Manon van Essen (30) behoort met haar bedrijf Magioni tot één van de grootste start-ups van Nederland. De onderneemster wil eerst haar bedrijf een zakelijk succes maken om vervolgens de marathon over de Chinese muur te lopen. In onze nieuwe rubriek ‘Ondernemen en hardlopen doen we zo’ lichten wij succesvolle ondernemers uit. Wij trappen onze rubriek af met de pizzamiljonair.
Door Jasper Boot
Manon, je bent eigenaresse van het goedlopende bedrijf Magioni. Jullie verkopen gemiddeld 13.000 groentepizza’s per dag in Nederland. Waarom is gezond eten zo belangrijk en slaat jullie concept zo goed aan?
Bij Magioni vinden we dat iedereen het beste uit zijn of haar leven moet halen. Een levensstijl waarin je niet hoeft te kiezen tussen lichaam of geest, werk of privé, sporten of feesten tot de volgende ochtend. Wij vinden het daarom niet alleen belangrijk dat onze pizza’s een flinke dosis groente bevatten, ook die echte pizzasmaak verliezen we niet uit het oog. En ja gezond én lekker eten. Dat wil iedereen.
Wij zien regelmatig op Instagram dat je veel reist voor je werk. Toch lukt het jou om hard te blijven lopen. Hoe combineer jij ondernemerschap met fysiek in shape blijven?
Ja klopt, hoe leuk is dat?! Als ik reis dan neem ik graag mijn hardloopschoenen mee. Ik ben altijd heel vroeg wakker, dus dan ga ik om 6 uur een rondje door Londen rennen. Heb ik gelijk de stad gezien. Ik vind het belangrijk dat je naast je werk ook een privé leven hebt, een uitlaatklep waardoor je kan ontspannen. Voor mij is sport belangrijk, dus zorg ik dat ik daar tijd voor maak. Verder houd ik enorm van eten, dus moet ik ook wel sporten om een beetje in shape te blijven.
Wij vinden het daarom niet alleen belangrijk dat onze pizza’s een flinke dosis groente bevatten, ook die echte pizzasmaak verliezen we niet uit het oog
Een paar weken geleden werd bekend dat pizza’s van Magioni ook in Groot-Brittannië verkocht gaan worden bij supermarktketen Waitrose. Een droom die voor je uitkomt om óók pizza’s in het buitenland te verkopen. Het typeert je doorzettingsvermogen en het continu najagen van je dromen. Zat het ondernemen er van kleins af aan al in?
Ik denk dat ik altijd al een ongewone prestatiedrang heb gehad. Onze familie is hecht en vooral heel groot. Wij aten vroeger altijd bij mijn opa en oma met heel veel kleinkinderen en om ons in toom te houden verzon mijn opa altijd spelletjes. Wie het netste kon eten, beste tafel kon dekken, snelste kon afruimen. Als ik verloor, baalde ik daar enorm van. Dat heb ik nog steeds.
Ondernemen en hardlopen heeft veel raakvlakken. Een atleet die zijn droom najaagt om de Olympische Spelen te halen heeft geen enkele zekerheid dat dit gaat lukken. Voor een ondernemer geldt dat natuurlijk ook zo. Op welke manier haal jij elke dag het beste uit jezelf om je droom werkelijkheid te laten worden?
Ik zie zelf ook heel veel gelijkenissen met ondernemen en topsport. Ik besef mij heel goed dat als ik wil slagen ik keuzes moet maken die bijdragen aan het doel; van Magioni een rammend succes maken. Dit heb ik altijd in mijn achterhoofd. Van nature voel ik niet heel veel druk en vind ik het ook niet heel bijzonder wat wij als team doen. Het is namelijk gewoon ons werk net als dat iedereen werkt. Dit is denk ik ook gezond.
Als ik wel de druk voel zorg ik dat ik veel sport [het liefst hardlopen in de natuur], gezond eet, alcohol vermijd en veel lees. Voor de rest doe ik veel aan alternatieve geneeswijzen, zoals acupunctuur en chiropractie. Dit heb ik nodig om in balans te blijven.
Wie het netste kon eten, beste tafel kon dekken, snelste kon afruimen. Als ik verloor baalde ik daar enorm van. Dat heb ik nog steeds.
Veel hardlopers hebben de ultieme droom om een marathon te lopen. Wat is jouw ultieme droom op zowel zakelijk als sportief vlak?
Nou, ik had bedacht dat ik dit jaar de marathon op de Chinese muur ging lopen, maar dat heb ik even verschoven. Ik hoop zakelijk dat Magioni een succes wordt. Dat het echt een merk wordt wat staat voor een levensstijl waarin mijn visie over gezond leven, eten en bewegen samenkomt en ik verbaas mij vaak hoe mijn dromen langzaam werkelijkheid lijken te worden. Hier ben ik al heel dankbaar voor. Op sportief vlak probeer ik steeds beter in conditie te komen, waardoor ik toch echt hoop binnenkort wel de marathon in China te lopen. En dit gaat met kleine stappen, maar wel steeds beter.
Wat is jouw levensmotto?
Een motto heb ik niet, maar ik geloof wel dat je eigen leven en dus je toekomst maakbaar is. Ik werk daar elke dag aan. Dingen overkomen je, maar het is aan jou wat je ermee doet. Als ik ook maar één persoon kan inspireren zijn of haar dromen na te gaan jagen, op wat voor manier dan ook, dan is het toch allemaal al geslaagd?!
Wil jij een keer een groentepizza van Magioni proberen (aanrader)? Neem dan gerust eens een kijkje op www.magioni.nl

Foto: Magioni



‘Waar ik het meest van heb geleerd is de weg ernaartoe, het proces. Ik heb ervoor gekozen om in de voorbereiding van Praag op hoogtestage te gaan [in Flagstaff, Amerika, red.], toen door te reizen naar Praag, en vervolgens de Praag Marathon te lopen. Het probleem van hoogtestages is dat je niet heel specifiek kunt trainen omdat het te zwaar is. Je kunt wel wat langere blokken doen, maar het kost veel hersteltijd en is zwaar voor je lijf, en daar moet je echt wel 100 procent fit voor zijn. Op dat moment wist ik dat nog niet, en ook het effect van de hoogte was minder dan ik had gehoopt,’ zegt Wassink. ‘Ik heb dus geleerd dat ik eigenlijk wat specifieker moet gaan trainen richting de marathonvoorbereiding en dat ik heel veel moet werken aan mijn snelheid. Maar goed’, voegt hij eraan toe, ‘dat kan alleen maar als je een goede basis hebt gelegd. Uiteindelijk ben ik daar nu pas aan toe. Dus ik heb nu heel veel snelheid getraind, veel meer dan voor andere marathons, en ik merk dat ik qua snelheid nu al het niveau van 2015 terug heb. Mijn duurvermogen is zelfs een stuk verbeterd. Met die combinatie verwacht ik in Amsterdam een veel betere marathon te lopen.’
Wassink doet dat dit keer door middel van twee periodes van zeven weken. ‘Tussendoor ga ik twee weken op vakantie – in die twee weken zit ik niet stil, maar die weken pak ik wel als actief herstel. Dus dat betekent dat ik veel rustige trainingen ga doen, niet te hard zal trainen, maar ik wel mijn duurvermogen en mijn tempotrainingen op peil houd. Maar’, grinnikt hij, ‘mijn vrouw vindt het ook wel fijn als ik af en toe op vakantie wat leuks met haar ga doen, dus heb ik niet de tijd om twee keer per dag te trainen en zal misschien een aantal extra rustdagen inlassen. De zeven weken daarvoor zorg ik er wel voor dat ik heel gericht en gefocust train, met wat meer snelheidstrainingen en korte afstanden als wedstrijden.’ Zo liep Wassink een 3000 meter in Utrecht en een 5000 meter in Heusden.
Komende week probeert hij weer rond de 170 kilometer te lopen en een week later, tijdens een trainingskamp in Bad Dürrheim, probeert hij weer boven de 200 kilometer te komen. Vervolgens vermindert hij het aantal kilometers naar 165 kilometer, en daarmee sluit hij het eerste deel van zijn voorbereidingsperiode af. ‘De tweede periode van zeven weken richt ik me meer op marathonspecifieke training. Dat betekent dat ik wat meer wedstrijden heb ingelast, zoals een Tilburg Ten Miles, een Dam tot Damloop, en de Breda Singelloop. De Singelloop in Breda is de laatste zware prikkel, om vervolgens gas terug te nemen naar de marathon toe.’ Wassink heeft elke week drie tempotrainingen op het programma staan, met tussendoor rustige duurlopen:

