Home Nieuwste artikelen Rising Star: Valerie van Keulen

Rising Star: Valerie van Keulen

door Tijn Piest

In deze uitgave van de rubriek Rising Stars belichten we Valerie van Keulen. Zij is 16 jaar en komt uit Woerden. Bij de Nederlandse kampioenschappen onder 18 jaar won zij goud op de 1500 meter en vorige week bewees ze zich ook in het veld. Bij de Cross Country Tour Goldwedstrijd in Pforzheim (Duitsland) finishte ze achtste in de juniorenrace. Tijd voor een verdere kennismaking met Valerie, die al sinds haar vierde op atletiek zit, de verkeerde vlucht boekte naar trainingskamp en houdt van debatteren en Frans.

Hoe tevreden ben je met je cross afgelopen zaterdag?

‘Ik ben supertevreden met hoe het is gegaan. Van tevoren had ik niet veel verwachtingen, omdat ik wist dat de cross echt best wel sterk bezet was met een Duitse en Zwitserse selectie. Dat ik als eerstejaars U18 in de categorie U20 de achtste plek heb behaald in zo’n sterk veld, daar ben ik best wel trots op. En ik ben gewoon blij dat ik alles eruit heb kunnen halen, zodat we niet voor niks zes uur naar Duitsland zijn gereden!’

Is de vorm al zoals je zou willen dat ie is?

‘Ja, op zich zit ik er nu wel best wel lekker in qua crossen, maar in het winterseizoen werk ik nooit echt toe naar topvorm. Het gaat er vooral om dat ik nu veel omvang maak, zodat we goed verder kunnen bouwen richting het volgende baanseizoen. Maar voor zover ik in vorm kom in de winter, ben ik nu wel echt klaar voor de aankomende wedstrijden.’

‘Als ik nu aan de EK terugdenk, zou ik echt willen dat ik de tijd kon terugdraaien en alles nog een keer kon meemaken!’

Volgens mij is het sowieso een prachtig jaar voor jou. Welke moment springen eruit?

Na haar debuut in het oranje haalde Valerie van Keulen (tweede links) als jongste atlete de finale van de NK senioren op de 1500 meter.

‘Klopt. Ik had eigenlijk een jaar geleden niet durven dromen dat mijn baanseizoen zo zou gaan. Sowieso vond ik het gewoon superleuk om het hele baanseizoen door eigenlijk progressie te kunnen maken en PR’s te lopen. Om me dan ook nog te kwalificeren voor de EK onder 18 jaar is natuurlijk echt supergaaf.’

‘Ik weet nog dat ik tijdens de limietpoging in Utrecht de laatste 200 meter helemaal stukging en dat mijn hele loopgroep aan de kant van de baan naar me stond te schreeuwen. Toen ik over de finish kwam en hoorde dat ik het had gehaald, was dat wel echt een euforisch moment. Daarnaast was ook de hele ervaring van de EK gewoon iets wat ik echt nooit meer ga vergeten. Als ik er nu nog aan terugdenk, zou ik echt willen dat ik de tijd kon terugdraaien en alles nog een keer kon meemaken!’

Vorige maand zat je nog tussen de Franse bergen, want je was mee met de juniorenselectie op hoogtestage. Welke ervaringen blijven jou nog lang bij?

‘De hoogtestage in Font Romeu was echt een fantastische ervaring. Ik heb in de trainingen vooral veel geleerd over mijn looptechniek en handige oefeningen die je op bepaalde momenten kan doen. Naast de trainingen ben ik ook weer een beetje zelfstandiger geworden. Ik moest namelijk vanaf het begin al in mijn eentje vliegen, omdat ik per ongeluk de verkeerde vlucht had geboekt. Ik had maar drie keer gevlogen en dan alleen maar in grote groepen, dus toen ik de gate had gevonden, was ik wel even trots (zo lastig was het uiteindelijk niet haha). Daarnaast is het ook heel leerzaam om met zijn allen in zo’n huis te zitten en samen te zorgen voor bijvoorbeeld het avondeten of dat het huis enigszins schoon blijft. De ervaringen die me het meest zijn bijgebleven, zijn eigenlijk meer de leuke momenten tussen het trainen door. Zoals met zijn allen verstoppertje spelen of Mario Kart tot laat in de avond.’

Dan naar het oorspronkelijke begin van onze vragen… wanneer en hoe ben je met atletiek in aanraking gekomen?

‘Mijn vader zat een hele tijd terug in het bestuur van de atletiekclub Clytoneus in Woerden, waar ik nu lid ben. Daar gingen ze de ”Peuterpret” oprichten. Daar deden we elke zaterdagochtend allemaal atletiekgerelateerde spelletjes. Mijn vader heeft mij daar toen als allereerste ingeschreven en zo zit ik al sinds mijn vierde op atletiek.’

Check ook: Rising Star – Felien Wibbelink

Wanneer werd voor jou duidelijk dat je met name de middellange afstanden leuk vindt?

