in de halve finale: we liepen alle vier een tijd in de 57” (57,44-57,47-57,59-57,70). Na deze 400m halve finale moest ik van Titus wat langer uitlopen zodat ik de wedstrijden van die dag een beetje uit de benen kon lopen, 6×3’. De finale 400m stond zondag pas om 15:00 uur gepland. Die avond moest ik natuurlijk wel even mijn Nederlandse titel vieren, dus we gingen heerlijk uit eten bij een pizzeria in Alphen aan den Rijn! Een goede afsluiter van de dag.

400m finale

“De finale op zondag zou een spannende worden: van tevoren op papier stonden vier meiden erg dicht bij elkaar.”

Op zondag moest ik pas om 15:00 uur lopen, waardoor ik de ochtend nog vrij had. Omdat ons hotel naast het vogelpark Avifauna lag, gingen we even dit park bezoeken. Hier heb ik vooral even lekker gerust en gezeten. Rond 13:00 uur ging ik naar de baan. Hier was het allereerst kwestie om mijn focus terug te vinden. Ik heb wat rekoefeningen en oefeningen met het elastiek gedaan om vervolgens 10’ rustig in te lopen. Hierna nog wat reactieve loopscholing en wat versnellingen om mijn lichaam klaar te maken voor een snelle 400m. Toen ik eenmaal klaar was en in de callroom zat, had ik zin om te rennen. Ik vind het leuk om de strijd aan te gaan en een spannende race te maken. Om 15:00 uur ging het startschot en ik focuste me vooral op mijn eigen race. In verhouding tot de rest loop ik mijn eerste 200m minder hard. Ik probeerde hier dan ook mijn eigen tempo te lopen, maar ondertussen niet te ver achter te raken. Met ingang van de laatste bocht zet ik mijn versnelling altijd in en met ingang van de laatste 100m haal ik álles eruit wat erin zit. Ik lag op derde positie. Ik zag dat ik steeds dichterbij kwam en de laatste 50m kwam ik naast mijn concurrentes te lopen.

Ik probeerde nog één keer alles te geven en door de verzuring heen te lopen. Toen ik over de finish kwam wist ik niet zo goed hoeveelste ik was geworden. Óf het was dat ik het niet kon geloven. Ik hoorde mijn naam en zag een tijd van 55,89 staan. Een dik PR én Nederlands Kampioene op de 400m. Wat was dit gaaf! Ik was echt heel erg blij en had niet verwacht dat ik dit nog kon na zo’n weekend. Toen ik thuiskwam had mijn lieve familie de tuin en het huis supermooi versierd. Ballonnen, slingers en een groot spandoek hingen voor het raam. Een leuke en gave thuiskomst.

LAZ-meeting Rhede 400m

Drie weken later stond op 20 juli een 400m op het programma. De afgelopen drie weken stonden vooral in het teken van herstel en weer opbouw naar het NK Senioren. De eerste twee weken na mijn NK Junioren heb ik het even rustig aan gedaan. Dit mede doordat ik al sinds half juni last heb van mijn voet. Na het NK Junioren is dit erger geworden en was rennen soms even niet mogelijk. Meer rust en alternatief trainen dus. Omdat ik toch nog voor een snelheidsprikkel wilde gaan, besloot ik samen met Titus om een week voor het NK Senioren een 400tje in Rhede (Duitsland) te gaan lopen als trainingswedstrijd. Even leek het een Tübingen-geval te worden: de wedstrijd werd uitgesteld vanwege zware regenval en onweer. Gelukkig werd het later op de avond beter en kon ik, 1,5 uur later dan gepland, gewoon starten. Ik startte in baan 7 en had niemand voor me. Omdat het een sterk veld was, kon ik me goed aan de andere vrouwen optrekken en mijn laatste “150m-sprint” maakte weer erg veel goed. Ik kwam weer dichterbij de rest door dit sterke laatste stuk en kwam uiteindelijk uit op een tijd van 55,16. Alweer een PR! Had niet verwacht dat ik nu alweer een PR zou kunnen lopen, en al helemaal niet laag in de 55”. Dit geeft een goed gevoel voor volgende week. Na afloop van de wedstrijd langs de McDonald’s, want: PR = MAC :D.

NK Senioren Den Haag

“Het gat werd erg groot en ik vroeg me eigenlijk ook af wat ik aan het doen was.”

