Sinds ze twee jaar geleden Europees kampioen werd, is er wel wat veranderd voor meerkampster Anouk Vetter. TeamNL maakte een reportage.
Wijziging 27/07/2018, 21.40 uur: in een eerdere versie van dit artikel werkte de link niet. Dit is nu bijgewerkt.
Wij kijken reikhalzend uit naar het EK Atletiek. Nog nooit was de selectie van Nederland zo sterk. Het ‘Dafne Schippers effect’ lijkt ook op andere atleten aan te slaan. Waar Nederland in eigen land in 2016 al haar visitekaartje afgaf, lijkt de selectie dit jaar nog sterker. Eerder deze week gaf technisch directeur Ad Roskam aan tevreden te zijn met zeven medailles. In dit artikel worden onder andere genoemd wie wij zien als medaille kandidaten. Welke atleet kan ons daarbuiten verrassen?
Door de redactie
Zesenveertig atleten gaan naar het EK Atletiek in Berlijn. Voor een land met 100.000 atleten die zijn aangesloten bij atletiekverenigingen is dat hartstikke goed. De afgelopen maanden hebben wij veel wedstrijden in de gaten moeten houden om EK-limieten met onze trouwe lezers en volgers te delen. Het ene na het andere persoonlijk record werd gehaald. Atleten wisten op het juiste moment te pieken om zich te plaatsen, maar de grootste piek komt hopelijk op het EK!
Gevestigde namen zoals Dafne Schippers en Sifan Hassan lijken zeker van het podium. Ondanks dat Dafne Schippers haar niveau van 2015 onder Bart Bennema nog niet heeft weten te evenaren, mag een medaille op de 100 meter en 200 meter voor de Utrechtse natuurlijk niet ontbreken. In het kielzog van Dafne Schippers maakt Jamile Samuel dit seizoen furore. De Amsterdamse atlete werd vorige week zondag op het laatste moment toegevoegd aan de Diamond League wedstrijd in Londen en versloeg in een ijzersterke race superster Dafne Schippers.
In het kielzog van Dafne Schippers maakt Jamile Samuel dit seizoen furore.
Wie Sifan Hassan dit seizoen in de gaten heeft gehouden, mag concluderen dat ze op de 5000 meter sterker is dan ooit. Ondanks een blessure die nog parten speelde tijdens het begin van het baanseizoen lijkt er geen maat op haar prestaties te staan. De pupil van Salazar liep op 13 juli in Rabat haar eigen Nederlands record aan diggelen en finishte in een tijd 14.22,34, wat ook goed was voor een Europees record! Na de wedstrijd besloot ze om die reden de 1500 meter niet te gaan lopen op het EK Atletiek.
Aan de top komen is makkelijker dan er blijven. Anouk Vetter won twee jaar geleden in Amsterdam een gouden medaille op de zevenkamp, maar krijgt volgende maand hevige concurrentie van Thiam Nafi. De 23-jarige Belgische maakt een spectaculaire ontwikkeling door, maar was er vanwege de Olympische Spelen in 2016 niet bij op de meerkamp in Amsterdam.
Aan de top komen is makkelijker dan er blijven.
Bart Bennema vertelde in gesprek met ons dat hij verwacht dat Nadine Visser een medaille gaat winnen op de 100 meter horden. De nieuwe oogappel van de succescoach liep in Stockholm dit seizoen het Nederlands record uit de boeken. Mocht ze geen last meer hebben van haar hamstring, dan lijkt een plek op het podium niet uitgesloten.
Nederlanders moeten ook vooral de 400 meter bij de vrouwen in de gaten gaan houden. Het is typerend dat topatlete Nicky van Leuveren door de Atletiekunie wordt thuisgelaten, omdat Laura de Witte, Lisanne de Witte en Madiea Ghafoor in betere vorm verkeren. De onderlinge strijd dit seizoen tussen Lisanne de Witte en Madiea Ghafoor heeft beide dames tot ongekende hoogte gebracht. In het Zwitserse La Chaux de Fonds verpulverde Lisanne de Witte het stokoude Nederlandse record met een tijd van 50,96s. Wie dacht dat het een uitschieter was, heeft het niet aan het juiste eind. De atlete van AV Trias liet vorige week in Londen zien dat ze een grote sprong heeft gemaakt dit seizoen. In de Engelse hoofdstad liep de oudste De Witte naar een tijd van 51,08s op de 400m. Eerder in diezelfde week liep Madiea Ghafoor in Zwitserland naar 51,12s. Het is niet ondenkbaar dat zowel Madiea als Lisanne op het podium gaan belanden.
Susan Krumins liet vorig jaar op het WK in Londen al zien over uitstekende loopkwaliteiten te beschikken. De goedlachse atlete zal op de 5.000 én 10.000 meter in actie gaan komen. Op beide afstanden wist ze vorig jaar tussen de Afrikaanse enclave te verrassen.
Denzel Comenentia maakte een aantal weken geleden wereldkundig dat hij op het EK gaat kogelslingeren. De Nederlander die studeert en traint in de Verenigde Staten geldt als één van de favorieten voor een medaille in Berlijn. Vorig jaar liet hij op het EK onder de 23 jaar al zien dat hij zich mag meten meten met de Europese mede-atleten. Hij won in Polen toentertijd een zilveren medaille op het onderdeel kogelstoten.
Churandy Martina zal zijn gouden medaille op de 100 meter van Amsterdam willen verdedigen. De altijd vrolijke atleet is gedurende het seizoen alleen maar beter gaan rennen. Wij dichten hem ook weer een podiumplaats op en wij kijken ernaar uit om te horen: ”Ik ben blij!”
Liemarvin Bonevacia is een atleet die bijna altijd op toernooien weet te presteren. Op de 400 meter zal hij de strijd aangaan met zijn Europese concurrenten. Waar hij de laatste weken veelvuldig koos om korter en explosiever werk te gaan doen, denken wij dat hij met zijn snelheid en doorzettingsvermogen op het podium gaat eindigen.
Binnenkort komt onze EK Poule online, maar jullie mogen ons alvast vastpinnen op 11 medailles voor Nederland.
Foto: Max Kooijmans
Deze week was onze fotograaf Evert Woutersen bij de International Youth Games Almere. Wij hebben zijn tien beste foto’s gekozen. Hieronder het overzicht.
Door de redactie
Keitharo Oosterwolde had er de eerste dag veel plezier in.
De winnaars kregen een mooie knuffel als beloning van de inspanningen.
Concentratie bij de 15-jarige Emma Rischbieter.
Even een knuffel…
Jan Ligthart voorzag het publiek van de nodige informatie.
Soms lukt het net niet..
Even met zijn allen op de foto.
Een trotse Keitharo Oosterwolde.
Het was bloedheet voor de deelnemers.
Blijdschap bij Victoria (links) en Laura (rechts).
Foto’s: Evert Woutersen
De wandelgangen
*Wie denkt dat Nederland begin augustus met veel atleten naar het EK Atletiek in Berlijn afreist, die zal wel even staan op te kijken dat onze oosterburen met 128 atleten naar het toernooi gaan. Duitsland zal met 66 mannen en 62 vrouwen in actie gaan komen in Berlijn. De Atletiekunie maakte eerder deze week de 46-koppige selectie bekend (DLV).
*Groot-Brittannië zendt de grootste selectie ooit uit naar het EK Atletiek. Nog nooit stuurde de Britten 102 atleten naar een internationaal toernooi. In de selectie zitten onder meer Dina Asher-Smith en Anyika Onuora (BBC).
*Voor Andrea Deelstra is haar vierweekse trainingsstage in St. Moritz ten einde gekomen. De marathonloopster mag in augustus haar oranje tenue aantrekken om in Berlijn het EK te gaan lopen. De pupil van Bram Wassenaar hoopt op 12 augustus onder koelere omstandigheden de marathon te lopen (blog Andrea Deelstra).
*Het parcours voor de marathon werd gisteren gepresenteerd door de European Athletics. Bekijk het parcours hier.
*Onze journalist Joost Veenstra heeft gisteren zijn bachelor Nederlandse literatuur met een 7,5 afgesloten. De student aan de Universiteit van Amsterdam gaat in september aan zijn master beginnen.
Voor veel hardlopers is de marathon het ultieme doel. Het lijkt net of iedereen een marathon lopen van zijn of haar bucketlist af moet kunnen vinken. Evenementen spelen daar gretig op in, want elk jaar worden de prijzen om een marathon te lopen iets duurder. Zo betaal je voor de TCS Amsterdam Marathon € 75,- voor een startbewijs, terwijl je bij een vroege boeking voor de Eindhoven Marathon € 45,- kwijt bent. Hoeveel betaal jij voor 42 kilometer en 195 meter?
Door de redactie
De Rotterdam Marathon en Amsterdam Marathon zijn de grootste marathons van Nederland. In Rotterdam lopen de prijzen bij een late boeking snel op. Vroege beslissers kunnen nog net een startbewijs bemachtigen onder de € 70,-, terwijl een late beslisser meer dan acht tientjes op de mat moet leggen om één van de mooiste en gezelligste marathons van Nederland te lopen.
Een marathonloper voor wie zijn budget rond de vijf tientjes ligt, zou moeten overwegen om de Leiden Marathon in mei te doen. In Leiden betaal je voor 42,195 kilometer € 52,-. Mocht je al voor 1 februari weten dat je een marathon gaat lopen, dan krijg je voor de marathon in Leiden ook nog eens 30% korting.
Wie niet zeker is dat hij de marathon gaat uitlopen, doet er goed aan om zich in te schrijven voor de Van Oers Marathon Brabant op 15 oktober. Bij een vroegboekkorting en een lidmaatschap bij de Atletiekunie betaal je € 17,50 voor een startnummer op de marathon.
Wie overigens denkt dat in Nederland de prijzen hoog liggen voor een marathon, die heeft het niet juist. In Berlijn betaal je voor een startbewijs € 100,-, maar besluit je een marathon in Chicago of Boston te lopen, dan ben je al € 200,- kwijt. De New York Marathon spant de kroon met een inschrijfgeldtarief van meer dan € 300,-.
Wie in de zomer zijn hardloopplanning voor volgend jaar maakt, doet er goed aan om vroeg een keuze te maken. Hoe langer je wacht met inschrijven, hoe duurder het wordt om een marathon te lopen. Het kan soms wel drie tientjes schelen en van dat geld kun je toch veel andere leuke dingen doen!
Foto: Pixabay (rechtenvrij)
Marathonloopster Kim Dillen vertelt aan de lezers van Hardloopnetwerk over de ”laatste loodjes” van haar zwangerschap, het nieuwe leven na de bevalling en de ”back to fit”’periode die komen gaat. Dit is blog 3, blog 2 staat hier.
Bevallen staat gelijk aan het lopen van een marathon?
Door Kim Dillen
Hoe vaak hoor je niet dat een bevalling even zwaar is als het lopen van een marathon? Van dat laatste heb ik inmiddels enige ervaring. Bevallen was nieuw voor me. Vijf juli was de uitgerekende datum. Niet alleen ik, ook Wilfred en de aanstaande halfzussen leefden al maanden naar die datum toe. En toen werd het vijf juli en zes en zeven en er gebeurde helemaal niets. Tuurlijk, het is een richtdatum, maar stiekem zag ik het toch als de finishlijn. Na de finish mag je normaliter stoppen met rennen, de benen rust geven, voorover gaan hangen of zelfs lekker op de grond gaan liggen. Vijf juli passeerde stilletjes en we moesten nog even door. Gelukkig wel in goede conditie, dus klagen mocht ik niet. Mijn verlangen naar het over de bos- en heidepaadjes te tikken moest steeds een dagje uitgesteld worden.
Voorbereidingsweeën
Het werd maandag 9 juli en ik ging nog maar een stukje fietsen op de wielrenfiets. Mijn buik die inmiddels een omvang kende van 100cm hing mooi tussen de benen en zat me niet in de weg. Ik fietste zelfs nog een PR-etje weg van voor de zwangerschapsperiode. Niets wees op een spoedige bevalling. Totdat vroeg die avond een krampachtig gevoel onder in de buik startte. Dit gevoel kwam met een steeds kortere interval terug en werd steeds heftiger. Zou dit het dan zijn? Acht ogen in de huiskamer aanschouwden hoopvol doch meelijwekkend mijn gekrul op de bank.
Verschillende bezoekjes van de verloskundige gingen voorbij waarbij steeds de conclusie was dat er ‘niks’ gaande was… het bleken voorbereidingsweeën. De één krijgt deze verspreid gedurende zijn zwangerschap en de ander in sneltreinvaart op het eind. Na ongeveer 48 uur krullen en niet slapen kwam deze ‘warming-up’ ten einde en volgde het echte werk. Juichmomentje als er dan toch schot in de zaak komt, ook wel de ontsluiting. Maar wel angst voor wat komen gaat in deze toch redelijk uitgeputte situatie. De zorg werd overgedragen aan het ziekenhuis.
Bevallen vs een marathon lopen
De lieftallige verloskundige van dienst vertelde me dat bevallen gelijk staat aan het lopen van een marathon! Nou, ik was nog niet op de helft van de bevalling op dat moment en concludeerde direct dat ik het daar totaal niet mee eens ben. Doe mij maar tien marathons. Niet te vergelijken dit. Dit zijn oerpijnen en oerkrachten die bij een gemiddelde bevalling een tijdspanne van 12 uur beslaan. Bij mij ook nog eens met een ‘warming-up’ van 48 uur. Het zet me ook aan het denken of ik in mijn marathons wel diep genoeg ga. Eén ding weet ik wel zeker voor mezelf: heel veel pijntjes mogen geen naam meer hebben na een bevalling. Gelijkenissen zijn er ook wel: beide kennen een maandenlange voorbereiding. Tijdens die voorbereiding ken je fases dat je er behoorlijk doorheen zit; de zware weken van de marathon en het steeds zwaarder worden van een zwangerschap. Voor mij gold dat laatste echter niet. Ik heb de zwangerschap niet als zwaar ervaren. Het begin vond ik het meest lastig; ook wel het loslaten van de controle die ik altijd had over mijn lijf. In de marathon heb ik maar één keer de controle moeten loslaten en dat was bij de hongerklop in Parijs. Maar dat kende een verklaarbare oorzaak: onvoldoende voeding onderweg.
Een gelijkenis die er wel is: de onzekerheid! Ga ik mijn doelstellingen wel halen, kan ik wel een marathon lopen in zo’n hard tempo? In een zwangerschap ontstaat er onzekerheid over hoe een bevalling zal gaan en ook of je dat wel aan kunt. Je hebt simpelweg geen idee wat komen gaat.
Ook het gevoel direct na de finish wat veel mensen ervaren: dit doe ik nooit meer. En de volgende dag denk je al aan het verbeteren van je personal best. Bij een bevalling, de mijne dan toch, denk je direct na afloop: nooit meer! Maar bij het zien van dat kleine wonder wat je op de wereld zet, vergeet je alle pijnen.
Er zijn dus toch wel wat overeenkomsten tussen een bevalling en het lopen van een marathon. Qua pijnintensiteit is het echt helemaal niet te vergelijken, zo zwaar en zo heftig zo’n bevalling. Of, food for thought, wordt het misschien tijd voor extra gebikkel tijdens een marathon…?
Na de geboorte
Donderdagochtend was ze daar eindelijk, Laurenne, 2900 gram en alles erop en eraan. Een grote glimlach verdween niet meer van mijn gezicht toen ze eenmaal op mijn buik lag. Vol adrenaline aanschouw ik haar en verkennen we elkaar. Ik verbaas me over hoeveel schoonheid we hebben gecreëerd. Je vraagt je toch 9 maanden lang af hoe ze eruit zal zien en hoe ze zal voelen.
Inmiddels zijn we twee weken verder en Laurenne is een heerlijk tevreden baby. Ook zelf ben ik goed herstellende en proberen we samen ritme op te bouwen. Mijn dag- en nachtritme wordt bepaald door Laurenne. Ik ben verrast hoe rustig ik daaronder ben en hoe ik me volledig kan overgeven aan haar. ’s Nachts hang ik als een leeuwin boven haar wiegje bij iedere kik, snik, gil en smak. We genieten met volle teugen van haar. Dankzij de borstvoeding zit ik alweer op mijn oude gewicht en is de buik bizar snel weer terug in zijn oude proporties. Op de eerste hardloopmeters moet ik nog even wachten. Eerst er zeker van zijn dat de bekkenbodem weer voldoende hard is om te belasten met de klappen. Voorlopig eerst de focus op stabiliteit en core. En dat is alweer heerlijk.
Foto’s: Kim Dillen
Benieuwd naar blog 4? Klik hier!
Vroeger was het niet toegestaan om als vrouw aan de start te staan van de marathon. Kan je het je voorstellen? Welkom in 1967, waar het verboden was om je als vrouw in te schrijven voor een marathon. Vrouwen konden zo’n afstand toch niet uitlopen? We waren veel te zwak, te sloom en te fragiel volgens de organisatoren en de (mannelijke) pers. Ons takenpakket bestond uit: het aanmoedigen van onze sterke mannen, de kinderen verzorgen en eten koken.
Door de redactie
Een afstand van 42.195 meter is natuurlijk niet zomaar iets. Het is het ultieme symbool van doorzettingsvermogen, discipline en fysieke maar, misschien nog wel meer, mentale kracht. Niet gek dus dat maar ongeveer 2% van de bevolking ooit een marathon heeft gelopen. Bovendien stappen er ook nog een heleboel mensen uit tijdens de race. Dus ja, logisch dat vrouwen hier niet toe in staat waren. Toch?
Niet gek dus dat maar ongeveer 2% van de bevolking ooit een marathon heeft gelopen.
Maar natuurlijk, vrouwen zijn vrouwen en vrouwen zijn eigenwijs. Wij wisten natuurlijk wel dat we die marathon gewoon uit konden lopen en al konden we het niet, we wilden op zijn minst de kans om het te proberen. Juist door dat startverbod werd de drang om te starten groter. Al was het alleen maar om die mannen ongelijk te bewijzen.
De eerste vrouw die de marathon van Boston liep was Katherine Virginia Switzer. Ingeschreven als K.V. Switzer en met een korte bob kon ze zo door als man. Halverwege de race werd ze echter wel herkend als ‘het andere’ geslacht door een van de organisatoren. Hij was hier niet van gediend en probeerde haar te laten stoppen door aan haar kleren te trekken. Hij schreeuwde: ,,Get the hell out of my race!’’ Katherine’s vriend, Tom Miller, een 115 kilo zware kogelstoter die met haar meeliep, vloekte en duwde de organisator de berm in. Hij beschermde haar positie en samen finishten ze de wedstrijd. Na deze wedstrijd werd er nog nadrukkelijker gezegd dat vrouwen zichzelf absoluut niet mochten inschrijven voor een marathon. Maar niet alleen mannen waren het oneens met het feit dat vrouwen openbaar hardliepen. Een paar weken voor de wedstrijd werd Katherine bijna door een automobiliste aangereden tijdens haar training in aanloop naar de marathon. ,,Ze schreeuwde dat ik onvrouwelijk was en ik niet openbaar mocht zweten’’, vertelde Katherine in een interview met de Amerikaanse Runnersworld. Op dat moment was er gewoon geen sprake van om als vrouw hard te lopen, of goed te zijn in een andere sport. Dat moesten mannen doen en dat was hun taak. Vervolgens, 5 jaar later, besloot juist de Boston Marathon dat het genoeg was geweest. De organisatie liet beide genders tegelijk lopen. Er liepen acht vrouwen mee. Ze finishten alle acht.
Dat was het begin van de vrouw tijdens de marathon.
In 1980 was 10% van de marathonlopers vrouw, in 1995 was dit al 25% en op dit moment is het percentage opgelopen naar iets minder dan 50%. Vandaag de dag is het gemiddelde verschil in finishtijd tussen mannen en vrouwen 17 minuten. Het wereldrecord staat op naam van Paula Radcliffe met een tijd van 2:15.25, twee uur sneller dan Katherine en maar twaalf minuten langzamer dan de snelste man. Terwijl die al sinds 490 voor Christus de tijd hebben gehad om te trainen. Hoezo zijn vrouwen te zwak en te fragiel?
Foto: Pixabay (rechtenvrij)
Het EK Atletiek komt elke dag dichterbij. Maar liefst zesenveertig atleten hebben zich geplaatst voor het toernooi in de Duitse hoofdstad. Toch ontbreken er een aantal Nederlandse atleten, die wij dolgraag op het EK hadden willen zien schitteren. Wie ontbreken er allemaal?
Door de redactie
Richard Douma werd in 2016 in het Olympisch Stadion tijdens het EK Atletiek in Amsterdam nog knap vierde op de 1500 meter. Dit jaar was niet zijn jaar, want hij wist zich niet te plaatsen voor het EK. In Kortrijk kwam hij nog dicht in de buurt van plaatsing, maar helaas was het net niet genoeg.
Nicky van Leuveren had zich wel geplaatst voor het EK Atletiek, maar heeft de pech dat Laura de Witte, Lisanne de Witte en Madiea Ghafoor sneller hebben gelopen op de 400 meter dit seizoen. Op het EK in Amsterdam liep ze samen met Eva Hovenkamp en de zusjes De Witte nog naar een Nederlands Record op de 4×400 meter en wisten zij zich te plaatsen voor de Olympische Spelen. Ook Eva Hovenkamp ontbreekt in de 46-koppige selectie van het Nederlandse team door een blessure aan het begin van het seizoen.
Ignisious Gaisah was er in 2016 in Amsterdam ook bij en daar presteerde hij zo goed dat hij brons won! Dit baanseizoen kwam hij een paar keer dicht in de buurt van de EK-limiet, maar de verspringer lukte het telkens nét niet.
Michel Butter zou de marathon op het EK lopen, maar heeft zich wegens een bilspierblessure af moeten melden. De marathonloper liep zijn blessure op tijdens zijn trainingskamp in Kenia.
Kim Dillen had zich al geplaatst voor het EK Atletiek, maar werd zwanger en kon het EK uit haar hoofd zetten. De marathonloopster gaat zich nu focussen op de Olympische Spelen in Tokyo.
Bjorn Blauwhof raakte in 2017 geblesseerd tijdens een potje voetbal, maar is inmiddels op de weg terug. Het EK Atletiek kwam nog te vroeg voor hem, maar volgend jaar hopen wij hem wel op het WK in Qatar op de 400 meter te zien schitteren. Vorig jaar liep hij met de 4×400 meter in Lille naar een Nederlands Record.
Patrick Cronie gaf afgelopen zaterdag op de Nacht van de Atletiek zijn visitekaartje af. De kogelstoter stootte zijn kogel naar een persoonlijk record van 19,80 meter, maar dat was niet voldoende voor plaatsing voor het EK.
Het was niet ondenkbaar dat Danaïd Prinsen zich zou plaatsen voor het EK, aangezien haar indoorseizoen boven verwachting goed was. Outdoor ging voor de atlete van Bizz-Sports ook niet slecht, maar de EK-limiet wist ze niet te lopen op de 800 meter.
Maarten Stuivenberg liep vorig jaar op de 4×400 meter in Lille een Nederlands Record. Begin dit jaar kwam naar buiten dat de atleet een behandeling voor kanker moest ondergaan. Gelukkig gaat het nu een stuk beter met hem, maar kan hij niet meedoen met het EK.
Foto: Evert Woutersen
De wandelgangen
*Op donderdag 16 augustus 2018 om 19.00 uur gaat Paul Zwama, Nederlands Kampioen marathon 2014, voor een wereldrecordpoging marathon op de loopband in de tuin van zijn eigen bedrijf, Instituut Voor Vitaal Ondernemen, op de Maliebaan 75 in Utrecht. Het record staat momenteel op 2.21:40 gelopen door de Amerikaan Eric Blake op 24 juni 2006. Paul Zwama gebruikt deze wereldrecordpoging als kick-off van zijn kwalificatie en trainingstraject naar de Olympische Spelen 2020 in Tokyo. Daarmee dient hij zijn beste marathon naar 2:11:00 te brengen in de komende twee jaar (persbericht).
*Als we met zeven medailles terugkomen, ben ik dik tevreden. Ongeacht welke kleur.” Ad Roskam, technisch directeur van de Atletiekunie, heeft veel vertrouwen in de 46 atleten die over twee weken tijdens de EK in Berlijn namens Nederland in actie komen (NOS).
*Jill Holterman heeft met haar coach besproken dat haar baanseizoen er voor dit seizoen opzit. De snelste advocate van Nederland kijkt met een tevreden gevoel terug op haar baanseizoen met twee NK medailles (Twitter Jill Holterman).
*Volgens ons onderzoek is de toekomst van de hardloopspecialzaken in Nederland niet rooskleurig. Onze redactie deed onderzoek naar de toekomst van de hardloopspecialzaken. Lees het artikel hier.
Foto: PR Paul Zama