Hij werd beschouwd als de Nederlandse revelatie op de sprint, maar liet tussen de grote mannen op internationaal niveau weinig zien. Raphael Bouju liep de laatste jaren van blessure naar blessure en stond afgelopen seizoen helemaal langs de kant. Nu lijkt de 24-jarige sprinter zijn hamstrings onder controle te hebben en zijn rentree moet er dan aanstaand indoorseizoen weer gaan komen. Hoe staat de student International Business ervoor, aan het begin van een nieuw trainingsblok? En wat merkt hij van de aangekondigde cultuurverandering op Papendal?
De favoriete Nederlandse zin die hij in de afgelopen jaren leerde? ‘Het is klaar!’ Bouju schetst het met een lach. ‘Ik was in een kerk waarin iemand verstorend gedrag vertoonde. Daarop riep één van de functionarissen: het is klaar. Die situatie was erg grappig.’ De 100-meterloper werd geboren in Nederland en sloot acht jaar geleden aan bij de sprintselectie op sportcentrum Papendal. Nederlands spreekt hij nog niet supervloeiend. Komt ook omdat hij tussen 2006 en 2018 in het Engelse Bedford woonde. ‘Mijn Nederlands is zeker een beetje verbeterd’, vertelt Bouju. ‘Hoewel ik nog niet zou zeggen dat het speciaal is. Een groot deel van mijn vooruitgang komt eigenlijk door het bijwonen van kerkdiensten. Hoewel er Engelse vertalingen beschikbaar zijn, daag ik mezelf soms uit om in plaats daarvan naar het Nederlands te luisteren. Soms spreken vreemden me aan in het Nederlands. In plaats van meteen over te schakelen naar het Engels probeer ik in het Nederlands te antwoorden. In vrij eenvoudige taal, maar ik kom er wel!’
Van gloriejaren tot blessures
Grote stappen bij de junioren leidden voor Raphael Bouju tot de Europese titel onder 18 jaar (2018), zijn eerste toernooi in het oranje. Omdat de faciliteiten en coaches op Papendal hem wel interessant leken, besloot hij definitief voor Nederland te kiezen. Nationale records kwamen achter zijn naam, twee maal zilver op de EK onder 23 jaar (2023), deelname aan de WK atletiek datzelfde jaar, maar daarna ontstonden veel spierklachten. Tijdens de NK indoor (2024) kwam hij grijpend naar zijn hamstring over de finish: een gescheurde rechter distale hamstringpees. In juli kreeg hij opnieuw te maken met een scheur: ditmaal de rechter rectus femorispees, onderdeel van de quadriceps.
In de winter van 2025 maakte Bouju een prachtige rentree met 6.56 seconden over 60 meter (record inmiddels verbeterd door Taymir Burnet tot 6.51). Maar de hamstring bleef broos. ‘Ik denk dat het voor mij het belangrijkst is geweest om vertrouwen in de toekomst te hebben. Het is belangrijk om te onthouden dat moeilijke periodes niet eeuwig duren’, hield hij zichzelf voor. ‘Ik weet waartoe ik als atleet in staat ben, en ik vind het zonde om op te geven zonder mezelf de kans te geven dat potentieel te benutten. Mijn geloof in God heeft ook een grote rol gespeeld. Ik geloof dat God een plan heeft voor mijn leven, en zelfs als dingen niet gaan zoals ik verwacht, probeer ik erop te vertrouwen dat er een groter doel achter zit. Mijn advies aan andere atleten: laat een moeilijke periode niet je hele carrière bepalen.’
Focus op techniek en balans
‘Momenteel heb ik geen pijn meer en mijn hamstring is volledig genezen’, vertelt Bouju. ‘De grootste focus ligt nu op het vinden van de juiste balans tussen het versterken van mijn hamstrings en voldoende tijd voor herstel. In het verleden hebben we situaties gehad waarin de hamstrings in vergelijking met de quadriceps onvoldoende getraind waren, wat een krachtonevenwicht veroorzaakte. Aan de andere kant zijn er ook periodes geweest waarin de hamstrings overbelast waren met te veel extra training en te weinig herstel. Ik ben al een tijdje weer aan het hardlopen, maar niet op erg hoge intensiteit. Het voelt echt goed om weer op de baan te staan. Tot nu toe hield ik het licht en ontspannen, waarbij ik me vooral concentreer op techniek. Ik probeer niets te overhaasten, maar geniet gewoon van het proces om weer te kunnen hardlopen. Het doel is nu om die balans te vinden, waarbij we ervoor zorgen dat de hamstrings sterk genoeg zijn om het noodzakelijke voor sprinten aan te kunnen, zonder ze onnodig te overbelasten.’