‘Als klein kind vond ik rennen altijd al superleuk. Toen ik iets van twee of drie jaar was, moest mijn moeder vaak op de atletiekbaan zijn en dan ging ik mee. Dan ging ik gewoon in mijn eentje allemaal rondjes om de baan rennen en dat vond ik helemaal geweldig. Dus eigenlijk heb ik altijd al een voorkeur gehad voor de loopnummers.’

Je zusje lijkt ook erg fanatiek op de baan. Welke rol speelt atletiek in jouw gezin?

‘Mijn ouders zijn allebei erg sportief en doen ook aan duursporten, dus ik denk dat Flore (13 jaar) en ik ons uithoudingsvermogen hebben geërfd. Mijn vader deed vroeger zelf ook aan atletiek en loopt nu nog steeds, dus hij heeft ons een beetje aangestoken. Eigenlijk deed Flore, vanaf het moment dat ik bij de Peuterpret zat, ook een beetje mee zodra ze kon lopen en zo is zij ook de atletiek ingerold.’

Kun je wat vertellen over je trainingsomgeving nu?

‘Ik train nu bij het Groene Hart Running Team (GHRT) op de baan van onze club Clytoneus. Daar is het echt supergezellig met zijn allen, dus dat maakt de trainingen extra leuk. Mijn lievelingsdagen zijn maandag en donderdag, omdat we dan met zijn allen op de baan trainen. In de trainingen loop ik vooral samen met Livia Damhuis en Jasmijn van Steenpaal, en soms sluit mijn zusje daar ook bij aan of lopen er wat jongens mee. Ik train nu ongeveer zes keer per week, maar dat ligt er natuurlijk ook aan of ik wedstrijden heb in het weekend. Daarnaast is mijn coach Wim Polderman ook een hele fijne man om mee te werken. Met hem overleg ik echt bijna alles wat met hardlopen te maken heeft.’

Check ook: Vijf stellingen aan Demi van den Wildenberg, meester in de rechten

Hoe is dat Groene Hart Running Team ontstaan?

‘Mijn trainer zag dat er een aantal talenten bij de club en in de regio lopen. Om ons thuis in Woerden training en begeleiding te bieden, is het GHRT opgericht. Inmiddels zijn er een paar mensen bij ons aangehaakt en is het best wel een succesvol team geworden met onder anderen een fysio, nutrition coach, arts en assistent-trainer. We trainen hard en hebben het ook heel gezellig met zijn allen!’

Hoe ziet je schooltijd eruit? En kun je leren goed combineren met lopen?

‘Ik zit nu in de vijfde klas van het vwo, dus school begint nu best wel een beetje moeilijk te worden. Maar tot nu toe is alles goed te combineren. De toetsen deze week gingen best prima. Juist de combinatie van veel sporten en veel school vind ik wel fijn, want dan wisselen sport en school elkaar gewoon lekker af. Mijn school is aan best veel regels gebonden qua verlof en zo, dus helaas kan ik niet echt veel vrij vragen voor sport, maar ik mag gelukkig in de weken voorafgaand aan toetsweken een aantal halve dagen vrij vragen, zodat ik alvast kan leren.’

Wat doe je naast het lopen?

‘Naast lopen heb ik door school niet altijd genoeg tijd over voor nog andere hobby’s, maar ik houd heel erg van lezen en ik zit op school ook bij de debatclub, waarmee ik soms ook naar toernooien ga als ik dan geen wedstrijden heb. Daarnaast doe ik een cursus Frans die elk jaar een taalniveau omhoog gaat. Daar heb ik elke keer echt zieke stress voor, maar ik vind het wel heel leuk om echt goed Frans te leren.’

Heb je een bijbaantje?

Na het NK cross loopt Valerie – hier achter Rosalie ten Bruggencate – de Nijverdalse Bergcross (6 december) en Sylvestercross (31 december).

‘Ik heb naast atletiek helaas geen bijbaantje. Dan zou ik denk ik echt helemaal gek worden door alles wat ik moet doen.’

Welke wedstrijden heb je de komende maanden staan?

‘Ik doe deze en volgende maand sowieso mee aan het nationale crosscircuit, met het NK cross U18 (zondag 29 november) in Tilburg. De enige manier waarop ik naar de EK cross (zondag 13 december) zou kunnen gaan, is door toevallig nog voor het Nederlands team geselecteerd te worden. Die kans acht ik vrij klein. Maar ja, je weet het nooit. Als ik word gevraagd, zou ik dat natuurlijk heel leuk vinden en ben ik er klaar voor!’ Daarnaast staan de nationale indoorkampioenschappen (februari) ook op de planning.’

Tot slot, als je kijkt in de glazen bol voor 2027… wat hoop je dat hoogtepunten gaan worden?

‘Het is natuurlijk nog een beetje lastig om nu al te zeggen, maar voor het baanseizoen 2027 hoop ik gewoon op de 800 meter (2:12.73) 1500 meter (4:27.36) en 3000 meter (9:40.79) mijn persoonlijke records weer lekker te gaan verbeteren. Dan gaan we wel zien hoever me dat gaat brengen richting toernooien.’

Foto’s: Coen Schilderman & Erik van Leeuwen

Nieuwsoverzicht

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten