Utrecht – Donderdag 16 augustus gaat de geschiedenisboeken in. De Nederlandse Paul Zwama heeft in Utrecht het wereldrecord van de marathon op de loopband verbroken. De 31-jarige Hilversummer ging om 19:00 uur van start in de achtertuin van het bedrijf waar hij voor werkt, namelijk IVVO. Onder prima omstandigheden moest hij 42 kilometer en 195 meter op de loopband lopen. Een keer wat anders dan lopen door een stad. Het voormalige wereldrecord stond op naam van de Amerikaanse Eric Blake, met een tijd van 2:21,40. Zwama noteerde een tijd van 2:20,45 en heeft met die tijd het officieuze wereldrecord in handen. De aanvraag is ingediend bij het Guinness Book of Records. Lees hier het uitgebreide interview met hem.
hardloopnetwerk
Meest succesvolle Nederlanders op het EK outdoor
De wandelgangen
*Dafne Schippers is met haar drie medailles op het EK atletiek in Berlijn op dezelfde hoogte gekomen met voormalige sprintdiva Fanny Blankers-Koen. De Utrechtse heeft net als Blankers-Koen acht medailles gewonnen op een EK. Om haar te passeren op de ranglijst heeft Schippers nog slechts één gouden medaille nodig. Churandy Martina staat derde met vier medailles. Sifan Hassan staat op plek vier met vier medailles. Jamile Samuel staat 8e en Marije van Hunenstijn en Naomi Sedney staan gedeeld negende. Tussen Hassan en Samuel staan atleten die niet meer actief zijn (Atletiek Statistiek).
*Paul Zwama is om 19:00 uur begonnen aan zijn wereldrecordpoging op de loopband. Op de Maliebaan in Utrecht moet hij 42 kilometer en 195 meter lopen en onder de 2 uur en 21 minuten duiken om het wereldrecord op zijn naam te schrijven.
*Komend weekend is in Birmingham de Diamond League met een tal van Nederlanders van start. Nadine Visser, Melissa Boekelman, Sifan Hassan, Maureen Koster, Susan Krumins, Dafne Schippers en haas Bram Som komen in actie (Atletiekunie live).
Foto: HN redactie
De nieuwe generatie dient zich aan. In Nederland hebben wij veel talent lopen die wij over een aantal jaar zullen schitteren op grote internationale toernooien. In onze rubriek ‘De grootste atletiektalenten van dit moment’ zullen wij wekelijks een vijftal atleten onder de aanbracht brengen.
Door de redactie
Zoë Frederique Sedney: Het supertalent wordt dit jaar op de voet gevolgd door het programma de VPRO de beloften. De 16-jarige Zoetermeerse wordt in de wandelgangen weleens de nieuwe Dafne Schippers genoemd. Zelf ziet ze de vergelijking niet zo en vindt ze het meer irritant. Wederom maakte het jongere zusje van onze columniste, Naomi Sedney, grote stappen. Op maar liefst veertien disciplines (indoor en outdoor) verpulverde ze dit jaar haar eigen persoonlijke records.
N’Ketia Seedo: De sprinsters van U-track verbaasde vriend en vijand om begin dit jaar op de 60 meter indoor haar persoonlijke record aan te scherpen naar 7.35 seconden. Als C-junior heeft ze nu al de beste tijd op de B-junioren in handen. Het outdoorseizoen verliep voor haar misschien niet helemaal als gehoopt, maar mocht N’Ketia haar vorm van het indoorseizoen weten door te zetten, dan wordt ze een hele grote.
Jasmijn Lau: In Berlijn noemde fotograaf Bjorn Paree bij het zien van Jasmijn Lau de opvolgster van Susan Krumins. De fotograaf en atletiekkenner somde maar even de overeenkomsten tussen beide atletes op. Lau koos er bewust voor om niet al te veel baanwedstrijden te lopen, want in december wil ze op het EK Cross in eigen land hoge ogen gooien. Op het NK atletiek bij de senioren werd de Velpse nog wel knap vierde op de 5000 meter.
Robin van Riel: De Brabander maakte een spectaculair seizoen door. Tijdens de T-meeting op 21 mei wist hij op de 1500 meter een spectaculaire tijd neer te zetten en zich te plaatsen voor het WK onder de 20 jaar. Bij zijn eigen vereniging AV Attila liep hij 3:42,60.
Jorinde van Klinken: Pas 18 jaar en al een Europees Kampioenschap meemaken bij de senioren. Het overkwam Jorinde van Klinken. In juni beleefde Jorinde misschien nog wel haar mooiste moment, want toen mocht de Assenaar opnieuw drie titels op haar palmares bijschrijven. De Drentse won in één week titels op de onderdelen kogelstoten, kogelslingeren en discuswerpen.
Foto: Evert Woutersen
Geeft European Athletics atleten wel gelijke kansen?
Voor het eerst in een niet Olympisch jaar heeft European Athletics een nieuw systeem bedacht om atleten te kwalificeren voor de halve finale op het EK atletiek. Voor de onderdelen 100m, 200m, 400m, 100/110m horden en 400m horden (voor zowel de mannen als vrouwen) geldt dit nieuwe kwalificatiesysteem. Is dit wel eerlijk?
Door de redactie
Net als bij alle voorgaande Europese Kampioenschappen zijn er drie rondes voor de korte looponderdelen. Bij eerdere toernooien waren dit de kwalificatierondes, de halve finale en de finale. Het verschil zit hem er echter in dat de kwalificatierondes nu veranderd zijn in voor-kwalificatie rondes en dat je daaraan als atleet niet in hoeft deel te nemen als je top 12 staat (maximaal 3 atleten per land) op de Europese ranglijst (op 30/07/2018).
Terwijl dit systeem natuurlijk een voordeel is voor de atleten dit per direct zijn geplaatst voor de halve finales, vinden wij dit erg oneerlijk. Vooral bij de sprintonderdelen zijn de verschillen vaak erg klein en zo heeft iemand die net buiten de top 12 staat een onterecht nadeel ten opzichte van de top 12, die geen voorrondes hoeven te lopen.
Dit systeem hebben we al eerder gezien in Nederland. Tijdens het EK atletiek in 2016 was dit namelijk ook het geval. 2016 was echter een Olympisch jaar en veel atleten focussen zich dan vooral daarop. Om de atleten minder te belasten tijdens de Europese Kampioenschappen is deze regel nog enigszins te begrijpen.
Maar het werd bijvoorbeeld ook gebruikt tijdens het NK atletiek in Utrecht afgelopen jaar. Dit liet toen al zien dat lopers die net buiten de top 12 stonden eigenlijk geen kans hadden om in de finale te komen, omdat de de top 12 lopers veel “frisser” aan de start stonden bij de halve finales.
Nu zijn de voordelen op de korte sprintonderdelen misschien nihil. Op de 400m en op de 400m horden is het voordeel van niet of wel een voorronde lopen veel groter, want zelfs de allersnelste lopers op deze afstanden voelen een voor hun “easy voorronde” wel in hun benen.
Verder zijn er nog atleten die extra voordeel halen uit het nieuwe systeem. Een atleet die extra voordeel heeft aan deze nieuwe kwalificatie-eis zijn atleten die (sprint)onderdelen willen dubbelen en bij (één van) beide onderdelen top 12 staat op de Europese ranglijst. Zo waren bijvoorbeeld onze Nederlandse Sprintsters Jamile Samuel en Dafne Schippers beide al gelijk geplaatst voor de halve finales van de 100m en 200m. Ten opzichte van de concurrentie besparen zij dus twee keer energie door geen kwalificatierondes te lopen, maar ook door niet naar het stadion te moeten. Er zijn echter mensen die beweren dat deze sprintster toch met gemak door de kwalificatierondes komen en daar sowieso al geen energie aan hoeven te verliezen. Toch hebben ze wel een groot voordeel ten opzichte van de atleten die rond positie 12-20 staan op de Europese ranglijst, omdat de verschillen op de sprint vaak erg klein zijn. En als ze toch “easy” de voorrondes door zouden komen, waarom kunnen ze die dan niet even lopen?
Er zijn in ieder geval ook atleten die het helemaal niet erg vinden om wel een voorronde te lopen. Europees kampioen 100m uit Amsterdam en onze landgenoot, Churandy Martina, was op de 100m niet direct geplaatst voor de halve finale, omdat hij nog geen supersnelle tijd achter zijn naam had staan dit seizoen. Churandy is een echte toernooi loper en eindigde hier op het EK in Berlijn op een knappe 6e plaats op de 100m. Hij vertelde dat hij het helemaal niet erg vond dat hij niet al gekwalificeerd was voor de halve finale op de 100m, omdat hij zo lekker in zijn wedstrijdritme kon komen en in het toernooi kon “groeien”. En zo waren er meer atleten die de kwalificatie-rondes moesten lopen en die uiteindelijk een prachtig resultaat neerzetten, zoals de tweelingbroers Borlee die uiteindelijk knap zilver en brons meenemen naar Belgie op de 400m, terwijl zij beide de voorrondes moesten lopen.
Wij vinden dus dat dit nieuwe systeem afgeschaft moet worden en dat iedereen gewoon de kwalificatierondes moeten lopen. European Athletics wil graag een eerlijke sport, geef iedereen dan ook gelijke kansen.
Foto: Max Kooijmans
Vanzelfsprekend kun je de jaarlijkse kosten voor hardlopen zo gek maken als je zelf wil. De term ‘goedkope sport’ is alleen van toepassing indien men inderdaad één paar hardloopschoenen per jaar koopt en een rondje vanuit huis gaat lopen. Doe je dat niet, dan ben je al snel honderden euro’s per jaar kwijt aan hardlopen. Wij hebben een overzicht gemaakt van mogelijke kosten voor hardlopers.
Door de redactie
Evenementen
Elk jaar worden evenementen duurder. Wij nemen de Rotterdam Marathon even als voorbeeld. Deze populaire marathon is de laatste jaren elk jaar iets duurder geworden en voor 42 kilometer en 195 meter betaal je anno 2018 nabij de € 80,-. Niet iedereen loopt natuurlijk een marathon, maar gemiddeld ben je voor een lokale wegwedstrijd tussen de € 10,- en € 50,- kwijt. Uit recent onderzoek is gebleken dat vier miljoen hardlopers in Nederland gemiddeld drie wedstrijden per jaar hardlopen. De jaarlijkse kosten zouden bij dit aantal variëren tussen de € 30 en € 150 euro per jaar.
Hardloopschoenen
De allerbelangrijkste aanschaf die een hardloper moet doen, dat is investeren in goede hardloopschoenen. Voor hardloopschoenen met voldoende demping betaal je tussen de € 100,- en € 200,-. Demping is belangrijk, zodat de lichamelijke klappen worden opgevangen en het verkleint de kans op blessures. Hardloopschoenen gaan circa 1000 kilometer mee of twee jaar, want anders droogt de demping uit en worden de gemaakte klappen onvoldoende opgevangen. 1000 kilometer klinkt veel, maar bij drie keer in de week een rondje van tien kilometer ben je al na acht maanden toe aan nieuwe hardloopschoenen.
Verenigingen
Samen hardlopen is gezelliger dan alleen. Loopgroepen schieten daarom als paddenstoelen uit de grond. Bijna elk dorp in Nederland heeft tegenwoordig één of meerdere loopgroepen/verenigingen. Alleen maar gezellig, maar logischerwijs moeten de trainers ook worden betaald. De jaarlijkse prijzen voor loopgroepen en/of verenigingen variëren uiteraard ook, maar over het algemeen liggen de prijzen tussen € 80,- en € 250,- per jaar.
Kleding en accessoires
Misschien niet voor iedereen het belangrijkste, maar het dragen van functionele en ademende kleding is wel heel erg belangrijk! Hardloopshirts van polyester reguleren het vocht, terwijl katoenen shirt juist het zweet opnemen. Draag daarom altijd hardloopshirts van polyester. Wie op koopjes jaagt en niet per se het nieuwste van het nieuwste hoeft, kan flink geld besparen op hardloopkleding. Volgens nu.nl geven Nederlanders gemiddeld € 70,- per maand uit aan casual- en sportkleding.
Tegenwoordig lijkt iedere hardloper wel te beschikken over een hardloophorloge. Bijna iedereen wil zijn gelopen afstand, tijd, hartslag en verbrande kilocalorieën weten. De prijzen van hardloophorloges variëren tussen de € 40,- en € 1300,-. Het is maar net wat een hardloopfanaat ervoor wil betalen.

Conclusie
Hardlopen is goedkoop wanneer je besluit niet al te vaak te hardlopen, geen wedstrijden te lopen, niet investeert in goede hardloopschoenen en kleding en niet lid bent van een vereniging of loopgroep. Wil je wel goede hardloopschoenen, vaak hardlopen, hardloopwedstrijden lopen en lid worden van een verenging of loopgroep? Dan lopen de kosten al snel behoorlijk op. Geen probleem natuurlijk, want geld besteden aan een hobby is altijd goed. Wel is de term ‘goedkope sport’ allang niet meer van toepassing.
Foto: Pixabay (rechtenvrij)
Noah Schutte: ”Uiteindelijk was het resultaat niet slecht”
Na vier weken St. Moritz en een week Berlijn ben ik nu op weg naar Portland. Na een dagje uitpakken en inpakken in Nederland vlieg ik alweer over de oceaan! Ik kan niet wachten om weer thuis te zijn en me met het team voor te bereiden op het crossseizoen, want dat ligt al om de hoek. “Dat is snel! Heb je wel een rustperiode?” is de reactie die ik vaak krijg. Geen zorgen, rond het NK heb ik mijn rust gepakt en aangezien ik geen wedstrijden heb gedaan tot het EK voel ik me mentaal ook fris. Met deze blog wil ik jullie een idee geven van hoe ik als atleet dit EK heb beleefd. Ook al heb ik al meerdere toernooien meegedaan, was dit seniorentoernooi toch een hele nieuwe ervaring!
Het EK begon voor mij na een geslaagde trainingsstage in St. Moritz. In plaats van met de ploeg op Schiphol te verzamelen vloog ik in mijn eentje vanaf Zurich naar Berlijn. Zo alleen reizen is apart, maar het voelt ook wel professioneel. Sowieso merk je dat er een meer professionele sfeer hangt. De meeste atleten op seniorentoernooi hebben al heel wat toernooi-ervaring en daardoor doet iedereen zelfstandig zijn/haar ding. Verder is zo’n “volwaardig” EK natuurlijk gaaf omdat je je letterlijk tussen de toppers begeeft. Elke keer dat je in de eetzaal bent zie je wel weer een andere europees, wereld en/of olympisch kampioen. Ook is bijvoorbeeld het hotel afgesloten voor niet-atleten en is het persgebied in het stadion minstens 10 keer langer dan bij elk ander toernooi waar ik geweest ben. Allemaal kleine dingen maar samen maakt het toch wel dat het voelt als het echte werk.
Gelukkig maakt dat je wedstrijdvoorbereiding niet anders. De dag voor mijn wedstrijd was ik met Bram (mijn coach) naar het stadion gegaan om te kijken waar ik mijn warming up kon doen en waar call room 1 en 2 zich bevonden (de plek waar je je moet melden en je wedstrijdoutfit gecheckt wordt). Gelukkig kon ik ook nog even een kijkje nemen op de baan, want wat heeft Duitsland een mooi olympisch stadion! Ik had natuurlijk wel foto’s gezien, maar je ziet pas echt hoe indrukwekkend het is als je er echt bent. Die avond begon het EK en ik mocht al meteen de ochtend erna!

Het was erg warm in Berlijn aan het begin van de week. De dag van mijn wedstrijd zou het 35°C worden en de dag erna zelfs 37°C. Als je race dan om 11:55 begint, weet je wel hoe laat het is: goed drinken en veel koelen. Gelukkig hadden we ook koelvesten ter beschikking, dus dat maakte het wel iets makkelijker. Ik heb nooit echt moeite met lopen in de hitte, dus daar maakte ik me verder geen zorgen over. Het raceplan was om achterin het veld te starten en bij de kopgroep te blijven, om dan met een goede laatste ronde kwalificatie voor de finale af te dwingen. In de call room zagen we dat er hard werd gelopen in de eerste serie, dus ik besloot om puur voor positie (top 5) te gaan. Ook al had ik één van de langzaamste tijden staan als PR, ik had er vertrouwen in dat ik de finale kon halen. Ik heb vaker met één van de minste tijden toch de volgende ronde weten te halen en ook kijkend naar resultaten van eerdere EK’s zag ik het zeker als een realistisch doel.
Als je race dan om 11:55 begint, weet je wel hoe laat het is: goed drinken en veel koelen.
De race begon goed. Er was een Italiaan die er als een bezetene vandoor ging en de rest van de groep ging er op een stevig maar acceptabel tempo achteraan. Ik zat achterin prima op m’n plek en kon zo goed in m’n ritme komen. Balken gingen prima en ook de waterbak ging super. Ik haalde in als iemand een gat liet vallen, maar voor het grootste deel bleef de groep intact. Met drie rondes te gaan kreeg ik het zwaar. Ik was kort daarvoor nog een plekje opgeschoven, maar opeens kon ik het niet meer bijbenen. Er ontstond een gat en daarmee verkleinde mijn kans op de finale. Een ronde later realiseerde ik me dat. Waarom had ik de groep laten gaan? Omdat ik niet mee kon. Maar stel de race was nog maar één ronde geweest, had ik dan nog bij kunnen blijven? Ja, dat was wel gelukt. Dat gevoel kwam op de voorgrond toen ik de laatste ronde in ging. Ik was niet helemaal stuk. Niet zo stuk als je moet zijn als je de groep hebt laten gaan. Achteraf gezien had ik liever dat risico genomen. Ook al was ik misschien kruipend en als laatste over de finish gekomen, dan had ik in ieder geval zeker geweten dat ik alles had geprobeerd.
Uiteindelijk was het resultaat niet slecht. Ik eindigde hoger dan mijn plaatsing en was tevreden over een groot deel van mijn race. Maar als je een doel stelt en het niet haalt baal je natuurlijk altijd. Het was in ieder geval erg gaaf om in zo’n stadion te lopen en het was ook erg leuk om te horen hoeveel mensen thuis hadden gekeken! Omdat ik erg vroeg in het toernooi had gelopen, had ik daarna nog wat tijd om Berlijn te verkennen. Er waren wat vrienden en familie komen kijken dus daar kon ik mooi even mee op pad. Daarnaast kon ik de rest van het toernooi in een meer toeschouwende en aanmoedigende rol beleven. En wat werden er mooie prestaties neergezet! Dat een 17 jarige jongen de 1500m en de 5000m wint, wat zelfs een senior nog nooit gelukt is, is wel echt buitenaards. Daarnaast was Susan haar zilveren medaille op de 10.000m echt geweldig om te zien en ook petje af voor zuiderbuur Koen Naert die op dominante wijze de marathon wist te winnen. Super inspirerend!
Het was in ieder geval erg gaaf om in zo’n stadion te lopen en het was ook erg leuk om te horen hoeveel mensen thuis hadden gekeken!
Het EK was daarmee een mooie ervaring. Ik heb mijn doel niet bereikt maar toch het baanseizoen afgesloten met een goed gevoel. Aan motivatie zal het in ieder geval niet ontbreken de komende tijd. Bedankt ook voor alle support, het wordt gewaardeerd! Dit smaakt naar meer!
Groetjes,
Noah
Wil je meer over Noah lezen? Klik dan hier.
Trainer van Koen Naert acht Belgisch record niet onhaalbaar
De wandelgangen
*2u09’51”, dat is de tijd die Koen Naert zondag in Berlijn de Europese titel op de marathon opleverde. Een fenomenale tijd, want het kampioenschapsparcours was zeker niet geschikt voor een topchrono. Dat beseft ook Raymond Van Paemel, de trainer van Naert. “Ik heb altijd gedacht dat dat het Belgisch record van Vincent Rousseau onhaalbaar was. Maar nu ben ik niet meer zo zeker van mijn stuk.” Aldus de trainer van Koen Naert tegenover het KW. Lees het artikel hier verder.
*Het leek even spannend te worden of hij wel een loopband had, maar dankzij Fitness Occassions uit Rijssen kan hij morgenavond een poging gaan wagen om het wereldrecord te lopen. Om 19.00 uur gaat Paul Zwama, Nederlands Kampioen marathon 2014, voor een wereldrecordpoging marathon op de loopband in de tuin van zijn eigen bedrijf, Instituut Voor Vitaal Ondernemen, op de Maliebaan 75 in Utrecht. Het record staat momenteel op 2.21:40 gelopen door de Amerikaan Eric Blake op 24 juni 2006. Paul Zwama gebruikt deze wereldrecordpoging als kick-off van zijn kwalificatie en trainingstraject naar de Olympische Spelen 2020 in Tokyo. Daarmee dient hij zijn beste marathon naar 2:11:00 te brengen in de komende twee jaar (persbericht Paul Zwama).
*Madiea Ghafoor loopt vanavond in Szczecin in Polen de 100 en 200 meter. De atlete kwam afgelopen zaterdag nog in de finale van de 400 meter tijdens het EK Atletiek in Berlijn in actie. Ze werd toen achtste (Instagram Ghafoor).
*Het EK atletiek zit er nog maar net op of daar komt de Memorial Van Damme al met nieuwsfeiten voor de meeting. Kersvers Europees kampioene Nafi Thiam heeft haar deelname reeds bevestigd, dat deden trouwens ook Jonathan en Kevin Borlée (Atni.be).
Foto: Pixabay
Bijna de helft van franchisenemers stopt met Runnersworld
De nieuwsbladen en internet stond er eind juni vol mee; Elf van de 24 franchisenemers willen stoppen met de franchiseformule Runnersworld. Gezamenlijk zijn de elf vestigingen volgens het AD goed voor 43% van de omzet. In 2012 vertrokken al eerder negen franchisenemers en zij begonnen in dat jaar Lopers Company. De reden? De franchisers vinden dat ze onvoldoende vrijheid krijgen. Waar kun je binnenkort nog hardloopschoenen kopen?
Door de redactie
Eerder schreven wij al een aantal artikelen over de toekomst van hardloopspeciaalzaken. Wij maken ons zorgen over het voortbestaan van de retailers door het achterblijven van vernieuwinen.. Slechts een paar vestigingen in Nederland durven te vernieuwen, terwijl een groot gedeelte bang is om veranderingen door te voeren en liever bij de oude formule blijft. Daardoor kunnen veel hardloopspeciaalzaken niet de volgende stap maken en blijft de omzet stabiel of loopt het zelfs terug. Een constatering die door de franchisers van Runnersworld ook is gedaan, want de franchisers die stoppen met de keten klagen over het lage rendement.
Gelukkig zijn er ook nog genoeg hardloopspeciaalzaken die wel innovatief zijn. Een hardloopspeciaalzaak moet een belevenis zijn, anders besluit de consument al snel een hardloopschoen veel goedkoper op internet aan te schaffen. Een goed voorbeeld van een vernieuwde hardloopspeciaalzaak is Rønnør in Eindhoven. De hardloopspeciaalzaak biedt naast uitgebreide hardloopanalyses ook gratis sportmassages, fysiotherapie, voedingsadvies en (sport)podotherapie aan. Het is het totaalpakket waar de consument anno 2018 om vraagt. Enkel een hardloopanalyse is tegenwoordig te mager. Leuk voor een beginnende hardloper, maar een gevorderde hardloper zal al snel besluiten een hardloopschoen voor een paar tientjes goedkoper op internet te bestellen.
Belevenis wordt niet alleen gecreëerd door advies in de winkel, maar ook door evenementen buiten de winkel. De Lopers Company in Barendrecht en Goes is hier een voorloper in. Regelmatig organiseren zij op zaterdagen looptrainingen vanuit de winkel met klanten. Op die manier blijft de consument verbonden met de winkel en is hij/zij eerder geneigd om terug te gaan naar de hardloopspeciaalzaak.
Waar kan ik binnenkort nog mijn hardloopschoenen kopen?
Wie denkt dat alle hardloopspeciaalzaken uit de winkelstraten verdwijnen, die heeft het bij het verkeerde eind. De franchisers van Runnersworld zullen onder een andere naam verder gaan. In september publiceren wij onze nieuwe pagina reviews. Op deze pagina willen wij onze bezoekers laten informeren over hardloopspeciaalzaken bij jou in de buurt. Bezoekers kunnen recensies achterlaten over de bezochte hardloopspeciaalzaak en een beoordeling geven. Ook komt op de reviewpagina uitgebreide reviews over hardloopproducten.
Wil je als retailer extra beleving creëren? Wij bieden hardloopclinics aan onder leiding van Olympische topatleten. Een leuke en originele manier van klantenbinding. Hoe gaaf is het om een training te krijgen van een Olympische topatleet? Informeer hier naar de mogelijkheden. Goed om te weten; met meer dan 40.000 volgers op sociale media en 5000 websitebezoekers per dag komt jouw winkel extra onder de aandacht.
Foto: Pixabay (rechtenvrij)
Bronnen: AD.nl en eigen onderzoek
Paul Zwama morgenavond op jacht naar wereldrecord
Het leek even spannend te worden of hij wel een loopband had, maar dankzij Fitness Occassions uit Rijssen kan hij morgenavond een poging gaan wagen om het wereldrecord te lopen. Om 19.00 uur gaat Paul Zwama, Nederlands Kampioen marathon 2014, voor een wereldrecordpoging marathon op de loopband in de tuin van zijn eigen bedrijf, Instituut Voor Vitaal Ondernemen, op de Maliebaan 75 in Utrecht. Het record staat momenteel op 2.21:40 gelopen door de Amerikaan Eric Blake op 24 juni 2006. Paul Zwama gebruikt deze wereldrecordpoging als kick-off van zijn kwalificatie en trainingstraject naar de Olympische Spelen 2020 in Tokyo. Daarmee dient hij zijn beste marathon naar 2:11:00 te brengen in de komende twee jaar.
Sorry, er zijn geen polls op dit moment.