Betere communicatie
Bouju woont nog steeds in Arnhem en maakt graag tijd vrij voor de kerk, vrienden en zijn vriendin. Naast topsport volgt hij de studie Internationale Bedrijfskunde aan de HAN. ‘Ik probeer een evenwicht te vinden tussen mijn studie en mijn toekomstplannen enerzijds en mijn atletiekcarrière anderzijds. Daarnaast word ik nog steeds gesponsord door adidas, mijn contract loopt tot 2028.’ De Nederlandse nummer drie allertijden werd op Papendal gecoacht door Renaud Longuèvre, maar die is nu werkzaam in Parijs. De Fransman vertrok na de EK atletiek als bondscoach bij de Atletiekunie na interne verschillen. In de trainingsomgeving van Bouju, die nu wordt gecoacht door Laurent Meuwly, Emir Bekric en Brendan Troost, ontstonden enkele veranderingen in de coachstructuur. Die werd in maart al aangekondigd door technisch directeur Chiel Warners op Papendal, op de teampresentatie voor de WK indoor.
‘Harde werkers gaan soms een beetje voorbij aan de mens achter de atleet’, zag Warners, die nu een jaar in dienst is. Zijn missie? ‘Wat meer tijd inbouwen voor reflectie. Het is de uitdaging om een structuur te verzinnen met plezier en presteren.’ Vragen als ”Hoe is het?” worden langzaam ingeburgerd op Papendal. De technisch directeur wil de mens achter de atleet onderdeel laten uitmaken van het wekelijkse trainingsschema. ‘Het moet een stukje dna worden van hoe we met elkaar omgaan.’ Bouju ziet dat ook. ‘De coaches nemen onze feedback op trainingssessies mee. De coaches checken meer bij ons in en moedigen aan tot open communicatie over hoe we ons voelen. Samen voelen we wat werkt, wat niet en wat moet veranderen. Het nieuwe systeem zorgt voor betere samenwerking en communicatie tussen de coaches en atleten, wat ik een positieve ontwikkeling vind. Alle coaches zijn nauw betrokken bij het plannen en inroosteren van de trainingen, zodat alles goed op elkaar is afgestemd.’
Rentree in 2027
In deze opbouwfase ligt de focus van Bouju op het geleidelijk opbouwen van trainingsintensiteit. Het weer opbouwen van kracht en het lichaam weer klaarstomen voor sprinten op topsnelheid. ‘Het plan is om weer aan indoorwedstrijden mee te doen. Ik heb nog niet echt een specifieke definitie van succes voor het indoorseizoen vastgesteld. Natuurlijk zou ik graag een persoonlijk record lopen, wedstrijden winnen en weer op hoog niveau presteren. Maar na alles wat ik heb meegemaakt, denk ik dat het voor mij het belangrijkste is om gewoon weer te gaan wedstrijden lopen en weer genieten van de sport.’
Bouju hoopt natuurlijk ooit nog eens de 10-secondengrens te doorbreken. Met 10.01 seconden was hij in 2023 pijnlijk dichtbij. Maar aan investeren in trainingsbelasting en gezondheid heeft hij eerst zijn handen vol. ‘Natuurlijk heb ik ambities. Ik wil persoonlijke records lopen, wedstrijden winnen en uiteindelijk laten zien waartoe ik in staat ben. Die doelen zijn niet veranderd. Maar op dit moment ligt mijn focus op geduld hebben, consequent trainen, verstandige beslissingen nemen en vertrouwen hebben in het proces. Ik heb geleerd dat je niet alles volgens je eigen tijdschema kunt afdwingen.’
Foto’s: Erik van Leeuwen & eigen bezit
- Nederlanders halen uit in Roeselare: zeven keer kwalificatie EK cross
- Marathonwereldkampioene Peres Jepchirchir voorlopig geschorst na positieve EPO-test
- Eerste WK op de loopband van start in 400 fitnesscentra
- Hoe is het met Raphael Bouju? ‘Hamstring is volledig genezen’
- EK atletiek 2030: Helsinki voor vierde keer gastheer