Op vrijdag 26 juli om 19:34 uur stonden de series van de 800m op het programma. Ik deed wat ik moest doen en finishte als tweede achter Britt, de kampioene van vorig jaar. Het voelde niet heel gemakkelijk, maar zaterdag hoefde ik pas om 17:47 uur te starten dus ik had nog genoeg tijd om uit te rusten en me opnieuw op te laden. Na ongeveer 20’ uitgelopen te hebben met Nadine (teamgenote en vriendin) ging ik naar het hotel. Ook dit weekend had ik namelijk weer een hotelovernachting in de buurt, maar dit keer alleen met Robin samen.

De finale was op zondag, en ook vandaag stond er weer een heel support-team voor mij klaar. Superleuk en fijn dat zij er altijd voor mij zijn en trots op mij zijn. Ongeveer 1,5 uur voor de start ben ik gaan inlopen en heb ik mijn warming-up gedaan. Drie kwartier voor de start nog even een wat langere versnelling om de benen “wakker te maken” en vervolgens alleen nog wat losmaakoefeningen en ademhalingsoefeningen. Met mijn vijfde tijd op de deelnemerslijst was ik niet één van de favorieten. Ik vertrok vanuit baan 7. Bij het samenvoegen zat ik vrij voorin en kwam ik naast Marissa op kop te lopen (had even een flashback van het NK vorig jaar). Het tempo lag niet super hoog, maar vlak voor het ingaan van de bel gingen Britt en Marissa ervandoor. Mijn tactiek vandaag was om niet gelijk mee te gaan met de eerste versnelling, maar om mijn versnelling te bewaren voor het eind. Vorig jaar deed ik dit wel en had ik al snel veel verzuring waardoor ik geen eindsprint meer kon inzetten. Ook Jetske en Annemarie kwamen mij voorbij. Het gat werd erg groot en ik vroeg me eigenlijk ook af wat ik aan het doen was. Bij ingang van de laatste 200m zat ik zeker 30m achter Jetske en Annemarie. Maar vanaf hier kreeg ik weer vertrouwen en begon ik te versnellen. Toen ik in de gaten kreeg dat ik begon in te lopen versnelde ik met nog 120m te gaan nog één keer en trok door tot de finish. Ik vertrouwde op mijn laatste stuk. Bij de 400m kon ik het ook, dus waarom nu niet? Pas in de laatste 50m schoot ik door van plek 5 naar plek 3. En toen ik over de finish kwam, had ik het brons te pakken! Mijn eerste medaille bij de senioren! Het was echt een geweldig moment en de dagen erna was ik ook nog echt aan het nagenieten. Ik kon eigenlijk niet geloven wat ik gedaan had. En zeker niet toen ik mijn race terugkeek en het gat zag wat ik dicht heb gelopen. Het was zo’n spannende race, en de medaille hebben we natuurlijk wederom goed gevierd in een restaurant in Den Haag!

En hoe nu verder?

Na een geslaagd seizoen sluit ik mijn wedstrijdenreeks volgende week af. Om het af te leren ga ik bij de trackmeeting in Utrecht nog één keertje de 800m lopen. Hierna is het tijd om even vakantie te nemen en me langzamerhand te gaan richten op het winterseizoen: er is nog veel te verbeteren!

Tijdens het Jeugd WK Skyrunning in Italië heeft Luna de Bruin in de categorie 16-17 jaar een schitterende zilveren medaille behaald. Ze deed dit door op vrijdag bij het eerste onderdeel, de Vertical KM, op een tweede plek te eindigen, en vervolgens op zondag bij de Skyrace als derde te finishen. De Vertical KM werd afgewerkt in enorm slecht weer, met regen en zelfs hagel. De atleten moesten 3,5 km afleggen en 1000 hoogtemeters. De finish is hieronder te zien. De Skyrace ging over een afstand van 16 km met 1500 hoogtemeters.

Teamklassement

Er stond ook – voor het eerst – een Nederlands Team aan de start staat van het Jeugd WK Skyrunning. Samen met Jonatan Venema en Margot Thuy, die eerder in ‘De Week Van’ stond, rende Luna ook nog naar een zeer verdienstelijk 11e plek (van de 28 landen) in het teamklassement.

Andere opvallende prestaties

*In Ninove kwamen veel Nederlanders in actie, waaronder Sanne Verstegen-Wolters. Zij was lang afwezig vanwege een blessure. Ze kwam gelijk tot een prima 2.03.28 over de 800m. De WK-limiet bedraagt 2.00.60.

*Nick Smidt is al het hele seizoen uitstekend bezig en scherpte dit weekend in Bern zijn pr op de 400m horden nog verder aan, tot 49.31s. Dat is slechts 1/100e boven de WK-limiet. Tevens is hij hiermee de derde atleet ooit in Nederland op deze afstand, na Harry Schulting en Thomas Kortbeek.