Tijn schrijft voor Hardloopnetwerk, als hij niet aan het lopen / studeren is, interviews met Nederlandse (top)atleten, reviews en voorbeschouwingen. Hij woont en traint in de prachtige Achterhoek, studeert journalistiek en drinkt zijn koffie het liefst met een beetje melk.
Maya Kingma beleefde het jaar van haar internationale doorbraak. De 26-jarige triatlete werd vierde in het WK-klassement en Nederlands kampioen op de Olympische afstand, de discipline waarop ze in Tokio haar Olympisch debuut maakte. Door constante kilometers heeft ze zich vooral verbeterd op het hardlopen.
De Super League in Jersey van 18 september was voor de 26-jarige Kingma de afsluiter van haar seizoen. Een lang seizoen, waarin ze van wedstrijd naar wedstrijd reisde en natuurlijk veel spierschade opliep. Herstellen staat nu centraal. Haar beide achillespezen hebben rust nodig na het lopen op blote voeten in de vele wissels van de Super League. ‘Ik had sowieso al mijn jaarlijkse rustperiode gepland. Dus daar ga ik nu even van genieten. Ik ben nu iets minder gefocust in de triatlontrainingen.’ Over twee weken legt Kingma zich weer volledig toe op haar die geliefde disciplines: zwemmen, fietsen en hardlopen. ‘Dan begint weer een mooie winter en ga ik opbouwen naar het seizoen 2022. De kalender is helaas nog niet bekend’, blikt ze alvast vooruit.
Fantastisch seizoen
Vorig jaar maakte Kingma al grote stappen op internationaal niveau. Ze werd zesde op de WK in Hamburg. Dit jaar onderstreepte ze haar vorm. Haar palmares kreeg flink vorm met sterke optredens in de World Triathlon Championship Series, met als gevolg een vierde plek in het eindklassement. Voor ons beschrijft ze haar doorbraak van de afgelopen anderhalf jaar in een notendop. ‘Toen de coronacrisis net losbarstte, stapte ik bijna het vliegtuig in voor mijn eerste race, die helaas werd afgelast. Als alternatief heb ik toen zelf een 10 kilometer gelopen, waarin ik drie minuten van mijn persoonlijk record afliep. Omdat ook mijn fiets- en zwemtesten goed waren, wist ik dat de vorm goed zat. Maar ook wij moesten tot september 2020 wachten voordat er weer een race was, en dat was meteen de enige WK-race van 2020, in Hamburg. Ik werd hier verrassend zesde, vooral door een sterk looponderdeel. Zoals ik zei, ik wist dat ik goed was, maar zo goed had ik nog niet gedacht. Ik werd erna nog derde in een sterk bezette World Cup, maar toen was het seizoen alweer voorbij. Na dat seizoen was het natuurlijk toch een beetje spannend of ik de vorm in 2021 kon doortrekken. De eerste race van 2021 was meteen een race uit de serie voor de WK-titel. Die titel wordt bij ons behaald door punten te halen in een serie wedstrijden, dit jaar waren dat er vijf. In die eerste race werd ik meteen derde, vooral door een sterk fietsonderdeel. Voor 2021 had ik als doel gesteld standaard voor de top 10 in dit soort sterk bezette wedstrijden mee te doen, maar een podiumplaats was boven verwachting. De volgende race was de tweede uit de WK-serie, in Leeds. Hier gingen alle onderdelen, zwemmen, fietsen, lopen (en wisselen) heel goed, en ik won. Dit had ik niet eens durven dromen, dus vanaf dat moment kon dit seizoen niet meer stuk.’
’Elfde op de Spelen had ik een jaar geleden eigenlijk niet durven hopen. Maar het liefst had ik natuurlijk wel mijn beste race van het seizoen daar gehad.’
Na de WK-wedstrijd in Leeds werkte Kingma een hoogtestage af in Font Romeu. Niet zonder succes, want even later won ze de Nederlandse titel Olympische afstand als generale repetitie voor de Spelen. Maar vlak voor vertrek naar Tokio werd ze ziek. Dat in combinatie met beperkte trainingsmogelijkheden in Japan zorgden ervoor dat ze niet in topvorm aan de start van de Olympische triatlon stond. Dat zorgde ervoor dat ze op maandag 26 juli niet met vol vertrouwen aan de wedstrijd van het jaar begon. 1500 meter zwemmen, 40 kilometer fietsen en 10 kilometer hardlopen had ze voor de boeg. ‘Na het zwemmen had ik een achterstand die ik normaal niet heb, maar het was niet anders. Ik kwam met fietsen nog terug bij de tweede groep. Het lopen was goed, maar ik had niet de topvorm waarop je hoopt op de Spelen. Ik werd elfde. Geen toprace, maar ook geen slechte. Elfde op de Spelen had ik een jaar geleden, toen ik nog niet eens gekwalificeerd was, eigenlijk niet durven hopen. Maar het liefst had ik natuurlijk wel mijn beste race van het seizoen op de Spelen gehad. Echter heb je dat helaas niet altijd in handen. Overall was ik tevreden met mijn debuut.’ Na de Olympische Spelen stond nog steeds de wereldtitel in de triatlon op het spel. Van de twee resterende wedstrijden nam Maya Kingma alleen deel aan de finale in het Canadese Edmonton, waar nog veel punten op het spel stonden. Op dat moment stond ze derde in het klassement, waarin de nummers twee tot en met vijf erg aan elkaar gewaagd waren. ‘In de race was Taylor Knibb oppermachtig, want ze fietste bij iedereen weg’, gaat Kingma verder. ‘Zij zou daardoor sowieso tweede in het klassement worden. Daarachter kwam ik in een groep van elf atleten te lopen, met alle favorieten voor het klassement. Uiteindelijk vocht ik tot de laatste meters om plek drie in de race en het klassement. Ik werd in de sprint zesde en daarmee vierde van het WK. Dat kan jammer zijn, maar dat was het voor mij eigenlijk niet. Vooral niet omdat dit mijn beste loopprestatie in een triatlon ooit was.’ Een plaats bij de beste vier van de wereld was een Nederlandse triatleet nog nooit gelukt. ‘Voor het seizoen had ik op een top-10-klassering gehoopt, dus ik had een vierde plaats niet verwacht.’
Eerste in Leeds, derde in Yokohama (wedstrijden uit de World Triathlon Championship Series), vierde in het gehele WK-klassement, Nederlands kampioen Olympische afstand en natuurlijk haar Olympisch debuut. Haar resultaten komen natuurlijk niet uit de lucht gevallen. Kingma heeft de afgelopen twee jaar veel geïnvesteerd in het hardlopen. Ze heeft niet veel getraind op dat onderdeel, maar is juist constanter gaan lopen. ‘Dit heb ik kunnen bereiken door juist weinig loopkilometers te maken. Ik loop om de dag en maximaal 45 minuten. Intervaltrainingen doe ik met lopen weinig en ik loop nooit op de baan. Als triatleet kan dit omdat ik mijn duurconditie toch kan opbouwen door veel te fietsen (en te zwemmen).’ Op het gebied van hardlopen leert Kingma veel van marathonloper Roel Wijmenga. Hij helpt haar met techniek en tactiek en werd af en toe bij testwedstrijdjes ingezet als haas. Dat resulteerde in de coronatijd onder andere in een razendsnelle 5 kilometer in 16.08. De Nederlander die ze vaak tegenkomt bij internationale wedstrijden is Rachel Klamer. Haar ziet ze, los van de triatlons, maar weinig, want Klamer woont ergens anders.
Maya Kingma tijdens haar hoogtestage in Font Romeu, waar ze zich voorbereidde op de Olympische Spelen.
Wedstrijdzwemmen
Hoe is Kingma eigenlijk bij de triatlon gekomen? ‘Ik was ‘één van de besten van mijn leeftijdscategorieën in het wedstrijdzwemmen en dan vooral in de langere afstanden en open water zwemmen. Uit traditie deed ik elk jaar mee aan een crossduathlon (mountainbiken en crossloop) in Etten-Leur, zo ook in 2010, toen ik 14 was en ze hier de NK organiseerden. Ik won in mijn categorie en toen de triatlonbond hoorde dat ik Nederlands kampioen was in het zwemmen, hebben ze mij uitgenodigd voor het talentprogramma. Ik heb dit nog een tijd gecombineerd met zwemmen, maar na mijn dertiende plek op de WK triatlon voor junioren heb ik definitief de overstap gemaakt. Het leuke aan triatlon vind ik dat je zoveel verschillende onderdelen goed onder de knie moet krijgen. Een leuke uitdaging.’ In het begin was Kingma vooral een goede zwemmer, maar met fietsen behoort ze nu ook tot de besten. Dat is tegenwoordig ook haar favoriete onderdeel. ‘Vooral omdat ik vaak van deze trainingen geniet. Je kunt echt ver komen, nieuwe wegen ontdekken, veel natuur zien en het kan eigenlijk in alle omstandigheden. In de triatlons waarin Kingma meedoet, niet te verwarren met de hele triatlon, mag je met het fietsonderdeel in groepen rijden. Vergelijkbaar met het wielrennen dus. ‘Er komt meer en andere tactiek bij kijken en dat is wat ik leuk vind.’
