Honderden vluchtten werden deze maand geannuleerd door het winterse weer in ons land. Ook in Portugal was het in de eerste week van januari noodweer, ervaarde subtopatleet Martijn van der Lecq bij aankomst. De 400/800-meterloper van Running Movements zat met zijn huurauto vast in overstroomd gebied en zocht zonder bereik met zaklamp naar de AirB&B. Een anekdote vanuit de Algarve.
‘Als het vliegtuig maar gaat, dachten mijn reisgenoot Martijn Ciggaar en ik vrijdag 2 januari. De eerste sneeuw viel in Nederland op onze vertrekdag. Gelukkig waren de vliegslots op orde en zaten we rond 19:30 uur Nederlandse tijd in de lucht. In de zeikende, stromende regen kwamen Martijn en ik drie uur later aan. Zo’n baggerweer had ik nog nooit meegemaakt. Er was daardoor een personeelstekort op het vliegveld van Faro: onvoldoende bemanning om ons het vliegtuig uit te helpen. 22:15 uur Portugese tijd, 23:15 uur Nederlandse tijd konden we het vliegtuig uit. Bagage opgehaald, naar de huurauto, die we een half uur later hadden. Als een gek reden we naar de laatste open winkel, die om 23:00 uur Portugese tijd dicht zou gaan. Kwark en aardappels en andere producten sloegen we in, net voordat de lichten in de winkel uitgingen. Vervolgens gingen we op pad richting het verblijf, op een dag met ruim 60 millimeter regen.’
‘Via Airbnb hadden we een soort boomhut gevonden in het dorpje Morenos. Het zag er op de foto’s schitterend uit. Na een half uur rijden vanuit Faro gingen we de N-weg af. Een hele vage bocht ineens, bam, vol het donker in. Via een slingerweg kwamen we in Morenos aan. In een straal van zo’n 5 kilometer om het huisje was geen bereik meer. Geen 4G, nul streepjes. Gelukkig had ik voor de reis de kaart van het gebied gedownload via Google Maps. Op een gegeven moment sloegen we een grindpad in, ongeveer even breed als onze Renault Clio, die we Dora the Explorer noemden. Opeens schreeuwde ik naar Martijn: stop, stop. Ik zag twee meter water op de brug staan. We hadden al een kilometer 8-10 procent naar beneden gereden in het pikkedonker. We konden er niet door en ook niet draaien. In de achteruitversnelling reden we weer helemaal omhoog terug. Die koppeling begon te stinken, ongelooflijk.’
Dit weekend: de Montferland Halve Marathon met o.a. Abdi Nageeye, Khalid Choukoud en Frank Futselaar
‘Die koppeling was er bijna helemaal doorheen. Toen we weer terug bij de bredere weg waren, vonden we een andere route. Via de gedownloade kaart, want bereik hadden we nog steeds niet. Gelukkig stond op de brug daar maar 10 centimeter water. We voelden de auto glippen, maar hebben net die brug gehaald. Op de plek waar onze B&B moest zijn, lagen stenen die zo’n 30 tot 40 centimeter uitstaken. Daar konden we gewoon niet overheen. In de nog steeds zeikende regen – met 10 tot 15 procent batterij – zijn we met behulp van de zaklamp naar de locatie gelopen. We hadden een hele beschrijving meegekregen: achter de blokhut ligt een trap. Daar zagen we helemaal niks. We hadden zover gelopen en dachten: dit kan het gewoon niet zijn.’
Check ook: Vier vragen over Running Blind
‘Vervolgens keken we nog een keer achter de blokhut. Toen zagen we een trappetje van misschien 20 centimeter breed. Een stel stenen lagen daarop. Die ging over in een iets grotere houten trap, waarvan alle verstevigingen waren weggerot. Met pijn en moeite zeulden we de koffers omhoog. Het was 2:30 uur Nederlandse tijd inmiddels, we waren er helemaal klaar mee en dachten: de volgende dag gaan we hier weg. Dan zoeken we wel een hotel. Zoek het maar uit. De volgende dag keken we naar buiten en bleek het wel een schitterende omgeving te zijn. Middenin de Portugese bergen, niemand om je heen. Heerlijk om te trainen. Maar we moesten die eerste dag nog uitzoeken hoe we bij onze B&B weg konden komen. De brug waarmee we hier konden komen was helemaal weggevaagd. Niks meer van over. Uiteindelijk, na lang zoeken, konden we één brug vinden die ons met de bewoonde wereld verbond. Wel een heel avontuur.’
Van der Lecq, die in een tussenjaar zit om zo veel mogelijk uit de sport te halen, verblijft nog twee weken in Portugal. Onder toeziend oog van Gert-Jan Wassink, met een deel van zijn Running Movementsgroep uit Apeldoorn. Zijn eerste wedstrijd is de Acht van Apeldoorn op zondag 1 februari, een thuiswedstrijd. ‘Ik woon al mijn hele leven in Apeldoorn en werk sinds een jaar parttime bij RunX als schoenspecialist.’ De SOTRA indoorwedstrijd en NK indoor (800 meter) staan ook op Van der Lecqs schema. ‘Mijn hoofddoel ligt pas eind juli, een goede prestatie neerzetten op de NK outdoor. Verder hoop ik dit jaar onder de 1:50 minuten te duiken. Ik denk dat dat heel realistisch is.’
Foto’s: TPJ Verhoeven Photography & eigen bezit
- Marijn Kieft verpulvert Nederlands polsstokrecord in Zoetermeer: ‘Totaal niet verwacht’
- Montferland Halve Marathon met Abdi Nageeye (+ startlijsten)
- Martijn van der Lecq: ‘Na een dodemansrit arriveerden we rond 2:00 uur in Morenos’
- Vier vragen over Running Blind
- Marathonkalender 2026