Podium op WK
Na haar rustperiode hervat Kingma haar zwem-, fiets- en looptrainingen weer. Het grote doel volgend jaar is weer de WK triatlon, waar ze van plan is opnieuw voor de top 10 te gaan en als het erg meezit voor het podium mee te strijden. ‘Ik blijf mij dus focussen op het verbeteren van mijn zwemmen, fietsen en hardlopen. De wereldkampioenschappen en de Olympische Spelen zijn de grootste evenementen in haar favoriete afstand: de Olympische afstand (1500 meter zwemmen, 40 kilometer fietsen en 10 kilometer hardlopen). De klassieke triatlon (3,8 kilometer zwemmen, 180,2 kilometer fietsen en 42,2 kilometer hardlopen, is een hele andere discipline en trekt haar niet zo. Zeker tot en met de Spelen van Parijs in 2024 blijft de focus van Kingma liggen op de Olympische afstand in de triatlon. Of ze zich ooit wil gaan specialiseren in een onderdeel? ‘Voorlopig blijf ik zeker nog even bij de triatlon. Ik ben pas net bij de top aangesloten en zie nog genoeg verbetermogelijkheden.’
De tweede Marathon Major van het jaar is de marathon van Londen. Na een editie met alleen toplopers zullen op zondag 3 oktober weer ruim 40.000 hardlopers meedoen aan de tweede grootste marathon van Europa. Zoals we van Londen gewend zijn, zien we weer een deelnemersveld waar je u tegen zegt.De Nederlandse Jip Vastenburg is tot 21,1 kilometer haas voor de damesgroep, die op jacht gaat naar WK-kwalificatie.
Joyciline Jepkosgei wint de 41e editie van de marathon van Londen. De Keniaanse komt als eerste over de finish in tijd van 2:17.43, waarmee ze haar persoonlijk record flink aanscherpt! De Ethiopiërs Degitu Azimeraw (tweede in 2:17.58) en Ashete Bekere (derde in 2:18.18) maken het podium in Londen compleet. Beide atleten lopen ook onder hun beste tijd ooit! De snelste Britse is Charlotte Purdue, die dankzij haar 2:23.26 tiende wordt, haar persoonlijk record met twee minuten verbeterd en nu derde Britse vrouw ooit is op de marathon! Sisay Lemma wint de mannenrace en komt in 2:04:01 over de finish voor Buckingham Palace. De Ethiopiër troeft in de laatste kilometers de Keniaan Vincent Kipchumba (2:04.28) en de Ethiopiër Mosinet Geremew (2:04.41) af. Philip Sesemann voltooit een succesvol marathondebuut met de zevende plaats en 2:12.58, waardoor hij als eerste Brit over de finish komt!
Voor de start van de elitelopers en de massa stond de race voor wheelers op het programma. Twee Nederlanders kwamen in actie tijdens de marathon. Nikita den Boer eindigt als vierde na 1:44.54, slechts drie seconden achter de nummers twee en drie! Margriet van den Broek finisht in de top tien dankzij haar 2:06.00!
Klik hier voor alle uitslagen van de London Marathon.
De Virgin Money London Marathon start zoals gebruikelijk in de wijk Blackheath. De deelnemers komen tijdens de 26,2 mijl het schip de Cutty Sark tegen en lopen over de welbekende Tower Bridge. De finishlijn ligt traditiegetrouw op The Mall, voor Buckingham Palace. De marathon staat bekend als het grootste jaarlijkse geldinzamelingsevenement ter wereld. Veel deelnemers lopen verkleed de 42,2 kilometer. Sinds de eerste editie in 2019 is meer dan 1 miljard pond opgehaald voor goede doelen.
The Mall staat naast de koninklijke hofhouding van Engeland bekend om de vele toptijden die er werden neergezet. In 2003 noteerde de Britse Paula Radcliffe een fabelachtige 2:15.25 noteerde. Dat wereldrecord zou vijftien jaar staan. Eliud Kipchoge kwam twee jaar geleden na 2:02.37 over de finish, de derde tijd ooit gelopen op de marathon.
Dit jaar zijn er meerdere kanshebbers voor een tijd die in de buurt kan komen van het parcoursrecord van Kipchoge. Vier mannen die meedoen aan de 41e editie hebben al eens 2 uur en 3 minuten of sneller gelopen. Mosinet Geremew is de tweede snelste man ooit in Londen en staat zondag weer aan de start. Ook Birhanu Legese, Evans Chebet en Titus Erkiru zullen de strijd aangaan. De winnaar van vorig jaar, de Ethiopiër Shura Kitata, gaat voor zijn tweede overwinning in de hoofdstad van Engeland.
Brigid Kosgei is de te kloppen vrouw in de vrouwenrace. De zilveren medaillewinnaars van de Olympische marathon is wereldrecordhouder met 2:14.04. De Keniaanse is gebrand op de hattrick in Londen, want ze won de race ook al in 2019 en 2020. Acht lopers in het vrouwenveld hebben ooit een tijd onder de 2 uur en 20 minuten gerealiseerd. Degitu Azimeraw en Ashete Bekere, de winnaars van respectievelijk de Amsterdam en Berlijn Marathon, zijn ook kanshebbers voor een podiumplaats in Engeland.
Om 9:00 uur (Nederlandse tijd) starten de elitevrouwen en om 9:30 uur vertrekken de elitemannen en de recreanten. De London Marathon is zondag live te zien op televisie. Tussen 9:00 en 11:00 uur is de wedstrijd te volgen op BBC Two en vanaf 11:00 tot en met 16:30 uur op BBC One.
Zondag 26 september is het tijd voor de eerste World Marathon Major van het jaar: de marathon van Berlijn! In de Duitse hoofdstad doet Kenenisa Bekele een aanval op het wereldrecord.
De winst in de 46e editie van de marathon van Berlijn gaat naar de Ethiopiër Guye Adola. Met 2:05.45 troeft hij de Keniaan Bethwel Yegon in de slotfase af. De Ethiopiër Kenenisa Bekele heeft in de eerste helft van de race al veel moeite met het hoge wereldrecordtempo en wordt uiteindelijk derde. Goytom Gebreslase komt, in haar eerste marathon, als eerste vrouw over de finish na 2:20.09. Duits kampioen worden Philipp Pflieger (2:15.01) en Rabea Schöneborn (2:28.48). Frank Futselaar heeft Pflieger een halve marathon gehaast. Futselaar stapt uit na 1:05.56, iets minder hard dan de beoogde doorkomsttijd na 21,1 kilometer. Ook de Deense haas Thijs Nijhuis haakt af rond de helft van de marathon. De warme weersomstandigheden en het hoge aanvangstempo maken echte toptijden niet mogelijk. Klik hier voor alle uitslagen van de marathon van Berlijn.
De eerste Marathon Major van het jaar is achter de rug. Zondag 3 oktober staat de volgende alweer op het programma: Londen!
Berlijn kent een rijke erelijst aan marathonhistorie. Elf wereldrecords werden in de stad gelopen en zes van de tien snelste mannen ooit liepen hun snelste tijd in Berlijn. In 2014 realiseerde Dennis Kimetto op het razendsnelle parcours een verbazingwekkende 2:02.57. In 2016 kwam Kenenisa Bekele achter de Brandenburger Tor zes seconden te kort om zich de beste van de wereld te noemen. Twee jaar later maakte Eliud Kipchoge in Berlijn indruk door met 2:01.39 een dikke minuut onder de oude toptijd te lopen. In 2019 verbaasde Bekele vriend en vijand door op hetzelfde parcours weer heel dicht bij het wereldrecord te zitten. Slechts twee tellen kwam hij te kort.
De marathontijden die Bekele net niet de geschiedenisboeken in brachten (2:01.41 en 2:03.03) bleven aan hem knagen. En dus start hij tijdens de 46e editie van de Berlijn Marathon met maar één doel: een tijd onder het wereldrecord. Het Ethiopische loopwonder is inmiddels 39 jaar, maar voelt zich sterk. Een aantal teamgenoten van het NN Running Team moeten hem in Duitsland naar een tijd in de 2 uur en 1 minuut loodsen. De geplande doorkomsttijd halverwege is 1:01.00, waarna er dus nog moet worden versneld in de tweede helft van de race.
Frank Futselaar gaat zondagochtend ook van start aan de Straße des 17. Juni in Berlijn. Samen met de Deen Thijs Nijhuis gaat hij proberen de Duitser Philipp Pflieger naar een tijd onder de 2 uur en 11 minuten te hazen. Futselaar gaat weg op het tempo 3:06 per kilometer en wil minimaal tot de helft meelopen. De gevraagde doorkomsttijd na 21,1 kilometer is 1:05.30. Voor de Nederlander is het een goede test in aanloop naar de Amsterdam Marathon over drie weken, waar hij gaat strijden voor de nationale titel.
De Berlijn Marathon wordt vanaf 9:00 uur live uitgezonden op de Duitse televisiezender ARD. De start van de 42,195 kilometer is om 9:15 uur. Meer informatie over de wedstrijd vind je hier.
Van 27 augustus tot en met 5 september namen 17 Nederlandse atleten deel aan de Paralympische Spelen in Tokio. Op deze pagina vind je alle uitslagen en de medaillewinnaars. De teller stopte na acht (!) medailles: drie keer goud, twee keer zilver en drie keer brons!
Laatste update: 5 september 22:15
Medaillies
GOUD Marlene van Gansewinkel- 100m T64 Marlene van Gansewinkel – 200m T64 Fleur Jong – ver T64
BRONS Kimberly Alkemade – 200m T64 Marlène v Gansewinkel – ver T64 Nikita den Boer – marathon T54
5 september: Den Boer pakt brons!
Nikita den Boer pakt BRONS op de marathon met een persoonlijk record van 1:38.16! Ze is de laatste Nederlander die in actie komt op de Paralympische Spelen.
Om 22:15 uur vond de sluitingsceremonie plaats. De succesvolle zestiende editie van de Paralympische Spelen zit erop!
4 september: Baars, Oberoi en Vloet zevende
Lara Baars stoot 7.64 meter met de kogel, waardoor ze zevende wordt in de klasse F40.
Fleur Schouten loopt met 16.28 seconden haar beste tijd van het seizoen, maar het is niet genoeg om door te dringen naar de finale 100 meter T63.
Levi Vloet eindigt als zevende in de finale van de 200 meter T64 met 23.10. In de series scherpte hij het Nederlands record al aan naar 22.66 seconden.
Ranki Oberoi springt zijn beste seizoensprestatie in de verspringbak, 6.76 meter, en krijgt een zevende plaats achter zijn naam in de klasse T20.
Olivier HendriksMarlene van Gansewinkel
3 september: Van Gansewinkel wint tweede titel, Hendriks en Roorda pakken zilver!
Marlene van Gansewinkel pakt haar TWEEDE GOUD en derde medaille met een Paralympisch record! Ze sprint op de 100 meter in de T64 naar 12.78 seconden. Fleur Jong wordt vierde met 13.10, een Paralympisch record in de klasse T62. Kimberly Alkemade eindigt als vijfde met 13.12.
Olivier Hendriks pakt het ZILVER op de 400 meter T62! Hij loopt een dik persoonlijk record van 47.95 seconden.
Salima Rozema wordt tiende bij het verspringen T20 met een sprong van 4.69 meter.
Noëlle Roorda wint ook een ZILVEREN medaille! Ze werpt de speer voor het eerst over de 40 meter: 40.06 in de klasse F46.
2 september: Schouten, Van Gansewinkel, Alkemade en Jong naar finale
Kenny van Weeghel komt tot 1:40.87 en de vijfde plaats tijdens de eerste serie van de 800 meter T54, niet genoeg om door te dringen tot de finale. Zijn zesde Spelen eindigen hier.
Fleur Schouten wordt zevende in de verspringfinale T63 met een sprong van 3.97 meter.
Marlene van Gansewinkel loopt een Paralympisch record T64 van 12.82 seconden, waardoor ze zich eenvoudig plaatst voor de finale van de 100 meter! Ook de andere Nederlanders Kimberly Alkemade (13.06, Q) en Fleur Jong (13.34, q) kwalificeren zich voor de eindstrijd, die morgenmiddag om 12:14 uur al plaatsvindt.
1 september: Bouthoorn vijfde en Van Weeghel achtste in finale
Cheyenne Bouthoorn finisht met 14.90 als vijfde in een wereldrecordrace: de finale van de 100 meter bij de T36. Eerder op de dag realiseerde ze een Nederlands record van 14.84 seconden!
Kenny van Weeghel komt tot 14.53 in de finale van de 100 meter wheelen in de T54, goed voor een achtste plek. In de series wist hij zich te kwalificeren met een seizoensbeste tijd van 14.17 seconden. Van Weeghel komt morgenochtend alweer in actie tijdens de series van de 800 meter (4:49 uur).
31 augustus: Goud voor Van Gansewinkel, Alkemade wint brons!
Marlene van Gansewinkel wint met een Paralympisch record van 26.22 seconden GOUD op de 200 meter! In dezelfde klasse T64 loopt Kimberly Alkemade met 26.80 naar het BRONS! Eerder vandaag plaatsten beiden zich met gemak voor de finale en liep Alkemade nog sneller: 26.65.
Nikita den Boer eindigt als zevende in de finale van de 1500 meter wheelen bij de T54 met 3:29.11.
2018 PGA Championship live stream, iptv4sat – CBS Sports
30 augustus: De Jong achtste in finale, Den Boer naar finale
Joël de Jong sluit een mooi debuut op de Spelen af met een achtste plaats en 12.90 seconden in de finale van de 100 meter T63.
Nikita den Boer gaat met 3:28.87 als tijdsnelste door naar de finale van de 1500 meter T54.
29 augustus: finaleplaatsen en afscheid Siemons
Amy Siemons neemt afscheid van de sport met een negende plaats in de finale van de 100 meter wheelen T34. Ze rijdt naar 20.29 seconden op haar derde Paralympische Spelen.
Take Zonneveld wordt zevende in de finale van het kogelstoten F40 met een verbetering van zijn Nederlands record naar 10.04 meter.
Kenny van Weeghel strandt in de series 400 meter bij de T54 met zijn seizoensbeste prestatie van 46.81 seconden.
Cheyenne Bouthoorn wordt vijfde met 31.30 seconden in de finale van de 200 meter T36.
Nienke Timmer eindigt in de finale van de 200 meter T35 als zesde met 32.87 seconden, een Nederlands record.
Olivier Hendriks komt tot 11.29 seconden en een vijfde plek in zijn serie van de 100 meter T62, waardoor hij de finale niet haalt.
Joël de Jong kwalificeert zich voor de finale van de 100 meter T63 door middel van zijn tijd van 13.00 seconden.
28 augustus: Jong pakt goud met wereldrecord, brons voor Van Gansewinkel!
Nikita den Boer wordt vierde op de 5000 meter wheelen in de T54 met een Nederlands record van 11:15.37!
Fleur Jong pakt het GOUD bij het verspringen met een verbetering van haar eigen WERELDRECORD T62 naar 6.16 meter! Marlene van Gansewinkel pakt BRONS met een sprong van 5.78 meter!
Joël de Jong debuteert op de Spelen met de zesde plaats en 6.41 meter bij het verspringen in de klasse T63.
Cheyenne Bouthoorn plaatst zich voor de finale 200 meter T36 door middel van haar tijd van 31.62 seconden in de series.
Jetze Plat prolongeert zijn PARALYMPISCHE TITEL op de triatlon! Na 750 meter zwemmen, 20 kilometer handbiken en 5 kilometer wheelen komt hij in 57 minuten en 51 seconden als eerste over de finish. Later zou hij ook de tijdrit en wegwedstrijd op naam schrijven, waardoor hij een unieke trilogie voltooit: DRIE GOUDEN MEDAILLES!
27 augustus: Timmer als eerste Nederlander in actie
Nienke Timmer kwalificeert zich met 15.68 voor de finale 100 meter T35. Daarin loopt ze haar beste seizoenstijd van 15.49, goed voor een zevende plaats.
24 augustus: Spelen geopend!
De Paralympische Spelen zijn dinsdag 24 augustus begonnen! Triatleet en handbiker Jetze Plat heeft samen met sprintster en verspringster Fleur Jong de Nederlandse vlag het Olympisch Stadion binnengedragen. Tot en met zondag 5 september zullen ruim 4200 sporters uit 164 landen in 22 verschillende sporten meedoen voor 537 Olympische medailles. Chef de Mission van de Nederlandse ploeg is voormalig rolstoeltennisspeelster en rolstoelbasketbalspeelster Esther Vergeer. De eerste atletiekonderdelen beginnen vrijdag.
Ad Roskam, technisch directeur van de Atletiekunie, blikt vooruit op het grootste toernooi voor invalide sporters. ‘Na een uiterst succesvol EK para-atletiek eerder dit jaar in Bydgoszcz kijkt het Nederlands team vol verwachting uit naar de Paralympische Spelen in Tokio. Na het gevecht tegen het virus, tegen de lange wedstrijdloze periode en tegen de limieten gaat het nu eindelijk weer om het gevecht van atleet tegen atleet en om de ereprijzen.’
Klik hier voor interviews met de Nederlandse atleten en uitleg over de classificaties.
In het Nederlandse tenue zullen 11 vrouwen en 6 mannen op atletiekonderdelen de strijd aangaan om de medailles. Hieronder zie je welke atleten in welke classificaties uitkomen op de Paralympische Spelen.
Vrouwen
Fleur Jong (100 meter & verspringen) – T62
Fleur Schouten (100 meter & verspringen) – T63
Kimberly Alkemade (100 meter & 200 meter) – T64
Cheyenne Bouthoorn (100 meter & 200 meter) – T36
Nienke Timmer (100 meter & 200 meter) – T35
Marlène van Gansewinkel (100 meter, 200 meter & verspringen) – T64
Amy Siemons (100 meter) – T34
Nikita den Boer (1500 meter, 5000 meter & marathon) – T54
De NOS zendt dagelijks op NPO 1 het Paralympisch Journaal uit van 20:25 tot 20:40 uur. Op NPO 2 worden elke dag tussen 22:00 en 22:25 uur de prestaties van de Paralympische atleten gevolgd. Ook zijn er op NOS.nl vier livestreams te zien, waarin de Nederlanders in ieder geval in beeld worden gebracht.
Ook dit jaar ondersteunt het CTS GROUP Talententeam jonge atleten bij het najagen van hun dromen. We volgen vijf potentiële wereldtoppers, onder begeleiding van CTS GROUP en de Atletiekunie, in hun weg naar de top. In deze aflevering: discuswerpster en kogelstootster Alida van Daalen (19), die recent een zilveren dubbel voltooide.
Opgelucht en blij
De Europese kampioenschappen voor atleten onder 20 jaar vormden voor Alida van Daalen hét hoogtepunt van het jaar. In juli dubbelde ze in Tallinn op het discuswerpen en kogelstoten. En niet zonder succes, want beide optredens werden beloond met zilver. ‘Het was een kroon op het seizoen om op twee onderdelen een zilveren medaille te winnen. De laatste keer dat ik de onderdelen kogelstoten en discuswerpen op een internationaal toernooi had gedubbeld was in 2018. Het voelt weer goed dat ik me op dit niveau op beide onderdelen kan bewijzen. Ik was opgelucht en blij.’ In 2019 won Alida Europees goud op het onderdeel waarin ze het beste is: het discuswerpen. Toch was ze niet erg teleurgesteld toen bekend werd dat ze haar titel afgelopen maand niet kon prolongeren. Zeker niet als je kijkt naar waar ze vandaan kwam. Alida ging de wedstrijd in als nummer drie van de ranglijst onder 20 jaar en wierp met 55.63 meter drie meter minder ver dan de winnares. Op de laatste dag van het toernooi completeerde ze haar dubbel met zilver op het kogelstoten. Met 16.56 meter kwam ze in de buurt van haar beste seizoensprestatie met de kogel. Haar Turkse concurrente was te sterk voor Alida. ‘Ik was dus heel blij met dit resultaat’, gaat ze verder. ‘Ik was er sowieso blij mee voor mezelf. Ik wilde heel graag weer een goede internationale wedstrijd stoten en werpen na een lange coronaperiode.’
How to fix Apple arablionz data syncing issues – TechRepublic
Ervaren moeder
Alida zit op het Johan Cruyff College in Roosendaal, waardoor ze haar opleiding goed kan combineren met haar sport. Komend schooljaar doet ze examen in de studie Marketing & Communicatie. Zes dagen per week werkt ze haar trainingen af: twee keer kogelstoten, drie keer discuswerpen of oefeningen gerelateerd aan discus. Daarnaast staat er vijf keer krachttraining op het programma, variërend tussen core, sprint, sprong en andere oefeningen. Alida is nog steeds lid van de atletiekvereniging waarbij ze als pupil begon: het Rotterdamse PAC. Dat is ook de vereniging waarbij haar moeder Jacqueline Goormachtigh is grootgebracht. Naast Rogier Ummels is zij haar coach op sportcentrum Papendal, waar ze drie dagen per week sport. Bij Ummels doet ze sprinttraining, bij Goormachtigh voert ze de werp- en krachttrainingen uit. Niet voor niets krijgt ze training van haar moeder, want zij is voormalig kogelstootster en discuswerpster. De twaalfvoudig Nederlands kampioene haalde in 1996 de Olympische Spelen van Atlanta. Goormachtigh bezit met 63,86 meter plek drie op de nationale ranglijst. Haar dochter Alida staat met 59,15 meter al negende tussen de senioren. Ook al behoorde Goormachtigh eind vorige eeuw tot de beste Nederlandse atleten, Alida vindt het niet bijzonder door haar getraind te worden. ‘Het is mijn trainster en ook de trainster van de groepen waarin ik train.’ Haar aanpak noemt ze wel bijzonder. ‘Omdat zij de techniek op een andere manier aanbiedt die bij mij past als persoon en ze zorgt dat de krachttraining, techniektraining en mentale training in balans zijn met elkaar.’
Dit is de vierde atleet die we belichten in de serie talenten uit het CTS GROUP Talententeam. In de volgende en laatste aflevering lees je de ontwikkeling van Rick van Riel.
Professionele aanpak
Net als atleten Olivier Hendriks, Mark Heiden, Sven Roosen en Rick van Riel is Alida lid van het CTS GROUP Talententeam. Ze heeft voor het derde jaar een samenwerking met CTS GROUP, ASICS en de Atletiekunie, die bijdragen op persoonlijk en maatschappelijk vlak. Dankzij het team kan ze rekenen op financiële en materiële ondersteuning. ‘De steun van deze drie grote organisaties is erg belangrijk om topsport professioneel te kunnen bedrijven.’ Kogelstoten en discuswerpen heeft Alida goed onder de knie. Als discuswerpster vergelijkt ze zichzelf met een balletdanseres. ‘Hoe meer je de rust in je draai kan vinden, hoe beter je de discus kan raken.’ Ze heeft nog wel een aspect dat ze van een teamgenoot van het CTS GROUP Talententeam wil leren. ‘Van Rick wil ik wel leren hoe een 1000 meter te kunnen lopen. Als pupil ging ik altijd helemaal stuk.’
Discus of kogel?
‘Discus én kogel! Ik kan niet kiezen. Het zijn twee unieke onderdelen met ieder zijn specialiteiten. Ik vind het explosieve van kogel heel gaaf. Daar kan je al je adrenaline in kwijt en dat geeft een soort kick. Met discus vind ik het sierlijke heel mooi. Je bent een soort ballerina in de discusring. Vandaar dat ik niet kan kiezen. Het zijn twee fantastische onderdelen!’
Győr 2017 of Borås 2019?
‘Győr 2017, want het Europees Olympisch Jeugdfestival was mijn allereerste internationale wedstrijd. Daar haalde ik goud met kogel en zilver met discus. Voor mij was het EYOF echt een topervaring aan het begin van mijn carrière. Maar de EK onder 20 jaar in Borås heeft een speciaal plekje in mijn hart. Ik was 17 en hoorde dat atletiek niet naar de EYOF van 2019 ging. Eerst was ik een beetje verbaasd, maar ik herpakte me meteen. Ik dacht toen van: nou, dan moet ik maar de beste van de EK én de EYOF worden! Niet wetende dat het zou lukken ook. De EK was gewoon een fantastische ervaring, mede doordat ik mijn eerste gouden medaille bij het discuswerpen won!’
PAC of Papendal?
‘Bij PAC ben ik opgegroeid met hele leuke en lieve trainingsmaatjes, vandaar dat ik PAC kies. Papendal moet zich voor mij nog ontwikkelen, want ik zit daar nog nog niet lang!’
Wereldrecord of Olympisch kampioen?
‘Beide. Als je een wereldrecord gooit, zou het wel apart zijn als je geen Olympisch kampioen wordt.’
Alida van Daalen in actie op de NK atletiek in Breda, waar ze het zilver pakte op discus.
Barrière
Voordat de outdoorwedstrijden weer op Alida wachten, neemt ze nog even rust. Daarna bouwt ze haar vorm weer op tot de Nederlandse kampioenschappen onder 20 jaar van september. In Amersfoort is ze topfavoriet voor goud op zowel discus als kogel. Tussendoor test ze zichzelf nog bij een wedstrijd in Grootebroek. In een interview gaf Alida al eens aan dat ze de Dafne Schippers wil worden, maar dat gaat nu niet meer helemaal voor haar op. ‘Ik wil gewoon de eerste ‘Alida’ van het werpen worden, want die is er nog niet’, ontkracht ze met een knipoog. Hoewel ze niet te ver in de toekomst plant, wil ze volgend jaar zeker voor de EK in München gaan, dat haar eerste seniorentoernooi moet worden. De WK in Eugene, die ook komende zomer plaatsvinden, zou een ‘ultiem doel’ zijn. Dan blijft nog een doel in afstand over. Ze hikt met de discus tegen de 60-metergrens aan en natuurlijk wil ze ooit de 63,86 meter van haar moeder voorbij. ‘Ik hoop dit jaar nog een goed naseizoen te draaien en dan gaan we zien of we die barrière eindelijk kunnen verbreken!’ Ze is een vrouw van de verrassingen en niet van de uitspraken. ‘De mensen die mij goed kennen, weten hoe ik ben, dus er gaan zeker mooie sportmomenten komen.’ Tokio kwam nog te vroeg, maar op de Spelen van Parijs wil ze er sowieso staan. Met de discus, het onderdeel waarop ze de meeste potentie heeft. ‘Ik hoop in 2024 al ruim voorbij de 60 meter te zijn. I take it one step at a time. Ik wil niet te ver vooruit kijken en vooral van de weg naar de top genieten. Wat de top zal zijn, dat zullen we zien’, besluit ze.
Dit artikel is tot stand gekomen in samenwerking met CTS GROUP en de Atletiekunie.
De atletiekverenigingen Rotterdam Atletiek en PAC organiseren samen met Trackstars Nesselande en Atletiek Trainingscentrum Rotterdam het Rotterdams Atletiek Festival. Zaterdag 4 september wordt het festival voor de eerste keer gehouden op de baan van Rotterdam Atletiek.
Het Rotterdams Atletiek Festival wordt aanstaande zaterdag georganiseerd tussen 13:00 en 17:00 uur en bestaat uit clinics, foodtrucks en wedstrijden voor jong en oud. Zo is er een Sprintcup over 60 meter, waarbij de snelste zes atleten door Liemarvin Bonevacia worden klaargestoomd voor de finale. Iedereen die 12 jaar of ouder is, kan de strijd aangaan op de 4×800 meter estafette. Ook zal de atletiekvisie voor Rotterdam, die in samenwerking met Rotterdam Sportsupport en Rotterdam Topsport is geschreven, worden overhandigd aan de gemeente. Daarnaast zullen de Rotterdamse Olympiërs worden gehuldigd.
Nederlands recordpoging
Op het programma van het evenement staat verder een 4×200 meter estafette. Taymir Burnet, Churandy Martina, Hensley Paulina en Xavi Mo-Ajok, alle vier van Rotterdam Atletiek, gaan op jacht naar het Nederlands record. Dat staat al sinds 1993 op 1:23.61. Ook andere teams zullen starten in deze 4×200 meter. Je kunt je nog aanmelden en strijden tegen de Nederlandse estafettetoppers.
Tijdens het Rotterdams Atletiek Festival zijn er drie rondes waarin je mee kunt doen aan een atletiekclinic. Om 13:00, 13:45 en 16:00 uur staan er vier clinics op het programma:
‘Test jouw snelheid en sprinttalent’ met ex-hordeloopster Marjan Olyslager
‘Explosiviteit en sprongkracht’ met ex-wereldkampioen verspringen Ignisious Gaisah
‘Beter hardlopen met Nederlands kampioenen en Olympische atleten uit Tokio’ met Irene van der Reijken en Diane van Es
‘Test jouw pure kracht’ met discuswerpster Enid Duut
Klik hier voor meer informatie over het Rotterdams Atletiek Festival. Inschrijven voor de wedstrijdonderdelen kan tot en met 1 september via deze link.
Yalemzerf Yehualaw is de eerste vrouw die onder de 64 minuten loopt op de halve marathon. De 22-jarige Ethiopische noteerde zondagochtend in Noord-Ierland een tijd van 1:03.43 met behulp van twee Nederlandse hazen.
Yalemzerf Yehalaw verbeterde het wereldrecord op de 21,0975 kilometer van de Keniaanse Ruth Chepngetich met 19 seconden. Bij de Antrim Coast Half Marathon in het Noord-Ierse Larne bleef ze de rest van de vrouwen ruim 6 minuten voor. ‘Een droom die uitkomt, iets waar ik mijn hele leven voor heb gewerkt. Ik was gefrustreerd nadat ik het wereldrecord niet in Istanboel had gelopen, maar ik ben nu enorm blij!’, reageert ze na afloop van haar historische tijd in de 1 uur en 3 minuten.
Roy Hoornweg, Yalemzerf Yehalaw en Mohamed Ali voor de start.
De Nederlanders Mohamed Ali en Roy Hoornweg werden door het NN Running Team ingezet als tempomakers. ‘De wedstrijd ging zoals gepland’, blikt Ali positief terug op de wereldrecordrace. ‘De bedoeling was dat ik de wedstrijd gewoon ging lopen, maar ik voelde me nog niet in topvorm. Dus ging ik haar helpen naar een wereldrecord.’ Voor de wedstrijd werkte Ali met Yehalaw een trainingsstage van tien dagen af in het Oostenrijkse Seefeld. Daar kwam hij meer over haar te weten. ‘Ik heb haar goed leren kennen de afgelopen tijd en daarom was het ook makkelijk om goed te communiceren.’ Het tempo werd uitstekend hooggehouden. Roy Hoornweg kon tot ongeveer 13 kilometer mee als haas en Mohamed Ali liep uiteindelijk achter Yalemzerf Yehalaw de wedstrijd uit in 1:04.08. ‘Roy heeft het geweldig gedaan, maar was rond de 13 kilometer teruggezakt. Hij was een tempobaas. Ik heb tot over de 20 kilometer gehaast. Ik ben enorm trots op haar en ben blij dat ze het wereldrecord heeft gepakt. Ze verdient het.’
De Olympische Spelen van 2020 verliepen voor de Nederlandse atleten uiterst succesvol. Zonder publiek, maar met een recordaantal Nederlanders in het oranje. Het atletiekprogramma begon op 30 juli en is op 8 augustus ten einde gekomen. De Nederlandse ploeg behaalde maar liefst acht medailles, een record. Op deze pagina vind je alle atletiekuitslagen van Team NL, reacties en foto’s van deze unieke Olympische Spelen in Tokio!
8 augustus: Historisch zilver voor Nageeye op marathon
Abdi Nageeye wint zilver op de Olympische marathon in Sapporo! Hij evenaart het Olympische optreden van Gerard Nijboer uit Moskou in 1980. In de slotmeters moedigt Nageeye (2:09.58) zijn trainingsgenoot Bashir Abdi Ali uit België uitbundig aan, die naar het brons loopt. Nageeye pakt de achtste en laatste Olympische atletiekmedaille voor Nederland! Daarvoor prolongeert Eliud Kipchoge met ruime voorsprong zijn Olympische marathontitel op de marathon. De Keniaanse wereldrecordhouder wint in Sapporo na 2 uur, 8 minuten en 38 minuten. Khalid Choukoud draaide goed mee in de middenmoot, maar stapte na 30 kilometer uit vanwege maagklachten. Bart van Nunen liep een mooi opbouwende race, maar viel helaas terug en staakte de strijd na 35 kilometer.
Abdi na de finish: ‘Het is ongelofelijk! Ik wilde wachten tot 35 kilometer en kijken wat ik dan nog kon. Ik geloofde in mezelf en dacht ‘ik moet een medaille pakken’. Ik even verschrikkelijk blij voor Nederland.’
Om 00:00 uur Nederlandse tijd zijn de Olympische marathonlopers gestart met een luchtvochtigheid van 80 procent en een temperatuur van 26 graden. Halverwege kwam de kopgroep, met daarin Nageeye op plaats zeven, door in 1:05.13. Choukoud stond na een halve marathon 66e met 1:52 achterstand op de kop. Van Nunen gaf 2:32 toe en lag op plaats 78. Na 26 kilometer trok Eliud Kipchoge aan de kop, waardoor steeds meer lopers moesten passen. Tien atleten, waaronder Nageeye, meldden zich vooraan bij 30 kilometer. Na 30,7 kilometer plaatste Kipchoge de beslissende versnelling, waarna hij in zijn veertiende marathon naar zijn tweede Olympische titel liep.
Update:Sifan Hassan mag de Nederlandse vlag binnendragen tijdens de sluitingsceremonie op zondag! Die vindt om 13:00 uur plaats in het Olympisch stadion. Maar eerst loopt ze zaterdagmiddag om 12:45 uur nog de 10.000 meter, waar ze opnieuw voor goud gaat!
7 augustus: Hassan voltooit dubbel: goud op 5000 én 10.000 meter!
Sifan Hassan pakt na goud op de 5000 ook de Olympische titel op de 10.000 meter! Na een overtuigende eindsprint pakt ze de dubbel met 29:55.32! Hassan na afloop tegen de NOS: ‘Ik heb hier geen woorden voor. Ik heb gezegd dat ik voor drie medailles zou gaan en ik heb het gedaan. Ik ben klaar en nu mag ik gewoon gaan slapen.’ Kalkidan Gezahegne uit Bahrein wordt verrassend zilver op de 10.000 meter. De Ethiopische wereldrecordhoudster Letesenbet Gidey pakt na lang op kop gelopen te hebben de bronzen medaille. Susan Krumins moest na 14 minuten de strijd staken. De omstandigheden en haar niet ideale voorbereiding hebben haar uitgeput in Tokio.
Liemarvin Bonevacia, Terrence Agard, Tony van Diepen en Ramsey Angela winnen de zilveren medaille op de 4×400 meter! Dankzij een sterk eindschot wordt Botswana gepasseerd en lopen de Nederlandse mannen achter het ijzersterke Amerika naar de tweede plaats. Dan staat er ook nog een fabuleuze tijd van 2:57.18 op de klokken, twee seconden onder het record van gisteren!
De Nederlandse estafettevrouwen zijn zesde geworden in de Olympische finale van de 4×400 meter. Lieke Klaver, Lisanne de Witte, Laura de Witte en Femke Bol lopen naar 3:23.74 en dat is goed voor een verbetering van het nationale record, dat in de series door dezelfde vrouwen werd gelopen!
Om 6:00 uur Japanse tijd zijn de vrouwen gestart voor hun marathonavontuur in Sapporo, ongeveer 800 kilometer ten noorden van Tokio. Twee Nederlanders gingen de strijd aan met de warmte (bijna 30 graden), hoge luchtvochtigheid (rond de 70 procent) en de concurrentie. De Keniaanse Peres Jepchirchir won onder zware omstandigheden de Olympische marathon in 2 uur, 27 minuten en 20 seconden. Tweede werd haar landgenote Brigid Kosgei en de derde plaats ging naar Molly Seidel uit Amerika. Andrea Deelstra had zich gewapend met een ijspet en finishte op plaats 44 als eerste Nederlandse na 2:37.05. ‘Ik voelde me heel goed, kon makkelijk mee, maar kreeg vanaf 20-25 kilometer last van een oude blessure (pijn in linkerbeen, red.). Die had ik in 2019 ook in Berlijn. Ik moest vanaf 30 kilometer af en toe even wandelen om mijn heup te rekken. Ik denk dat ik drie tot vijf minuten heb gewandeld. Ik was heel goed vandaag, ging voor de top 20, maar niet alles viel goed vandaag. Ik ben blij dat ik toch gefinishtben’, aldus Deelstra tegen het Belgische Sporza. Jill Holterman bouwde haar race van achteren op en eindigde met een 63e plaats in 2:45.27. ‘Het was verschrikkelijk zwaar. Ik ben trots op mijn strijdlust, op mijn mentale weerbaarheid. Ik heb gedaan wat ik kon’, reageerde ze na afloop van haar Olympisch debuut. De kopgroep van tien atleten, aangevoerd door Jepchirchir, kwam halverwege door in 1:15.14. Na een halve marathon lag Deelstra 32e met een tussentijd van 1:16.02. Holterman stond na 21,1 kilometer op positie 78 met 1:20.32.
6 augustus: Brons voor Hassan op 1500 meter, estafettemannen 4×400 meter in finale
Sifan Hassan heeft in een aanvallende race Olympisch brons gepakt op de 1500 meter! Helaas is er dus geen triple goud voor haar in Tokio, maar ze is strijdend ten onder gegaan met 3:55.86. De Keniaanse Faith Kipyegon is te sterk in de finale van de 1500 meter. Na een overtuigende eindsprint wordt ze opnieuw kampioen in een Olympisch record van 3:53.11. Laura Muir loopt in een Brits record naar het zilver. Morgen wil Hassan na goud op de 5000 meter nog een keer Olympisch kampioen worden, want om 12:50 uur staat de 10.000 meter op het programma.
Jochem Dobber, Terrence Agard, Tony van Diepen en Ramsey Angela hebben de series van de 4×400 meter overleefd. De estafettemannen werden vijfde in de serie, maar plaatsten zich dankzij hun razendsnelle tijd, een Nederlands record, voor de finale van morgenmiddag 14:50 uur. Met 2:59.06 snelde Nederland voor het eerst op de 4×400 meter naar een tijd onder de 3 minuten!
De estafettevrouwen van de 4×100 meter (Nadine Visser, Dafne Schippers, Marije van Hunenstijn en Naomi Sedney) haalden helaas de finish niet tijdens de series. Schippers vertrok te vroeg als tweede loopster, waardoor het stokje van Visser haar niet bereikte. Geen Nederland in de finale van de 4×100 meter.
5 augustus: Zilveren zevenkamp voor Vetter, Oosterwegel pakt brons!
Anouk Vetter heeft de zilveren medaille gewonnen op de zevenkamp! Ze scoort 6689 punten en daarmee scherpt ze haar eigen Nederlands record aan. Emma Oosterwegel loopt naar het brons! Dankzij een sterke 800 meter zet ze 6590 punten neer, een dik persoonlijk record voor Oosterwegel. De Belgische Nafissatou Thiam was een maatje te groot en prolongeerde haar Olympische titel met 6791 punten.
Na een goede eerste dag, met horden, hoog, kogel en de 200 meter, startte zowel Vetter als Oosterwegel goed op dag twee van de zevenkamp. Verspringen en speerwerpen brachten hun in kansrijke posities voor een Olympische medaille. De 51.97 bij speer en 6.47 meter bij ver zorgden bij Vetter voor een tweede plaats na zes van de zeven onderdelen. Oosterwegel kende een verrassend goede dag met alleen maar eigen records. Ze overtuigde met 54.68 meter bij het speerwerpen en verbaasde met 6.29 bij het verspringen. Dankzij een goede afsluitende 800 meter liep Oosterwegel zich met 2:11.09 het podium op. Ze noteerde zes persoonlijke records op de zeven onderdelen. Vetter bevestigde haar prachtige tweede plaats en liep 2:18.72 op de 800 meter. Voor het eerst is er een medaille voor Nederland op de zevenkamp en dan zijn het er ‘gewoon’ twee! Nadine Broersen staakte de strijd helaas aan het begin van de tweede meerkampdag.
Liemarvin Bonevacia is als achtste geëindigd in de finale van de 400 meter. Hij kon goed mee met de internationale top en zat dicht op de concurrentie, maar moest op de laatste 50 meter toegeven. Bonevacia finishte in 45.07 en is de eerste Nederlander ooit die in de Olympische finale op de 400 meter loopt! De focus gaat nu alweer op de 4×400 meter, waarvan de series morgenmiddag om 13:25 uur plaatsvinden.
De 4×100 meter vrouwen (Nadine Visser, Dafne Schippers, Marije van Hunenstijn en Naomi Sedney) werden vijfde in hun serie. Het team plaatste zich met 42.81 als tijdsnelste voor de finale! Daar is het hopen dat de wissel tussen Visser en Schippers scherper verloopt. Voor de mannen (Joris van Gool, Taymir Burnet, Christopher Garia en Churandy Martina) viel het doek in de series. De derde wissel, tussen Garia en Martina, ging mis. Geen finale dus voor Churandy op zijn vijfde (!) en laatste Olympisch Spelen.
Ook de estafettevrouwen van de 4×400 meter plaatsen zich als tijdsnelste voor de Olympische finale! Lieke Klaver, Lisanne de Witte, Laura de Witte en Femke Bol liepen dankzij een sterk eindschot van Bol naar de vierde plaats in hun serie. De 3:24.01 is tevens goed voor een flinke verbetering van het Nederlands record (3:26.98), dat bij de vorige Spelen in Rio werd gelopen.
4 augustus: Bol pakt brons, Vetter bovenaan na dag 1 zevenkamp
Femke Bol (21) pakt op haar eerste Olympische Spelen brons op de 400 meter horden! Met haar razendsnelle 52.03 is ze de derde vrouw ooit op dit onderdeel! Door die tijd scherpt ze het Nederlands en Europees record (stond op 52.34) aan! Sydney McLaughlin won de Olympische titel in een nieuw wereldrecord (51.46 sec). Tweede werd Dalilah Muhammed, die ook onder het oorspronkelijke wereldrecord dook.
Ook de zevenkampers zijn vannacht begonnen aan hun Olympische avontuur. Twee Nederlandse vrouwen zijn goed begonnen aan de tweedaagse wedstrijd. Anouk Vetter staat zelfs bovenaan in het klassement na vier onderdelen! Ze heeft 27 punten voorsprong op de nummer twee, de Belgische Noor Vidts. Op de eerste dag van de zevenkamp verpulverde Vetter haar persoonlijk record door 13.09 seconden te lopen op de 100 meter horden. Het hoogspringen (1.80 m) en kogelstoten (15.29 m) leverden haar beste seizoensprestaties op, waarna ze afsloot met een mooie 200 meter in 23.81. Door het uitstappen van wereldkampioene Katharina Johnson-Thompson is de kans op een medaille voor Vetter vergoot, maar ze moet rekening houden met de Belgische titelverdedigster Nafissatou Thiam. Ook Emma Oosterwegel kende een goede eerste dag met een prima 13.28 meter met de kogel en persoonlijke records op de horden (13.36), hoogspringen (1.80 m) en de afsluitende 200 meter (24.25), die ze won. Met een elfde plaats in het klassement gaat ze de tweede dag in. Nadine Broersen kende een minder succesvolle dag, onder andere door het raken van een horde en geen persoonlijke records. De 13.74 op horden was matig, waarna ze wel weer haar beste seizoensprestatie evenaarde op het hoogspringen (1.80 m) en verbeterde bij het kogelstoten (14.50 m) en de 200 meter (25.57). Broersen sluit de eerste dag af met een zeventiende plaats.
Op de 1500 meter wist Sifan Hassan zich eenvoudig te plaatsen voor de finale. In de halve finale pakte ze met nog 200 meter te gaan de kop, waarna ze haar halve finale won in 4:00.23. Lieke Klaver en Lisanne de Witte hebben gestreden voor een plaats in de finale van de 400 meter, maar kwamen helaas te kort. Klaver werd zesde in de tweede halve eindstrijd met 51.37 en De Witte werd in de volgende halve finale achtste in 52.09 seconden. Beide komen nog wel in actie op de 4×400 meter, waarvan de series morgen om 12:25 uur plaatsvinden.
Update: Jamile Samuel heeft nog te veel last van haar hamstring en zal morgen (3:00 uur) niet starten in de series van de 4×100 meter dames. Vermoedelijke opstelling: Nadine Visser, Dafne Schippers, Marije van Hunenstijn en Naomi Sedney.
3 augustus: Klaver en De Witte naar halve finale 400 meter, Burnet strandt in halve finale, decepties voor Burnet en Foppen
De vijfde atletiekdag bestond uit nieuwe kansen en teleurstellingen. Om 02:45 uur (NL tijd) was het de beurt aan Lisanne de Witte in de series van de 400 meter. Een beste seizoenstijd van 51.68 seconden en vierde plaats in de serie leverde haar een kleine q op, waardoor ze als één van de tijdsnelsten naar de halve finale mag. Lieke Klaver kwam in de zesde serie in actie en snelde naar 51.37, de derde tijd in haar race en goed voor directe kwalificatie. We zien beide dames terug in de halve finale (woensdag 12:30).
Ook Taymir Burnet (20.60) haalde door zijn derde plaats in de series de halve finale, die later vandaag plaatsvond. In de halve eindstrijd kreeg hij kramp in zijn kuiten en hamstring en bleef hij door zijn 20.90 op de achtste plaats in zijn serie steken. Menno Vloon wist helaas niet te overtuigen in de finale van het polsstokhoogspringen. Hij kwam niet verder dan de elfde plaats en 5.55 meter. Op de 5000 meter kreeg Mike Foppen pijn aan zijn rechterkuit en rechterachillespees, waardoor hij met nog drie rondes te gaan noodgedwongen de strijd moest staken. Helaas geen Olympische finale voor hem.
2 augustus: Super Monday: Hassan Olympisch kampioen, Visser vijfde in hordenfinale, Bonevacia & Bol naar finale
Sifan: ‘Ik ben Olympisch kampioen. Hoe is dat gebeurt? Ik ben supergelukkig. Ik kan het niet geloven, vooral niet na wat er vanmorgen is gebeurd. Ik dacht dat het niet zou gebeuren. Maar deze laatste twee ronden bleef ik bij hen. En nu ben ik Olympisch kampioen. Ik ben echt blij.’
In de ochtend liep SifanHassan een zeer spectaculaire serie over 1500 meter. Op de bel struikelde ze door toedoen van een paar atletes voor haar. Ze viel, stond snel op en rolde vervolgens het complete veld op en won alsnog haar serie. Hassan rustte de rest van de dag en liet zicht verzorgen, de focus voor de 5000 meter kwam terug. Tijdens de finale wachtte ze geduldig achterin het veld en schoof langzaam naar voren. In de laatste ronde gingen alle remmen los en liep ze de laatste 400 meter in 57.3, de snelste slotronde ooit op een 5000 meter tijdens de Olympische Spelen. Haar 14:36.79 was goed voor het zevende atletiekgoud ooit voor Nederland en de eerste sinds Ellen van Langen (1992).
Foto: Orange Pictures
Nadine Visser had op meer gehoopt, maar werd knap vijfde in de olympische finale van de 100 meter horden. Tot en met horde zes lag ze op medaillepositie, maar daarna moest ze iets toegeven op de concurrenten. Uiteindelijk moest ze (in een tijd van 12.73 seconden) genoegen nemen met een vijfde plek in de Olympische finale, een teleurstelling voor haar. ‘Ik was goed tot horde zes, daarna kon ik m’n ritme niet goed vasthouden. Ik voelde me echt zoveel beter dan in de series, zo scherp. Ik baal echt flink. Gisteren was ik emotioneel omdat ik de finale had gehaald, maar als je er eenmaal staat, wil je meestrijden om de medailles’.
Verder plaatsen Femke Bol (53.91) en Liemarvin Bonevacia (44.62, Nederlands record!) zich voor de finales van respectievelijk de 400 meter horden en de 400 meter vlak. Geweldige prestaties en we zien Femke, woensdag (04u40), en Liemarvin, donderdag (14u00), terug in de finale. Voor Dafne Schippers was de halve finale van de 200 meter haar eindstation (23.03), in de serie liep ze 23.14. Haar rug en voorbereiding stonden een olympische finale in de weg. Dafne was geëmotioneerd, maar ook strijdvaardig en kijkt uit naar de 4×100 meter (aanstaande donderdag). JochemDobber heeft geweldige progressie geboekt het afgelopen jaar, kwam tot de halve finale op de 400 meter en werd daar zesde (45.48). Geen finaleplek, maar we zien hem nog wel terug op de 4x 400 meter.
1 augustus: Visser in hordenfinale, Bonevacia en Dobber naar halve eindstrijd
Het ochtendprogramma begon voor Nederland met Irene van der Reijken, die met 9:42.98 te kort kwam voor een finaleplek op de 3000 meter steeplechase. Een stuk succesvoller was de 400 meter, waarop Jochem Dobber en Liemarvin Bonevacia uitkwamen. Dobber liep 45.54 seconden en kreeg door zijn derde plek in de vijfde serie een grote Q achter zijn naam. Ook Bonevacia, die de laatste serie won in 44.95, kwalificeerde zich voor de halve eindstrijd. In de halve finale van de 100 meter horden liep Nadine Visser naar 12.63, haar snelste seizoenstijd en slechts één honderdste boven haar eigen Nederlands record! Ze wint een ticket voor de finale van morgenochtend (4:50 uur onze tijd), waarin ze zal gaan strijden voor een medaille. Nick Smidt vocht ook voor een finaleplek, zette zijn beste jaartijd (49.35) neer, maar kwam helaas te kort op de 400 meter horden.
31 juli: Bol, Vloon en Visser kwalificeren zich, vierde plaats in eerste Olympische mixed estafettefinale
De tweede atletiekdag op de Olympische Spelen bestond weer uit veel kwalificaties en series, maar omvatte daarnaast ook de eerste Olympische finale van de gemixte estafette. Femke Bol plaatste zich in het ochtendprogramma overtuigend voor de halve finale van de 400 meter horden. Ze won haar serie in 54.43 seconden. Op de 800 meter moest Tony van Diepen zijn meerdere erkennen in zijn concurrenten, want zijn 1:46.03 was niet genoeg voor een plek in de volgende ronde. Nadine Visser is helemaal terug na haar hamstringblessure en plaatste zich met 12.72 op de 100 meter horden keurig voor de halve finale. Zoë Sedney liep 13.03 op haar Olympisch debuut en redde het op vijf honderdsten niet. Menno Vloon dwong bij het polsstokhoogspringen kwalificatie af voor de finale met een sprong van 5.75 meter. Discuswerpster Jorinde van Klinken wist met 61.15 meter helaas niet de kwalificaties te overleven. Het Nederlands team op de 4×400 meter mix streed goed mee voor het podium in de eerste Olympische finale van het onderdeel. Liemarvin Bonevacia, Lieke Klaver, Femke Bol en Ramsey Angela verbeterden het Nederlands record naar een knappe 3:10.36, maar kwamen in de eindsprint net te kort voor een medaille.
30 juli: Smidt, Hassan en gemixte estafette naar volgende ronde
Op de eerste atletiekdag in Tokio plaatste Nick Smidt zich als eerste Nederlander voor een halve finale. Op de 400 meter horden wist hij zich met 49.55 seconden net bij de beste vier van de laatste serie te voegen. De vijfde plaats en 11.27 waren helaas onvoldoende voor Marije van Hunenstijn om door te gaan naar de halve finale op de 100 meter. Op de 5000 meter maakte Sifan Hassan haar favorietenrol waar door met de snelste tijd naar de finale te gaan. Dankzij een sterke laatste 300 meter wist ze onder zware omstandigheden (warm en hoge luchtvochtigheid) naar 14:47.89 te lopen. Diane van Es kon met haar zestiende plaats en 15:47.01 in de tweede serie helaas niet doordringen tot de finale van maandag. Op diezelfde avond in Japan haalde ook kogelstootster Jessica Schilder met plaats elf en een poging van 17.74 meter de finale niet. Een mooie afsluiting van dag één was het eerste Olympische finaleticket ooit op de gemixte 4×400 meter van Jochem Dobber, Lieke Klaver, Lisanne de Witte en Ramsey Angela. De 3:10.69 is goed voor de tweede plaats, maar geldt ook als Nederlands record op het pas vier jaar oude onderdeel.
Updates TeamNL
Sifan Hassan loopt naast de 5000 en 10.000 ook de 1500 meter! Ze is de eerste atleet die zich aan deze Olympische triple waagt. Dat betekent dat ze maandag 2 augustus ‘s ochtends meedoet aan de series van de 1500 meter en ‘s avonds de 5000 meter finale loopt. ‘Het is belangrijk voor mij om mijn hart te volgen. Dat is veel belangrijker dan gouden medailles.’Hassans geliefde 1500 meter vindt plaats op maandag 2:35 (series), dinsdag 12:00 (halve finale) en vrijdag 14:50 uur (finale).
Dafne Schippers loopt geen Olympische 100 meter in Tokio. In verband met haar rugklachten focust ze zich op de 200 meter en 4×100 meter.
Ook Jamile Samuel spaart zich en start op dezelfde afstanden als Schippers.
Rutger Koppelaar is positief getest op COVID-19 en gaat niet naar de Olympische Spelen (klik hier).
Meerkamper Pieter Braun heeft zich met een blessure moeten afmelden.
De Spelen vinden plaats in Tokio, nou ja, op de marathon na dan, die wordt dik 1000 kilometer noordelijker gelopen in Sapporo. In Nederland lopen we zeven uur achter in Tokio. Finales in de avonduren zijn bij ons dus einde ochtend en begin van de middag te zien.
Programma
De Nederlandse Olympische atletiekploeg voor Tokio bestaat uit 45 atleten, 25 vrouwen en 20 mannen. Het atletiekprogramma start op vrijdag 30 juli en duurt tot zondag 8 augustus. In totaal worden er 48 gouden medailles uitgereikt. Voor de mannen zijn er 24 onderdelen, 23 voor de vrouwen en 1 gemengd nieuw onderdeel, de 4x 400 meter mixed estafette. Atletiek is de meest omvangrijkste sport op de spelen.
Hieronder vind je het overzicht voor alle Nederlandse atleten, omgezet naar Nederlandse tijden. Het volledige tijdschema (Japanse tijd!) van het atletiekprogramma staat hier. Onder het overzicht vind je de Nederlandse prestaties op de triatlon.
Triatlon
31 juli – 00:30 – Mixed Relay
De Nederlandse triatleten Maya Kingma, Marco van der Stel, Rachel Klamer en Jorik van Egdomhebben een knappe vierde plaats weten te bemachtigen op de eerste Olympische Mixed Relay. Het team lag op medaillekoers, maar in het tweede deel van de wedstrijd werd duidelijk dat een vierde plaats het hoogst haalbare was. Van Egdom verwees dankzij een sterke eindsprint België en Duitsland naar de plaatsen vijf en zes. De Mixed Relay is een estafette met twee mannen en twee vrouwen. Alle vier de triatleten zwemmen 300 meter, waarna 8 kilometer op de fiets en 2 kilometer hardlopend moet worden afgelegd. Een vrouw start, vervolgens een man, daarna weer een vrouw en tenslotte weer een man.
26 juli – 23:30 – Olympische afstand vrouwen
1,5 km zwemmen, 40 km fietsen en 10 km lopen. Rachel Klamer wordt, door een geweldige opmars tijdens het lopen, vierde. Maya Kingma zet een prima race neer en finisht als elfde.
Nog nooit combineerde een vrouw de 1500, 5000 en 10.000 meter op de Olympische Spelen. Laat staan dat iemand een medaille won op deze drie verschillende afstanden. Tot vandaag. Sifan Hassan sluit haar unieke trilogie in Tokio af met goud op de 10.000 meter.
De laatste race van ‘haar’ Olympische Spelen. Met enige vermoeidheid staat ze aan de start, want voor de 10.000 meter wist ze de series van de 5000 en 1500 meter, de finale van de 5000 meter en de halve finale van de 1500 meter te volbrengen. In 9 dagen tijd liep Hassen meer dan 61 rondes op de baan in Tokio. Bijna ging het mis, toen ze in de serie van de 1500 meter, met een ronde te gaan, ten val werd gebracht op het tartan. Maar ze knokte zich terug op z’n Hassans door ook de winst in de voorrondes mee te pakken. En bijna ging het nog mis voor de start van het toernooi. Na de serie van de 5000 meter greep de 28-jarige geboren Ethiopische namelijk naar haar been. Wat blijkt: vanaf de eerste dag loopt Hassan al met pijn rond. Ze kampt met haar grote lendenspier, tussen de bovenkant van het dijbeen en de onderzijde van de wervelkolom. De vraag was of ze überhaupt kon deelnemen aan de Olympische Spelen. Maar Sifan zou Sifan niet zijn als ze niet gewoon haar eigen weg kiest. Net zoals ze dat deed voorafgaand aan de Spelen. Ze liet zich niet van de wijs brengen en zag een unieke trilogie in het verschiet op de 1500, 5000 en 10.000 meter. Meer dan 61 rondes op de atletiekbaan tijdens één Olympische Spelen. Iets waarin geen enkele vrouw, en bijna geen enkele man, haar ooit is voorgegaan.
Hassan na het winnen van goud op de 10.000 meter: ‘Ik ben zo blij, ik heb er geen woorden voor. Ik ben gewoon zo dankbaar en ik denk niet dat ik het beter had kunnen doen dan dit. Tijdens de medailleceremonie dacht ik: het is voorbij. Nu kun je slapen! Maar ik ben super blij!’
Terug naar de 10.000 meter: de afstand die Hassan een mooi slotakkoord zou moeten brengen. Na goud op de 5000 en brons op de 1500 meter gaat ze voor niets minder dan een tweede Olympische titel. Geduldig blijft ze, eerst in de staart en daarna tussen de ‘concurrentes’, wachtend op de aanval van haar vijand. Ze moet zien af te rekenen met wereldrecordhoudster Letesenbet Gidey. Attent van voren is Hassan er als de kippen bij in de laatste van 25 rondes. Met nog 120 meter te gaan komt Hassan langs zij. De Bahreinse Kalkidan Gezahegne kan verrassend goed meekomen, maar is niet opgewassen tegen de overtuigende eindsprint van Sifan Hassan. Voor even is de vermoeidheid van de afgelopen dagen weg. Wederom een dreun in het gezicht van haar concurrentes. 29 minuten, 55 seconden en 32 honderdsten. Wederom Olympisch goud voor Nederland!
Coach Rowberry
Haar coach, de Amerikaanse Tim Rowberry, aanschouwde het slotstuk van Hassan vanaf de zijkant in het Olympisch stadion. ‘Ik was een beetje nerveus over de Bahreinse atleet, omdat ze er zo sterk uitzag. Sifan en ik hadden een paar maanden geleden haar tijd op de 10 kilometer opgemerkt. Ik barstte in huilen uit nadat ze had gewonnen. Het is een lange, stressvolle en onzekere reis geweest. Mijn eerste ervaring als assistent-coach een paar jaar geleden eindigde in het vallen van mijn atleet met nog 100 meter te gaan, dus nu ben ik tot de laatste meters angstig.’ Zorgelijk was niet de hitte en hoge luchtvochtigheid, maar vooral de pijn die Sifan kreeg in de laatste stap voor haar eerste race. ‘Het gebeurde slechts 30 seconden voordat ze de baan betrad. Dat was één van de meest stressvolle races om naar te kijken van mijn leven. Er waren punten waarvan ik niet kon zien of ze in orde was en ik dacht op een gegeven moment dat ik haar misschien moest zeggen dat ze moest stoppen, voordat ze zichzelf zou verwonden. Na het goud op de 5000 meter duurde het twee uur om media-interviews en dopingtests af te nemen. We kwamen na twee uur ’s nachts terug in het Olympisch hotel, waren iets na drie uur ’s nachts klaar met eten en daarna had ze een massage na vier uur. Vanaf dat moment sliep niemand van ons regelmatig, dus leefden we van dutjes. Ik wist niet wat ik moest verwachten, aangezien ik nog nooit een Olympische Spelen heb meegemaakt, maar het was stressvoller dan ik me kon voorstellen. Ik bleef maar dagdromen over hoe het precies hetzelfde is als het spel Legend of Zelda, waarin je elke dag deze tikkende klok hebt voordat de maan op de aarde neerstort als je niet alles op tijd reset’, lacht Rowberry. Ik was op een avond veel te lang wakker om daarover na te denken.’
Sifan Hassan naast haar coach Tim Rowberry (rechts) in Sankt Moritz.
Wereldrecords
Nu gaat Hassan er even tussenuit, ze gaat op bezoek bij vrienden in Nederland. Maar haar volgende race staat alweer te wachten: de Diamond League in Eugene op 22 augustus. ‘We hebben dus veel zorgvuldig werk te doen om haar hersteld en weer op het goede spoor te krijgen’. En dan nog even over haar blessure. ‘Sifan bereikte deze finale met voldoende herstel dat ik me geen zorgen meer maakte. Ik heb haar been elke dag zelf afgeplakt en het ging geleidelijk beter.’ Hassan heeft twee Olympische titels op zak, maar wil dit jaar graag nog wereldrecords nastreven. Zo wil ze in september in Brussel het wereldrecord op de 10.000 meter, dat Gidey van haar heeft afgepakt, terugpakken. ‘Maar we zullen moeten zien hoe snel ze terugveert’, aldus haar coach. ‘Ik probeer mijn verwachtingen laag te houden, want het is al een zwaar seizoen geweest en ik moet ervoor zorgen dat ze helemaal gezond is.’
Foto’s: Orange Pictures, BSR Agency en Erik van Leeuwen
Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie
De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.
